Δεν είμαστε τα παιδιά που βράζει λίγο το αίμα μας. Είμαστε με την αριστερά της ανατροπής πιστεύοντας στη δύναμη του οργανωμένου λαού

Από την πρώτη στιγμή που δημιουργηθήκαμε ως αντικαπιταλιστική κίνηση, δηλώσαμε ότι δε θέλουμε να ασχοληθούμε γενικά και αόριστα με την τοπική αυτοδιοίκηση. Πιστεύουμε ότι το τοπικό κράτος συμπληρώνει το κεντρικό, ειδικά σήμερα στην εποχή του Καλλικράτη, των μνημονίων και της υποχρηματοδότησης. Η λιτότητα, η  φορολεηλασία, η διάλυση του κοινωνικού κράτους έχουν τη σφραγίδα και των δημοτικών αρχών (έμμεσα ή άμεσα). Από την άλλη, υπάρχει σήμερα ανάγκη για μεγαλύτερη σύνδεση των τοπικών αντιστάσεων με τα συνολικά κινήματα ανατροπής. Κάθε επιμέρους διεκδίκηση στο τοπικό επίπεδο δένεται με τα ρεύματα αμφισβήτησης  των σημερινών εμφανιζόμενων μονόδρομων. Αντίστοιχα η πάλη για την ανατροπή των πολιτικών κυβέρνησης-ΕΕ-δανειστών οφείλει να οργανωθεί και να ριζώσει σε κάθε γειτονιά. Έτσι βλέπουμε τη μέχρι τώρα δράση μας, έτσι προσπαθούμε να εκφράσουμε τα συμφέροντα του κόσμου της εργασίας.

Η σημερινή δημοτική αρχή Ελληνικού Αργυρούπολης με επικεφαλής τον Κωνσταντάτο ξεχειλίζει από αλαζονεία και αυταρχισμό. Δε μένουμε όμως μόνο σε αυτή την ανάγνωση. Ο δήμαρχος είναι ένας νεοφιλελεύθερος λαγός που θέλει να αποτελέσει πρότυπο στην άσκηση αντιλαϊκής πολιτικής στο τοπικό επίπεδο. Η πολιτική ουσία δεν είναι ούτε η πολιτική καταγωγή ούτε το κομματικό χρίσμα.  Ο Κωσταντάτος σε κάθε περίπτωση είναι το μακρύ χέρι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο δήμο μας. Εφαρμόζει με ξεχωριστό ζήλο όλα τα πολιτικά κριτήρια που διαμορφώνονται από κυβέρνηση –ΕΕ- μνημόνια.

Το τελευταίο διάστημα αναδείξαμε δύο πολύ σημαντικά ζητήματα που αποδεικνύουν ότι ο δήμαρχος βλέπει το δήμο ως τσιφλίκι του. Το πρώτο έχει να κάνει με τη διοργάνωση εκδήλωσης του φροντιστηρίου Ρόμβος (ιδιοκτησίας του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου) με την αιγίδα του δήμου και θέμα σχολείο και εξετάσεις. Καταδικάσαμε την ξεδιάντροπη αυτή προσπάθεια διαφήμισης, από τη σκοπιά όμως της υπεράσπισης του δημόσιου σχολείου και των αγώνων μαθητών, καθηγητών, γονιών ενάντια στο εξεταστικό κάτεργο και τους ταξικούς φραγμούς. Στο δεύτερο καταδικάσαμε τον χυδαίο εκβιασμό που έγινε σε σύντροφο που συμμετέχει στους αγώνες για ανοιχτό δημοτικό στάδιο. Είναι πλέον γνωστό ότι ασκήθηκαν πιέσεις σε αθλητικό σωματείο για να διώξει τα παιδιά του «απείθαρχου» και ενοχλητικού γονέα. Φυσικά πάλι μιλήσαμε για τον μαζικό αθλητισμό, την υπεράσπιση των δημόσιων κοινωνικών παροχών, την ανάγκη για αγώνες ενάντια στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Τις τελευταίες μέρες είδαμε να κυκλοφορεί ανακοίνωση του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ που ασκούσε κριτική στη δημοτική αρχή με αφορμή τα δύο αυτά περιστατικά. Ακόμα και αυτοί βλέπουν πόσο σημαντικά είναι αυτά τα ζητήματα. Αυτή όμως η επιλεκτική ευαισθησία μας εξοργίζει. Από τη μία έχουν τον κυνισμό της κεντρικής εξουσίας, από την άλλη όποτε γουστάρουν κάνουν αντιπολίτευση φορώντας τη φανέλα του αγωνιστή. Αυτή η αντίφαση και η δήθεν αγωνιστικότητα δεν προκαλεί προβλήματα στο δήμαρχο. Αντίθετα του δίνει πάτημα να αποπροσανατολίσει την κουβέντα. Αλήθεια εκεί στον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν καταλάβει τίποτα από την απογοήτευση που έχουν σπείρει. Δεν έχουν καταλάβει τίποτα από την οργή και την αγανάκτηση  στον κόσμο του αγώνα, στον κόσμο που δεν πιστεύει στο «δεν υπάρχει εναλλακτική» και συνεχίζει να παλεύει για καλύτερες μέρες. Αυτός ο κόσμος είδε την ελπίδα να διαψεύδεται, μνημόνια να υπογράφονται και να ξαναυπογράφονται, σκληρές δήθεν διαπραγματεύσεις να καταλήγουν σε νέα πιο βάναυσα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα. Αρκετά λοιπόν με την ειρωνεία στα μούτρα μας. Μπορεί τα τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να θέλουν να βρουν ένα τρόπο να δηλώσουν ανεξάρτητη παρουσία από την παράταξη της δημοτικής συνεργασίας. Δεν τους επιτρέπουμε όμως να βιάζουν άλλο το περιεχόμενο και τις αξίες της αριστεράς.

Και επειδή προσπαθούν να μας τρελάνουν και να επανοηματοδοτήσουν τις λέξεις καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε με ποια αριστερά είμαστε:

Είμαστε με την αριστερά που θα σηκώσει το γάντι και θα κάνει την πιο σκληρή αντιπολίτευση στους πολιτικούς εκφραστές του κεφαλαίου. Για να σπάσει το κλίμα απογοήτευσης και αναμονής. Όλοι βλέπουν πλέουν που οδηγεί η ανάθεση σε μία μελλοντική καλύτερη διαχείριση (από μία άλλη κυβέρνηση, περιφέρεια, δημοτική αρχή).

Είμαστε με την αριστερά που θα προσπαθήσει να εμπνεύσει για μια νέα ανώτερη οργάνωση του λαού. Να δούμε τις σύγχρονες δυνατότητες για εργατικό έλεγχο στην παραγωγή, στη δημόσια περιουσία, στις κοινωνικές παροχές… είμαστε με την αριστερά που μιλάει για την δημοκρατία των από κάτω, για το δίκαιο των αγώνων μικρών και μεγάλων, για τα κινήματα που όχι μόνο θα διαμαρτύρονται αλλά θα επιβάλουν τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας. Για να πετύχουμε σήμερα μικρές νίκες, να αλλάξουμε έστω και λίγο την καθημερινότητα, για να δείξουμε τη δύναμη του οργανωμένου λαού…

                                                                                        …για να έρθει ανάποδα ο ντουνιάς!!!

ΕΑΑΚ: Για τα γεγονότα στο ΕΜΠ και τη στάση της ΚΝΕ

Ανακοίνωση της ΕΑΑΚ
για τα γεγονότα στο ΕΜΠ και τη στάση των δυνάμεων της ΚΝΕ

ΤΤην ίδια ώρα που τα πανεπιστήμια βρίσκονται σε μια οριακή κατάσταση, με μια ποιοτικά αναβαθμισμένη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση να βρίσκεται στα σκαριά, η ΚΝΕ επιλέγει σαν απάντηση να στοχοποιήσει την αγωνιστική δράση της μαχόμενης ριζοσπαστικής αριστεράς. Γιατί δεν τους ενοχλεί η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ αλλά οι φοιτητές και αγωνιστές που βγαίνουνε στους δρόμους, πηγαίνουν στις Γενικές τους Συνελεύσεις και βρίσκονται αριστερά από τη γραμμή του Περισσού και των κομματικών γραφείων. Ορμώμενοι από στείρα μικροπολιτικά συμφέροντα και κομματικές σκοπιμότητες για να καλύψουν τα πολιτικά κενά της κομματικής τους γραμμής, επιτίθεται με βίαιες και τραμπούκικες συμπεριφορές στους αγωνιστές και τα σχήματα της ΕΑΑΚ. Με μεθοδεύσεις που θα ζήλευε κάθε καθεστωτική δύναμη, προσπαθεί να αναδείξει την μαχόμενη ριζοσπαστική αριστερά ως το “μέγιστο κακό” εντός των φοιτητικών συλλόγων. Η βαθιά κομματοκεντρική και ελιτίστικη λογική της ΚΝΕ, σε συνδυασμό με την αδυναμία της να περιγράψει ένα πολιτικό σχέδιο ανάπτυξης και όξυνσης του μαθητικού και φοιτητικού κινήματος, είναι τα βαθύτερα αίτια που μετατρέπουν την ΚΝΕ σε επί της ουσίας τροχοπέδη των αγώνων της σπουδάζουσας νεολαίας, παρά τις διακηρυκτικά αριστερές κορώνες της. Για αυτό και θέλουν προέδρους στις σχολές και στα σχολεία που θα ελέγχουν οι καθοδηγητές που θα κάνουν κουμάντο στους συλλόγους και όχι μαζικές συνελεύσεις.

Το μαφιόζικο καρτέρι σε σύντροφό μας στην Ιατρική, που οδήγησε σε ελαφρύ τραυματισμό του, που κατέληξε σε πιο κεντρική επίθεση της ΚΝΕ Ιατρικής στα μέλη μας, φανερώνουν το μένος και την επιθετικότητα που τρέφει και καλλιεργεί η ΚΝΕ στις τάξεις της για τα μαχόμενα κομμάτια του φοιτητικού κινήματος και ειδικότερα για την αντικαπιταλιστική αριστερά εντός αυτού. Πέρα από την Ιατρική όμως και καθώς δόθηκε η αναγκαία απάντηση εκεί πέρα από τα μέλη μας στις εκφυλισμένες πρακτικές της ΚΝΕ, ανάλογη προσπάθεια στοχοποίησης σημειώθηκε και στο Φυσικό Αθήνας, όπου 30 κνίτες επιτέθηκαν με παρακρατικό τρόπο στα (πολύ λιγότερα) μέλη του σχήματος ΕΑΑΚ που βρίσκονταν στη σχολή. Την ίδια στιγμή με την επίθεση στο Φυσικό, οι δυνάμεις της ΚΝΕ επιτέθηκαν σκληρά και με ακόμα πιο οργανωμένο τρόπο αυτή τη φορά στο ΕΜΠ και στο τμήμα της ΣΕΜΦΕ. Εκεί τα σχήματα της ΕΑΑΚ και το αγωνιζόμενο κομμάτι των συλλόγων-φοιτητών έδωσαν τις απαντήσεις που αρμόζουν σε τέτοιου είδους πρακτικές, σε αντίθεση με την ΚΝΕ που έφερε εξωπανεπιστημιακό κομματικό στρατό άρτια εξοπλισμένο που δεν δίστασαν μάλιστα να προχωρήσεουν και σε κλέψιμο πορτοφολιών-κλειδιών θυμίζοντας προφίλ ασφαλίτη. Όμως δεν αρκέστηκαν σε αυτήν την επικίνδυνη επίθεση με δυσανάλογους όρους απέναντι στα μέλη ΕΑΑΚ. Τα καθοδηγητικά στελέχη που συντόνιζαν την επίθεση και καμία σχέση δεν έχουν με τους φοιτητικούς χώρους προέτρεψαν τα μέλη της ΚΝΕ να κλέψουν τα προσωπικά αντικείμενα (τσάντες, κινητά, χρήματα κλπ) των μελών της ΕΑΑΚ και να βανδαλίσουν το υλικό των χώρων των σχημάτων.

Τα ταυτόχρονα οργανωμένα χτυπήματα που στοχεύουν στην φίμωση και την καταστολή της ΕΑΑΚ, φανερώνουν πως η ΚΝΕ έχει πάρει πολιτική απόφαση, από τα κεντρικά της κλιμάκια, να οξύνει το κλίμα εντός των Φ.Σ. και εγκαθιδρύσει μια παρακαταθήκη μίσους και οργανωτικής αντιπαράθεσης μεταξύ των αριστερών δυνάμεων όπως έχει δείξει και μέσα στις ίδιες τις γενικές συνελεύσεις. Εν όψει φοιτητικών εκλογών και προκειμένου να κρύψει κάτω από το χαλάκι τις δικές της τεράστιες αδυναμίες, επιλέγει να αποπροσανατολίσει τους συλλόγους αλλά και τα μέλη της, με πρακτικές και συμπεριφορές που καμία εναρμόνιση δεν έχουν με τις αξίες και το ήθος της αριστεράς και του κομουνιστικού κινήματος. Οι πολιτικές ανεπάρκειες της ΚΝΕ, η έωλη και γενικόλογη γραμμή της στο φοιτητικό κίνημα που αδυνατεί συστηματικά, να θέσει τον πήχη σε επίπεδα ανάλογα της συγκυρίας και στον αντίποδα σπέρνει ματαιότητα και απαισιοδοξία στον κόσμο των σχολών, δεν κρύβονται πίσω από τραμπουκικούς και μαφιόζικους χειρισμούς. Όπως ακριβά κάνει και το ΠΑΜΕ στο εργατικό κίνημα που ‘’κλιμακώνει’’ τον αγώνα με απεργίες την Πρωτομαγιά, με προτάσεις νόμου του ΚΚΕ στη Βουλή και δηλώσεις του Κουτσούμπα “δεν ήρθε η ώρα να βγούμε από την Ε.Ε και ευρώ γιατί ο λαός και η εργατική τάξη θα πεινάσουν”.

Σαν Ε.Α.Α.Κ., καταγγέλλουμε απερίφραστα τις εκφυλισμένες πρακτικές που ακολουθεί η ΚΝΕ το τελευταίο διάστημα, απέναντί στις δυνάμεις της μαχόμενης ριζοσπαστικής αριστεράς και καλούμε και συνολικά την σπουδάζουσα νεολαία να περιθωριοποιήσει τις πολιτικές λογικές της ΚΝΕ. Εμείς απέναντι στην προσπάθεια της ΚΝΕ να τρομοκρατήσει το πιο αγωνιστικό κομμάτι των συλλόγων ώστε να αναδειχτεί στην νέα “υπεύθυνη δύναμη” μέσα στις σχολές, που θα εγκαθιδρύει την ομαλότητα και θα τα καταστέλλει κάθε αγωνιστικό σκίρτημα δεν θα μείνουμε αμέτοχοι. Εάν η ΚΝΕ θέλει να επιλέξει το ρόλο του κατασταλτικού μηχανισμού κάθε κινήματος και κάθε αγωνιστή εμείς δηλώνουμε ότι δεν έχουμε καμία διάθεση να το ανεχτούμε και θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε πιο μάχιμα από ποτέ στο δρόμο του αγώνα. Με μαζικές γενικές συνελεύσεις, με μαζικές ρηξιακές λαϊκές κινητοποιήσεις και την από τα κάτω μάχιμη πολιτική των φοιτητικών συλλόγων που αρμόζει σε μια γενιά που θέλει ζήσει όπως αυτή ονειρεύεται και όχι όπως της λένε. Καλούμε κάθε αγωνιστή και φοιτητή να τους γυρίσει την πλάτη και να μην πάψει να αγωνίζεται γιατί αυτό τους φοβίζει.

Πρόσκληση σε ΣΥΣΚΕΨΗ ενάντια στην ανεργία και την ελαστική εργασία

Πρόσκληση σε ΣΥΣΚΕΨΗ σωματείων, επιτροπών αγώνα και συλλογικοτήτων ενάντια στην ανεργία και την ελαστική εργασία

Δευτέρα 27.03, 18.30, στη ΔΟΕ (Ξενοφώντος 15α, Σύνταγμα)

Η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων για το συντονισμό καλεί σε σύσκεψη σωματεία, επιτροπές αγώνα και συλλογικότητες με θέμα τα οξύτατα προβλήματα ελαστικά εργαζόμενων κάθε μορφής (συμβασιούχων, εργολαβικών, οφελούμενων κλπ), των άνεργων, των επισφαλώς εργαζόμενων τη Δευτέρα 27.3 στις 18.30 στα γραφεία της ΔΟΕ (3ος όροφος, Ξενοφώντος 15α, Αθήνα). Με στόχο την συνδιοργάνωση στις 5 Απρίλη «Μέρα Αγώνα ενάντια στην ελαστική εργασία και την ανεργία για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους».

Η ελαστική και προσωρινή εργασία επεκτείνεται παντού με αλματώδεις ρυθμούς. Όποια θέση εργασίας ανοίγει στο δημόσιο είναι ελαστική. Η κυβέρνηση, πλήρως εναρμονισμένη με την πολική της ΕΕ, του ΔΝΤ και του κεφαλαίου αρνείται πεισματικά να προχωρήσει σε διορισμούς μόνιμου προσωπικού στο δημόσιο, το οποίο έχει αποψιλωθεί στα χρόνια των Μνημονίων. Ταυτόχρονα «διαπραγματεύεται» την ακόμα μεγαλύτερη ελαστικοποίηση με νέες μορφές (mini jobs, part time, υποκατώτατος μισθός, απελευθέρωση των απολύσεων, lock out για τους εργοδότες κλπ) ενώ προετοιμάζει μαζικές απολύσεις συμβασιούχων και εργολαβικών εργαζόμενων. Θέλει να θεσμοθετήσει την ανακύκλωση της ανεργίας με τη συνεχή εναλλαγή εργαζόμενων και ανέργων που θα μοιράζονται εκ περιτροπής άθλιες δουλειές με πετσοκομμένους μισθούς.

O εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός έχει διαλέξει πλευρά. «Δουλεύει» για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, της ΕΕ, της κυβέρνησης. Ανοίγει το δρόμο στα εκτρωματικά μέτρα που θα κατακρεουργήσουν τα εργασιακά και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα.

Αυτή την περίοδο πραγματοποιούνται μια σειρά από αγωνιστικές κινητοποιήσεις σε διάφορους χώρους και κλάδους που απασχολούνται ελαστικά εργαζόμενοι. Είναι η ώρα να συντονιστούμε, να διαμορφώσουμε τις διεκδικήσεις και τις μορφές του αγώνα μας. Για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα για όλους! Οι εργολαβικές καθαρίστριες, οι εργάτριες και οι εργάτες της ΣΚΟΤ δεν είναι μόνες. Στο πλευρό τους μπορούν να βρουν τα εκατομμύρια των ανέργων που αδυνατούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια μέσα από τα προγράμματα ανακύκλωσης την ανεργία. Οι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι που βλέπουν το μισθό τους και τα δικαιώματά τους συνεχώς να συρρικνώνονται. Οι νέες και οι νέοι που δεν έχουν ποτέ γνωρίσει τι πάει να πει εργασία, πέρα από τις δουλειές του ποδαριού. Όσοι απειλούνται να χάσουν τη στέγη πάνω από το κεφάλι τους καθώς η λαϊκή κατοικία έχει μπει εδώ και καιρό στο στόχαστρο. Όσοι δεν έχουν να πληρώσουν νέους φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, ενώ οι έχοντες και κατέχοντες θα ωφεληθούν από αντίμετρα – «αναπτυξιακού χαρακτήρα», τα λένε.

Όλοι εμείς λοιπόν μπορούμε να συγκροτήσουμε μια δύναμη για να ανατρέψουμε την κλιμακούμενη επίθεση κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-εργοδοσίας. Βάζοντας μπροστά τις δικές μας ανάγκες, μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα μέτωπο των εργαζόμενων και των άνεργων, ένα κέντρο αγώνα που μπροστά στους αριθμούς των διεθνών οργανισμών, στους προϋπολογισμούς των κυβερνήσεων και των δήμων, στους υπολογισμούς των εργοδοτών και της ΕΕ, θα αντιπαρατάξει την περηφάνια και αξιοπρέπεια των εργαζόμενων!

Για

  • ΜΟΝΙΜΗ και ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ για όλους! Μείωση των ωρών εργασίας, χωρίς μειώσεις αποδοχών και μαζικές προσλήψεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
  • Άμεσα μέτρα για την προστασία των ανέργων. Επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους χωρίς προϋποθέσει. Απαγόρευση των απολύσεων, ούτε σκέψη για απελευθέρωση τους.
  • Κατάργηση όλων των νόμων που ελαστικοποιούν τις εργασιακές σχέσεις, χτύπημα της μαύρης και αδήλωτης εργασίας.

Η γραμματεία της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ για το συντονισμό

ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 15/3 ΣΤΙΣ 6 Μ.Μ.

Μετά από πρωτοβουλία της Εργατικής Λέσχης Ν.Σμύρνης θα γίνει την Τετάρτη 15/3 στις 18:00 εξόρμηση στο στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων στο Ελληνικό.

Όπως αναφέρει τι κάλεσμα:

Για να δείξουμε στους πρόσφυγες ότι δεν είναι μόνοι απέναντι στις αποφάσεις της ΕΕ και της κυβέρνηση που φτιάχουν την Ευρώπη φρούριο και τους βάζουν σε κλειστά γκέτο, να σπάσουμε την απομόνωσή τους .Θα τους καλέσουμε στην μεγάλη διαδήλωση το Σάββατο 18/3.

21 Μαρτίου! H δίκη του Δικτύου Ελευθέρων Φαντάρων Σπάρτακος: ”Ναι, και εγώ ξέρω ότι γίνονται καψόνια στο στρατό!”

Ακολουθεί το ψήφισμα αλληλεγγύης για το Ν.Αργυρίου
ΝΑΙ, ΚΑΙ ΕΓΩ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΨΟΝΙΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ!
Καμία καταδίκη στο κίνημα μέσα και έξω από τον στρατό

Πριν από ένα χρόνο καταδικάστηκε πρωτοδίκως σε εξοντωτική ποινή φυλάκισης δύο χρόνων με αναστολή, o Νίκος Αργυρίου μέλος της  Επιτροπής Αλληλεγγύη Στρατευμένων μετά από μήνυσητου, τότε διοικητή του 586 ΤΠ/Κέντρου Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων Γρεβενών και σήμερα απόστρατου αξιωματικού, Δ. Βούτση. Η παραπάνω ποινή, σε αντίθεση με τα αντιπολεμικά αισθήματα εργαζόμενων και νεολαίας και σε παραβίαση δεκάδων διατάξεων περί δικαιωμάτων και δίκαιης δίκης, επιβλήθηκε στο μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων, επειδή στην ιστοσελίδα της Επιτροπής είχε, προ επταετίας, δημοσιευτεί επιστολή φαντάρου που κατήγγειλε καψόνια σε στρατόπεδο.
Η διαδικασία που ακολουθήθηκε στην δίκη κάθε άλλο παρά το νόμο υπερασπιζόταν και θύμιζε
άλλες εποχές. Με παράνομη άρση απορρήτου, παρακολούθηση του τηλεφώνου του προσωρινού κατόχου, με άρνηση να εξεταστούν όλοι οι μάρτυρες υπεράσπισης αλλά και με μία δικαστική έδρα να απαντά αντί του μηνυτή, το κλίμα της δίκης ήταν φανερό πως ήταν προδιαγεγραμμένο να καταδικαστεί ο Νίκος Αργυρίου.
Τον καταδίκασε βέβαια για κάτι που σε όλη την κοινωνία είναι πασίγνωστο. Επειδή η Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων κατήγγειλε ως όφειλε τα καψόνια στον στρατό, τα οποία συνεχίζονται στις μέρες μας. Φαίνεται πως μόνο οι συγκεκριμένοι εκπρόσωποι της δικαιοσύνης δεν γνώριζαν τι συμβαίνει εντός των στρατοπέδων μιας και ολόκληρη η κοινωνία βοά για τις συνθήκες εκεί.
Τα καψόνια στον στρατό σίγουρα δεν εξαφανίστηκαν, όπως διατείνεται ο μηνυτής, όπως ούτε και οι αυτοκτονίες των φαντάρων. Οι συνθήκες διαβίωσης παραμένουν κάκιστες ενώ τα εθνικιστικά περιστατικά και η μάστιγα των ναρκωτικών συνεχίζουν να υπάρχουν, θυμίζοντας μας πόσο αναγκαία είναι η παρέμβαση ενός κινήματος μέσα και έξω από τον στρατό που θα υπερασπίζεται το δικαίωμα του φαντάρου ως πολίτη με στολή.
Το Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων «Σπάρτακος» και η Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένωνσυνέβαλλαν στη δημιουργία φιλειρηνικού κλίματος χρόνια τώρα με την αντίσταση στον μιλιταρισμό και στον πόλεμο. Είναι γνωστές οι πρωτοβουλίες τους στο μαζικό κίνημα, τη νεολαία και τους στρατευμένους. Δεκάδες φαντάροι δημοσίευσαν, διαμέσου της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων, γράμματα εναντίωσης στους δολοφονικούς πολέμους του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σταθερά προέβαλλαν την ανάγκη υπεράσπισης των δικαιωμάτων των στρατευμένων, κατάργησης των πολεμικών δαπανών και τη διάλυση των πολεμικών οργανισμών όπως του ΝΑΤΟ και του  Ευρωστρατού.
Σε μια περίοδο που τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν και πάλι στην ευρύτερη περιοχή μας, η κριτική και πολύ περισσότερο η καταγγελία τέτοιων φαινομένων, δεν θα γίνεται πλέον ανεκτή. Επιδιώκουν να καταστείλουν το κίνημα μέσα και έξω από το στρατό, ειδικά τώρα που είναι αναγκαίο όσο ποτέ, τη στιγμή που εντείνεται ο εθνικιστικός λόγος για να περάσουν την στράτευση στα 18 και προκλητικούς πολεμικούς εξοπλισμούς σε βάρος του λαού και της νεολαίας.
Αλλά ο Νίκος Αργυρίου δεν είναι μόνος του. Με το ψήφισμά μας βρισκόμαστε δίπλα του, την Τρίτη 21 Μαρτίου 2017, στο 7o Τριμελές Εφετείο και απαιτούμε:
Αθώωση του Νίκου Αργυρίου-Ακύρωση της ποινής του-Απαλλαγή του από τις κατηγορίες. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα ελευθερίας του ηλεκτρονικού τύπου, της ελεύθερης διακίνησης ιδεών και ειδήσεων. Καμιά ποινικοποίηση του κινήματος.

ΕΛΜΕ Πειραιά: Ψήφισμα για το συνάδελφο Αποστόλη Παπασπύρου

ΨΗΦΙΣΜΑ

Με αποστροφή πληροφορηθήκαμε την κατάπτυστη ενέργεια του προέδρου του Οργανισμού Νεολαίας και Άθλησης Ελληνικού-Αργυρούπολης (ΟΝΑΔΕΑ) να απαιτήσει από τον πρόεδρο αθλητικού συλλόγου της Αργυρούπολης να διώξει τα παιδιά του συναδέλφου εκπαιδευτικού Αποστόλη Παπασπύρου από τον αθλητικό σύλλογο επειδή ο γονέας τους με την πολιτική και κοινωνική του δράση αντιστρατεύεται τις επιλογές του προέδρου του ΟΝΑΔΕΑ και μπαίνει εμπόδιο στα σχέδια του Δήμου για το Α΄ στάδιο Αργυρούπολης, απειλώντας μάλιστα ότι αν δεν διωχθεί ο γονιός και τα παιδιά του τότε θα διωχτεί ο αθλητικός σύλλογος από το Α΄ στάδιο Αργυρούπολης!

Ο Αποστόλης Παπασπύρου είναι μέλος της ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ, με πολύχρονη δράση και συνεπή παρουσία στους μαζικούς αγώνες του συνδικαλιστικού κινήματος και έχει διατελέσει μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ.

Θεωρούμε αισχρό και ανήθικο να χρησιμοποιεί ένας δημοτικός παράγοντας τον εκβιασμό σε βάρος παιδιών για να αντιμετωπίσει πολιτικά την αντιπολιτευτική προς αυτόν δράση του γονέα των παιδιών. Πολύ δε περισσότερο όταν αυτή η δράση έχει να κάνει με την υπεράσπιση του δικαιώματος των κατοίκων για ελεύθερη πρόσβαση στους δημοτικούς αθλητικούς χώρους, χωρίς αποκλεισμούς και αντίτιμο. Οι τακτικές αυτές, της προσωπικής στοχοποίησης όσων αγωνίζονται, αλλά και των οικογενειών τους, παραπέμπουν σε άλλες σκοτεινές εποχές και μόνο οργή και αγανάκτηση μπορεί να προκαλέσουν σε κάθε πολίτη και συλλογικότητα που υπερασπίζεται τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες του λαού μας. Καταδικάζουμε την ενέργεια αυτή του προέδρου του ΟΝΑΔΕΑ και κάθε αντίστοιχη και ζητάμε μαζί με τους αγωνιζόμενους κατοίκους την απομάκρυνσή του από τη θέση αυτή. Στεκόμαστε δίπλα σε όσους αγωνίζονται για την υπεράσπιση των λαϊκών δικαιωμάτων.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ. Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ. 

 

Πρόσκληση σε συνέλευση σωματείων και συλλογικοτήτων στις 10 Μάρτη

Η Πρωτοβουλία σωματείων για συντονισμό καλεί σωματεία, συλλογικότητες και αγωνιστές σε νέα συνέλευση στις 10 Μάρτη στις 6μμ, στην ΔΟΕ (Ξενοφώντος 15Α, Σύνταγμα).

Μετά από το συλλαλητήριο της Πέ­μπτης 2 Μάρτη, που αποτέλεσε ένα μικρό, αλλά σημαντικό βήμα προκειμένου να «σπάσει» στους δρόμους το κλίμα «αναμονής», υπάρχει ανάγκη για βαθύτερη συζήτηση με στόχο την οργάνωση της πάλης, ενάντια στα αντεργατικά μέτρα, για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ –ΔΝΤ-κεφαλαίου. Παράλληλα στον δρόμο του αγώνα βρίσκονται εργαζόμενοι από διάφορους χώ­ρους δουλειάς και κλάδους (εργολαβικές καθαρίστριες, οι εργάτριες και οι εργάτες στο εργοστάσιο της Σκοτ, οι εργαζόμενοι στη ΣΤΑΣΥ, οι υγειονομικοί, το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς κλπ)

Απευθυνόμαστε σε κάθε αγωνιστικό σωματείο και συλλογικότητα, να συμμετάσχει στην συνέλευση στις 10 Μάρτη για την ανάπτυξη και κλιμάκωση των αγώνων, ενά­ντια στα νέα αντεργατικά μέτρα που θέλουν να επιβάλουν από κοινού κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ΕΕ και ΔΝΤ, με το «κλείσιμο» της 2ης αξιολόγησης. Για να δυναμώσει η πάλη των εργαζομένων ενάντια στο κεφάλαιο, για δουλειά με δικαιώματα, ζωή με αξιοπρέπεια.

Η Γραμματεία της Πρωτοβουλίας σωματείων για συντονισμό

ATTACK : Οι γυναίκες δεν γιορτάζουν, αγωνίζονται!

Ημέρα της γυναίκας  στις 8 Μάρτη. Και πάλι καλά που ήμαστε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και υπάρχει ισότητα και μπορούμε να γιορτάσουμε ελεύθερα την μέρα. Οι μεσημεριανές εκπομπές θα δίνουν συμβουλές στους άνδρες τι λουλούδια να πάρουν, στις γυναίκες τι κούρεμα να επιλέξουν γιατί αν μη τι άλλο το δικαιούνται και ένα έξοδο παραπάνω στην γιορτή τους. Και ευτυχώς δεν υπάρχουν σοβαρότερα ζητήματα να ασχοληθούν. Οι μισθοί ανδρών και γυναικών είναι ίδιοι, η ανεργία σωστά μοιρασμένη και πάλι καλά είπαμε που δεν είμαστε σε καμιά ισλαμική χώρα και δεν έχουμε βιασμούς. Ουπς, αυτά τα κακά και αλλά τόσα υπάρχουν στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, τον κόσμο, στον 21ο αιώνα. Και για αυτά θα μιλήσουμε.

Εστιάζοντας αρχικά στην Ελλάδα, βλέπουμε  σε έρευνες της ΕΛΣΤΑΤ το 2016 την ανεργία των γυναικών φτάνει  το 23,1% σε σχέση με το 19,4% των ανδρών.  Αν κάποιος θεωρεί ότι είναι γενίκευση όμως αυτό ας ρίξει μια ματιά και σε σύγκριση των αντιστοιχών αριθμών ανά κλίμακα εκπαίδευσης. Το 21,6% των γυναικών αποφοίτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ήταν άνεργες κατά το β’ τρίμηνο του 2016, έναντι 12% των ανδρών συναδέλφων τους, ενώ στην κατηγορία της μέσης εκπαίδευσης οι γυναίκες με απολυτήριο λυκείου ήταν άνεργες σε ποσοστό 32% έναντι 21% των ανδρών κατόχων απολυτηρίου μέσης εκπαίδευσης. Εν τέλει το ίδιο τρίμηνο (Μάιο-Ιούνιο-Ιούλιο 2016)  από το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων, το 63,57% ή 569.970 άτομα, ήταν γυναίκες και το 36,43%, δηλαδή 326.592 άτομα, ήταν άνδρες.

Αντίστοιχη αδικία παρατηρείται και στην πληρωμή όμως. Οι γυναίκες  στην Ελλάδα σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία πληρώνονται 85% του μισθού σε σχέση με τους άνδρες για την ίδια δουλειά. Τα ίδιο ακριβώς φαινόμενο έχουμε σε κάθε χώρα, δυτική ή ανατολική, με τις ανάλογες διακυμάνσεις βέβαια. Στις ΗΠΑ πχ το ποσοστό αγγίζει το 78 τοις εκατό! Γιατί συμβαίνει αυτό; Είναι οι γυναίκες τεμπέλες ή λιγότερο έξυπνες; Είναι λιγότερο μορφωμένες ή ευπροσάρμοστες στους χώρους εργασίας; Η απάντηση είναι ένα τεράστιο ΟΧΙ και θα πρέπει να βγαίνει από τα στόματα όλων μας.

Υπάρχουν χιλιάδες άλλοι λόγοι για αυτά. Όσες και όσοι έχουμε περάσει πάνω από μια μέρα σε χώρο εργασίας έχει δει τους προϊστάμενους, που κατά 90 τοις εκατό είναι άνδρες, και την συμπεριφορά τους προς τις γυναίκες υπαλλήλους. Συγκαταβατικοί από την μια με την αστική ευγένεια που αρμόζει στην θέση τους αλλά αδίστακτοι όταν η ίδια υπάλληλος μένει έγκυος και ζητά  άδεια μητρότητας (βλέπε περίπτωση MIGATO). Έχουμε δει τα αφεντικά να δέρνουν τις γυναίκες υπαλλήλους  και εν τέλει με κάθε τρόπο να ενορχηστρώνεται τεχνηέντως και αυθόρμητα συνάμα μια προσπάθεια να διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση. Είναι εν τέλει ο καπιταλισμός και η πατριαρχία που πάνε χέρι χέρι. Που θέλουν την τάξη χωρισμένη στα δυο, στα τέσσερα, στα χίλια για να πιέζουν όλο και περισσότερο για να πέφτουν οι μισθοί και οι διεκδικήσεις.

Εκτός  από το οικονομικό κομμάτι της καταπίεσης που είναι και μετρήσιμο, υπάρχει αυτή η καταπίεση που όλοι έχουμε βιώσει ή δει αλλά συνεχίζει να είναι ταμπού. Είναι το ότι από το «Πάμε στο μαγαζί με την ωραία σερβιτόρα» μέχρι το «Πιάστης τον κώλο» είναι κάποια ποτά δρόμος. Είναι τα αμέτρητα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης στον χώρο εργασίας αλλά και έξω από αυτόν. Είναι οι απειρες υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας που δεν πάνε ποτέ  στα δικαστήρια αλλά καταλήγουν συχνά στα νοσοκομεία. Γιατί τι θα πει η γειτονιά; Και πώς θα μεγαλώσω άνεργη τρία παιδία χωρίς τον τάδε; Είναι ο βιασμός από τον συγγενή  σε μικρή ηλικία, από τον συνοδό  σου σε ένα ραντεβού που δεν πήγε καλά, από τον σύζυγο ακόμη που διεκδικεί να εκπληρώσεις το συζυγικό σου καθήκον.

Και είναι οι σκοτεινές εποχές που έρχονται. Στις ΗΠΑ προετοιμάζεται νομοσχέδιο για την πλήρη σχεδόν εξάλειψη της έκτρωσης. Παρόμοιο νομοσχέδιο πέρασε πρόσφατα και η Ισπανία ενώ το κίνημα των γυναικών που απέργησαν στην Πολωνία το κατέρριψε.

Υπάρχουν και αυτά τα παραδείγματα. Νίκες μεγάλες και μικρές που δίνουν ελπίδα για πραγματική ισότητα για άνδρες, γυναίκες, λευκούς, μαύρους, ετεροφυλόφιλους και μη. Και πάντα υπήρχαν. Και αυτή η μέρα, αυτή η «γιορτή» έτσι ξεκίνησε. Από γυναίκες απεργούς που στον αγώνα έδωσαν και τις ζωές τους. Γυναίκες που γυρνούσαν από την δουλεία, έπλεναν, μαγείρευαν, σιδέρωναν και εκπλήρωναν και τα συζυγικά τους καθήκοντα ξεθεωμένες. Σαν την δικιά μας Μαίρη Παναγιωταρά.

Για όλες αυτές τις Μαίρες, για όλη την εργατιά αυτή την μέρα εμείς δεν γιορτάζουμε.

Αγωνιζόμαστε!

Για ίση αμοιβή για ίση εργασία, για το δικαίωμα στην μόνιμη και σταθερή εργασία. Για αξιοπρεπείς μισθούς, για την ζωή που αξίζουμε!

Όλες και όλοι στο συλλαλητήριο στις  8/3 Τετάρτη στην πλατεία Κλαυθμώνος στις 19:00!

18 Μάρτη διεθνής ημέρα κατά του Ρατσισμού, του Πολέμου, του Φασισμού και της Φτώχειας, Να Ακυρωθεί η Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας!

Ένα χρόνο μετά τη σύναψη της συμφωνίας της ντροπής ΕΕ – Τουρκίας, τα σύνορα παραμένουν κλειστά για τους ανθρώπους που δραπετεύουν από τον πόλεμο και την εξαθλίωση, προκειμένου να σώσουν τη ζωή τους.

Ένα χρόνο μετά, με την Τουρκία του αυταρχισμού και των βασανιστηρίων να θεωρείται «ασφαλής τρίτη χώρα», το άσυλο έχει ουσιαστικά καταργηθεί, ενώ γίνονται μαζικές απελάσεις ανθρώπων που δικαιούνται προστασία.

Ένα χρόνο μετά, τα νησιά του Αιγαίου έχουν μετατραπεί σε «buffer zones», ενδιάμεσες περιοχές μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας, όπου φυλακίζονται οι πρόσφυγες και τα δικαιώματα τίθενται σε αναστολή.

Ένα χρόνο μετά, παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες και τους πακτωλούς χρημάτων που ξοδεύονται μέσω των ΜΚΟ και όχι μόνο, οι συνθήκες «φιλοξενίας» των προσφύγων στα στρατόπεδα όχι απλά παραμένουν προσβλητικές για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και απάνθρωπες, αλλά χειροτερεύουν και τα κέντρα υποδοχής μετατρέπονται σε κέντρα κράτησης.

Ένα χρόνο μετά, η ΕΕ μαζί με την υπόλοιπη «πολιτισμένη Δύση» συνεχίζει αμείωτα τους πολέμους και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και κλιμακώνει τη ρατσιστική και αντιπροσφυγική πολιτική της. Η Ευρώπη Φρούριο συνιστά μια νέα ποιότητα συνολικής αντιδημοκρατικής στροφής στο όνομα της ασφάλειας.

Ένα χρόνο μετά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εναρμονίζεται πλήρως με τις πολιτικές της ΕΕ, θεωρεί την προσφυγιά παρανομία, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες κατάδικους, υιοθετεί μέτρα αποτροπής, επαναπροωθήσεων, απελάσεων και εγκλεισμού, αναλαμβάνοντας το ρόλο του θεματοφύλακα της συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας.
Ένα χρόνο μετά, η αντιπροσφυγική κυβερνητική πολιτική της «αποτροπής» κλιμακώνεται και στρώνει το έδαφος στη ναζιστική Χρυσή Αυγή, η οποία προσπαθεί να φορέσει το μανδύα των «αγανακτισμένων γονέων» για να οργανώνει εισβολές κατά των προσφυγόπουλων στα σχολεία, αλλά και να επιτίθεται στα νησιά εναντίον των προσφύγων. Οι δολοφόνοι του Π. Φύσσα κυκλοφορούν ελεύθεροι, η δίκη συνεχίζεται για δεύτερο χρόνο, ενώ η αστυνομία δίνει ξανά κάλυψη στις συνάξεις των νεοναζί.
Ένα χρόνο μετά, η διαδικασία μετεγκατάστασης των προσφύγων κινείται με ρυθμούς χελώνας με αποτέλεσμα οι πρόσφυγες είτε να εγκλωβίζονται είτε να πληρώνουν ολόκληρες περιουσίες για να φτάσουν στη χώρα προορισμού τους.
Ένα χρόνο μετά, οι πρόσφυγες παραμένουν κοινωνικά αποκλεισμένοι.
Ένα χρόνο μετά, τα παιδιά των προσφύγων είναι αποκλεισμένα από την εκπαίδευση και υφίστανται ρατσιστικούς διαχωρισμούς.
Ένα χρόνο μετά, ο κοινός αγώνας ντόπιων, προσφύγων και μεταναστών απέναντι στην φτώχεια και την εξαθλίωση που παράγει η μνημονιακή διαχείριση της κυβέρνησης σε ευθυγράμμιση με τις ευρωπαϊκές πολιτικές, είναι περισσότερο αναγκαίος από ποτέ.
Ένα χρόνο μετά τη συμφωνία της ντροπής ΕΕ – Τουρκίας, μπροστά σε μια χρονιά με απειλές της ακροδεξιάς στην Ευρώπη και κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, κινήματα απ’ όλη την Ευρώπη που δίνουν τη μάχη κατά του ρατσισμού, της ανόδου της ακροδεξιάς, του πολέμου και της άγριας λιτότητας, δίνουν κοινό αγωνιστικό ραντεβού στις 18 Μάρτη 2017, γιατί η πηγή της εκμετάλλευσης είναι κοινή. Σε δεκάδες ευρωπαικές πόλεις καλούνται κινητοποιήσεις:
Ενάντια στον ρατσισμό και τη στοχοποίηση προσφύγων και μεταναστών.
Ενάντια στην ακροδεξιά και τη φασιστική απειλή
Για την κατάργηση της συμφωνίας της ντροπής ΕΕ – Τουρκίας και των επιμέρους αντίστοιχων συμφωνιών.
Ενάντια στις αντιπροσφυγικές κυβερνητικές πολιτικές των χωρών της ΕΕ.
Ενάντια στο Δουβλίνο 3.
Για να μπει φραγμός στους πολέμους και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και στη συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτούς.
Για να ανοίξουν τα σύνορα σε πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες και να σταματήσουν οι απελάσεις.
Να κλείσουν τα στρατόπεδα και να φιλοξενηθούν αξιοπρεπώς οι πρόσφυγες μέσα στον οικιστικό ιστό.
Για ίσα δικαιώματα και αξιοπρέπεια για όλες-ους. Για ισότιμη και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση των προσφυγόπουλων στην εκπαίδευση.
Ενάντια στις πολιτικές της φτώχειας και της εξαθλίωσης.
Στις 18 Μάρτη καλούμε σε μαζική, ενωτική συγκέντρωση στην Ομόνοια στις 15:00 και διαδήλωση προς τη Βουλή και τα γραφεία της ΕΕ. Απευθύνουμε κάλεσμα σε κάθε πόλη της χώρας για τη διοργάνωση αντίστοιχων κινητοποιήσεων. 
Για περισσότερες πληροφορίες και για να μάθετε πως μπορείτε να στηρίξετε την κινητοποίηση: 18marchgreece@gmail.com
Το κάλεσμα μέχρι στιγμής υπογράφουν οι παρακάτω συλλογικότητες:
Ανταρσία στην Κοκκινιά της προσφυγιάς και της αντίστασης
Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας
Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική
Αντιπολεμικη Διεθνιστική Κίνηση
ΑΡΕΝ (Αριστερή Ενότητα)
Αριστερή Κίνηση Περιστερίου
Δίκτυο για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα
Δίκτυο κοινωνικής υποστήριξης προσφύγων και μεταναστών
Δίκτυο Σπάρτακος
Ε’ ΕΛΜΕ Αθηνας
ΕΛΜΕ Λιοσια-Ζεφυρι-Φυλη
Εναλλακτική Δράση για Ποιότητα ζωής
Ένωση Μεταναστών Εργατών
Ένωση Φιλιππινέζων Εργαζομένων KASAPI
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ
Εργατική λέσχη Ν. Σμύρνης
Εργατική λέσχη Ν.Ιωνιας
Εργατική Λέσχη Περιστερίου
ΚΕΕΡΦΑ – Κίνηση ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ
Κέντρο Αγωνιστικής και Πολιτιστικής Αλληλεγγύης των Λαών Ελλάδας – Τουρκίας
Κίνηση “Απελάστε το Ρατσισμό”
Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Ιλίου,
Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Κ.Πατησίων/Αχαρνών.
Κοινωνικό Φαρμακειο Ιλιου
Κοινωνικό Φαρμακειο Κ.Πατησιων-Αχαρνών
Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών
Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού-Σεπολίων-Ακ. Πλάτωνος
Μαροκινή Κοινότητα Ελλάδας
Μυρμήγκι-δίκτυο αλληλεγγύης 6ης κοινότητας Αθήνας
Οργάνωση Ενωμ’ενων Αφρικανών Γυναικών
Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος Η ΕΝΟΤΗΤΑ
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ “ΟΧΙ ΣΕ TTIP, CETA, TISA-ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ”
Πίσω Θρανία – πρωτοβουλία για την εκπαίδευση χωρίς διακρίσεις
Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν
Πρωτοβουλία Αθήνα Πόλη Ανοιχτή Αλληλεγγύης στους πρόσφυγες
Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων για Συντονισμό
ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ Τσαμαδού 13
Σύλλογος εκπ/κων πε Αιγάλεω
Σύλλογος εκπ/κων πε Αμαρουσίου
Σύλλογος εκπ/κων πε Αριστοτέλης
Σύλλογος εκπ/κων πε Κ. Σωτηριου
Σύλλογος Watoto Africa
Συντονισμός για το Προσφυγικό-Μεταναστευτικό σωματείων, φοιτητικών συλλόγων, συλλογικοτήτων
Συντονισμός ενάντια στα μνημόνια
Φυσάει Κόντρα στην Αγ. Παρασκευή
Χώρος Στέγασης Προσφύγων City Plaza

ΠΡΙΝ : Τρομοκρατία και εκβιασμοί στην ημερήσια διάταξη από τη δημοτική αρχή Ελληνικού-Αργυρούπολης

Των Γ.Καραδάκη και Γ.Μαρκόπουλου

Στις  4/1/2016 η δημοτική αρχή Ελληνικού-Αργυρούπολης μαζί με τον αθλητικό της οργανισμό (ΟΝΑΔΕΑ) επιδιώκουν να θέσουν σε εφαρμογή κάτι παράλογο. Την επιβολή της κάρτας εισόδου για όλους και του 5ευρου μηνιαίου εισιτηρίου για τους ετεροδημότες, στο Α΄ στάδιο Αργυρούπολης. Το συγκεκριμένο μέτρο, που εισάγει ένα είδος αστυνόμευσης και αντιμετώπισης των χρηστών του γηπέδου ως πελατών με πρόσχημα την «ασφάλεια και την υγεία» των αθλούμενων, εντάσσεται και αυτό στη λογική της ανταποδοτικότητας που προσπαθεί η δημοτική αρχή να επιβάλλει σε όλες τις υπηρεσίες του δήμου (δημοτικοί χώροι, πολιτισμός, αθλητισμός, κλπ). Δημιουργεί στο στάδιο μια συνθήκη άτυπης ιδιωτικοποίησης και «αποστείρωσης» του χώρου από κατοίκους που δεν έχουν εγγραφεί σε σωματεία.

Η αντίδραση των κατοίκων και των αθλούμενων υπήρξε άμεση και οι εκφράσεις τις πολλές. Γρήγορα συγκροτήθηκε η «Συνέλευση για το άνοιγμα του σταδίου Αργυρούπολης» που, με τις δράσεις της μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, ακόμα «πονοκεφαλιάζει» δημοτική αρχή και ΟΝΑΔΕΑ. Το άνοιγμα του σταδίου κόντρα στον κανονισμό, ακόμα και σε καθημερινή βάση για μεγάλες περιόδους, η μαζική παρουσία της σε συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου και του ΟΝΑΔΕΑ, οι εκδηλώσεις της για ζητήματα αθλητισμού και χρήσης των δημοτικών χώρων, το μάζεμα υπογραφών και οι παρεμβάσεις της στις γειτονιές συμπληρώνουν 14 μήνες!

Ένας αγώνας ανυποχώρητος, κουραστικός  και μακρύς, αλλά σε καμία περίπτωση μάταιος. Αυτό άλλωστε δείχνει η, μόνιμα αυταρχική και επιθετική προς τη Συνέλευση, στάση του δημάρχου Γ. Κωνσταντάτου, του προέδρου του ΟΝΑΔΕΑ Γ. Καλιντέρη και της παράταξή τους. Μετά από ένα μπαράζ απειλών και κατασυκοφάντησης όσων αγωνίζονται, με παρουσία της αστυνομίας το πρώτο διάστημα και λασπολογίας από φίλια προς τη δημοτική αρχή μέσα, έρχονται και οι τελευταίες πιο άγριες αντιδράσεις. Ιδιωτική εταιρία security (με τα λεφτά του δήμου που δεν υπάρχουν για γυμναστές, γιατρούς, εργαζόμενους στην καθαριότητα του σταδίου) αναλαμβάνει, εκτός από την επιβολή του μέτρου της κάρτας με πρόφαση τη φύλαξη του σταδίου, και την καταστολή της Συνέλευσης με χρήση βίας και τρομοκρατίας. Χειροδικίες σε μέλη της Συνέλευσης για να βγουν από το γήπεδο, απειλές με επίδειξη φακού-γκλομπ και βιντεοσκόπηση συνελεύσεων, είναι στο πρόγραμμα των τελευταίων εβδομάδων, όπως και άρνηση του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου να συζητηθεί το θέμα αυτό στη συνεδρίασή του της 22/2. Δυστυχώς όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Ο αυταρχικός τους κατήφορος δεν έχει τελειωμό. Στις 23/2 ο πρόεδρος του τοπικού Γυμναστικού Συλλόγου Αργυρούπολης παραιτείται καταγγέλλοντας με δημόσια ανάρτηση ότι ο πρόεδρος του ΟΝΑΔΕΑ Γ. Καλιντέρης τον εκβίασε, όταν του ζήτησε να διώξει από τον Σύλλογο τα παιδιά του μέλους της Συνέλευσης  και αγωνιστή του τοπικού και εκπαιδευτικού κινήματος Απ. Παπασπύρου,  ειδάλλως θα εκδιώξει εκείνος από το γήπεδο τον Γ.Σ.Α.! Και αυτό με την αιτιολογία οτι «ο πατέρας τους είναι ενοχλητικός και βάζει εμπόδια στα σχέδια της Δημοτικής Αρχής»! Χρησιμοποιούνται τα παιδιά αγωνιζόμενου κατοίκου ως μέσο πίεσης προς τον γονέα από τη δημοτική αρχή, γιατί ο τρόπος που την αντιπολιτεύεται δεν της αρέσει!  Μήπως θα ζητάνε και πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων των γονιών για την εγγραφή των παιδιών σε συλλόγους και σχολεία ; Ευτυχώς, τα αντανακλαστικά του κόσμου της περιοχής δείχνουν να είναι σε εγρήγορση για να δοθεί στην κατρακύλα του τρόπου που πολιτεύεται η δημοτική αρχή, η απάντηση που της αρμόζει.

Για τη Συνέλευση, τους κατοίκους , όσους αθλούνται στο στάδιο και αντιλαμβάνονται το παράλογο του μέτρου της κάρτας εισόδου, για όσους από εμάς δεν θέλουμε να σκύψουμε το κεφάλι στον αυταρχισμό της δημοτικής αρχής και τον αποκλεισμό μας από τους δημόσιους/δημοτικούς χώρους, δεν μένει άλλη επιλογή από τη συνέχεια του αγώνα μας. Λογικές που θέλουν την μετατρόπή των  δημοτικών χώρων και συνολικά του δημόσιου πλούτου σε κλειστά club για λίγους και εκλεκτούς, θα συνεχίσουν να μας βρίσκουν απέναντι. Η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών και η ανταποδοτικότητα παροχής τους, που μέσω των μνημονίων το  κεντρικό κράτος περνά στο τοπικό, όπως και η αυταρχική παρεκτροπή αυτών που τα υλοποιούν ως απαραίτητο συμπλήρωμα των πολιτικών τους, χρειάζεται να αντιμετωπιστεί από τους εργαζόμενους, τους ανέργους και των κόσμο των γειτονιών που κυρίως θίγονται, με όρους μαζικού λαϊκού κινήματος.

 

Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ της Κυριακ’ης 5/3/2017