#ektosplanou2023 για την υγεία

ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ

Υπό κατάρρευση η υποτυπώδης ύπαρξη Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στο δήμο Ελληνικού–Αργυρούπολης

Δυστυχώς οι κάτοικοι του δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης βιώνουν όλο και περισσότερο τα μνημονιακά χρόνια την πλήρη απαξίωση αυτού του – ούτως ή άλλως – ανεπαρκούς και προβληματικού συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) στο δήμο μας, με απρόβλεπτες συνέπειες για την κατάσταση της υγείας της πλειοψηφίας των εργαζόμενων και ανέργων συνδημοτών μας.

Δε φτάνει που λείπει ένα οργανωμένο δίκτυο οικογενειακών γιατρών γειτονιάς οι οποίοι θα αναλαμβάνουν την υγειονομική φροντίδα όλων των κατοίκων του δήμου μας χωρίς αποκλεισμούς και θα είναι άμεσα προσβάσιμοι στους ασθενείς που θα χρεώνονται.

Δεν φτάνει που απουσιάζει η πρόσβαση σε πρωτοβάθμια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη με τακτικό προσωπικό υγείας και άρα γνώση του ιστορικού καθενός/καθεμίας από τους γιατρούς, για να είναι αποτελεσματικότερη η προληπτική και η θεραπευτική παρέμβαση στην υγεία όλων μας.

Τα πράγματα γίνονται τραγικότερα λόγω της συνεχούς υποβάθμισης του μοναδικού δημοσίου φορέα παροχής ΠΦΥ στην περιοχή, των τοπικών ιατρείων του ΕΦΚΑ (πρώην ΙΚΑ).

Ποια είναι όμως η κατάσταση σήμερα στα Τοπικά Ιατρεία Ελληνικού-Αργυρούπολης ;

Αρχικά, λειτουργούν χωρίς σημαντικές ιατρικές ειδικότητες. Δεν έχουν τη χρησιμότερη ειδικότητα που πρέπει να διαθέτουν, αυτή του γενικού/οικογενειακού ιατρού, για να φροντίσουν τους ασθενείς που θα τους στείλουν οι οικογενειακοί γιατροί της γειτονιάς λόγω της σοβαρότητας του περιστατικού τους. Δεν έχουν ούτε καν Παθολόγο!! Ενώ πολλές από τις ειδικότητες τις καλύπτουν επικουρικοί γιατροί και όχι μόνιμοι, με ότι σημαίνει αυτό για την σχέση γιατρού/ασθενούς.

Επίσης δεν έχουν διοικητικό προσωπικό και αναγκάζονται οι λίγες νοσηλεύτριες να αναλαμβάνουν και διοικητικά καθήκοντα.

Έχουν περιορισμένο ωράριο λειτουργίας και δεν υπάρχει ούτε ασθενοφόρο για μεταφορά ασθενών σε πολύ σοβαρή κατάσταση στο μοναδικό δημόσιο νοσοκομείο της περιοχής (Ασκληπιείο).

Το υπάρχον κτίριο που τα στεγάζει είναι ανεπαρκές για τις ανάγκες ενός τέτοιου θεσμού.

Συνοπτικά λείπει από το δήμο μας ένα πλήρες οργανωμένο Κέντρο Υγείας αστικού τύπου το οποίο αποτελεί ένα σημαντικότατο πυλώνα του συστήματος  ΠΦΥ.

Γιατί χρειάζεται και τι μπορεί να προσφέρει ένα δημόσιο σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας ;

Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας συγκροτεί το πλαίσιο της πρόληψης και της πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Παρ’ όλα αυτά στον ελληνικό υγειονομικό σχηματισμό η πρόληψη φαίνεται να παραλείπεται, καθώς η δομή και η νοοτροπία του συστήματος εστιάζει στο θεραπεύειν παρά στο προλαμβάνειν, σε αντίθεση με την κλασσική ιπποκρατική παράδοση.

Το αποτέλεσμα της ανυπαρξίας δημοσίου συστήματος ΠΦΥ είναι ορατά στη συμπεριφορά των συμπολιτών μας :

Το ρόλο του παρόχου ΠΦΥ αναλαμβάνουν κυρίως ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και οι ιδιώτες γιατροί, με υψηλό κόστος για τα συμβεβλημένα ταμεία και αμφίβολα αποτελέσματα.

Η παραπάνω στρεβλή κατάσταση έχει ως αποτέλεσμα να έχει συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός αλυσίδων ιδιωτικών φορέων παροχής  ΠΦΥ στο δήμο μας. Δεν πρόκειται για μικροβιολογικά ή διαγνωστικά κέντρα ή ιδιωτικά ιατρεία της γειτονιάς. Αντίθετα πρόκειται για μεγάλες αλυσίδες ιδιωτικών διαγνωστικών κέντρων και κέντρων υγείας  που πραγματοποιούν υπερκέρδη επιβαρύνοντας αλόγιστα τον ΕΟΠΥΥ, αλλά κυρίως αναγκάζουν τον κόσμο να βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη για να έχει την αυτονόητη και αναγκαία πρωτοβάθμια περίθαλψη.

Έχει ευθύνη σε όλο αυτό η διοίκηση του Δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης ; Τι θα μπορούσε να πράξει για αυτή την απαράδεκτη κατάσταση ;

  1. Κατασκευή νέου κτιρίου για Κέντρο Υγείας αστικού τύπου 24ωρης λειτουργίας με άριστο εξοπλισμό σε οικόπεδο που διαθέτει ο δήμος επί της λεωφόρου Κύπρου.
  2. Το νέο Κέντρο Υγείας θα μπορούσε να λειτουργεί και ως μόνιμο διαγνωστικό κέντρο για τον κορονοϊό και ως εμβολιαστικό κέντρο. Θα μπορούσε να προσφέρει ακόμα και βραχεία νοσηλεία σε όσους το έχουν ανάγκη.
  3. Θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα υποτυπώδες δίκτυο οικογενειακών ιατρών για την 3η ηλικία μέσω των γιατρών που προσλαμβάνει για τα ΚΑΠΗ. Αυτοί θα μπορούσαν να δημιουργήσουν θετική στάση για τον εμβολιασμό κατά του κορονοϊού στους ανεμβολίαστους συνδημότες μας που είναι άνω των 60 ετών.
  4. Μέσω του Κέντρου Κοινότητας θα μπορούσε να δημιουργηθεί μία υποδομή για την καταγραφή των υγειονομικών αναγκών και προβλημάτων των ηλικιωμένων συνδημοτών μας σε ηλεκτρονικούς φακέλους.
  5. Θα μπορούσε να παρέμβει ώστε να έχουν στελεχωθεί τα υπάρχοντα Τοπικά Ιατρεία ΕΦΚΑ Αργυρούπολης με όλες τις αναγκαίες ειδικότητες ιατρονοσηλευτικού και διοικητικού προσωπικού.

       Βέβαια τα παραπάνω θα προσπαθούσε να τα δημιουργήσει ένας δήμαρχος που νοιάζεται πραγματικά για τις υγειονομικές ανάγκες των πολιτών και πιστεύει στο δημόσιο σύστημα υγείας. Να σημειώσουμε πως ο δήμαρχος Κωνσταντάτος -όπως μας ενημέρωσαν εργαζόμενοι στο ΙΚΑ- έχει να περάσει από εκεί από όταν ήταν ακόμα αντιπολίτευση (πριν το 2015!!!).

     Δυστυχώς το δίδυμο Κωνσταντάτου – Τσαρπαλή που διοικεί το δήμο μας δεν έχει καμία διάθεση για τέτοιου είδους προσπάθειες και αγώνες. Αντίθετα έχοντας προσχωρήσει στο πολιτικό μέτωπο του νεοφιλεύθερου Μητσοτάκη και της δεξιάς, συναινεί στην ιδιωτικοποίηση και στην επέκταση της κερδοσκοπίας σε κάθε κλάδο της οικονομικής και κοινωνικής ζωής με τραγικές συνέπειες (όπως καθημερινά διαπιστώνουμε) για τη ζωή και το μέλλον της κοινωνικής πλειοψηφίας, των νέων, των εργαζόμενων, των συνταξιούχων, των ανέργων.

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΠΦΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΜΑΣ – ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΕΝΤΡΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΠΑΡΟΧΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΥΓΕΙΑΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΕΣ ΤΟΥΣ-ΤΙΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ

Advertisement

#ektosplanou2023 Για την παιδεία

«Κανείς δεν θα σου προσφέρει την εκπαίδευση για να τον ανατρέψεις»

ή αλλιώς μια αφήγηση για έναν δήμο που κοκορεύεται…

Τι να περιμένουν ή να διεκδικούν οι άμεσα εμπλεκόμενοι-πολίτες, γονείς, εκπαιδευτικοί, μαθητές-από τον εργολάβο των σχολείων;

>Ένα αξιοπρεπές και ασφαλές –τουλάχιστον- περιβάλλον μέσα στα σχολεία.

Ποιες είναι οι αρμοδιότητες του δήμου όσον αφορά στα σχολεία και την εκπαίδευση;

Πρώτα από όλα, συντήρηση κτιρίων ώστε αυτά να είναι λειτουργικά και ασφαλή. Δηλαδή, να μην πέσουν κατά τη διάρκεια ενός σεισμού, να μην πάρουν φωτιά εξαιτίας των ηλεκτρολογικών παμπάλαιων εγκαταστάσεων, να λειτουργεί το διαδίκτυο ώστε να χρησιμοποιούνται τα πολλά υποσχόμενα πολυμέσα που τάζει η κυβέρνηση, να μπορούν να έχουν πρόσβαση στα κτίρια τα ΑΜΕΑ, να μην στάζουν τα ταβάνια μέσα στις τάξεις και πέσουν στα κεφάλια των «φιλοξενούμενων» ανά πάσα στιγμή, να είναι ασφαλές το προαύλιο και οι αθλητικές εγκαταστάσεις ώστε να μην μεταφέρουμε τους μαθητές μας στα νοσοκομεία.

>Να έχουν νερό και θέρμανση, να μπορούν όλοι να χρησιμοποιούν τις τουαλέτες χωρίς να φοβούνται μην τους «πέσει το καζανάκι στο κεφάλι.» Να υπάρχουν τουλάχιστον οι λαμπτήρες για να κάνουνε τη δουλειά τους οι θαμώνες. Κάτι τέτοιο και τόσο απλό δεν συμβαίνει παρά σε επιλεγμένα κτίρια του δήμου μας και όλη η εκπαιδευτική κοινότητα γνωρίζει το γιατί.

>Να παραμένουν οι χώροι καθαροί, σε κτίρια που συγχρωτίζονται 250-και άνθρωποι, να είναι απολυμασμένοι στους καιρούς της πανδημίας, να προστατεύονται όσοι φοιτούν σε αυτά. Πράγμα αδύνατον με την παρουσία ενός και μόνο προσώπου που πρέπει να καθαρίζει κάθε μέρα περίπου 15 αίθουσες, συν τους κοινόχρηστους χώρους, τα γραφεία, το προαύλιο, τις τουαλέτες. Ακόμα και τα αναλώσιμα για την καθαριότητα και την υγεία των εμπλεκομένων είναι λιγοστά και συχνά εκπαιδευτικοί και γονείς αγοράζουν ότι χρειάζεται με δικά τους έξοδα. Στην αντίθετη κατεύθυνση κινείται το νεοφιλελεύθερο μοντέλο της “αυτονομίας” της σχολικής μονάδας που υποστηρίζει η δημοτική αρχή και οι συν αυτώ, μοντέλο που επιβλήθηκε την εποχή της κρίσης και αγκαλιάστηκε από τους εργολάβους και τους ημέτερους που είδαν να μοιράζεται δουλίτσα με δραματικά πολλές φορές αποτελέσματα όπως είδαμε στις Σέρρες. Και το γεγονός ότι μιλάμε για Σέρρες και όχι για Ελληνικό ή Αργυρούπολη είναι μόνο ζήτημα τύχης. Δόγμα του δήμου σχετικά με τη συντήρηση των υποδομών είναι το εξής: Δεν υπάρχουν χρήματα για μελέτες και κατασκευές μεγάλου κόστους που θα λύσουν τα προβλήματα μπορούν να γίνουν μόνο επισκευές (κατά προτίμηση από ιδιώτες)  που ανακουφίζουν προσωρινά αλλά διαιωνίζουν το πρόβλημα.

>Να φροντίσει να υπάρχουν τα αναλώσιμα υλικά, καθαρισμού, φαρμάκων, γραφικής ύλης.

>Να φροντίσει την υγεία, την ασφάλεια και τη σωματική ακεραιότητα των μαθητών. Θα έπρεπε σε κάθε σχολική μονάδα να υπάρχει τουλάχιστον μια νοσηλεύτρια αφού τα παιδιά και οι έφηβοι είναι επιρρεπείς σε ατυχήματα αλλά και ο χώρος που περνούν τη μέρα τους είναι και ο πιο κακόσυντηρημένος (μπασκέτες και τέρματα χωρίς επένδυση, με αιχμές, κατεστραμμένα από τη διάβρωση τμήματα του προαυλίου, σκάλες που γλιστράνε επικίνδυνα λόγω της φθοράς του υλικού κ.α.). Είπαμε, οι εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούνται σαν πολυεργαλεία αλλά δεν είναι υγειονομικά καταρτισμένοι,ευτυχώς.

Περιμένει , στις τόσες ώρες που βρίσκονται οι μαθητές στο σχολικό χώρο και ειδικά την εποχή της κρίσης να προσφέρει και να εποπτεύει τα σχολικά γεύματα για όλους τους μαθητές. Γεύματα υγιεινά , ισορροπημένα, υψηλής ποιότητας και όχι σκουπίδια. Πολλές οικογένειες αναγκάζονται να τρέφονται από τα φιλανθρωπικά συσσίτια που προσφέρουν τοπικές δομές τύπου «αμερικανίδων κυριών». Η αξιοπρέπεια του καθενός/μιας ξεχωριστά πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη.

>Να είναι όμορφα βαμμένοι, ζωγραφισμένοι και φιλικοί… γιατί και η αισθητική διδάσκεται.

Ένας δήμος που αυτοπροσδιορίζεται ως πρωτοπόρος, ως πράσινος δήμος δεν θα έπρεπε απλώς να συντηρεί τα παλιά κτίρια, θα έπρεπε να τα εκσυγχρονίζει.

Αφήνοντας στο πλάι προγράμματα όπως «Ανακυκλώνω και διασκεδάζω», βιώσιμη πόλη είναι αυτή που δεν «ξοδεύει» μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειες. Πολλά σχολεία της επικράτειας ήδη χρησιμοποιούν πλέον ενέργεια που την παράγουν μόνα τους. Τόσες και τόσες ταράτσες σχολείων, χωρίς μόνωση , περιμένουν μάταια –εκτός κι αν βρεθεί σπόνσορας-να γεμίσουν κάτοπτρα φωτοβολταϊκών. Γιατί τα σχολεία είναι πρώτα από όλα τα άλλα ιδιωτικά και δημόσια κτίρια που πρέπει να στοχεύει η βιώσιμη ανάπτυξη. Κατά τα άλλα ο ορισμός του πράσινου σχολείου στο δήμο μας περιορίζεται στο να πετάει καθαρίστρια στον απέναντι βρώμικο και κατεστραμμένο μπλε κάδο, τα χαρτιά που μαζεύουν οι μαθητές σε τσάντες πολλαπλών χρήσεων από μεγάλα καταστήματα.Οι σχολικές εγκαταστάσεις είναι για τους κατοίκους μιας πόλης οι τελευταίοι ελεύθεροι μεγάλοι χώροι που μπορούν να χρησιμοποιήσουν για πολλές και διαφορετικές εκδηλώσεις. Χώροι που θα έπρεπε να παραμένουν ανοικτοί μετά το πέρας της λειτουργίας του σχολείου για να εξυπηρετούν τους δημότες, όχι για να σταθμεύουν τα ΙΧ τους φυσικά.

Πόσα ατυχήματα έχουν καταγραφεί όταν παιδιά και έφηβοι επιχείρησαν να σκαρφαλώσουν τα ψηλά κάγκελα για να παίξουν μπάσκετ ή ποδόσφαιρο μέσα στο προαύλιο. Τι πιο απλό από το να παραμένουν τα σχολεία ανοικτά όλη τη μέρα, να γίνουν τόποι συνάντησης των κατοίκων της γειτονιάς, τόποι γνωριμίας και εξοικείωσης με το «διαφορετικό» που υπάρχει δίπλα μας, τόποι παραγωγής πολιτισμού και κουλτούρας;

Χρειάζεται μόνο μια απόφαση, έναν/μια μόνιμο/η επιστάτη/ επιστάτρια κτιρίου, φύλακες, καθαρίστριες και κέφι. Δεν χρειάζονται κάμερες για να αποθαρρύνουν τους «ανήλικους παραβάτες» που θέλουν να εκτονωθούν λίγο παραβιάζοντας τον χώρο για να παίζουν λίγο μπασκετάκι. Τι πιο απλό από το να μαζεύεται η γειτονιά κάθε τόσο και να βλέπει μια ταινία που δεν θα είχε την ευκαιρία να δει; Εξοπλισμός στα σχολεία υπάρχει, έστω κι αν οι εκπαιδευτικοί τον ζητιάνεψαν από ιδιώτες μιας και τον παρέχει με το σταγονόμετρο Υπουργείο Παιδείας και Δήμος.

Γιατί να μην υπάρχει και να είναι ανοικτή σε κάθε σχολείο μια δανειστική βιβλιοθήκη, ένα αναγνωστήριο, μια αίθουσα ηλεκτρονικών υπολογιστών που θα διευκολύνουν τη γειτονιά; Γιατί μετά τις 16.00μμ πρέπει το σχολείο να γυρνά την πλάτη του στους πολίτες; Μάλλον γιατί χάνεται ο έλεγχος και υπάρχει κίνδυνος να ασκηθεί ελευθερία, στόχος μη επιθυμητός; Αφορμή το δημοσιονομικό πρόβλημα; Γιατί οι γονείς θα πρέπει να συνεχίσουν να πληρώνουν για να «γυμνάζονται» τα παιδιά τους ιδιωτικές ομάδες οι οποίες μάλιστα εύκολα και ανώδυνα χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις του δήμου; Γιατί να μην ζωντανεύει η γειτονιά όλη μέρα;

Διεκδικούμε:
-Ποιοτικά και αποκλειστικά δημόσια σχολικά κτίρια προσβάσιμα σε όλες/ους με κρατική χρηματοδότηση

-Ενιαίο σχέδιο αναβάθμισης των υποδομών σε κάθε σχολείο, σε κάθε γειτονιά ώστε να υπάρχει κοινή πρόσβαση για όλα τα παιδιά.

-Πλήρης έλεγχος ασφαλείας υποδομών και μόνιμη επίλυση των προβλημάτων (πχ αποχετεύσεις, καλωδίωση, πυρασφάλεια, στατικότητα θέρμανση κλπ)

#ektosplanou2023 Για την ψυχική υγεία*

Τα σάπια φύλλα της καπιταλιστικής μανίας αφήνουν τα ίχνη τους στις γειτονιές μας!

Τα φαινόμενα βίας στον αστικό χώρο, ενδοοικογενειακής βίας ,παραμέλησης ,έλλειψης φροντίδας και προστασίας  των παιδιών ,των εφήβων και νέων ,των ηλικιωμένων, των πάσης φύσεως αδυνάτων αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο .Η κατάθλιψη κύρια στους νέους ανθρώπους παραγωγικής ηλικίας,οι εξαρτήσεις (από αλκοόλ ,παραισθησιογόνες ουσίες κλπ)  ,η σιωπηλή μάστιγα της ανεργίας ,η διακοπή σχολικής εκπαίδευσης κ.α.  είναι ολοένα αυξανόμενα και αντίστοιχα της οικονομικής φτώχειας και της εξαθλίωσης.Η εξαθλίωση αυτή ως αποτέλεσμα της ανθρωποφάγου καπιταλιστικής κρίσης μεταξύ των άλλων οδήγησε σε καταργήσεις-λουκέτα σε δομές υποστήριξης και πρωτοβάθμιας παρέμβασης ή  ελαχιστοποίησης και εργαλειοποίησης δομών κοινωνικής πρόνοιας .Στις εναπομείνασες δομές η υποστελέχωση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αποσάθρωση και την εγκατάλειψη τους  σε φανταχτερές εορταστικές παράτες «αλληλέγγυας» και κακώς εννοούμενης φιλανθρωπικής δραστηριότητας η οποία παραδόθηκε και παραδίδεται σε ιδιωτικούς μηχανισμούς στήριξης.

Στην παραπάνω κατάσταση επιτείνει η ενδοτομεακή κατάργηση διάδρασης Παιδεία ,Πολιτισμός,Πρόνοια .

Ο Δήμος Ελληνικού Αργυρούπολης δεν αποτελεί εξαίρεση του κανόνα.Αντίθετα αποτελεί την θλιβερή καρικατούρα δυναμικών σχεδιασμών του παρελθόντος των οποίων στόχος ήταν το δικαίωμα στην ζωή με ο,τι αυτό συνεπάγεται από την πρώιμη νηπιακή ηλικία έως την ενηλικίωση και το γήρας.Η δυναμική της δημιουργικής αλληλεγγύης και προστασίας στις γειτονιές έχει αποστεωθεί με οδυνηρά αποτελέσματα στον ψυχισμό των κατοίκων τα οποία δυστυχώς δεν μπορεί να εγγυηθεί παρά να αυξήσει η αστυνομικού τύπου αυθαίρετη και αντιεπιστημονική παρέμβαση.

Τα περιστατικά προβλημάτων ψυχικής υγείας ολοένα και αυξανόμενα απαιτούν παρεμβάσεις εν τη γενέσει τους ώστε να απομειωθούν αν όχι εξαλειφθούν.

Για τους παραπάνω λόγους προτείνουμε:

Τη δημιουργία  Δημοτικού Πολυδύναμου Κέντρου Πρόληψης και Παρέμβασης στους τομείς Ψυχικής Υγείας και Πρόνοιας, στελεχωμένο από πλήρη και μόνιμη διεπιστημονική ομάδα ειδικών Παιδοψυχιάτρων ,Ψυχιάτρων,Ψυχολόγων ,Κοινωνικών λειτουργών ,Γυμναστών,Εμψυχωτών δράμα και μουσικοθεραπευτών αρμοδίων για:

-την υποδοχή ,καταγραφή και πρώτη διάγνωση

-την παραπομπή σε αρμόδια τμήματα του Εθνικού. Συστήματος Υγείας

-την εξατομικευμένη και ομαδική περιοδική υποστήριξη

-την ανίχνευση σε χώρους εκπαίδευσης και εργασίας  περιστατικών που χρήζουν βοήθειας

Tην δημιουργία ανοιχτού χώρου ελεύθερης έκφρασης -Κέντρου Ημέρας με εργαστήρια δημιουργικής απασχόλησης είτε εντός είτε και σε συνεργασία με τα τμήματα παιδείας και πολιτισμού για :

 -την ενίσχυσης της δημιουργικότητας και των ταλέντων

-την υποστηρικτική τους κατεύθυνση στην αγορά εργασίας ει δυνατόν

-την περαιτέρω ενδυνάμωση και επιμόρφωση

-την στήριξη των οικογενειών και την δημιουργία υποστηρικτικού κορμού

-την ασφαλή μετάβασή σε άλλους τομείς αναλόγως των ικανοτήτων και της πορείας υγείας και αναγκών του κάθε ωφελούμενου

Η δωρεάν πρόσβαση για όλους και όλες σε υψηλού επιπέδου δομές ψυχικής υγείας και υποστήριξης δεν είναι πολυτέλεια.Είναι βασική ανάγκη για τον λαό,την νεολαία,τους/τις εργαζόμενους και ανέργους/ες

Γιατί καιρός είναι να φροντίσουμε τους κήπους του Δήμου μας με ενδιαφέρον ανυπόκριτο,αγάπη,επιστημοσύνη και όραμα. Γιατί δεν έχει κανείς δικαίωμα να πυροβολεί τη νέα γενιά στο σπίτι της.

*με τη συμβολή της Κλινικής Ψυχολόγου Μαρίας Αποστόλου

Κωνσταντάτε με στελέχη της ΝΔ και με μπάτσους σε πάνελ, δεν ξεπλένονται οι ευθύνες, δεν βγαίνει η υποχρέωση….

Συμπληρώνεται λοιπόν ένας χρόνος από την βάρβαρη επίθεση στην άτυχη γειτόνισσά μας από τον «σύντροφό» της, συμπληρώνεται ένας χρόνος από την απόπειρα γυναικοκτονίας που συγκλόνισε την περιοχή μας και όχι μόνο, συμπληρώνεται ένας χρόνος απίστευτης ταλαιπωρίας, ιατρικών επεμβάσεων και εξόδων για την επιζώσα.

Δεν έχασε ο «λατρεμένος» μας δήμαρχος την ευκαιρία για να πουλήσει υποκριτική ευαισθησία με βασικό γνώμονα τις  δημόσιες σχέσεις, την διαπλοκή με τη ΝΔ και την εκλογική προετοιμασία σε όλα τα επίπεδα. Το βράδυ της Δευτέρας 16/1 είχαμε λοιπόν στο δήμο μας μια εκδήλωση «εφιάλτη» για την έμφυλη βία με ένα πάνελ-ντροπή με μπάτσους και βουλευτές της ΝΔ. την ώρα λοιπόν που όλοι αυτοί οι ειδήμονες θα λένε στην καλύτερη φούσκες χωρίς νόημα στην χειρότερη θα αναπαράγουν επικίνδυνες αντιλήψεις καλό είναι να θυμίσουμε τι έχουν κάνει και τι δεν έχουν κάνει.

Δεν είναι άραγε αυτή η κυβέρνηση που προσπάθησε να συγκαλύψει βιαστές (Λιγνάδης) και βοήθησε στην συγκάλυψη ένα σωρό υποθέσεων που σχετίζονται με έμφυλη βία. Δεν είναι αυτή η κυβέρνηση που ψήφισε το νόμο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια, ένα νόμο που κάνει πολύ πιο δύσκολη την έξοδο από κακοποιήτικές σχέσεις και εξαναγκάζει πολλές γυναίκες να κάνουν «υπομονή»;

Δεν είναι οι μπάτσοι που εμπλέκονται στα κυκλώματα μαστροπίας στη γειτονική Ηλιούπολη και σε περιστατικό βιασμού στο ΑΤ Ομόνοιας; Δεν είναι αυτοί που εξαφανίζουν στοιχεία για να πέσουν στα μαλακά οι συνάδελφοί τους;Δεν είναι αυτοί που κωλυσιεργούν και αποθαρρύνουν τελικά κάθε σχετική καταγγελία;

Δεν είναι ο Κωνσταντάτος που κάλεσε τον Σεφερλή με το σεξιστική οχετό του για να ξεπλυθεί σε φιλανθρωπικό ποδοσφαιρικό αγώνα;Δεν είναι αυτός που οργάνωσε μαθήματα αυτοάμυνας για γυναίκες ρίχνοντας τις ευθύνες στα ίδια τα θύματα που δεν έχουν μάθει να προστατεύονται και όχι στους θύτες; Δεν είναι τα φιλαράκια του δημάρχου που κάθε τόσο συναγωνίζονται σε σεξιστικό οχετό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;

Δεν είναι όλοι αυτοί μαζί που δεν έχουν κάνει τίποτα πραγματικά ουσιαστικό για να προστατεύονται οι γυναίκες από την έμφυλη βία. Καμία ουσιαστική καμπάνια ενημέρωσης, κανένα πρόγραμμα για ξενώνες φιλοξενίας, καμία οικονομική, νομική, ιατρική κάλυψη στις κακοποιημένες γυναίκες.

Ας αφήσουν λοιπόν τα πολλά λόγια και να πουν σήμερα κιόλας πως θα αναλάβουν τα έξοδα αποκατάστασης της επιζώσας στην Αργυρούπολη και πως θα ξεκινήσουν αυτή τη στιγμή εργασία για τη δημιουργία ξενώνα.

Και φυσικά είναι θετικό να ανοίγει σε καθημερινή βάση η κουβέντα για την έμφυλη βία. Φυσικά και χρειάζονται εκδηλώσεις και συζητήσεις, έχουμε και εμείς εξάλλου οργανώσει αρκετές. Ποιους και ποιες όμως καλέσαμε και θα ξανακαλέσουμε ; Μήπως είναι καλύτερα να απευθυνθούμε στα ίδια τα θύματα; Στις επιζώσες και στα υποκείμενα που υποφέρουν από τις έμφυλες διακρίσεις; Σε επιστήμονες που έχουν κάνεις πραγματικές έρευνες και έχουν να προσφέρουν στη διάλυση των σκοταδιστικών αντιλήψεων; Στις φεμινιστικές συλλογικότητες και στον κόσμο που έχει βάλει πλάτη σε δύσκολες συνθήκες; Στους δικηγόρους που μάχονται σε γνωστές και άγνωστες υποθέσεις με όλο το νομικό και δικαστικό σύστημα εναντίον τους; Μήπως είναι καιρός και στη δημοτική αρχή να αλλάξουν οπτική και προτεραιότητες;

#ektosplanou2023 Για τον πολιτισμό

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΩΣ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΓΑΘΟ Ή ΜΕΣΟ ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑΣ;

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΦΑΝΤΑΧΤΕΡΗ ΒΙΤΡΙΝΑ

ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ

 Η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ

ΚΑΙ

ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ

ΙΩΑΝΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΤΟΥ

Από την ημέρα που ανέλαβε δήμαρχος ο Κωνσταντάτος η πόλη μας βιώνει μία τεράστια καθίζηση στα πολιτιστική της ζωή. Δυστυχώς κατέστρεψε ό,τι θετικό παρέλαβε από τους προκατόχους του, κήρυξε τον πόλεμο σε κάθε προσπάθεια αυτόνομης καλλιτεχνικής δημιουργίας στην πόλη και κατάφερε να μετατρέψει τον πολιτισμό της πόλης σε μία κακόγουστη και πολυδάπανη επιχείρηση προσωπικής του προβολής.

Όλοι θυμούνται τη δικαστική δίωξη της Κινηματογραφικής Λέσχης Ελληνικού Αργυρούπολης με αντικείμενο την υποτιθέμενη πνευματική ιδιοκτησία του δήμου στην ονομασία του σωματείου. Επίσης όλοι θυμούνται τον απρεπή τρόπο με τον οποίο διέλυσε τη θεατρική ομάδα ενηλίκων της Αργυρούπολης που λειτουργούσε από το 1998 υπό το σκηνοθέτη Μιχάλη Μαραγκό, την εφηβική θεατρική ομάδα υπό την Μαρία Μπιτσακάκη και τη σχολή κρουστών του δήμου μας.

Η πολιτιστική του πολιτική περιορίστηκε στη δημιουργία μίας δημοτικής κινηματογραφικής λέσχης για προβολή καθαρά εμπορικών ξενόγλωσσων ταινιών με σκοπό τον ανταγωνισμό με το σωματείο της Κινηματογραφικής Λέσχης Ελληνικού Αργυρούπολης. Ενσωμάτωσε τις δύο παραπάνω δημοτικές ομάδες που διέλυσε στη θεατρική ομάδα Ελληνικού υπό την πολύ μέτρια Στέλλα Κωνσταντάτου. Τέλος δημιούργησε ένα μικρό τμήμα διδασκαλίας κρουστών που το ενσωμάτωσε στο δημοτικό ωδείο.

Το κυρίαρχο στοιχείο της πολιτιστικής του πολιτικής υπήρξε η αγορά μουσικών και θεατρικών παραγωγών -οι περισσότερες μέτριας ποιότητας – σε υψηλές τιμές. Και βέβαια δεν έχανε ευκαιρία να φωτογραφίζεται με αρκετούς επώνυμους καλλιτέχνες αυτών των παραστάσεων για λόγους προσωπικής προβολής. Βέβαια προσπάθησε να χτίσει πολιτιστικό κέντρο στην οδό Ιασωνίδου στο Ελληνικό το οποίο είναι ακόμα ημιτελές με άγνωστη την ημερομηνία ολοκλήρωσής του  Προχώρησε στην υποτυπώδη ανακαίνιση ενός δημοτικού θεατρικού χώρου στην οδό Ολυμπίας στην Αργυρούπολη που το βάπτισε «Νικόλαος Κούρκουλος», για να κάνει δημόσιες σχέσεις με γνωστή οικογένεια του ελληνικού εφοπλισμού και του realestate.

Τέλος θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι επιχείρησε να ανασυστήσει τη θεατρική ομάδα ενηλίκων υπό το Μιχάλη Μαραγκό με εντελώς λανθασμένο τρόπο και με καθαρά επιχειρηματική λογική. Για όσους δε γνωρίζουν η θεατρική ομάδα ενηλίκων θα λειτουργεί με τη μορφή εργολαβιών. Η αμοιβή του σκηνοθέτη και διδασκάλου θα είναι ανάλογη με τις θεατρικές παραστάσεις που θα ανεβάζει στο δήμο μας και όχι με μηνιαίο μισθό. Όπως καταλαβαίνετε, απλώς δημιουργείται μία σταθερή και παγιωμένη ομάδα ερασιτεχνών ηθοποιών που εκπαιδεύτηκαν στο παρελθόν από το Μιχάλη Μαραγκό για να ανεβάζει δύο ή τρίτες φορές το χρόνο παραστάσεις. Το πιθανότερο είναι ότι αυτή η ομάδα δε θα ανανεώνεται από τις νεότερες γενιές συμπολιτών μας που θα ήθελαν να αποκτήσουν θεατρική παιδεία υψηλού επιπέδου.

Απαιτείται μία πραγματικά αριστερή πολιτική για τον πολιτισμό. Ο πολιτισμός δεν είναι περιττή πολυτέλεια ειδικά  κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης που διανύει η χώρα μας. Αντίθετα αποτελεί πραγματικό πλούτο για το δήμο μας στα πλαίσια της πολιτιστικής αποκέντρωσης και της καθολικής συμμετοχής των δημοτών. Το βάρος πρέπει να πέσει στην ποικιλόμορφη δημιουργία πολιτισμού στην πόλη μας και την καλλιέργεια παιδείας σε κάθε τομέα πολιτισμού (θέατρο, κινηματογράφος, εικαστικά, μουσική, χορός, λογοτεχνία, ποίηση). Η δημιουργία του πολιτισμού δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο δράσης μόνο κάποιων πεφωτισμένων διανοούμενων αλλά να αγκαλιάζει τις επιθυμίες και τις ανάγκες της μεγάλης πλειοψηφίας των δημοτών.

Καταρχήν πρέπει να:

Δημιουργηθει πάλι η σχολή κρουστών που κατήργησε ο Ιωάννης Κωνσταντάτος και η οποία στο παρελθόν εκπαίδευσε μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας στην εκμάθηση κρουστών.

δημιουργηθούν σε νέα βάση θεατρικές ομάδες ενηλίκων, εφήβων και παιδιών συνδεδεμένες με θεατρικά εργαστήρια που θα αποτελούν φυτώρια ερασιτεχνών ηθοποιών όλων των ηλικιών.

Γίνεται προσπάθεια να αποτελέσει το δημοτικό ωδείο φυτώριο για δημιουργία συμφωνικής ορχήστρας στην πόλης μας.

Δημιουργείται παιδική βιβλιοθήκη στην πόλη μας η οποία θα προωθεί τη φιλαναγνωσία των μαθητών με σχετικά προγράμματα και θα υποστηρίζει ανάλογες δράσεις των σχολείων της περιοχής μας.

Αναβαθμίζεται η κινηματογραφική πολιτική του δήμου μας. Ιδρύονται εργαστήρια κινηματογραφικής παιδείας για όλες τις ηλικίες και πραγματοποιούνται κινηματογραφικές προβολές για την προώθηση του κινηματογράφου ως μίας μορφής τέχνης και όχι ως εύπεπτου εμπορικού προϊόντος.

Ο δήμος μας έχει το προνόμιο να έχει ακόμα ένα παραδοσιακό χειμερινό κινηματογράφο με την επωνυμία «Σοφία» μοναδικό σε όλα τα νότια προάστια. Η αίθουσά του δεν πρέπει να αλλάξει ποτέ χρήση και χρειάζεται να κηρυχθεί ως αποκλειστικός χώρος κινηματογράφου ακόμα κι αν αλλάξει ιδιοκτησία. Ο τοπικός κινηματογράφος πρέπει να ενισχυθεί με κάθε τρόπο από το δήμο μεταφέροντας εκεί ένα μεγάλο τμήμα των κινηματογραφικών του προβολών.

Γίνεται η προσπάθεια να αποτελέσουν τα τμήματα εικαστικών του δήμου μας το φυτώριο για τη δημιουργία μίας νέας γενιάς εικαστικών δημιουργών. Στηριγμένοι πάνω σε αυτή τη νέα γενιά θα προχωρήσουμε στην ίδρυση μίας δημοτικής πινακοθήκης και γλυπτοθήκης εντός των σημερινών ορίων του δήμου μας.

 Ενθαρρύνεται και χρηματοδοτείται κάθε προσπάθεια δημοτών μας να δημιουργήσουν σωματεία σε κάθε τομέα του σύγχρονου πολιτισμού.

Βρισκόμαστε κοντά στους λογοτέχνες και τους ποιητές του δήμου μας. Τους παρέχουμε δωρεάν χώρους για την παρουσίαση του έργου τους. Δημιουργούμε σεμινάρια δημιουργικής γραφής για μαθητές και ενηλίκους, ώστε να εξελίξουν το ταλέντο τους στο λογοτεχνικό γράψιμο.

Βοηθάμε στη σύσταση αρχείου προφορικής ιστορίας, για να φέρουμε στην επιφάνεια αθέατες και άγνωστες πλευρές της ιστορίας του δήμου μας και εκπαιδεύουμε συμπολίτες μας στην προφορική ιστορία.

Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μουσείο της ιστορίας Ελληνικού και Αργυρούπολης και προστατεύουμε με κάθε τρόπο τους αρχαιολογικούς χώρους στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού.

Φροντίζουμε για τη δημιουργία μίας νέας γενιάς πολιτιστικών στελεχών που θα βοηθήσουν στην οργάνωση του σύγχρονου πολιτισμού στην πόλη μας.

Ως ΕΚΤΟΣ ΠΛΑΝΟΥ τέλος είμαστε σε συνεχή επαφή με τους συμπολίτες μας. Συνεχώς προχωρούμε σε έρευνες για την καταγραφή των επιθυμιών και των αναγκών των συμπολιτών μας σε θέματα πολιτισμού.

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ Ελληνικό Ναυτικό ‘Ομιλο Αιγυπτιωτών – ENOA

Στην παρουσίαση του δήμου Ελληνικού Αργυρούπολης γίναμε όλοι και όλες αυτήκοοι μάρτυρες των  δηλώσεων του δημάρχου Κωνσταντάτου για το ενδιαφέρον του για τον αθλητισμό, τον πολιτισμό και τα ΑμεΑ ειδικότερα. Είναι όμως έτσι;

Απ όταν ξεκίνησαν ακόμα και σε επίπεδο μακέτας τα έργα στο πρώην αεροδρόμιο πολλοί σύλλογοι,φορείς και σωματεία εκδιώχθηκαν από τον χώρο του Ελληνικού. Φορείς είτε αθλητικοί, είτε πολιτιστικοί είτε προάσπισης και φροντίδας των ΑμεΑ με αναλγησία πετάχτηκαν στο δρόμο από τους χώρους που μέχρι πρότινος στεγάζονταν και παρήγαγαν έργο καθένας στον τομέα του.

Σειρά να πέσει θύμα της επενδο-λαγνείας του δημάρχου Κωνσταντάτου και των συμφερόντων Λάτση είχε ένας ακόμα σύλλογος που στεγάζεται στην περιοχή του Αγ.Κοσμά. Ο ΕΝΟΑ (Ελληνικός Ναυτικός Όμιλος Αιγυπτιωτών) καλείται να εγκαταλείψει τον χώρο που είχε επί σειρά δεκαετιών  ως έδρα, με πλούσια αθλητική δράση και ιστορία.

Έχουν δώσει διορία στο σωματείο των 300 αθλητών να εγκαταλείψει τον χώρο

Μετά από όλα αυτά γίνεται ξεκάθαρο πως οι δηλώσεις Κωνσταντάτου περί ενδιαφέροντος για τον αθλητισμό και τον πολιτισμό είναι απλά μερικά ακόμα ψεύδη στο βωμό του κέρδους από την εκμετάλλευση του πρώην αεροδρομίου και της παραλίας του Ελληνικού.Το μόνο άθλημα που τον ενδιαφέρει να ακμάσει, όπως είχαμε τονίσει και στην παρέμβασή μας σε εκείνο το ΔΣ, είναι το  πόκερ που θα παίζεται στο καζίνο.

Ως ΕΚΤΟΣ ΠΛΑΝΟΥ δηλώνουμε την αμέριστη και αυτονόητη αλληλεγγύη μας τόσο στον ΕΝΟΑ όσο και σε κάθε σύλλογο,σωματείο,φορέα που βρέθηκε,βρίσκεται ή πρόκειται να βρεθεί το επόμενο διάστημα στη θέση του

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ

ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

ΠΑΡΚΟ ΥΨΗΛΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΣΤΟ ΠΡΩΗΝ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΠΙΒΑΛΕΤΑΙ Η ΕΞΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΟ

Η φωτογραφία είναι από την σελίδα του Ελληνικος Ναυτικος Ομιλος Αιγυπτιωτων – ENOA

#ektosplanou2023 Για το τοπικό και κεντρικό κράτος

Τοπικό και κεντρικό κράτος τοπικοί και κεντρικοί αγώνες

Σκληρός άγριος καπιταλισμός που επιτίθεται σε κάθε πλευρά της ζωής μας. Αυτό ζούμε ως γενική εικόνα και η αλήθεια είναι ότι για πάνω από 10 χρόνια τα  κουτσοβολεύουμε μέχρι που έμειναν κουτσές όλες οι ανάγκες μας. Με αφορμή την πανδημία μας έπεισαν να ρίξουμε τον πήχη, να έχουμε λιγότερες προσδοκίες από τη ζωή. Λιγότερη κοινωνική δραστηριότητα, περισσότερο σπίτι και δουλειά… και υπομονή γιατί κάποια στιγμή θα αλλάξουν τα πράγματα και θα επιστρέψουμε στα επίπεδα του 19; Του 15; Του 10 ίσως των 80ς για τους πιο αισιόδοξους. Η αλήθεια όμως είναι ότι η μόνη κανονικότητα που έχει επιβληθεί είναι η εξής. Θα μάθετε να ζείτε με λιγότερα. Η ΝΔ θωρακίζει το σύστημα με κάθε τρόπο και βάζει στο στόχαστρο κάθε φωνή που δεν βολεύεται σε αυτή την κανονικότητα, ο κόσμος των κινημάτων, της εργασίας, της νεολαίας δέχεται το ένα σοκ μετά το άλλο. Από κοντά η καταθλιπτική συναίνεση της νέας σοσιαλδημοκρατίας των Συριζα-Πασοκ περιμένει να μας θυμίσει ότι δεν υπάρχει εναλλακτική.

Σε αυτό το δύσκολο τοπίο μπορούν οι δήμοι να γίνουν ένα αποκούμπι για τις λαϊκές ανάγκες; Είναι οι τοπικές αρχές ένας λαϊκός θεσμός, ένα πεδίο που μπορούν πιο εύκολα πιο άμεσα να ακουστούν τα δημοτικά συμφέροντα;

Για εμάς η απάντηση είναι δυστυχώς αρνητική. Μεγάλο μέρος των κοινωνικών παροχών ανήκει στους δήμους, όμως αυτοί είναι δεμένοι με τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και την ανταποδοτικότητα. Ένα ολόκληρο νομικό πλαίσιο (Καλλικράτης, Κλεισθένης, ΕΣΠΑ κ.α) υποχρεώνουν τις δημοτικές αρχές σε συγκεκριμένη συμπεριφορά στις εργασιακές σχέσεις (συμβασιούχοι), στις προσλήψεις, στις παροχές. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την υποχρηματοδότηση από το κεντρικό κράτος ορίζουν και την οικονομική διαχείριση των δήμων. Ειδικά το ΕΣΠΑ αποτελεί το πιο ύπουλο και το πιο αποτελεσματικό μέσο άσκησης πολιτικής από τη μεριά του συστήματος και η πλήρης απόρριψής του είναι φυσιογνωμικό στοιχείο για κάθε φωνή που θέλει να βρίσκεται εκτός των τειχών. Ουσιαστικά οι αντιλαϊκές πολιτικές αλληλοσυμπληρώνονται από όλους τους παράγοντες, από την ΕΕ, την κυβέρνηση, τα μνημόνια και το χρέος μέχρι τις περιφέρειες και τους δήμους.Οι δήμοι όμως δεν είναι μόνο δέσμιοι των κεντρικών επιλογών. Η ίδια τους η λειτουργία είναι μακριά από τη δημοκρατία όπως την αντιλαμβανόμαστε εμείς. Υπερεξουσίες σε έναν μόνο άρχοντα τον δήμαρχο, επιτροπές που ελάχιστα ελέγχονται, δημοτικά συμβούλια που δίνουν λογαριασμό μόνο κάθε 4 ή 5 χρόνια, καμία δέσμευση πάνω σε προεκλογικά προγράμματα.

Οι δήμαρχοι λοιπόν δεν έχουν κανένα περιθώριο για άσκηση φιλολαϊκών πολιτικών, δε μπορούν ούτε στο ελάχιστο να ανακόψουν τη λιτότητα και τη φοροεπιδρομή. Μπορούν όμως να κάνουν το ανάποδο, μπορούν να τις συμπληρώσουν, να τις διευκολύνουν, να τις βαθύνουν. Οι δημοτικές αρχές  έχουν ιδεολογικοπολιτική τοποθέτηση, ασκούν πολιτική, παίρνουν αποφάσεις, διαμορφώνουν αντιλήψεις και συνειδήσεις.  Ας πάρουμε για παράδειγμα τον δικό μας τον Κωνσταντάτο. Καθιερώνει τις χορηγίες παντού, υπονομεύει τις εργασιακές σχέσεις φτιάχνοντας στρατό εθελοντών και προωθεί τις ιδιωτικοποιήσεις. Με κάθε ευκαιρία πετάει εθνικιστικές κορώνες, συκοφαντεί τα κινήματα, δείχνει παντού το αυταρχικό του πρόσωπό. Συνδυάζει την ακροδεξιά και το νεοφιλελευθερισμό με τον καλύτερο/χειρότερο  τρόπο.  Με εντυπωσιακό κυνισμό στηρίζει αμέριστα την υπάρχουσα πολιτική κατάσταση. Εκεί που οι περισσότεροι δήμαρχοι απολογούνται, ρίχνουν το φταίξιμο στην κεντρική διοίκηση και αρχίζουν τα «δυστυχώς δε μπορούμε διαφορετικά, είμαστε υποχρεωμένοι κτλ» ο Κωνσταντάτος μοιάζει να το ευχαριστιέται.  Είναι λαλίστατος όταν υπερασπίζεται τη νομιμότητα όταν πρόκειται για τις λαϊκές ανάγκες. Εμείς λέει τηρούμε πάντα το νόμο, εμείς δε θα πληρώσουμε μαύρα, δε θα κάνουμε ποτέ τα στραβά μάτια, θα τηρούμε πάντα τις διαδικασίες, δεν θα κάνουμε προσλήψεις, δεν θα κάνουμε παροχές, δεν θα πιέσουμε ούτε στο ελάχιστο για να βρεθούν λύσεις. Αυτή η εμμονή, αυτή η επανάληψη είναι και καλύτερη υπεράσπιση των αντιλαϊκών πολιτικών. Θέλει να δημιουργήσει την αντίληψη ότι ΕΕ και μνημόνια μας έχουν βάλει στον ίσιο δρόμο. Ο Κωνσταντάτος ακολουθεί την θανατοπολιτική του Μητσοτάκη σε όλα τα επίπεδα. Στήριξε την αυταρχική διαχείριση της πανδημίας. Δεν πήρε ούτε μία επιπλέον πρωτοβουλία για την προστασία των δημοτών. Ούτε στην καθαριότητα, ούτε στα δωρεάν τεστ, ούτε στις μάσκες, ούτε στα σχολεία, ούτε στον καθαρισμό των κάδων… πουθενά. . Κυρίως όμως φρόντισε με την αδιαφορία του η απελπιστική κατάσταση στην πρωτοβάθμια περίθαλψη στο δήμο να εξελιχθεί σε πλήρη διάλυση του τοπικού ΙΚΑ με τους δημότες να αναζητούν σε γειτονικούς δήμους τις πλέον βασικές ειδικότητες  . Άφησε ανεξέλεγκτες τις επιχειρήσεις της εστίασης να απλώνουν παντού τραπεζοκαθίσματα και να λιγοστεύουν τον ελεύθερο χώρο μας, την εποχή που τον έχουμε περισσότερο ανάγκη. Πήρε 0 (μηδέν) όπως και όλος ο κρατικός μηχανισμός στη διαχείριση των χιονοπτώσεων και από τύχη δεν είχαμε θύματα . . Στη δημοτική αρχή επίσης δεν παίρνουν χαμπάρι από το κύμα ακρίβειας και νέας φτωχοποίησης, ακολουθούν το δόγμα Μητσοτάκη- φάτε παντεσπάνι. Δεν μειώνουν για κανένα λόγο τα δημοτικά τέλη, αρνούνται και την ελάχιστη ανακούφιση ενώ εξοργιστικά δεν  κάνουν ούτε τη στοιχειώδη κριτική στις βαθύτερες αιτίες. Το επίσης φοβερό με την περίπτωση του Κωνσταντάτου είναι ότι θα κάνει τις λάθος δηλώσεις και  θα πάρει άθλιες πρωτοβουλίες πάνω σε οποιοδήποτε ζήτημα αναδεικνύει η επικαιρότητα από την έμφυλη βία και τις συμμορίες ανηλίκων, μέχρι τον πόλεμο και την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες.

Το βασικό όμως ερώτημα παραμένει. Ποιος είναι το πραγματικό αφεντικό στο δήμο; Η απάντηση είναι ξεκάθαρα ο Λάτσης. Ολόκληρος ο δήμος έχει παραδοθεί στο έλεος της LAMDA-Development. Η «λύση» σε κάθε αναποδιά, σε κάθε πρόβλημα που  παρουσιάζεται, κάθε πολιτιστική ή φιλανθρωπική δραστηριότητα, έχει την σφραγίδα αυτής της εταιρίας. Η εξάρτηση του δήμου από τον Λάτση έχει γιγαντωθεί. Εδώ πλέον δεν μιλάμε για την ιδεολογική υπεράσπιση μιας επένδυσης στο πρώην αεροδρόμιο. Ο Κωνσταντάτος βασίζει και εξαρτά την καθημερινή διοίκηση στις πλάτες της επένδυσης και αυτός από τη μεριά του κάνει ό,τι μπορεί για να ξεπερνιούνται οι δυσκολίες στην υλοποίηση της επένδυσης και να κατευνάζεται η τοπική αγανάκτηση. Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρουμε επίσης την σκανδαλώδη σχέση της δημοτικής αρχής με την εταιρία Κήπον Οδός. Η συγκεκριμένη εταιρία πρώτα από όλα ευθύνεται για το θάνατο του εργάτη της στην περιοχή του πράκτικερ. Ο άτυχος εργάτης έπεσε προσπαθώντας να κλαδέψει ψηλά δέντρα από τη στιγμή που εργαζόταν μόνος του χωρίς μέτρα εργασίας. Η δημοτική αρχή συνεχίζει προκλητικά όχι μόνο να μην κόβει σχέσεις μαζί της για να στείλει ένα μήνυμα να τηρούνται οι κανόνες ασφάλειας αλλά της αναθέτει σχεδόν κάθε έργο πρασίνου. Από τη μεριά της η εταιρία συνεχίζει την ίδια προχειρότητα στις κατασκευές με έμφαση στον εύκολο εντυπωσιασμό και στα παγκάκια με το όνομα του δημάρχου!

Περιμέναμε όμως σίγουρα κάτι περισσότερο από τη Λαϊκή Συσπείρωση (ΚΚΕ) και την Δημοτική Συνεργασία(Χρ.Κορτζιδης) . Οι παρατάξεις αυτές ξεκινώντας από διαφορετικό πολιτικό σκεπτικό συγκλίνουν στην πλήρη παραίτηση από την οργάνωση αγώνων στο τοπικό επίπεδο.

Η Λαϊκή Συσπείρωση βλέποντας εμμονικά μόνο το κεντρικό πολιτικό σκηνικό κάνει το μεγαλύτερο χατίρι στον Κωνσταντάτο βγάζοντας τον έξω από το ‘κάδρο’. Κάνουν όμως λάθος η δημοτική αρχή δεν ακολουθεί μόνο την κυβέρνηση, ασκεί και η ίδια αντιλαϊκή πολιτική και σε ιδεολογικό επίπεδο και σε επίπεδο καθημερινής διοίκησης. Η τοπική κοινωνία έχει στραφεί προς τα δεξιά και με την ευθύνη Κωνσταντάτου. Οι τοπικοί αγώνες πρέπει σίγουρα να μην είναι αποκομμένοι από το συνολικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα αλλά είναι απαραίτητοι και πρέπει να εκδηλώνονται. Μπορούν να πετυχαίνουν  νίκες, μπορούν να συμπληρώνουν τα κεντρικά κινήματα και βοηθούν στο να διαμορφώνονται συνειδήσεις σε πιο αριστερή-αντικαπιταλιστική κατεύθυνση.

Η Δημοτική Συνεργασία αντί να προσπαθεί να οργανώνει κινηματικά γεγονότα αντίστοιχα του εκλογικού ποσοστού και της αποδοχής που έχει φοβάται ότι πιο μικροί- συμβολικοί αγώνες θα εκθέσουν την αδυναμία της ακόμα περισσότερο. Έτσι έχει επιλέξει να απέχει εντελώς από οποιαδήποτε προσπάθεια αγωνιστικού συντονισμού, ακόμα και αυτών που έχουν μια ευρύτερη συναίνεση. Οι αγώνες μοιάζουν με εμπόδιο για την προσέγγιση  ενός πιο δημοκρατικού κεντρώου κοινού! Δεν θα υπάρξουν όμως αυτόματα μεγάλα γεγονότα. Δουλειά της αριστεράς είναι να παλεύει, να οργανώνει, να δείχνει το δρόμο έστω και με μικρά αποτελέσματα. Αυτά μπορούν να εξελιχτούν, να πιέσουν και να γίνουν το πραγματικό αντίπαλο δέος στον Κωνσταντάτο. Το πλατύ δημοκρατικό μέτωπο γίνεται φετίχ που τελικά αποδυναμώνει και δεν ενισχύει τους αγώνες ενώ παράλληλα δεν προβληματίζει στο ελάχιστο τη δημοτική αρχή.

Θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, μπορεί ο λαϊκός παράγοντας όντως να συμμετέχει, να παίζει ρόλο και να ελέγχει την τοπική εξουσία;Εμείς λέμε ότι θα μπορεί. Με τακτικές τοπικές συνελεύσεις που θα οργανώνουν οι ίδιοι οι κάτοικοι, οι εργαζόμενοι στο δήμο, οι εκπαιδευτικοί της περιοχής. Με αιρετούς και ανακλητούς αντιπροσώπους που θα συμμετέχουν στα δημοτικά συμβούλια και θα έχουν δικαίωμα ψήφου έστω  μέχρι ένα ποσοστό. Οι τοπικές πολιτικές δυνάμεις και οι ανένταχτες φωνές θα συμμετέχουν ισότιμα στις συνελεύσεις, όλες οι διαφορετικές απόψεις θα μπαίνουν στην  κρίση του λαού, αυτοί που βιώνουν τα προβλήματα και αυτοί που εργάζονται σε αυτά  μπορούν και πρέπει να έχουν πραγματικό λόγο σε τακτική βάση. Να εκλέγουν μάλιστα συντονιστικές επιτροπές με αιρετούς και ανακλητούς αντιπροσώπους.

Ενισχύουμε την αντίληψη της εργατικής δημοκρατίας,  προσπαθούμε να γενικευτεί, να γίνει νέος τρόπος άσκησης διοίκησης. Γιατί στα αλήθεια δεν χρειαζόμαστε δημάρχους και μόνιμους άρχοντες. Μπορεί να υπάρξει και άλλη δημοκρατία, μπορεί ο λαός ειδικά στο τοπικό επίπεδο να εκπροσωπηθεί με διαφορετικό τρόπο από ό,τι έχουμε συνηθίσει.  Είναι ξεκάθαρο όμως ότι για να αλλάξουν τα πράγματα πρέπει να αρχίσουμε να αμφισβητούμε το άδικο και το παράλογο σε όλα τα επίπεδα. Να γυρίσουμε την πλάτη στους ξιπασμένους που καμαρώνουν για την εφαρμογή του νομικού πλαισίου που συνεχίζει να μας τσακίζει το βιοτικό επίπεδο της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας. Να πάψουν να βρίσκουν πρόθυμους που δε μπορούν ή δε θέλουν να έρθουν σε κόντρα και σε ρήξη. Να υπάρχει και κανένα γρανάζι στο σύστημα που δεν είναι καλογρασαρισμένο και κλωτσάει προσπαθώντας πάντα να βγάλει τον λαϊκό παράγοντα στο προσκήνιο και όχι απλώς τίμιους ή ‘κόκκινους’ ή ‘εμβληματικούς’ δημάρχους.

Εμείς ως αντικαπιταλιστική κίνηση συνεχίζουμε να πιστεύουμε στη δύναμη των κινημάτων, στη σύνδεση του τοπικού με το κεντρικό. Παλεύουμε να εκδηλώνονται αγώνες που θα πετυχαίνουν νίκες στο σήμερα, να ανοίγουν το δρόμο για συνολικές ανατροπές και θα στρέφουν συνειδήσεις σε αντι ΕΕ, αντικυβερνητική, αντισυστημική κατεύθυνση. Συνεχίζουμε να πιστεύουμε στην ενότητα και την κοινή δράση. Το δείχνουμε σήμερα με την ενεργή στήριξη της λέσχης εργαζομένων και νεολαίας και με τις πρωτοβουλίες κοινού συντονισμού που παίρνουμε σε κάθε ζήτημα που έρχεται στην επικαιρότητα, παλιότερα με τη συμμετοχή μας στη συνέλευση για το άνοιγμα του σταδίου, στο χώρο δράσης και αλληλεγγύης Υπόστεγο, τη συνέλευση δράσεων για το ελληνικό… Συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι η αντιπολίτευση γίνεται πρώτα και κύρια στους δρόμους, θα κάνουμε όμως ό,τι περνάει από το χέρι μας για να εμφανιστεί επιτέλους και μέσα στο δημοτικό συμβούλιο για να μπουν οι ανάγκες μας σε πρώτο πλάνο.

Τώρα λοιπόν είναι η ώρα να βάλουμε τον πήχη στο μπόι των αναγκών μας, να δούμε το μέλλον με βάση τις σύγχρονες δυνατότητες. Για να έχουμε δημόσια υγεία, παιδεία και κοινωνικές δομές, για να ζούμε αξιοπρεπώς από μία εργασία… Το μόνο σίγουρο είναι ότι τίποτα δε θα μας χαριστεί, δεν αρκεί απλώς να μην καταναλώσουμε, δεν αρκεί να μην πληρώσουμε, δεν αρκεί να μην (τους) ψηφίσουμε. Χρειάζεται πολιτικοκοινωνικό κίνημα ανατροπής που θα κοιτάξει στα μάτια τοπικό και κεντρικό κράτος, να σπάσει την καταθλιπτική συναίνεση, να επιβάλει τη λαϊκή θέληση .Γιατί δεν θέλουμε απλώς να μας δώσουν σημασία. Όπως φαίνεται και με το σκάνδαλο των υποκλοπών μια χαρά έχουν ‘αυτιά ΄παντού και μας ακούν. Το ζήτημα είναι να μας υπολογίζουν. Να δούμε την εμπειρία από το παρελθόν, να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες που υπάρχουν στο τοπικό επίπεδο και να ετοιμαστούμε γιατί οι μεγαλύτερες μάχες είναι αυτές που δεν δώσαμε ακόμα.

#ektosplanou2023 για δημοτικούς χώρους

ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΥΨΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΟΛΕΣ

Σε μια πόλη που σε πνίγει το τσιμέντο, οι ελεύθεροι χώροι πρασίνου , ψυχαγωγίας και αναψυχής είναι κάτι περισσότερο από αναγκαίοι.Τα πάρκα , οι παιδικές χαρές και τα αστικά άλση είναι μικρές οάσεις. Η φροντίδα τους αλλά και η επέκτασή τους καθώς και η δημιουργία νέων πρέπει να ειναι στόχος για μια δημοτική αρχή. Είναι οι χώροι που ειδικά σε εποχές οικονομικής κρίσης προσφέρουν ξεκούραση , διασκέδαση αλλά και την αναγκαία κοινωνικοποίηση του κόσμου της γειτονιάς.

Τα στάδια και οι αθλητικοί χώροι δίνουν την ευκαιρία στη νεολαία, και όχι μόνο, να έρθει σε επαφή με τον αθλητισμό. Άλλωστε ο αθλητισμός, αν είναι όπως πρέπει να είναι, είναι πολιτισμός. Η

Οι καλά φροντισμένες και ασφαλείς για τους μικρούς/ες μας φίλους/ες παιδικές χαρές είναι τα μέρη που όλοι/ες μας συναντηθήκαμε για πρώτη φορά και με το παιχνίδι γεννήθηκαν οι πρώτες φιλικές σχέσεις που συνεχίστηκαν στα προαύλια των σχολείων μας.

Οι δημοτικοί χώροι (ΚΑΠΗ , αίθουσες εκδηλώσεων , θέατρα κλπ) εκτός από τον σκοπό που επιτελούν μπορούν να βοηθήσουν ως χώροι συνάντησης,ανταλλαγής απόψεων και φιλοξενίας συλλογικοτήτων,εκδηλώσεων κ.ο .κ.

Όλα τα παραπάνω για να μπορούν είναι προσβάσιμα σε όλους εύκολα και χωρίς κολλήματα θα πρέπει η χρήση τους να παρέχεται δωρεάν σε όλους χωρίς περιορισμούς. Η φροντίδα τους θα πρέπει να είναι απόλυτη ευθύνη του δήμου χωρίς εξάρτηση από χορηγίες και ιδιωτικές εταιρίες που κατά διαστήματα τα εκμεταλλεύονται προς όφελός τους. Αρκετά πληρώνουμε σε δημοτικά τέλη και μπορούμε να ζητάμε τα χρήματα αυτά να προορίζονται για την ποιότητα της ζωής μας στην πόλη.

Οι εγκαταστάσεις ειδικά των αθλητικών χώρων και των παιδικών χαρών θα πρέπει να είναι σύγχρονες και ασφαλείς μιας και φιλοξενούν κυρίως παιδιά και εφήβους.

Για να λειτουργήσουν όλα αυτά είναι ζωτικής σημασίας η πρόσληψη μόνιμου προσωπικού στο δήμο. Προσωπικό για τη φύλαξη, τη φροντίδα, τις ανακαινίσεις αλλά και εξειδικευμένο προσωπικό για την ενασχόληση του με νήπια στις παιδικές χαρές και ειδικοί γυμναστές/τριες,φυσιοθεραπευτές,γιατροί κλπ για τους αθλητικούς χώρους.

#ektosplanou2023 για ΑμεΑ και ποιότητα κυκλοφορίας στην πόλη

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΜΕΣ ΓΙΑ ΑμεΑ

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

Ζουμε σε μια σχετικά με άλλες αραιοκατηκοιμένη περιοχή. Θα μπορούσε έτσι να είναι αρκετά ευκολότερος και ο σχεδιασμός μιας πόλης φιλικής προς τους πεζούς, τα ΑμεΑ, τους ποδηλάτες αλλά και τους οδηγούς μιας και τα οχήματα μας δεν είναι μια πολυτέλεια για τους περισσότερους/ες από εμάς αλλά το βασικό μέσο μετακίνησης.

Θα μπορούσε να γίνει αλλιώς. Εμείς λέμε πως είναι και αναγκαίο αλλά και εύκολα υλοποιήσιμο.

Δεν μπορεί μια πόλη που σέβεται τους δημότες της να μην έχει κάλυψη στο 100% των πεζοδρομίων με ράμπες ΑμεΑ,ενώ οι ειδικές πλάκες για τυφλούς στα πεζοδρόμια είναι ανάγκη να είναι σε κατάλληλο μέγεθος και να καλύπτουν το σύνολο των πεζοδρομίων. Να μπούν δηλαδή όπου δεν υπάρχουν και να επισκευαστούν όπου έχουν φθορές .

Τα πεζοδρόμια  πρέπει να είναι σε καλή κατάσταση χωρίς να γίνονται επικίνδυνα για πεζούς/ες και να διορθωθεί οτιδήποτε γίνεται εμπόδιο.Τα τραπεζοκαθίσματα της εστίασης δεν έχουν καμία θέση σε πεζοδρόμια, πλατείες και πάρκα. Αυτοί οι χώροι πρέπει να είναι ελεύθεροι για τη βόλτα και την αναψυχή μας.

Προ μερικών χρόνων έγινε μια προσπάθεια για δημιουργία ποδηλατοδρόμου στην Αργυρούπολη. Έίναι πράγματι μια αξιόλογη πρώτη προσπάθεια η οποία όχι μόνο δεν συνεχίστηκε αλλά και αυτος ο ποδηλατόδρομος δεν είχε καμία φροντίδα όπως χρειάζεται.Ο φωτισμός του πλέον δεν είναι λειτουργικός, οι διαγραμμίσεις δεν υπάρχουν,οι φυσικές φθορές δεν διορθώθηκαν.Το ποδήλατο έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας και οι ποδηλάτες/τριες χρειάζεται να κυκλοφορούν με ασφάλεια στην πόλη.

Οι δρόμοι μας είναι σε πολύ κακή κατάσταση ειδικά μέσα στα στενά. Οι θέσεις πάρκινγκ δεν επαρκούν.Το χαράτσι που επεδίωξε η δημοτική αρχή να βάλει μέσω παρκομέτρων δεν ήταν λύση και φάνηκε.Αν θες να μην έχεις πρόβλημα με το κυκλοφοριακό κάνεις όλα τα παραπάνω (ποιοτικά πεζοδρόμια και ποδηλατόδρομοι) αλλά κυρίως υψηλού επιπέδου και δωρεάν Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Ειδικά αυτά που καλύπτουν ως συγκοινωνία τις τρεις στάσεις ΜΕΤΡΟ του δήμου μας

#ektosplanou2023 Για τον Υμηττό

Ο ΥΜΗΤΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΒΟΥΝΟ.

ΟΧΙ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΠΟΥ ΑΛΛΟΙΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ.

ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ.

Σημαντικό τμήμα του ελεύθερου χώρου για τους κατοίκους της περιοχής μας αποτελεί ο ορεινός όγκος του γειτονικού μας βουνού, του Υμηττού. Είμαστε τυχεροί/-ές που ο τόπος κατοικίας μας είναι κοντά στις πλαγιές του αττικού βουνού, που μπορούμε σχετικά εύκολα να προσεγγίσουμε τις πλαγιές του, να περπατήσουμε τα μονοπάτια του, να χαρούμε τη δροσιά του αέρα του και να αγναντέψουμε τη θάλασσα και την πόλη από κάποιο ύψωμα ή κορφή του. Για τον άνθρωπο που ζει κυρίως στο αστικό περιβάλλον του μπετόν, της ασφάλτου, της λαμαρίνας, του γυαλιού και του μολυσμένου αέρα, του καθημερινού άγχους που το μοντέλο ζωής επιβάλει, το να μπορεί να βρεθεί σε ανοικτό χώρο, με δέντρα και πράσινο, να ανηφορίσει στις πλαγιές ενός βουνού, είναι πολύ σημαντικό. Για τους παραπάνω λόγους ο Υμηττός είναι πολύτιμος για τους κατοίκους της πόλης μας όπως και όλης της Αττικής. Και για αυτό έχει μεγάλη σημασία για μας και η υπεράσπισή του από κάθε είδους παρεμβάσεις που αλλοιώνουν τον βουνίσιο χαρακτήρα του, τον μετατρέπουν σε πεδίο επέκτασης της πόλης και άλλων χρήσεων.

Η τοπική και κεντρική εξουσία φροντίζει να καλύπτει την αναγκαία προστασία του βουνού με τον τρόπο που επιχειρεί να διαχειριστεί και τις ανάγκες των κατοίκων σε άλλες πλευρές της ζωής. Εθελοντισμός με τον μανδύα της γνωριμίας με το βουνό αλλά και αναζήτηση χρηματοδότησης  για οχήματα και εξοπλισμό,  «υιοθεσία σημείων του βουνού» για προστασία τους, δράσεις καθαρισμού με συνδρομή εταιρειών, ανάδειξη χώρων του βουνού με ηλεκτρονικές ταμπέλες, διαμόρφωση πυλών εισόδου, δημιουργία υπαίθριων βοτανικών πάρκων. Το ζήτημα είναι για τις δημοτικές αρχές να δοθεί άλλη μια ευκαιρία σε εταιρίες τύπου «Κήπων Οδός» να έχουν κέρδη από την υποτιθέμενη ανάδειξη του βουνού και την οικειοποίηση του από τους κατοίκους (χαρακτηριστική είναι η κακόγουστη και αταίριαστη παρέμβαση που έκανε ο δημαρχία Κωνσταντάτου με τα σιντριβάνια και το χώρο αναψυχής  στους πρόποδες του βουνού).  Όπως και την μετατροπή της γνήσιας ανάγκης ενός κόσμου να βρεθεί στο βουνό και να κάνει κάτι για την αναζωογόνηση και τη προστασία του σε υποκατάσταση των δομών που οφείλει το κράτος να έχει εξοπλισμένες με ανθρώπινο και υλικό δυναμικό (δασική υπηρεσία, πυροσβεστική).

Έτσι με την λειτουργία του ΣΠΑΥ (Σύνδεσμος Προστασίας και Ανάπτυξης Υμηττού) οι περιφερειακοί του Υμηττού δήμοι  μετατρέπονται σε όχημα της κρατικής παρέμβασης στο βουνό όπου η «προστασία» είναι το προπέτασμα καπνού για την «ανάπτυξη» που κυρίως είναι στραμμένα τα βλέμματα των δημοτικών αρχόντων. Άλλωστε η «αρμονική» σύνδεση του Υμηττού με την επένδυση («Μητροπολιτικό Πάρκο» την ονομάζουν) στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού αποτελεί ένα από τους βασικούς στόχους του ΣΠΑΥ έτσι όπως αναδείχτηκαν στην πανηγυρική παρουσία τους αρχές του 2020 μέσω των τότε υπουργών Εσωτερικών Τ. Θεοδωρικάκου και Περιβάλλοντος Κ. Χατζηδάκη από τον πρόεδρο του ΣΠΑΥ και δήμαρχο Ελληνικού-Αργυρούπολης Γ. Κωνστατάτο. Δεν είναι και πολλά χρόνια πριν που ανάλογοι σχεδιασμοί για την επένδυση του Ελληνικού προέβαλαν νέους αυτοκινητόδρομους που θα κόψουν επιπλέον κομμάτια του βουνού ανεβάζοντας τη δόμηση και την πόλη παραπάνω στο βουνό περιορίζοντας καθοριστικά το ίδιο το βουνό και απομακρύνοντάς το από τους κατοίκους. Ο ΣΠΑΥ βέβαια δεν βρίσκει πέρα από τα πλαστικά και τα σκουπίδια άλλου είδους ασχήμιες στο βουνό, όπως αυθαίρετες κατοικίες, νεκροταφεία όπως της Γλυφάδας που έχουν καταβροχθίσει μέρος του βουβού ή την επέκταση του ναού του Προφήτη Ηλία στη Ηλιούπολη σε βάρος και πάλι του Υμηττού.

Για μας είναι σαφές. Προστασία του Υμηττού σημαίνει ύπαρξη καλά στελεχωμένων κρατικών υπηρεσιών που θα έχουν καθημερινά και όλο το έτος την φροντίδα για την παρατήρηση, τους καθαρισμούς, την πρόληψη και την ετοιμότητα για την καταπολέμηση των πυρκαγιών.

Καθαρισμός, ανάδειξη και συντήρηση των μονοπατιών που υπάρχουν με την ελάχιστη έως καθόλου παρέμβαση στο φυσικό τοπίο (το βουνό δεν μπορεί «να έρθει στου κατοίκους» όπως λέει ο Κωνστατάτος για να χαϊδέψει αυτιά, ούτε μπορεί να γίνει όλο προσβάσιμο στο σύνολο του πληθυσμού χωρίς να υποστεί ανεπίστρεπτες αλλοιώσεις στη φυσιογνωμία του).

Οι κάτοικοι με σεβασμό και με μέτρο προσπαθούν να περπατήσουν στο βουνό, όσο οι φυσικές τους δυνάμεις το επιτρέπουν.

Όχι σε έργα που θα καταστρέφουν το φυσικό τοπίο, ούτε χρήση μηχανικών μέσων για να «κατακτηθεί» το βουνό.

Αρμονική συνύπαρξη ανθρώπου και φύσης με σεβασμό και αγάπη για τα ζώα, τα δέντρα και την ελεύθερη, αναξιοποίητη γη.

Αυτό υπερασπιζόμαστε και για αυτό θα αγωνιστούμε ενάντια σε επίσημους και ανεπίσημους, επώνυμους και ανώνυμους που βλέπουν και το βουνό ως πεδίο ιδιωτικής αξιοποίησης,  κερδοφορίας, ψηφοθηρίας και πολιτικής ανέλιξης.