Έναρξη νέας σχολικής χρονιάς: Στο ίδιο έργο θεατές

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

Το έγγραφο του Υπουργείου Παιδείας για την «ομαλή» – ανώμαλη έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς 2017-18

Στο ίδιο έργο θεατές, όπως και στην περυσινή σχολική χρονιά, το Υπουργείο Παιδείας με ένα απαράδεκτο και αλλοπρόσαλλο έγγραφο ζητάει να πραγματοποιηθούν οι τοποθετήσεις των εκπαιδευτικών σε λειτουργικά κενά με μια εντελώς παράτυπη και αδιαφανή διαδικασία.

Συγκεκριμένα ζητάει απ’ τα Υπηρεσιακά Συμβούλια ( ΠΥΣΔΕ-ΠΥΣΠΕ) να συνεδριάσουν για να ανακοινώσουν κενά και πλεονάσματα στις σχολικές μονάδες, αλλά και να τοποθετήσουν σε αυτά τους εκπαιδευτικούς που βρίσκονται στη διάθεση των ΠΥΔΣΕ-ΠΥΣΠΕ, έχουν αποσπαστεί, κλπ, στο διάστημα από 28/8/2017 έως 31/8/2017. Όλα αυτά πριν ακόμη ανοίξουν τα σχολεία και ενώ ακόμη δεν έχουν ολοκληρωθεί οι αποσπάσεις απ’ το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας, που όλως τυχαίως αναμένονται προς το τέλος Αυγούστου και οι άδειες των εκπαιδευτικών δεν είναι γνωστές στις Διευθύνσεις. Με τι στοιχεία θα συνεδριάσουν τα ΠΥΣΔΕ αυτό το διάστημα και τι χρονικό διάστημα θα έχουν στη διάθεσή τους για να τα επεξεργαστούν και μάλιστα πριν ανοίξουν επίσημα τα σχολεία;

Σύμφωνα με το έγγραφο του Υπουργείου, την 1η Σεπτέμβρη θα συνεδριάσουν οι σύλλογοι διδασκόντων των σχολείων για να κάνουν … κατανομή μαθημάτων χωρίς ακόμη να έχουν ολοκληρωθεί τα τμήματα των σχολείων τους (Γενικής, Κατευθύνσεις, Ομάδες προσανατολισμού, Τομείς και Ειδικότητες ΕΠΑΛ κλπ) για να …. στείλουν κενά πλεονάσματα και τους λειτουργικά υπεράριθμους, ενώ τα κενά και πλεονάσματα θα έχουν ήδη ανακοινωθεί ….. και σ’ αυτά ήδη θα έχουν τοποθετηθεί εκπαιδευτικοί.

Επιπρόσθετα το Υπουργείο Παιδείας καλεί τα Υπηρεσιακά Συμβούλια να παρατυπήσουν – παρανομήσουν, δηλαδή να μην εφαρμόσουν το ΠΔ 50/1996 που ορίζει ότι οι οργανικά υπεράριθμοι εκπαιδευτικοί που δεν τοποθετήθηκαν σε σχολική μονάδα στην αντίστοιχη διαδικασία του Ιουνίου και εξακολουθούν να είναι λειτουργικά υπεράριθμοι καλούνται με αίτησή τους να καλύψουν, κατά προτεραιότητα, κενά στις σχολικές μονάδες. Και βεβαίως όλοι γνωρίζουμε ότι το σύνολο των υπεραρίθμων εκπαιδευτικών παρουσιάζεται αφού ανοίξουν τα σχολεία και αφού γίνουν οι αναθέσεις μαθημάτων.

Μάλιστα την ίδια ημερομηνία (1/9/2017) θα πρέπει να συνεδριάσουν με απόφαση του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης από κοινού τα ΠΥΣΔΕ-ΠΥΣΠΕ «προκειμένου να αποφανθούν για τη συμπλήρωση του διδακτικού ωραρίου του συνόλου των κοινών ειδικοτήτων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης».

Πώς είναι δυνατόν μέσα σ’ αυτό το ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο να ολοκληρωθούν οι υπηρεσιακές μεταβολές με νόμιμο και διαφανή τρόπο ;

Φυσικά και δεν είναι δυνατόν. Άλλωστε ο πραγματικός στόχος βρίσκεται αλλού.

Με την εγκύκλιο αυτή, το Υπουργείο Παιδείας προσπαθεί με πραξικοπηματικό τρόπο να φέρει τους εκπαιδευτικούς προ τετελεσμένων γεγονότων.

Το Υπουργείο Παιδείας με την πολιτική των μηδενικών διορισμών και την ελαχιστοποίηση των αναπληρωτών στοχεύει να συνεχίσει τη μείωση των αναγκών σε εκπαιδευτικό προσωπικό με μη ολοκλήρωση των διαδικασιών των εγγραφών και τη συμπίεση των τμημάτων των σχολείων, που θα οδηγήσει και σε αύξηση του αριθμού μαθητών στην τάξη.

Επιπλέον με την τακτική του αυτή το Υπουργείο Παιδείας πιστεύει ότι θα αποφύγει τις αντιδράσεις των εκπαιδευτικών και ότι θα δείξει προς την κοινωνία ότι με την έναρξη των μαθημάτων «όλα θα λειτουργούν κανονικά», όταν αυτό που κάνει στην πραγματικότητα είναι με όσο γίνεται λιγότερο προσωπικό και με απόλυτη ευελιξία στη διαχείριση των εκπαιδευτικών να λειτουργήσει τα σχολεία, χωρίς να ενδιαφέρεται για τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων των μαθητών και των εκπαιδευτικών.

Τα σχολεία θα έπρεπε να είναι έτοιμα να λειτουργήσουν το Σεπτέμβριο έχοντας το υπουργείο πρώτα προσλάβει 20.000 μόνιμους εκπαιδευτικούς που το ίδιο έχει προσδιορίσει ως πραγματικές ανάγκες.

Επίσης θα έπρεπε να είχε ολοκληρώσει τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών (μεταθέσεις –αποσπάσεις) έως το τέλος Ιουνίου.

Θα έπρεπε να είχε αποδεχθεί τις διεκδικήσεις του εκπαιδευτικού κινήματος για τμήματα με μικρό αριθμό μαθητών και για επαναφορά του διδακτικού ωραρίου στα προ του 2013 επίπεδα. Τα μαθήματα και οι αναθέσεις τους από τους εκπαιδευτικούς να μην καθορίζονται από τα μνημόνια και τα δημοσιονομικά σύμφωνα, αλλά από τις πραγματικές παιδαγωγικές και κοινωνικές ανάγκες.

Απαιτούμε από το Υπ. Παιδείας να αποσύρει αμέσως αυτή την εγκύκλιο

Καλούμε τους Δ/ντές Εκπαίδευσης και τα διορισμένα μέλη του ΠΥΣΔΕ να σεβαστούν τον κλάδο, τις κατακτήσεις και τα δικαιώματά του και να μην προχωρήσουν σε αποφάσεις αγνοώντας τον. Ο κλάδος με τους αγώνες του έχει κατακτήσει συγκεκριμένες και διαφανείς διαδικασίες για τις υπηρεσιακές μεταβολές.

Προς αυτή την κατεύθυνση καλούμε:

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ να καταγγείλει την παραπάνω διαδικασία και να πραγματοποιήσει μαζί με τη ΔΟΕ άμεσα παράσταση στο Υπουργείο Παιδείας ζητώντας την απόσυρση της εγκυκλίου.

Ταυτόχρονα καλούμε τους αιρετούς, τα εκπαιδευτικά σωματεία, τους εκπαιδευτικούς , να ακυρώσουν οποιαδήποτε προσπάθεια εφαρμογής των παραπάνω, με παραστάσεις και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στα Υπηρεσιακά Συμβούλια, για να μην εφαρμοστούν τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα της κυβέρνησης.

ΑΘΗΝΑ 14/8/2017

Ανακοίνωση Αριστερής Κίνησης Περιστερίου, 13/8/2017: ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

20861517_10156023449630769_157469038754947024_o.jpg

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Τέσσερα χρόνια πέρασαν από τη δολοφονία του 19χρονου παλικαριού Θανάση Καναούτη για ένα εισιτήριο του τρόλεϊ. Τόσο κοστολογήθηκαν η ζωή και τα όνειρα ενός νέου ανθρώπου, που θα είχε όλο το μέλλον μπροστά του, αν δεν είχε διαπράξει ένα φοβερό, ασυγχώρητο έγκλημα: αν δεν ήταν φτωχός και άνεργος! Αυτή ήταν η πραγματική αιτία της δολοφονίας του από ένα ανθρωποφάγο σύστημα που καθημερινά βυθίζει στην ανέχεια, στην απόγνωση και στην εξαθλίωση έναν ολόκληρο λαό. Τέσσερα χρόνια μετά οι υπαίτιοι του θανάτου του κυκλοφορούν ελεύθεροι, ενώ οι ελεγκτές-κεφαλοκυνηγοί συνεχίζουν με αμείωτη ένταση την εισπρακτική τους δράση ενάντια στη φτωχή πλειονότητα ντόπιων και μεταναστών που αδυνατούν να πληρώσουν ακόμη και ένα εισιτήριο.

Ο χαμός του Θανάση δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός, μια παράπλευρη απώλεια, αποτέλεσμα της «κακιάς στιγμής», ένα ατυχές περιστατικό που βασίστηκε στην απροσεξία ενός «τζαμπατζή», όπως βάλθηκαν να μας πείσουν τα ΜΜΕ αλλά και γνωστοί άνθρωποι του «πνεύματος» –πάντα πρόθυμοι να στηρίξουν την εξουσία στις δύσκολες στιγμές– ένα χρόνο πριν. Ο χαμός του Θανάση ήταν μια ακόμακρατική δολοφονία, αναπόσπαστο κομμάτι της άθλιας πολιτικής μνημονιακών κυβερνήσεων – ΕΕ – ΔΝΤ – εργοδοτών, που, όταν δεν δολοφονεί στην κυριολεξία, διαλύει τις ζωές των εργαζομένων ξεθεμελιώνοντας κάθε έννοια κοινωνικής παροχής, μετατρέποντας σε κάτεργα τους χώρους δουλειάς, τσακίζοντας τους μισθούς, καταργώντας κάθε εργατικό δικαίωμα, μετατρέποντας ολόκληρη τη χώρα σε ειδική οικονομική ζώνη-φυλακή, επιχειρώντας να συντρίψει τους αγώνες και τις αντιστάσεις, στέλνοντας χιλιάδες εργαζομένους στις ουρές απόγνωσης της ανεργίας, της σύγχρονης μετανάστευσης, της αυτοκτονίας.

Αυτό είναι το αποκρουστικό μέλλον που μας ετοιμάζουν, γι’ αυτό και o αυταρχισμός και η καταστολή είναι το τελευταίο τους χαρτί. Γιατί αυτή η πολιτική, για να διασώσει τα κέρδη των πάνω, μόνο δυστυχία και θάνατο μπορεί να «υποσχεθεί» στον κόσμο της δουλειάς. Γι’ αυτό και έχει ανάγκη τους κάθε είδους ελεγκτές που έχουν πλημμυρίσει κάθε πτυχή της ζωής μας. Κανείς από αυτούς δεν έχει δικαίωμα να υποστηρίζει πως «κάνει απλώς τη δουλειά» του, κανείς δεν έχει δικαίωμα να βγάζει το ψωμί του πάνω στα συντρίμμια της ζωής των άλλων.

Όταν ο «νόμος» επιτάσσει να μην έχει πρόσβαση στις συγκοινωνίες ή στα νοσοκομεία όποιος δεν έχει να πληρώσει εισιτήριο, να μένει χωρίς ρεύμα και νερό όποιος δεν έχει να πληρώσει χαράτσια, να μπαίνει στη φυλακή όποιος δεν μπορεί να πληρώσει φόρους, να χάνει το σπίτι του όποιος δεν μπορεί να πληρώσει τις τράπεζες, να πετιέται από το σχολείο όποιος δεν έχει χρήματα για φροντιστήρια, το δίλημμα για κάθε εργαζόμενο είναι ένα: ή θα γίνει μαντρόσκυλο αυτής της άθλιας πολιτικής μήπως και σώσει το τομάρι του ή θα παλέψει μαζί με τους άλλους εργαζομένους για την ανατροπή της, για μια ζωή με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

•Με αγώνα και αποφασιστικότητα να πάρουμε πίσω τη ζωή και τα όνειρά μας.
•Αυτή είναι η πιο ουσιαστική εκδίκηση για τη δολοφονία του Θανάση.
•Να πληρώσουν οι δολοφόνοι των ζωών μας. Να τιμωρηθούν οι ένοχοι.
•Δημόσιες δωρεάν συγκοινωνίες για όλους. Κανένας Ελεγκτής στα ΜΜΜ.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Μερικές σκέψεις για το κίνημα των συμβασιούχων στους ΟΤΑ

Όχι, δεν πέρασε και ξεχάστηκε. Αξίζει πιστεύουμε να πούμε ορισμένες σκέψεις γύρω από το κίνημα των συμβασιούχων και ας έχουν περάσει αρκετές εβδομάδες. Είναι φανερό ότι ζήσαμε ένα μικρό μόνο επεισόδιο σε μία  μάχη που θα διαρκέσει πολύ. Κανένα πρόβλημα δε λύθηκε, η μικρή παράταση που δόθηκε απλώς ανέβαλε τα εκρηκτικά ζητήματα που συνεχίζουν να υποβόσκουν και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα προκύψουν ξανά.  Ήδη σε πολλούς δήμους οι συμβασιούχοι συνεχίζουν να παραμένουν απλήρωτοι και αλλού απολύονται (Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθήνας, Δήμος Μάνδρας-Ειδυλλίας όπου οι εργαζόμενοι συνέχισαν δυναμικά τον αγώνα τους, κ.α.). Μια σειρά από σημαντικούς τομείς της κοινωνικής μέριμνας που βασίζονται στην εργασία αυτών των ανθρώπων είναι πραγματικά στον αέρα. Όλοι βλέπουν ότι οι συμβασιούχοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Όλοι βλέπουν πόσο αναγκαίοι είναι στην αποκομιδή των σκουπιδιών, στην καθαριότητα, στο πράσινο, στους δημοτικούς σταθμούς και σε διάφορες άλλες υπηρεσίες.

Οι αγώνες των συμβασιούχων έβαλαν στο προσκήνιο το αίτημα για μόνιμη και σταθερή εργασία. Αυτό είναι ένα από τα θεμελιώδη αιτήματα του σύγχρονου εργατικού κινήματος. Μόνο στους κύκλους των νεοφιλελεύθερων θεωρείται αναχρονισμός. Μόνο έτσι μπορεί ο εργαζόμενος να οργανώσει τη ζωή του, τις ανάγκες του και τους αγώνες του. Γνωρίζουμε πολύ καλά τι συμβαίνει με τις πελατειακές σχέσεις. Τόσο στο δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα, όλοι προσπαθούν να βρουν έστω και μια προσωρινή λύση… Το μεγάλο έγκλημα βρίσκεται στις πολιτικές που δημιουργούν στρατιές ανέργων και στις πολιτικές ανακύκλωσής τους, όχι στην πάλη για το μεροκάματο. Αν νικήσουν οι συμβασιούχοι, το μήνυμα που θα πάρει η κοινωνία δεν είναι ότι νίκησαν τα βύσματα, αλλά ότι δικαιώθηκαν οι ανυποχώρητοι αγώνες. Ας μην υποτιμούμε επίσης ότι η σταθερή εργασία εξασφαλίζει γνώση και τριβή με το αντικείμενο. Καλύτερες και πιο ποιοτικές υπηρεσίες και το σημαντικότερο ασφάλεια στους εργαζόμενους. Όχι άλλα ατυχήματα, όχι άλλες ανθρώπινες ζωές.

Φάνηκε από τις πρώτες μέρες ότι κυβέρνηση-ΜΜΕ-δήμαρχοι υποκινούν τον κοινωνικό αυτοματισμό (που τελικά δεν είναι και τόσο αυτόματος και αυθόρμητος). Μόνο ένα μαζικό ρεύμα ταξικής αλληλεγγύης μπορεί να τον υπερκεράσει. Εμείς ως κίνηση πόλης προσπαθήσαμε με ανακοινώσεις και παρεμβάσεις να σταθούμε στο πλευρό των αγωνιστών, να υπερασπιστούμε τα αιτήματά τους στην πόλη. Συνολικά οι αντικαπιταλιστικές κινήσεις πόλεις έβγαλαν κοινή ανακοίνωση πολιτικής στήριξης. Χρειάζονται όμως μεγαλύτεροι δεσμοί, ανώτερη σύνδεση τοπικού-κλαδικού. Στον επόμενο κύκλο αγώνων πρέπει να δράσουν συντονισμένα με κάθε συλλογικότητα που μπορεί να βοηθήσει στο επίπεδο της γειτονιάς. Σε αυτή την κατεύθυνση ρίχνουμε μεγάλο μέρος της προσπάθειάς μας, φιλοδοξούμε να συμβάλουμε στη δημιουργία μόνιμων δομών εργατικής αλληλεγγύης στην περιοχή.

Φάνηκε επίσης πόσο πίσω μας πάει ο κατακερματισμός του εργατικού συνδικαλισμού. Με το να κρατάς αποστάσεις από την ελαστική εργασία δεν σημαίνει ότι προστατεύεις τη σταθερή εργασία, ούτε καν τη δικιά σου. Ο σκοπός είναι να υπάρξουν κοινοί αγώνες με το πρόταγμα της σταθερής εργασίας. Να ενωθούν όλες οι διαφορετικές σχέσεις εργασίας (δίμηνοι, πεντάμηνοι, οκτάμηνοι, ωφελούμενοι) σε ένα κλαδικό σωματείο των ΟΤΑ ανά δήμο. Αυτή η κουβέντα πρέπει να ανοίξει πλέον με μεγαλύτερη ωριμότητα και στον ενιαίο δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης για να σπάσουν οριστικά οι συντεχνιακές λογικές.

Νέα πράγματα γεννιούνται στο εργατικό κίνημα. Οφείλουμε να βγάζουμε συμπεράσματα από τάσεις που φάνηκαν και τώρα. Οι καταλήψεις στα αμαξοστάσια είναι μια δυναμική μορφή που μπορεί να συνδυάζεται με τις κλαδικές απεργίες. Το μπλοκάρισμα της παραγωγής, οι καταλήψεις στους χώρους δουλειάς και γενικότερα οι εξωθεσμικές μορφές είναι απαραίτητα στοιχεία για να οργανώσουν τους αγώνες τους οι συνδικαλιστικά ακάλυπτοι και όχι μόνο. Παράλληλα πρέπει να κρατήσουμε και τις προσπάθειες που γίνονται για μια άλλη δημοκρατία των αγώνων. Συνελεύσεις βάσεις, επιτροπές αγώνα, συντονισμός με τα πρωτοβάθμια σωματεία… αυτός είναι ο δρόμος για να πάνε οι αγώνες πιο πέρα από τον ξεπουλημένο γραφειοκρατικό συνδικαλισμό, από τις ηγεσίες που από την πρώτη στιγμή ‘αγωνίζονταν’ για το κλείσιμο των αγώνων.

Οι δημοτικοί εργαζόμενοι είναι η καρδιά και το μυαλό του κάθε δήμου. Λόγω της εργασίας τους γνωρίζουν τα λαϊκά προβλήματα πολλές φορές καλύτερα από τις δημοτικές αρχές. Είναι αναγκαίο να παίξουν ανώτερο ρόλο ακόμα και στο επίπεδο της διοίκησης. Να αρθρώσουν λόγο και άποψη, να ασκήσουν εργατικό έλεγχο, να αντισταθούν στις αντιλαϊκές πολιτικές που εφαρμόζονται τοπικά, να αναμετρηθούν με την αλαζονεία και τον αυταρχισμό των δημάρχων, να χτυπήσουν το ρουσφέτι ακόμα και στο εσωτερικό τους. Με αυτό τον τρόπο μπορούν να διατηρήσουν υψηλό επίπεδο και φρόνημα στην εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών, να δεθούν περισσότερο με τα ευρύτερα λαϊκά συμφέροντα, να σπάσουν με τους συλλογικούς αγώνες το ατομικό βόλεμα, το φόρτωμα δουλειάς και ευθυνών σε συναδέλφους. Αυτό το εργατικό κίνημα στους δήμους μπορεί να κοιτάξει στα μάτια την κοινωνία, να ζητήσει στήριξη στους αγώνες του που είναι αγώνες για το καλό του λαού.

 

Τρεις πρόσφατες αποφάσεις του Αρείου Πάγου, στο πλευρό της εργοδοσίας

Όλο το σύστημα δουλεύει για τους λίγους:

Τρεις πρόσφατες αποφάσεις του Αρείου Πάγου, στο πλευρό της εργοδοσίας

Μπορεί πρσφάτως η Ποινική Δικαιοσύνη να έχει μονοπωλήσει τη συζήτηση της κοινής γνώμης με τις προκλητικές σκευωρίες που κατασκευάζει τη μία μετά την άλλη ενάντια σε αγωνιστές και νέους ανθρώπους, όμως, παράλληλα και στο ίδιο μοτίβο, δουλεύει και ο Άρειος Πάγος και ειδικά σε ό,τι αφορά τις εργατικές διαφορές. Οι τρεις παρακάτω αποφάσεις δεν είναι οι μόνες τέτοιες, είναι όμως χαρακτηριστικές και δηλωτικές για την κατεύθυνση που έχει πάρει το ανώτατο δικαστήριο της χώρας και συνολικά η εγχώρια Δικαιοσύνη.

 

  1. ΑΠ 677/2017: Μόνη η μη καταβολή των δεδουλευμένωναποδοχών του μισθωτού, έστω και μακροχρόνια, δεν αρκεί να θεμελιώσει την έννοια της βλαπτικής μεταβολής των όρων της σύμβασης εργασίας του, αν δεν συνδέεται και με την πρόθεση του εργοδότη να εξαναγκάσει αυτόν σε παραίτηση προκειμένου να αποφύγει την καταβολή της αποζημίωσης απόλυσης.

Αυτό σημαίνει πως οι επιλογές που δίνονται στον εργαζόμενο είναι α) είτε να θεωρήσει τη μεταβολή αυτή ως άτακτη καταγγελία της σύμβασης εκ μέρους του εργοδότη, β) είτε, εμμένοντας στη σύμβαση, να αξιώσει την τήρηση των όρων της και την αποδοχή της εργασίας του από τον εργοδότη σύμφωνα με το πριν τη μεταβολή περιεχόμενο της σύμβασης και, σε περίπτωση άρνησης του εργοδότη να αποδεχθεί την εργασία αυτή, να ζητήσει μισθούς υπερημερίας.

Επομένως, με βάση την απόφαση η μεταβολή δεν συνεπάγεται χωρίς άλλο τη λύση της σύμβασης ώστε να δοθεί αποζημίωση απόλυσης, οι απλήρωτοι εργαζόμενοι καλούνται να συνεχίσουν να δουλεύουν απλήρωτοι, αφού οι εργοδότες δεν σκοπεύουν να τους εξαναγκάσουν σε απόλυση (και γιατί άλλωστε να σκόπευαν, αφού τους έχουν να δουλεύουν τσάμπα;). Ειδάλλως, μπορούν να μπουν στη δίνη της χρονοβόρας διαδικασίας των αστικών δικαστηρίων και να διεκδικήσουν πιθανή αποζημίωση ή μισθούς υπερημερίας. Μέχρι τότε ας κόψουν τον λαιμό τους.

 

  1. ΑΠ 114/2017: Η επίσχεση εργασίας του μισθωτού θεωρείται ως καταχρηστικώς ενασκούμενο δικαίωμα όταν, μεταξύ άλλων, η καθυστέρηση εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του εργοδότη «δεν οφείλεται σε υπαιτιότητά του» αλλά σε απρόβλεπτες περιστάσεις ή αντιξοότητες ή σε πρόσκαιρη οικονομική δυσπραγία ή σε εξαιρετικά δυσμενείς γι’ αυτόν περιστάσεις ή όταν η επίσχεση προξενεί δυσβάσταχτη και δυσανάλογη ζημία στον εργοδότη, σε σχέση με το σκοπούμενο αποτέλεσμα ή όταν αναφέρεται σε ασήμαντη αντιπαροχή του εργοδότη.

Mε λίγα λόγια, η επίσχεση είναι νόμιμη όταν βολεύει τον εργοδότη, όταν δεν του προκαλεί και τόσο πρόβλημα, όταν είναι σε ακμάζουσα οικονομική κατάσταση, όταν αυτά που χρωστάει δεν είναι «αμελητέα» (αμελητέα για ποιον άραγε;). Αυτό που υπονοείται, δηλαδή, είναι πως το δικαίωμα του εργαζόμενου να πληρώνεται ό,τι δουλεύει είναι εξαρτημένο από από την ευκολία του εργοδότη να το ικανοποιήσει. Αν δυσκολεύεται λιγάκι δεν είναι υπαίτιος, άρα η άσκηση του δικαιώματος επίσχεσης υπερβαίνει τα όρια που θέτει η καλή πίστη και τα χρηστά συναλλακτικά ήθη. Κατά συνέπεια, επιφυλάσσεται απληρωσιά και σταδιακή αφαίρεση των ελάχιστων όπλων που έχουν μείνει για την άμυνα απέναντι στην επίθεση της εργοδοσίας -δε φαίνεται να υπάρχει τίποτα χρηστό ή ηθικό σ’ αυτό.

 

  1. ΑΠ 11/2017: Κρίνεται συνταγματικός ο νόμος 4046/2012(Μνημόνιο ΙΙ) και η 6/2012 Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ) που καθιέρωσαν τον περιορισμό των εγγυήσεων των απολύσεων των εργαζομένων, από τη μεγάλη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου. Η κατάργηση των ρητρών μονιμότητας, δηλαδή των ρυθμίσεων αυξημένης προστασίας για τους εργαζόμενους από καταγγελίες των συμβάσεών τους, δεν προσκρούει στο Σύνταγμα. Τα σχετικά νομοθετήματα «αποσκοπούν στην τόνωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων», άρα είναι δικαιολογημένες κατ’ αυτόν τον τρόπο οι μειώσεις των αποδοχών, οι απολύσεις, κ.ο.κ. Επιπρόσθετα, δεν τίθεται ζήτημα για την κανονιστική ισχύ των διατάξεων του μνημονίου, αλλά πρόκειται για μέτρα που πρέπει να υιοθετηθούν και να ενσωματωθούν άμεσα οι προβλέψεις τους ως κανόνες της εσωτερικής έννομης τάξης

Μετά τη νομιμοποίηση της απληρωσιάς, χρειαζόταν μια παρεμπίπτουσα νομιμοποίηση του Μνημονίου ΙΙ, μετά φυσικά και την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ (2307/2014) που το έκρινε ως νόμιμο και συνταγματικό στο σκέλος που αφορά τις μειώσεις των αποδοχών, την κατάργηση επιδομάτων, την κατάργηση της υπογραφής ΕΓΣΕΕ, της «μετενέργειας», κ.λπ. Στο σκεπτικό της απόφασης τίθεται σαφώς: οι ρήτρες μονιμότητας και τα πολλά δικαιώματα «στερούν από τις επιχειρήσεις τη δυνατότητα λήψης μέτρων εξυγίανσης μέσω της μείωσης του εργασιακού κόστους». Τουλάχιστον δεν κρύβουν τον ιερό σκοπό που έχουν να επιτελέσουν και το ποιον έχουν να προστατεύσουν.

Το μόνο πιο προφανές από την ταξική μεροληψία της Δικαιοσύνης, είναι η υποκρισία της Κυβέρνησης που σκίζει τα ιμάτιά της για τις αποφάσεις που βγαίνουν κάθε τόσο. Μέρα με τη μέρα, όχι μόνο διατηρούν στο ακέραιο το αντεργατικό νομοθετικό οπλοστάσιο, αλλά το εμπλουτίζουν με περαιτέρω νομοθετήματα (βλ. κατάργηση κυριακάτικης αργίας, απελευθέρωση απολύσεων και τόσα άλλα), στο πλαίσιο της αντιδραστικής προσαρμογής της ελληνικής νομοθεσίας στα ενωσιακά πρότυπα, πάνω στο οποίο πατάει το σύνολο των δικαστικών αποφάσεων. Επιμένουν με μανία για την «ανεξαρτησία» της δικαστικής εξουσίας, σε μια τραγική προσπάθεια να αποποιηθούν τις ευθύνες τους. Είναι μήπως ανεξάρτητη η Δικαιοσύνη και από τους νόμους που ψηφίζει η Κυβέρνηση;

 

πηγή http://www.attack.org.gr

Εργατική διαδήλωση (Πέμπτη 13/7, 18:00, Χαυτεία) & Απεργιακή συγκέντρωση (Κυριακή 16/7, 10:00, Ερμού)

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

ΟΥΤΕ 52, ΟΥΤΕ 32, ΟΥΤΕ 8!
ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ!

Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΘΗΚΕ.
ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ.

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΩΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΠΕΛΑΤΕΣ
ΚΑΙ ΣΤ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ!

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ :: Πέμπτη 13/7, 18:00, Χαυτεία (Σταδίου και Αιόλου)

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ :: Κυριακή 16/7, 10:00, Ερμού (Σύνταγμα)

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια | https://syntonistikokyriakes.espivblogs.net

Nα νικήσει ο αγώνας των συμβασιούχων! Κοινή ανακοίνωση αντικαπιταλιστικών κινήσεων πόλης περιφέρειας

ΤΕΡΜΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΗΡΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΩΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΣΕ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩN
Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα των εργαζόμενων στους δήμους για το δικαίωμα στη σταθερή και μόνιμη δουλειά. Για να μην περάσουν σήμερα οι απολύσεις των τωρινών συμβασιούχων, σε λίγο καιρό των 8μηνων και στη συνέχεια των επόμενων συμβασιούχων. Επιτέλους, πρέπει να σπάσει το καθεστώς των προσωρινών συμβάσεων εργασίας που χρησιμοποιούν κυβερνήσεις, Ε.Ε., Δ.Ν.Τ., δημοτικές αρχές για να καλύψουν  τσάτρα-πάτρα τις ανάγκες για ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες, για να επεκτείνουν τη φτηνή, προσωρινή, ελαστική εργασία, προκειμένου να ανακυκλώνουν και να «ξεγελούν» την ανεργία, για να  εξυπηρετήσουν τα σχέδια των εργοδοτών για γενίκευση της επισφάλειας και της ομηρίας των εργαζόμενων. 

 

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κρύβεται πίσω από την απαράδεκτη απόφαση του Ελεγκτικού, που εξυπηρετεί στην υλοποίηση της μνημονιακής της δέσμευσης για χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο. Για να ξηλώσει τις δημόσιες υπηρεσίες και να τις παραδώσει εδώ και τώρα στους εργολάβους που καραδοκούν. Υλοποιεί αδίστακτα την πιο βάρβαρη πολιτική θυσιάζοντας χιλιάδες εργαζόμενους στον βωμό της ΕΕ, του κεφαλαίου, της καπιταλιστικής  “ανάπτυξης” που αναγγέλλει χαμογελαστά ο πρωθυπουργός, την ώρα που στέλνει στην φτώχεια εκατομμύρια εργαζόμενους και στον καιάδα τους συμβασιούχους. Εφευρίσκουν τις συμβάσεις των 2μηνων, τα ωρομίσθια, τα 8μηνα, τα ΕΣΠΑ, κ.ο.κ., προκειμένου να μοιράζουν την ανασφαλή προσωρινή εργασία ανά λίγους μήνες μεταξύ των ανέργων. Και από πάνω να τους στερούν το δικαίωμα σε μόνιμη δουλειά, που τάχα δεν είναι δίκαιο γιατί πρέπει να πάρουν σειρά οι επόμενοι άνεργοι από τις ουρές, που οι ίδιοι δημιουργούν και οι ίδιοι εκμεταλλεύονται. Αλλά δουλειά υπάρχει για όλους, με κάλυψη των πραγματικών αναγκών, με τήρηση των ωραρίων εργασίας, με μείωση του χρόνου εργασίας.  

Η μεγάλη κινητοποίηση των εργαζόμενων των δήμων πρέπει να νικήσει.
Γιατί η δική τους νίκη, θα είναι νίκη όλης της κοινωνίας ενάντια στα σχέδια τους να μετατρέψουν όλους μας σε φτηνό-αναλώσιμο υλικό και να περάσουν όλες οι υπηρεσίες στη κερδοσκοπία της οικονομικής ολιγαρχίας. Για αυτό πάλι επιστρατεύθηκαν ΜΜΕ, τα αστικά κόμματα, η «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη και η αστυνομία, προκειμένου να κτυπήσουν και να διαβάλλουν τον αγώνα ως δήθεν πληγή στον τουρισμό, άδικο απέναντι στους υπόλοιπους άνεργους που δεν έχουν δουλειά και τους «πολίτες» που πνίγει η βρώμα των σκουπιδιών. Η βρώμα της πολιτικής τους, που ρίχνει τις αμοιβές στο ύψος του ξεροκόμματου και τους εργαζόμενους βορρά στα κέρδη, που παραδίδει δημόσιες υπηρεσίες, γη, περιουσία και αγαθά στις πολυεθνικές ξένες και ντόπιες, είναι αυτή που μας πνίγει.

 

Ο αγώνας των συμβασιούχων είναι αγώνας όλης της κοινωνίας  για το δικαίωμα στη δουλειά και για να μην περάσουν τα σχέδια για ιδιωτικοποίηση της αποκομιδής και της διαχείρισης των απορριμμάτων, την οποία θα ακολουθήσει τεράστια αύξηση των δημοτικών τελών, προκειμένου να «καλυφθεί το κόστος» του ιδιώτη.

 

Ο αγώνας των συμβασιούχων πρέπει να κλιμακωθεί και να επεκταθεί. Η υπεράσπιση της σταθερής δουλειάς και των δημόσιων αγαθών είναι θέμα όλης της κοινωνίας, όλων των εργαζόμενων για :
· Να μην περάσει καμία απόλυση ούτε τώρα ούτε μετά. Μετατροπή τώρα όλων των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου. Καταβολή όλων των δεδουλευμένων. Κανένας εργαζόμενος απλήρωτος.
· Κατάργηση κάθε μορφής προσωρινής και ελαστικής εργασίας. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
· Ίση αμοιβή για ίση εργασία.
·   Μαζικές μόνιμες προσλήψεις σε όλες τις υπηρεσίες για την κάλυψη των τεράστιων αναγκών των δήμων και της κοινωνίας.
·   Καμία ιδιωτικοποίηση έμμεση ή άμεση για δήμους στην υπηρεσία του λαού. Όχι στην εκχώρηση των δημόσιων υπηρεσιών στην κερδοσκοπία του ιδιωτικού κεφαλαίου και των εργολάβων.
ΟΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ
 
ΔΗΜΩΝ
Ανταρσία στην Κοκκινιά της προσφυγιάς και της Αντίστασης
Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας
Ανυπακοή στις γειτονιές Αμπελοκήπων-Μενεμένης
Ανυπότακτη Καισαριανή, Αριστερή Αντικαπιταλιστική Κίνηση
Ανυπότακτη Πετρούπολη
ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΗ Πόλη αντικαπιταλιστική παρέμβαση στις γειτονιές ΑΓ.Αναργύρων Καματερού
Αριστερή Κίνηση Περιστερίου
Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα
Αριστερή Παρέμβαση στα Γιάννενα
Αριστερή Πρωτοβουλία Γλυφάδας
Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση Εκτός των Τειχών Μαρουσιού
Εκτός Πλάνου, Αντικαπιταλιστική Κίνηση σε Ελληνικό-Αργυρούπολη
Εκτός Σχεδίου – Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Νέα Ιωνία
Κίνημα στην πόλη του Ζωγράφου
Μαχόμενη Αριστερή Δύναμη Ανατροπής Μ.ΑΡΙ.Δ.Α. Δάφνης-Υμηττού
Μαχόμενη Ηλιούπολη
Μέτωπο Ρήξης-Ανατροπής στο δήμο Θέρμης
Μια πόλη Ανάποδα-Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Ν. Σμύρνης
Ρήγμα στα Δυτικά
Φυσάει κόντρα στην Αγ. Παρασκευή
 
ΠΕΡΙΦΕΡΕΡΕΙΩΝ
Αριστερή Συμπόρευση για την Ανατροπή-ΑΝΤΑΡΣΙΑ στη Δυτική Μακεδονία
Ανταρσία Αντικαπιταλιστική Αριστερά στην Κεντρική Μακεδονία
Ανταρσία στο Αιγαίο-Αντικαπιταλιστική Αριστερά
Ανταρσία στο Μοριά, Συμπόρευση για την Ανατροπή
Αντικαπιταλιστική Αριστερά στα Ιόνια
Ανυπότακτη Κρήτη
Αριστερή Παρέμβαση Αντικαπιταλιστική Κίνηση στη Δυτική Ελλάδα
Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Ανατροπή
Αριστερή Παρέμβαση στην Ήπειρο
Αριστερή Παρέμβαση στη Στερεά Ελλάδα

Το πάρκο,το γκαζόν-εφε,οι σεκιουριτάδες που κυνηγούν παιδάκια…κι όλα αυτά χορηγία φυσικά!

Δεν υπάρχει κάτοικος σε αυτή την πόλη που δε χαίρεται όταν γίνονται πράγματα που βελτιώνουν την καθημερινότητά του. Ένα έργο πρασίνου, μία παιδική χαρά μπορούν όντως να αλλάζουν την όψη μια πλατείας. Πολλοί λασπολογούν την αριστερά ως τη λογική της άρνησης, της μιζέριας και της απόρριψης. Εμείς βλέπουμε στην αριστερά τη δημιουργία, την πρόοδο και τον αγώνα, ενάντια σε ό, τι μας στερεί το παρόν και το μέλλον που αξίζουμε. Σίγουρα βλέπουμε το πρότυπο πάρκο στην οδό Ανεξαρτησίας να έχει μόνιμη κίνηση και ζωή, δε μπορούμε όμως να δώσουμε συγχαρητήρια στη δημοτική αρχή. Καταρχήν ο δήμος δε μας κάνει χάρη, διαχειρίζεται έναν προϋπολογισμό, κάποια χρήματα οπότε είναι δεδομένο ότι κάποια έργα θα γίνουν. Πέρα από αυτό όμως βλέπουμε για μία ακόμη φορά σε αυτό το έργο όλες τις παθογένειες της διοίκησης Κωσταντάτου.

Ο δήμαρχος διακατέχεται από μεγαλομανία και τάση επίδειξης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να είναι βιασύνη,  προχειρότητα, και τελικά σπατάλη. Μεγάλη επιφάνεια με γκαζόν που μπήκε πρόχειρα με σπόρο και ελάχιστο φρεζάρισμα. Η ποικιλία δεν είναι ανθεκτική, δυσκολεύεται με τη σκιά των πεύκων ενώ χρειάζεται πολύ νερό και φροντίδα. Ήδη οι πρώτες φθορές είναι ολοφάνερες. Ας ελπίσουμε η ζέστη να μην αποτελειώσει τον αποτυχημένο σχεδιασμό.

Ήδη βέβαια έχουν προαποφασίσει που θα ρίξουν τις ευθύνες, στα μικρά παιδιά και τους γονείς. Ο δημοτικός φύλακας περιπολεί μην τυχόν εμφανιστεί καμιά μπάλα και κάνει παρατηρήσεις ακόμη και σε πεντάχρονα παιδάκια. Ακόμα χειρότερα ο σεκιούριτι με την αντιαισθητική και τρομαχτική στολή του διώχνει ακόμα και τα μωρά που πατάνε το γκαζόν. Φυσικά τέτοιες εντολές έχουν, να φυλάνε με κάθε κόστος μια κακοτεχνία. Για όσο αυτή αντέξει, λίγο πριν, λίγο μετά τα εγκαίνια μέχρι να εισπράξει τα μπράβο ο δήμαρχος. Όμως πραγματικά τι να το κάνουμε το γκαζόν αν δεν το χαίρονται τα παιδιά. Πρέπει ως γονείς να τα κρατάμε με αγώνα σε απόσταση μην έρθει ο σεκιουριτάς και τα μαλώσει! Το πιο εξοργιστικό είναι ότι εμείς οι ίδιοι πληρώνουμε αυτή την επίδειξη αυταρχισμού

Φυσικά δε λείπουν και οι χορηγίες. Συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι δεν αποτελούν ένα έξυπνο τρόπο εξεύρεσης πόρων. Τα ιδιωτικά συμφέροντα ποτέ δεν αρκούνται μόνο στη διαφήμιση. Αναζητούν και βρίσκουν περισσότερα ανταλλάγματα είτε με εκμετάλλευση του ίδιου του χώρου είτε σε μελλοντικές δουλείες. Ιδιωτικοποιούνται πλευρές των κοινωνικών παροχών, δυναμώνει η διαπλοκή και η διαφθορά.

Δε μπορούμε λοιπόν να κάνουμε τα στραβά μάτια επειδή τουλάχιστον κάτι γίνεται. Να βάλουμε ως τοπική κοινωνία πιο ψηλά τον πήχη. Να μην ανεχτούμε σπατάλες που γίνονται για να τροφοδοτήσουν ματαιοδοξία και πολιτικές καριέρες.

 

Τον κόσμο δεν τον είδα, παρά μόνο ως φασίστας

Ο  δημοτικός σύμβουλος Νάσος Σπυρόπουλος και η παράταξη του κάνουν τον απολογισμό τους. Χιλιάδες φυλλάδια μοιράστηκαν πόρτα πόρτα σε όλη την πόλη. Αλήθεια μέλη της παράταξης έκαναν ατή τη δουλεία;
Στο φυλλάδιο γίνεται κριτική στο δήμαρχο αλλά και στην αντιπολίτευση ενώ κάνει εντύπωση ο στείρος και ξύλινος πολιτικός λόγος (αερολογίες), χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων των δήθεν ανεξάρτητων. Με ωραία λόγια καταφέρνει να μη λέει τίποτα σε τέσσερις σελίδες. ‘ενημερωμένος δημότης είναι δημότης ισχυρός’, Πράξη ζητώ όχι θεωρία’, ‘ ήμουν και είμαι απέναντι στα πολιτικά ερπετά…’ και μπόλικο παρόμοιο μπλα-μπλα… κουβέντα συγκεκριμένη για τις πολιτικές που εφαρμόζονται και για τους εκφραστές αυτών.
Αυτός λοιπόν που δεν τα έχει καλά όπως λέει με τους κομματικούς σωλήνες και τα πολιτικά γραφεία ξέχασε να αναφερθεί στο ρατσιστικό-ξενοφοβικό δηλητήριο που χύνει καθημερινά. Ειδικά με τους πρόσφυγες στο πρώην αεροδρόμιο ξεπέρασε κάθε όριο με τον κυνισμό και τη λασπολογία. Ξέχασε να αναφερθεί στην στήριξη του ΛΑΟΣ στις προηγούμενες δημοτικές.  Ο ακροδεξιός του λόγος  φτάνει στο σημείο να προσελκύει το ενδιαφέρον της Χρυσής Αυγής. Δεν είναι καθόλου τυχαία και αθώα άλλωστε τα κοινά τσιμπούσια με τον αρχιναζί Μιχαλολιάκο σε ταβέρνα της Αργυρούπολης.
 Από τέτοιους ανεξάρτητους χορτάσαμε. Χορτάσαμε υποκρισία, εθνικισμό και τσάμπα μαγκιά.
Δε χρειάζονται άλλοι φερετζέδες  για τους φασίστες. Να μη βρίσκουν χώρο να κρυφτούν

Με τους συμβασιούχους είμαστε μαζί…

Οι δήμοι σε όλη τη χώρα βρίσκονται σε αναβρασμό. Οι εργαζόμενοι έχουν ξεκινήσει έναν αγώνα διαρκείας βάζοντας στο επίκεντρο τη σταθερή και μόνιμη εργασία καθώς και τις ποιοτικές δημοτικές παροχές. Δίνουν ένα δίκαιο αγώνα τον οποίο όχι μόνο στηρίζουμε αλλά ήδη αποτελούμε κομμάτι του.
Η εμπειρία από προηγούμενες κινητοποιήσεις δείχνει ότι γρήγορα όλο το ενδιαφέρον συγκεντρώνετε γύρω από τα σκουπίδια. Ήδη οι κάδοι στην πόλη έχουν γεμίσει. Σύντομα τα ΜΜΕ θα δείχνουν σωρούς από σκουπίδια, θα αναπαράγουν με υπερβολή τους κινδύνους για τη δημόσια υγεία, θα λασπολογούν και θα υπονομεύουν τους αγώνες των ΟΤΑ, θα χειροκροτούν τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς που θα στήνουν δήμοι και κυβέρνηση. Σίγουρα σε κανέναν δεν είναι ευχάριστη η εικόνα με τα σκουπίδια να ξεχειλίζουν. Πρέπει όμως να κάνουμε υπομονή, να δείξουμε ταξική αλληλεγγύη. Πρώτα από όλους για αυτή την εικόνα προβληματίζονται οι ίδιοι οι εργαζόμενοι που δίνουν καθημερινά τη μάχη της καθαριότητας.
Να μην αφήσουμε να ενεργοποιηθεί ο περιβόητος κοινωνικός αυτοματισμός. Η πίεση από την κοινωνία πρέπει να πέσει στους υπεύθυνους της κατάστασης. Η οργή και η αγανάκτηση πρέπει να χτυπήσει τις πολιτικές κυβέρνησης-ΕΕ-μνημονίων. Να σκεφτούμε πως κάθε ρήγμα σε αυτές τις πολιτικές είναι προς όφελος του κόσμου της εργασίας συνολικά. Ο αγώνας των ΟΤΑ είναι δικός μας αγώνας και θα κριθεί στις αντοχές της κοινωνίας.
Να δούμε λοιπόν και στο δήμο την πραγματική στάση δημοτικής αρχής και αντιπολίτευσης. Να δούμε ποιος μπορεί να βοηθήσει έμπρακτα και ποιος κρύβεται πίσω από τυπικά ψηφίσματα.

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ. ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΤΟΥΣ ΣΕ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ. ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

 

Η πρόσφατη απόφαση της ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου με την οποία κρίνονται παράνομες οι παρατάσεις των συμβάσεων για χιλιάδες συμβασιούχους των δήμων και αμφισβητούνται οι μέχρι τώρα πληρωμές τους αποτελεί μια προδιαγεγραμμένη επιλογή ενός νομικού πλαισίου που έρχεται να συμπληρώσει τις προωθούμενες αντεργατικές πολιτικές. Το κριτήριο της “έναρξης-λήξης” που συνοδεύει όλες τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου με τις οποίες οι σημερινοί εργαζόμενοι γίνονται αναλώσιμοι και περιστασιακοί, ανακυκλώνοντας την ανεργία και την ανασφάλεια που τους επιφυλάσσει η μνημονιακή πραγματικότητα και οι ανάγκες των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, γίνεται το φύλλο συκής για τους ελεγκτικούς μηχανισμούς ενός κράτους που αφήνει στο απυρόβλητο τις αντισυνταγματικές διατάξεις  των χιλιάδων σελίδων μνημονιακών νόμων που καταργούν δικαιώματα, κουρεύουν τα αποθεματικά των ταμείων, μειώνουν μισθούς και συντάξεις, πουλάνε τη δημόσια περιουσία, κουρελιάζουν τις εναπομείνασες ελευθερίες.

Ενώ οι ανάγκες σε εργαζόμενους όλων των ειδικοτήτων στους δήμους, αλλά και στην πλειοψηφία των υπηρεσιών του δημοσίου, έχουν διογκωθεί και χωρίς τη δουλειά των συμβασιούχων κάθε μορφής ή των ελαστικά εργαζόμενων (ωφελούμενων, εργολαβικών, κ.α.) πολλές υπηρεσίες θα είχαν καταρρεύσει με τραγικές συνέπειες για την κοινωνία, οι φύλακες των μνημονιακών πολιτικών (κυβέρνηση-δημοτικές αρχές-δικαιοσύνη) κάνουν μπαλάκι τις ζωές των εργαζομένων, συνεχίζουν να συντηρούν ένα εργασιακό καθεστώς ομηρίας, ανασφάλειας και περιστολής εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.

Καμία ενέργεια νομοθετικής ρύθμισης για προσλήψεις μονίμων εργαζομένων και πλήρη κάλυψη των κενών θέσεων με σταθερά εργαζόμενους δεν έγινε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που συνέχισε πάνω στο νομοθετικό κεκτημένο των προηγούμενων κυβερνήσεων δεχόμενη τις καταργήσεις θέσεων εργασίας στους νέους οργανισμούς των δημοσίων υπηρεσιών, τις ελάχιστες προσλήψεις και την κάλυψη των κενών με ελαστικά εργαζόμενους και ιδιωτικά συνεργεία. Προωθεί και αυτή τη δημιουργία ενός δημόσιου τομέα μικρού και επιτελικού, με ακριβές και δυσπρόσιτες υπηρεσίες για την κοινωνία, με εκχώρηση τομέων του στην κερδοσκοπία των ιδιωτικών συμφερόντων, με εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων, πειθήνιους στις κρατικές επιταγές και ανεκτικούς στην εντατικοποίηση της δουλειάς. Συμφωνεί στο 4ο μνημόνιο για απολύσεις όλων των συμβασιούχων μέχρι το τέλος του 2017.

Σε αυτό το πλαίσιο και οι  υπηρεσίες των δήμων συνεχίζουν να είναι πεδίο περιορισμού των μόνιμα εργαζόμενων και κάλυψη των αναγκών τους με συμβασιούχους όλων των μορφών και διάρκειας συμβάσεων, αλλά και “νέων” μορφών απασχόλησης όπως “ωφελούμενοι” των κοινωφελών προγραμμάτων του ΟΑΕΔ. Οι περισσότεροι δήμαρχοι, όπως και ο Γ. Κωνσταντάτος, αποδεχόμενοι αυτή την κατάσταση και προωθώντας την, δεν ανοίγουν το μέτωπο των προσλήψεων μόνιμα εργαζόμενων αλλά και δεν στηρίζουν ουσιαστικά την επίλυση του εργασιακού προβλήματος για τους ήδη συμβασιούχους τους με την παρέμβασή τους για νομοθετική ρύθμιση που να μετατρέπει τις υπάρχουσες συμβάσεις σε αορίστου χρόνου. Από την άλλη, ευθύνη υπάρχει και στο συνδικαλιστικό κίνημα των ΟΤΑ όταν  πολλά σωματεία του δεν εγγράφουν τους συμβασιούχους ως μέλη τους βοηθώντας έτσι στο να αντιμετωπίζονται από τους μόνιμους υπαλλήλους ως κάτι ξένο προς το σώμα των υπολοίπων εργαζομένων και να μην διεκδικούνται κοινά αιτήματα από όλους.

Η κινητοποίηση των συμβασιούχων των δήμων που πυροδοτήθηκε από την  απαράδεκτη απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου οφείλει να αγκαλιάσει το σύνολο των εργαζομένων στους δήμους και όλο το δημόσιο. Οφείλει να αγκαλιαστεί από όλους τους εργαζόμενους αλλά και τους κατοίκους των δήμων. Για να παλευτεί από όλους το δικαίωμα στη μόνιμη εργασία, ενάντια στην ελαστική και σε κάθε μορφή που οδηγεί σε  αναλώσιμους εργαζόμενους. Για την εργασιακή αποκατάσταση των ήδη συμβασιούχων. Για την πλήρη κάλυψη των αναγκών των δήμων και των δημόσιων υπηρεσιών από μόνιμα εργαζόμενους με άμεσες προσλήψεις κόντρα στους περιορισμούς των μνημονίων. Για την απομάκρυνση των ιδιωτικών-εργολαβικών συνεργείων από το δημόσιο. Για δημοτικές και δημόσιες υπηρεσίες ικανές να καλύπτουν τις κοινωνικές ανάγκες με επάρκεια και δωρεάν.

ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΚΑΙ ΕΛΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ. ΜΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΣΧΕΣΗ ΠΑΝΤΟΥ : ΣΤΑΘΕΡΗ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΗ ΕΡΓΑΣΙΑ. ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ.

 

ΕΚΤΟΣ ΠΛΑΝΟΥ

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ-ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ

 

https://ektosplanou.wordpress.com/