Στα γρανάζια του συστήματος να είσαι η άμμος και όχι το λάδι

 

Μας τα παίρνουν και από τις δύο τσέπες. Από τη μία φόροι, δημοτικά τέλη, εισφορές από την άλλη τροφεία, δίδακτρα, κάρτες εισόδου. Είσαι δημότης νέος, εργαζόμενος, άνεργος ή συνταξιούχος … προβληματίζεσαι, εξοργίζεσαι;  Πώς γίνεται ενώ δίνουμε τόσα για το υποτιθέμενο κοινωνικό κράτος, όταν έρχεται η ώρα των κοινωνικών παροχών σε παιδεία, αθλητισμό, πολιτισμό να ξαναδίνουμε. Ψάχνεις να βρεις το δίκιο σου αλλά στην πραγματικότητα δεν ξέρεις ούτε που να ρίξεις το φταίξιμο. Φταίει η ΕΕ,  τα μνημόνια και το χρέος, φταίει η κυβέρνηση αυτή ή προηγούμενη, μήπως η περιφέρεια  ή ο δήμαρχος;

Ουσιαστικά οι αντιλαϊκές πολιτικές αλληλοσυμπληρώνονται από όλους αυτούς τους παράγοντες. Μεγάλο μέρος των κοινωνικών παροχών ανήκει στους δήμους, όμως αυτοί είναι δεμένοι με τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και την ανταποδοτικότητα. Ένα ολόκληρο νομικό πλαίσιο (Καλλικράτης, ΕΣΠΑ κ.α) υποχρεώνουν τις δημοτικές αρχές σε συγκεκριμένη συμπεριφορά στις εργασιακές σχέσεις (συμβασιούχοι), στις προσλήψεις, στις παροχές. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την υποχρηματοδότηση από το κεντρικό κράτος ορίζουν και την οικονομική διαχείριση των δήμων. Έτσι φτάνουμε στο σημείο οι μαθητές να πρέπει να πληρώνουν το δάσκαλο της θεατρικής ομάδας ενώ πρέπει να γίνει ολόκληρη ιστορία για να αναπληρωθούν τα κενά που προκύπτουν στους παιδικούς σταθμούς. Οι δήμαρχοι λοιπόν δεν έχουν κανένα περιθώριο για άσκηση φιλολαϊκών πολιτικών, δε μπορούν ούτε στο ελάχιστο να ανακόψουν τη λιτότητα και τη φοροεπιδρομή. Μπορούν όμως να κάνουν το ανάποδο, μπορούν να τις συμπληρώσουν, να τις διευκολύνουν, να τις βαθύνουν.

Στην πραγματικότητα το τοπικό κράτος βολεύεται πάρα πολύ όταν όλες οι ευθύνες μεταφέρονται στην κεντρική διοίκηση. Οι δημοτικές αρχές όμως έχουν ιδεολογικοπολιτική τοποθέτηση, ασκούν πολιτική, παίρνουν αποφάσεις, διαμορφώνουν αντιλήψεις και συνειδήσεις.  Ας πάρουμε για παράδειγμα τον δικό μας τον Κωνσταντάτο. Καθιερώνει τις χορηγίες παντού, υπονομεύει τις εργασιακές σχέσεις φτιάχνοντας στρατό εθελοντών, κλείνει το μάτι στις ΚΟΙΝΣΕΠ και στα τροφεία. Με κάθε ευκαιρία πετάει εθνικιστικές κορώνες, συκοφαντεί τα κινήματα, δείχνει παντού το αυταρχικό του πρόσωπό. Συνδυάζει την ακροδεξιά και το νεοφιλελευθερισμό με τον καλύτερο τρόπο. Αυτό όμως που εντυπωσιάζει στον δήμαρχο Ελληνικού-Αργυρούπολης είναι ο κυνισμός και η αμέριστη στήριξη στην υπάρχουσα πολιτική κατάσταση. Εκεί που οι περισσότεροι δήμαρχοι απολογούνται, ρίχνουν το φταίξιμο στην κεντρική διοίκηση και αρχίζουν τα «δυστυχώς δε μπορούμε διαφορετικά, είμαστε υποχρεωμένοι κτλ» ο Κωνσταντάτος μοιάζει να το ευχαριστιέται. Ελάχιστες φορές αναφέρεται στην κυβέρνηση και αυτές μόνο για να πικάρει την αντιπολίτευση.

Αντίθετα είναι λαλίστατος όταν υπερασπίζεται τη νομιμότητα. Εμείς λέει τηρούμε πάντα το νόμο, εμείς δε θα πληρώσουμε μαύρα, δε θα κάνουμε ποτέ τα στραβά μάτια, θα τηρούμε πάντα τις διαδικασίες. Αυτή η εμμονή, αυτή η επανάληψη είναι και καλύτερη υπεράσπιση των αντιλαϊκών πολιτικών. Θέλει να δημιουργήσει την αντίληψη ότι ΕΕ και μνημόνια μας έχουν βάλει στον ίσιο δρόμο, είναι περήφανος που λειτουργεί με αυτά τα κριτήρια, ένα τέτοιο πολιτικό ρεύμα καλλιεργεί στο δήμο.

Είναι ξεκάθαρο όμως ότι για να αλλάξουν τα πράγματα πρέπει να αρχίσουμε να αμφισβητούμε το άδικο και το παράλογο σε όλα τα επίπεδα. Να γυρίσουμε την πλάτη στους ξιπασμένους που καμαρώνουν για την εφαρμογή του νομικού πλαισίου που συνεχίζει να μας τσακίζει το βιοτικό επίπεδο της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας. Ας έρθουν και μια φορά σε κόντρα και ρήξη, ας πάψουν να είναι τόσο πρόθυμοι και ας ζητήσουν τη στήριξη των δημοτών σε αυτό. Να μπουν αντιστάσεις, να βρουν προβλήματα, να ξετυλίξουμε το σφιχτό αντιλαϊκό, νομικό πλαίσιο. Όποιο γρανάζι του συστήματος θέλει να είναι καλογρασαρισμένο  πρέπει να καταδικάζεται στη συνείδηση του κόσμου του αγώνα και γενικότερα στη συνείδηση του λαού,

Advertisements

Μπροστά στ΄ «αντισταθμιστικά» πιστεύουμε και στη ….λαοκρατία

Υπάρχει ένα μόνο αίτημα που μπορεί να εκφράσει τις λαϊκές  ανάγκες σε σχέση με το πρώην αεροδρόμιο: να παραμείνει δημόσιος χώρος, να ακυρωθεί η συμφωνία-ιδιωτικοποίηση και να μετατραπεί σε πάρκο με προτεραιότητα το υψηλό πράσινο. Ο κόσμος του αγώνα δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να συμβιβαστεί με το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, με το χάσιμο μιας πραγματικής ευκαιρίας για ένα πνεύμονα πρασίνου που τόσο έχει ανάγκη όλο το λεκανοπέδιο.

Βλέπουμε δυστυχώς αντιλήψεις που από διαφορετικές αφετηρίες τείνουν να αποδέχονται το γεγονός της πώλησης, της συντριβής δηλαδή των λαϊκών συμφερόντων σε αυτό το ζήτημα. Αρκετοί θεωρούν ότι το αεροδρόμιο είναι χαμένη υπόθεση (άλλη μία) από τη στιγμή που εμπλέκεται με τις μνημονιακές υποχρεώσεις και δεν αξίζει κάτι παραπάνω από μια διακηρυκτική καταγγελία. Άλλοι, έχοντας ήδη αποδεχτεί επίσης την ήττα, πιέζουν για τις λιγότερο άσχημες συνέπειες. Δε μπορεί όμως το κίνημα να μπει στη διαδικασία να διαπραγματεύεται για μια λίγο μεγαλύτερη ‘αυλή’ στα mall, τα καζίνο και τα ξενοδοχεία που ετοιμάζονται. Θα είναι σαν να συναινούμε στο έγκλημα που γίνεται, θα είναι σαν να μετατραπούμε οι τοποτηρητές της συμφωνίας με το Λάτση (να ζητάμε δηλ το λίγο πράσινο στο οποίο έχει υποτίθεται δεσμευθεί.

Μας δημιούργησε απορίες η σκοπιμότητα της συνάντησης που πραγματοποιήθηκε ανάμεσα στο γγ. του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπα με τον δήμαρχο Κωνσταντάτο. Ποιά «ενημέρωση» και ποιες «απόψεις» θα μπορούσαν να ανταλλάξουν το πρωτοπαλίκαρο της «επένδυσης» του Λάτση, ακραίος νεοφιλελεύθερος και ξενοφοβικός (εσχάτως και …. Μακεδονομάχος) Κωνσταντάτος με τον γ.γ. του ΚΚΕ;

Φαίνεται οτι ο δήμαρχος Ελληνικού Αργυρούπολης ανησυχεί στα σοβαρά. Ο Κωνσταντάτος επένδυσε πολιτικά στα αντισταθμιστικά οφέλη από την επένδυση. Θεώρησε ότι η μεγάλη στήριξη σε αυτή την προσπάθεια θα «ανταμειφθεί». Οι εξελίξεις όμως δεν τον δικαιώνουν και για αυτό μπορεί να ψάξει για σύμμαχο ακόμα και το διάβολο. Πώς αλλιώς να εξηγήσουμε τη συνάντηση με το γγ του ΚΚΕ; Μπορεί να ακούει για αριστερά και να βγάζει σπυριά αλλά δεν είχε πρόβλημα να διαβεί τα γραφεία του Περισσού.

Ελπίζουμε ότι οι σύντροφοι του ΚΚΕ, μεταξύ των οποίων και ο δημοτικός σύμβουλος Θ.Λιάππης, θα προειδοποίησαν τον δήμαρχο για την αντίσταση που θα προβάλουν με κάθε τρόπο στην επένδυση. Σίγουρα  θα τον ενημέρωσαν  για την κλιμάκωση της πάλης και ότι δε συζητούν για αντισταθμιστικά οφέλη. Με χαρά θα συναντηθούμε στους σκληρούς, επίμονους κοινούς αγώνες το επόμενο διάστημα, για να ανήκει το Ελληνικό στον λαό και όχι στο κεφάλαιο.

ΥΓ Αξέχαστη θα μείνει η στιγμή σε δημοτικό συμβούλιο όταν, κατα τη διάρκεια διαμαρτυρίας για τοπικό ζήτημα, ο πρόεδρος του ΔΣ Τσαρπαλής μαζί με τον δήμαρχο Κωνσταντάτο προκειμένου να ειρωνευτούν όσους συμμετείχαν στην διαμαρτυρία φώναζαν εν χορώ “Φονιάδες των λαών αμερικάνοι”

Τραμπουκισμοί στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής σε βάρος αγωνιστών και του κινήματος από φερόμενους «οπαδούς» της ΑΕΚ

Μαζική και αγωνιστική παρουσία  στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής της 8-2-2018 είχαν κάτοικοι, μαθητές με τους γονείς τους και διάφορες συλλογικότητες του Γραμματικού ενάντια στη δημιουργία ΧΥΤΑ (χωματερής) στο δήμο τους. Οι κάτοικοι προέβησαν στην κινητοποίηση αυτή, ζητώντας να τεθεί το θέμα προς συζήτηση στο περιφερειακό, κάτι που έχει ζητηθεί κατ επανάληψη τόσο από τους ίδιους αλλά και από περιφερειακές παρατάξεις και σύμβουλους, λόγω της παρελκυστικής στάσης της πλειοψηφίας που εξακολουθεί να το παρακάμπτει.

Ταυτόχρονα, στο χτεσινό περιφερειακό συμβούλιο η Συριζο – μνημονιακή πλειοψηφία φρόντισε να φέρει ως θέμα για συζήτηση ένα συνοδό έργο που αφορά το ιδιωτικό γήπεδο Μελισσανίδη που χτίζεται στο δημόσιο οικόπεδο που έχει παραχωρηθεί στην ερασιτεχνική ΑΕΚ. Πρόκειται για την έγκριση της ΜΠΕ της υπογειοποίησης τριών δρόμων για την αποκλειστική εξυπηρέτηση των αναγκών του γηπέδου που σχεδιάστηκε και κόστους πολλών εκατομμύριων για την υλοποίηση του. Η παράταξη της Δούρου, ακολούθησε τη γνωστή πλέον σε όλους τακτική της, να φέρει για συζήτηση το θέμα τσικνοπέμπτη, να το θέσει τελευταίο στην ημερήσια διάταξη με θετική εισήγηση της περιφέρειας, όπως ήταν αναμενόμενο. Εισήγηση, κομμένη και ραμμένη στα σχέδια του Μελισσανίδη, που δεν λάμβανε υπόψη καθόλου (φυσικά) την γμωνοδότηση του δήμου Ν. Φιλαδέλφειας-Ν. Χαλκηδόνας. Είναι πλέον ξεκάθαρο πως  οι δεσμεύσεις που ανάλαβε η Ρένα Δούρου απέναντι στα επιχειρηματικά συμφέροντα προωθούνται με κάθε τρόπο, ενώ στα σκουπίδια έχουν πεταχτεί οι προεκλογικές υποσχέσεις τους απέναντι στους κατοίκους της Αττικής. 

Το γεγονός της διαμαρτυρίας των κάτοικων του Γραμματικού δημιούργησε καθυστερήσεις πέραν των συνήθων που έτσι κι αλλιώς έχει το περιφερειακό συμβούλιο. Όλα αυτά έκαναν έξαλλους τους παράγοντες και τους «οπαδούς» της ΑΕΚ που παρευρίσκονταν μαζί με τους επίσημους εκπροσώπους της ΠΑΕ και της Δικέφαλος 1924 και ξεκίνησαν τις εντάσεις. Σε αυτό το σημείο ανέλαβαν δράση οι τραμπούκοι φερόμενοι ως οπαδοί της ΑΕΚ που και από νωρίτερα απειλούσαν και εκφόβιζαν όποιον θεωρούσαν πως μπορεί να  σταθεί αρνητικά στα σχέδια των αφεντικών τους και επιτέθηκαν με βρισιές, απειλές και ξύλο για να εκδιώξουν τους κατοίκους και  αγωνιστές του Γραμματικού αλλά και τους παριστάμενους δημοτικούς συμβούλους και κατοίκους του δήμου Ν. Φιλαδέλφειας για να τακτοποιηθεί το θέμα τους.

 

Αποκαλύφτηκε ξανά στα μάτια όλου του κόσμου  τι πολιτικά εκπροσωπούν οι τραμπούκοι που επιτέθηκαν ακόμη μια φορά σε αγωνιστές του κινήματος  και οι μέθοδοι που ακολουθούν για να τις  επιβάλουν τη γνώμη τους,  αλλά και η ανοχή τους από την κυβέρνηση και της διοίκηση της περιφέρειας. Τελικά αυτό που κατάφεραν είναι να διακοπεί το περιφερειακό συμβούλιο.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει την κύρια ευθύνη καθώς είναι αυτή  που αποφασίζει και υλοποιεί την πολιτική των μνημονίων, είναι αυτή που βάζει το χέρι στην τσέπη των μισθωτών, των εργαζομένων, των  συνταξιούχων, «κλέβοντας» ολόκληρους μισθούς, και την ίδια στιγμή δεν διστάζει να διαθέσει ένα πακτωλό δημόσιου χρήματος για ένα ιδιωτικό έργο. Έχει την κύρια ευθύνη γιατί πρωτοστατεί στην άλωση του δημόσιου χώρου και των δημόσιων κοινωνικών αγαθών από το κεφάλαιο. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ και η Περιφέρεια της (Α)Ρένας Δούρου σε πλήρη και αγαστή συνεργασία, έχουν αποφασίσει να παραδώσουν την πόλη, βορά στην επιχειρηματική εκμετάλλευση. Η περιφερειακή αρχή της Ρ.Δούρου είναι για έναν ακόμα λόγο ένοχη. Εντάσσει στον προϋπολογισμό της τα έργα χρηματοδότησης του επιχειρηματικού σχεδίου καισιωπά για ότι γίνεται στη Φιλαδέλφεια όλο το προηγούμενο διάστημα.

Με τη συναίνεση όλων των κομμάτων (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Ένωση Κεντρώων, Ποτάμι, Χρυσή Αυγή) επιχειρείται η παράδοση ολόκληρων περιοχών ή και πόλεων στο κεφάλαιο.

Σε αυτή τη λογική, οι μάχες για κάθε μικρό ή μεγάλο ελεύθερο χώρο, ενάντια σε «φαραωνικά» έργα που υποβαθμίζουν το τοπικό περιβάλλον, οι κινήσεις ανάκτησης του δημόσιου χώρου προς όφελος των λαϊκών αναγκών και η πάλη για την αποτροπή της παράδοσής τους στα επιχειρηματικά συμφέροντα είναι σήμερα περισσότερο αναγκαίες από ποτέ

Η Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική στέκεται στο πλευρό των κατοίκων του Γραμματικού και της Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας και θα στηρίξει την συνέχεια του αγώνα τους με όλες τις δυνάμεις.

Αθήνα 9/2/2018

Δε μας φτάνουν τα προβλήματά μας… νέοι μπελάδες με τα παρκόμετρα

Δυστυχώς  τα παρκόμετρα αποτελούν ένα ακόμη θλιβερό φορομπηχτικό μέτρο από μια δημοτική αρχή που μοιάζει να μην έχει καμία συνείδηση για την εποχή που βρισκόμαστε. Σαν να μην υπάρχουν τα χρόνια βαριά λιτότητας και φορολεηλασίας, σαν να μη βλέπουν το νέο γύρο αντεργατικών-αντιλαϊκών μέτρων από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΤα παρκόμετρα  είναι ξεκάθαρα ένας ακόμη έμμεσος και ταξικός φόρος και η δημοτική αρχή εντυπωσιάζει με τον κυνισμό της.  Ήδη από τις πρώτες μέρες εφαρμογής του μέτρου εκατοντάδες είναι τα πρόστιμα ακόμα και στους κατοίκους των δρόμων αυτών. Οι πολλές ενστάσεις στην αρμόδια υπηρεσία του δήμου αυτές τις μέρες δείχνει τον παραλογισμό αυτού του μέτρου. Θέλουν να μαζέψουν όσα περισσότερα χαράτσια προλαβαίνουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει διαδικασία για να βγάλεις κάρτα και ας τη δικαιούσαι!!!  Όποιος πρόλαβε πρόλαβε , όποιος δεν πρόλαβε να πάει σε άλλο στενό λίγο παραπάνω να παρκάρει μας λένε χαρακτηριστικά!

Τα παρκόμετρα σε καμία περίπτωση δεν είναι αίτημα των ίδιων των κατοίκων. Είναι έμπνευση του ίδιου του Κωνσταντάτου που προσπαθεί συστηματικά να προετοιμάσει το έδαφος από την αρχή της θητείας του. Το μετρό μαζί με τις πολλαπλές λύσεις φυσικά έφερε και προβλήματα. Οι κάτοικοι που μένουν κοντά στις στάσεις από τη μία «ευνοήθηκαν» από τη γρήγορή πρόσβαση στο μετρό, από την άλλη ήρθε ένα υπαρκτό πρόβλημα με τις θέσεις παρκινγκ.

Τα παρκόμετρα σε καμία περίπτωση δεν είναι λύση. Πουθενά όπου και αν έχουν εφαρμοστεί δεν έχουν αποτρέψει τον ερχομό οχημάτων από άλλες περιοχές. Οι κάτοικοι δε θα βρίσκουν πιο εύκολά να παρκάρουν. Δε θα αυξηθούν οι θέσεις, ούτε θα υπάρχει κάποια καπαρωμένη για αυτούς. Θα έχουν ένα πλασματικό προνόμιο με το να μην πληρώνουν. Ούτε τώρα πληρώνουν όμως γιατί να χαίρονται με τα έξοδα των άλλων;

Οι πραγματικές λύσεις βρίσκονται στην επέκταση της γραμμής του μετρό και στη δημιουργία αποτελεσματικής διαδημοτικής συγκοινωνίας που θα αποτρέπει τους κατοίκους των πιο νότιων περιοχών να χρησιμοποιήσουν το αυτοκίνητό τους. Δεν τους ενδιέφερε ποτέ και σε καμία περίπτωση η αναζήτηση λύσης προς όφελος του κόσμου που έχει ανάγκη τη μετακίνηση (πχ εργαζόμενοι από την Τερψιθέα που απλά πάνε στο Μετρό για να μεταβούν στη δουλειά τους) Δεν έκανε τίποτα η δημοτική αρχή σε αυτό το ζήτημα! Δεν πίεσε! Δεν διεκδίκησε πραγματικές λύσεις! Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο στο μυαλό τους! Μόνο οι κλασικές λύσεις με τα χαράτσια και τις απαγορεύσεις… Συνεχίζουν έτσι στην ίδια λογική (αύξηση δημοτικών τελών, χαράτσι στο στάδιο).

Υποστηρίζουν και αναπαράγουν την κυρίαρχη λογική της τάξης και ασφάλειας με τα πρόστιμα και τις απαγορεύσεις. Προωθούν ένα μοντέλο όπου με πρόσχημα τις πρακτικές λύσεις σε προβλήματα θα μπαίνουν οικονομικά και νομικά εμπόδια για την πρόσβαση στα δημόσια αγαθά. Εμφανίζουν πλασματικούς προνομιούχους που απολαμβάνουν το δωρεάν σε όλο και λιγότερα πεδία. Αν γλυτώσεις από τα παρκόμετρα θα σε πιάσουν στην παραλία και στο γήπεδο κ.ο.κ. Στο τέλος η μεγάλη πλειοψηφία βγαίνει χαμένη. Για αυτό το λόγο καλούμε όλους και αυτούς που θίγονται άμεσα  και αυτούς που φαίνονται ευνοημένοι να αντισταθούν και να ακυρώσουν τα παρκόμετρα. Δεν έχει να χωρίσει τίποτα ο δημότης Ελληνικού Αργυρούπολης με αυτόν της Γλυφάδας. Τα ίδια προβλήματα μοιράζονται και τις ίδιες ανάγκες έχουν.

Να μην περάσει η πώληση του πρώην αεροδρομίου από το συμβούλιο της περιφέρειας

Aυτοί που εμπνεύστηκαν και υλοποιούν την ιδιωτικοποίηση του πρώην αεροδρομίου μοιάζουν διατεθειμένοι να κάνουν κάθε χατίρι κάθε διευκόλυνση στα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  συνεχίζει ένα ρεσιτάλ πολιτικού αμοραλισμού βαφτίζοντας ως επιτυχίες τις πιο ακραίες αντιλαϊκές-αντεργατικές πολιτικές(μέχρι τις επόμενες). Σε πλήρη σύμπνοια με τα μνημόνια, τους θεσμούς και την ΕΕ που προωθούν κάθε αχαλίνωτη όρεξη του κεφαλαίου. Ολόκληρος ο μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ σε κάθε εκδοχή του, προστατεύει τα συμφέροντα της επένδυσης, φροντίζει ώστε να ξεπερνιούνται όλοι οι θεσμικοί σκόπελοι. Την Πέμπτη 1-2 στο ερχόμενο περιφερειακό συμβούλιο θα εγκριθεί το σχέδιο της L-Development. Ας μας διαψεύσουν λοιπόν έστω και μία φορά. Καλούμε τη Δούρου να αναλάβει την ευθύνη, να ταχθεί στο πλευρό των λαϊκών συμφερόντων και να μπλοκάρει το έργο.

Είναι αλήθεια ότι τα βαριά προβλήματα της καθημερινότητας κάνουν αρκετούς να κοιτάνε με αδιαφορία την είδηση της πώλησης του πρώην αεροδρομίου. Κανένας όμως δεν πανηγυρίζει. Ξέρουμε ότι πολλοί προτιμούν όπως λένε, «από το να ρημάζει μια τέτοια έκταση, ας γίνει κάτι». Οι πραγματικές αιτίες όμως της εγκατάλειψης είναι η ίδια η διαδικασία της ιδιωτικοποίησης, τα συρματοπλέγματα και η αστυνόμευση. Αν αντιστρέψουμε τα δεδομένα και τα ερωτήματα   όλοι  συμφωνούν ότι η ιδανική επιλογή, αυτό που έχουμε πραγματικά ανάγκη, είναι ένα πάρκο υψηλού πρασίνου. Στην πραγματικότητα όσο και να προσπάθησαν ο δήμαρχος του Ελληνικού –Αργυρούπολης και τα τσιράκια του,  ποτέ δεν εκφράστηκε ισχυρά συγκροτημένο κοινωνικό ρεύμα υπέρ της ιδιωτικοποίησης.

Καλούμε το λαό να μη δεχτεί καμία θυσία για το χρέος. Όσα και να εισπράξει το δημόσιο, πολλά ή λίγα, θα καταλήξουν άμεσα στη  μαύρη τρύπα του χρέους. Να μην τσιμπήσει στην απάτη του πράσινου και των έργων. Όλα αυτά είναι υποστηρικτικά στα ξενοδοχεία, τα mall και τα καζίνο. Το πράσινο πάει χέρι χέρι με το τσιμέντο. Δε θα αλλάξει καθόλου το ποσοστό πράσινου ανά κάτοικο  στο λεκανοπέδιο. Επιπλέον οι μεγάλες επενδύσεις  θα ρουφήξουν την τοπική αγορά με αντίστοιχα κλεισίματα και απολύσεις. Ειδικά η νεολαία πρέπει να δει το ψέμα με τις χιλιάδες θέσεις εργασίας.  Να μην ταυτίσει το εργασιακό της μέλλον με την εμπέδωση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, τις ειδικές οικονομικές ζώνες και την κατάργηση των δικαιωμάτων.

Ο λαός της περιοχής πρέπει να εναντιωθεί αποφασιστικά στην ιδιωτικοποίηση, να υπερασπιστεί την περιουσία του και το αίτημα για ελεύθερο πάρκο υψηλού πρασίνου. Να πρωτοστατήσει δίνοντας αγωνιστικό παράδειγμα σε ένα ζήτημα που αφορά ευρύτερες περιοχές. Να απαιτήσει ρόλο, λόγο και έλεγχο πάνω στις εξελίξεις, αρκετά με τους ειδικούς και τους διαπραγματευτές.

Πρέπει να συντονιστεί με κάθε κίνημα ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Να μπει στο στόχαστρο το υπερταμείο  και το συνολικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Να συγκροτηθεί ένα ενιαίο ποτάμι αμφισβήτησης. Ας γίνει κατανοητό ότι και τα ρυάκια πρέπει να συναντηθούν και να γίνουν ποτάμι αλλά και χωρίς ρυάκια δε φτιάχνεται ποτάμι. Από αυτή τη σκοπιά καλούμε το λαό να αρνηθεί τη μοιρολατρία. Τίποτα λιγότερα από την ανατροπή κυβέρνησης-ΕΕ-μνημονίων. Η μιζέρια του λιγότερου κακού δεν έχει πάτο, σε κάνει να σκύβεις το κεφάλι και να υπερασπίζεσαι όλο και λιγότερα μέχρι να τα χάσεις όλα.

Παρακολουθούμε όμως ακόμα και σήμερα την αναπαραγωγή των ίδιων αντιλήψεων που οδήγησαν σε αδιέξοδό. Εμμονή στη θεσμική, νομική οδό. Να κάνουμε μηνύσεις, να χτυπήσουμε πόρτες, να ξαναβγούμε φωτογραφίες, να αλλάξουμε διαπραγματευτική ομάδα, να βρούμε ένα πιο τίμιο Μπελαβίλα,  να ψηφίσουμε καλύτερα κτλ. Δε βλέπουν που κατέληξαν οι ‘διαπραγματευτές’ που ξεφτίλισαν τα πιο γνήσια αιτήματα του κινήματος. Οι κόκκινες γραμμές μπήκαν σε μία αέναη διαδικασία οπισθοχώρησης, μέχρι που ταυτίστηκαν με τα σχέδια του Λάτση!

Όλη αυτή η διαδικασία δεν εμπνέει, δε συγκροτεί θετικό ρεύμα υπεράσπισης του δημόσιου χαρακτήρα. Καθηλώνει αγωνιστικές διαθέσεις που εμφανίστηκαν στο παρελθόν. Είμαστε με την κοινή δράση και είμαστε σίγουροι ότι με συναγωνιστές θα βρεθούμε στην ίδια μεριά. Μας προβληματίζουν όμως διαδικασίες που δε γίνονται ανοιχτά και δημόσια και δεν έχουν πάρει ξεκάθαρο διαζύγιο με τους πρωταγωνιστές του ξεπουλήματος. Χρειάζεται στροφή στο δρόμο, στην οργάνωση του λαού, στο κίνημα.

Μάχη για για να πάρουν το ΚΕΑ δίνουν στο δήμο Ελληνικού Αργυρούπολης όσοι το δικαιούνται

Απαράδεκτη είναι η κατάσταση που βιώνουν οι κάτοικοι του δήμου που θέλουν να εξυπηρετηθούν από την κοινωνική υπηρεσία του για την παροχή του «Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης» (ΚΕΑ). Η αναμονή μπροστά από τις δύο καμαρούλες που στεγάζονται μέσα στον κυρίως χώρο του Γ΄ ΚΑΠΗ Αργυρούπολης είναι πολύωρη και οι ουρές που σχηματίζονται μεγάλες, ενώ η έλλειψη χορήγησης χαρτιού προτεραιότητας δυσχεραίνει περισσότερο την κατάσταση ανεβάζοντας τον εκνευρισμό και τους διαπληκτισμούς μεταξύ των παρισταμένων. Οι δύο μόνο μέρες την εβδομάδα (Τρίτη και Παρασκευή 8:00 έως 14:00) που δίνει ο δήμος τη δυνατότητα να εξυπηρετηθούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι για το ΚΕΑ από δύο υπαλλήλους και η αρκετά γραφειοκρατική διαδικασία που αναγκάζει τους ανθρώπους να επανέρχονται ξανά και ξανά, οδηγεί σε μεγάλη ταλαιπωρία τους κατοίκους που θέλουν να καταθέσουν τα δικαιολογητικά για το ΚΕΑ. Η δημοτική αρχή Ελληνικού-Αργυρούπολης οφείλει άμεσα να δώσει λύση στο πρόβλημα μιας τέτοιας αντιμετώπισης των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων που εκτός των δυσκολιών να ανταπεξέλθουν στην προσπάθεια για επιβίωση που τους καταδικάζουν οι μνημονικές πολιτικές λιτότητας, έχουν να αντιμετωπίσουν και τα εμπόδια της ανεπαρκούς εξυπηρέτησης των υπηρεσιών του δήμου.

Σάββατο 3/2, 6 μμ διεθνιστική αντιφαστική διαδήλωση στην πλ. Ρηγίλλης

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΣΑΒΒΑΤΟ 3 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ πλ. ΡΗΓΙΛΛΗΣ στις 18:00

Με αφορμή τα γεγονότα στα Ίμια τον Γενάρη του 1996 η χρυσή αυγή οργανώνει κάθε χρόνο μια πανελλαδική φασιστοσύναξη στο μνημείο των Ιμίων στην πλατεία Ρηγίλλης, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί το πολεμοκάπηλο κλίμα και να στήσει την δική της φιέστα.

Αυτή η θλιβερή παράδοση έλαβε τέλος τα τελευταία χρόνια χάρη στην συντονισμένη και ενωτική δράση του Αντιφασιστικού Κινήματος. Μέσα από τις επιτυχημένες κινητοποιήσεις μας η χρυσαυγίτικη εθνικιστική φιέστα στην Πλατεία Ρηγίλλης ματαιώνεται και μεταφέρεται κακήν κακώς στα γραφεία τους στην οδό Μεσογείων όπου και πραγματοποιεί μια θλιβερή και άμαζη φασιστοσύναξη. Για δεύτερη συνεχή χρονιά φέτος οι τραμπούκοι της χρυσής αυγής θα μείνουν κλεισμένοι στα γραφεία τους. Το αντιφασιστικό κίνημα για άλλη μία φορά δεν θα τους επιτρέψει να κυκλοφορήσουν στους δρόμους της πόλης.

Φέτος διαδηλώνουμε ξανά στην Πλ. Ρηγίλλης, δίπλα στο μνημείο των Ιμίων. Τούρκοι, Κούρδοι και Έλληνες στέλνουμε ένα δυνατό μήνυμα διεθνισμού, αλληλεγγύης και συναδέλφωσης των λαών ενάντια στις εθνικιστικές υστερίες, τον φασισμό, τους πολέμους και τον ιμπεριαλισμό. Γιατί μόνο οι κοινοί αγώνες των λαών μας μπορούν να αποτρέψουν νέα Ίμια και μπορούν να δώσουν ένα τέλος στον εθνικισμό και τον μιλιταρισμό.

Δεν εφησυχάζουμε για την δράση της φασιστικής συμμορίας. Τα γεγονότα στο εθνικιστικό συλλαλητήριο στην Θεσσαλονίκη στις 21 Ιανουαρίου δείχνουν το αποτρόπαιο πρόσωπο του φασισμού ειδικά όταν αυτό βρίσκει πρόσφορο έδαφος στον εθνικισμό. Ο εμπρησμός της κατάληψης Λιμπερτάτια, η επίθεση στο Σχολείο για την μάθηση της Ελευθερίας και στην συγκέντρωση στην Καμάρα δεν μας φοβίζουν.

Το εθνικιστικό συλλαλητήριο που στήθηκε στην Θεσσαλονίκη, γεμάτο εθνικιστικό μίσος πριμοδοτήθηκε από βουλευτές της ΝΔ, των ΑΝΕΛ και της Ένωσης Κεντρώων, των παπάδων, δημάρχων και επιμελητηρίων μαζί με όλο τον γνωστό συρφετό των «μακεδονομάχων», έδωσε την ευκαιρία να μαζευτεί από όλη την Ελλάδα η συμμορία της χρυσής αυγής και με την ανοικτή ανοχή της αστυνομίας να επιτεθεί σε διαδηλώσεις και κοινωνικούς χώρους ανενόχλητη, ενώ την επόμενη ημέρα η αστυνομία επιτίθεται στην διαδήλωση αλληλεγγύης και συλλαμβάνει 5 αγωνιστές με κατηγορίες για εμπρησμό.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στηρίζει τις εξορμήσεις του ελληνικού κεφάλαιου στα Βαλκάνια και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Εξορμήσεις και σχεδιασμοί που το μόνο που έχουν να προσφέρουν στους λαούς είναι η φτώχεια η εξαθλίωση και η απειλή του πολέμου. Συμμαχεί με το Ισραήλ και την Αίγυπτο για την νέα μοιρασιά στην ΑΟΖ μαζί με την Κύπρο και απειλεί με επέκταση των 12 ναυτικών μιλίων. Επιτρέπει την προβολή της ΧΑ από την κρατική τηλεόραση, την κοινή παρουσία κυβερνητικών στελεχών και χρυσαυγιτών βουλευτών σε Καστελόριζο, Ρω και Στρογγυλή, αφήνει ανέγγιχτη την διαπλοκή της χρυσής αυγής με την αστυνομία.

Δεν θα τους αφήσουμε. Το φασισμό θεριεύουν η ρατσιστική-ξενοφοβική αντιμετώπιση των προσφύγων και μεταναστών, ο εθνικισμός και ο καλλιεργούμενος συνεχής μιλιταριστικός ανταγωνισμός μεταξύ των χωρών.

Οι ναζιστικές φιέστες μας υπενθυμίζουν την ανάγκη για συνεχή και οξυμένη αντιφασιστική επαγρύπνηση. Το χρωστάμε σε όσους υπέφεραν και αγωνίστηκαν ενάντια στους Ναζί. Στον καθένα και την καθεμία που θέλει να ζει ελεύθερα και ειρηνικά. Σε μια κοινωνία αλληλεγγύης, ισότητας, χωρίς πολέμους και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Καλούμε σε αντιφασιστική – διεθνιστική συγκέντρωση

στην Πλατεία Ρηγίλλης στις 3 Φεβρουαρίου 6 μ.μ.

Στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί πορεία προς τα γραφεία της χρυσής αυγής στην Λ. Μεσογείων.

  • Ακυρώνουμε τις εθνικιστικές φασιστικές φιέστες.
  • Ούτε σπιθαμή ελεύθερου χώρου στους υπόδικους ναζί της χρυσής αυγής.
  • Ενάντια στον εθνικισμό που τροφοδοτεί το μίσος μεταξύ των λαών.
  • Κοινός αγώνας Ελλήνων – Τούρκων –Κούρδων αγωνιστών ενάντια στις πολιτικές των κυβερνήσεων, τον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.
  • Άμεση απελευθέρωση των 9 Τούρκων αγωνιστών.
  • Ενάντια στην Ευρώπη Φρούριο που ενισχύει την φασιστική απειλή.
  • Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες.
  • Οικογενειακή επανένωση, παροχή ασύλου, ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης για τους πρόσφυγες.
  • Όχι στα απάνθρωπα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
  • Όχι στην αντιπροσφυγική πολιτική της κυβέρνησης.

Ακολουθούν οι υπογραφές ( η λίστα παραμένει ανοιχτή)


Καλούν:
Αντιφασιστικός Συντονισμός Αθήνας -Πειραιά
ΠΕΝΕΝ -Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού
Antinazi zone -YRE
Κίνηση Απελάστε το Ρατσισμό
ΣΥ. ΠΡΟ. ΜΕ- Συντονισμός για το Προσφυγικό- Μεταναστευτικό

 

Σωματείων, Φοιτητικών Συλλόγων, Συλλογικοτήτων
ΟΡΜΑ – Οργάνωση Μαχητικού Αντιφασισμού
Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Διονύσου
ΚΙΦΑ Ιλίου
ΚΙΦΑ Κ. Πατησίων-Αχαρνών

Στηρίζουν: 
ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Αριστερή Ενότητα σε ΑΕΙ ΤΕΙ
Δίκτυο για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα
Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση
Ανασύνθεση ΟΝΡΑ
Αριστερή Ανασύνθεση
Ξεκίνημα – Σοσιαλιστική Διεθνιστική Οργάνωση
Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε
ΟΚΔΕ Σπάρτακος
Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα
ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση
νΚΑ-νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Κωνσταντάτος ο ακροδεξιός, ο τραμπούκος , ο ψεύτης

Ο δήμαρχος έχει εδώ και χρόνια φιλοτεχνήσει ένα πολύ ελκυστικό προφίλ για τον εαυτό του. Ο μετριοπαθής, κεντρώος, μεταρρυθμιστής, ανερχόμενος νέος πολιτικός. Η μέχρι τώρα πορεία του όμως, τα λόγια του και κυρίως οι πράξεις του, δείχνουν ότι έχουμε να κάνουμε με έναν υπερσυντηρητικό, υπερφιλόδοξο, αυταρχικό πολιτικό που βαδίζει πιο πολύ στα χνάρια των Γεωργιάδη και Σαμαρά. Ας δούμε κάποια ενδεικτικά επεισόδια…

Ο ακροδεξιός

Στο δημοτικό συμβούλιο στις 9-3 2015 που συζητάει το προσφυγικό ζήτημα δείχνει το στίγμα του. Ανάμεσα στις δεκάδες λεκτικές ακροβασίες που ρίχνουν ευθύνες παντού εκτός από τον εαυτό του βρίσκει ευκαιρία να πει πως την κύρια ευθύνη για τους πρόσφυγες έχει η Τουρκία που την ίδια στιγμή “φιλοξενεί” κάποια εκατομμύρια  πρόσφυγες. Ούτε η ΕΕ φρούριο, ούτε οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις έχουν κάποια σημασία. Αναφέρεται μάλιστα στη γειτονική χώρα ως ο προαιώνιος εχθρός της Ελλάδας, δεν έχει κανένα πρόβλημα να χρησιμοποιήσει ορολογίες που υπάρχουν μόνο σε εθνικιστικούς κύκλους.
Όλη την άνοιξη του 2015 στελέχη του δημάρχου μιλούν στις γειτονιές και προσπαθούν να οργανώσουν επιτροπές μίσους ενάντια στους πρόσφυγες. Δεν είναι μόνο η υπεράσπιση των σχεδίων του Λάτση, είναι ακροδεξιά πολιτική τοποθέτηση. Στις 21/5 κυκλοφορεί σε όλο το δήμο ένα χυδαίο ξεκάθαρα ρατσιστικό κείμενο με υπογραφή επιτροπή κατοίκων. Όλοι ξέρουν ότι πίσω από αυτό είναι ο δήμαρχος που εξάλλου δεν το διαψεύδει στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο.

Τον Ιούνιο του 2017 γίνεται επιχείρηση εκκένωσης του camp στο ελληνικό.
Η κυβέρνηση στο σημερινό της έργο είχε σύμμαχο εκτός από την ΕΛ.ΑΣ τη διοίκηση του δήμου Ελληνικού Αργυρούπολης και με μπροστάρη το δήμαρχο Κωσταντάντο .  Γράψαμε τότε.

28 Οκτωβρίου του 2017 έχουμε  αποθέωση του εθνικιστικού κίτς  που παραπέμπει στις “ένδοξες” μέρες της χούντας. Μια υπερτεράστια ελληνική σημαία εμφανίζεται στο δημαρχείο. Ο δήμος μας γίνεται ανέκδοτο, η σημαία ντύθηκε λίγο δημαρχείο λένε σε όλη τη χώρα και γελάνε.

Κωνσταντάτος ο τραμπούκος

Τα παραδείγματα πολλά ήδη από το φθινόπωρο του 14. Ανάγκασαν, από τις πρώτες μέρες που ανέλαβαν, τον κοινωνικό συνεταιρισμό «ΒΛΑΣΤΟ» να αποχωρήσει από εκεί που στεγαζόταν. Έκαναν συστάσεις σε εκπαιδευτικό της περιοχής για σχόλιό της που φωτογράφιζε τον δήμαρχο στο διαδίκτυο. Ο ίδιος ο αντιδήμαρχος-υπεύθυνος παιδείας τηλεφώνησε στην προϊσταμένη της ζητώντας της ούτε λίγο ούτε πολύ να την συνετίσει, προφανώς γιατί μάλλον τον ενοχλούσε η πολιτική της δράση. Επιτέθηκαν λεκτικά σε μαθητές του ΓΕΛ Ελληνικού, όταν αυτό τελούσε υπό κατάληψη, διεκδικώντας να μην περάσει ο νόμος για το νέο Λύκειο, λέγοντάς τους «Αυτά τελείωσαν! Τώρα αναλάβαμε εμείς…», εννοώντας μάλλον ότι δεν πρόκειται να αφήσουν χώρο για καμία διεκδίκηση ενάντια στην κεντρική πολιτική που εφαρμόζεται. Έφτασαν στο σημείο να παρέμβουν ακόμα και στους εργαζόμενους του δήμου υποδεικνύοντάς  τους πώς θα κάνουν τη δουλειά τους!!!

22-3-2015 σε μία από τις γνωστές υπερφίαλες φιέστες για ανακαίνιση παιδικής χαράς έχουμε ως συλλογικότητα την πρώτη γνωριμία μαζί του. Μας κατηγορεί χωρίς κανένα λόγο για συνθήματα ενάντια στην οικογένειά του και μας λέει με νόημα ότι είναι άνθρωπός της πιάτσας.

19-6-2015 η Συνέλευση Δράσεων για το Ελληνικό προσπαθεί να πραγματοποιήσει εκδήλωση στο πάρκο της 129 όπως είχε αποφασίσει μέρες πριν. Το πάρκο ήταν κλειδωμένο και κλειστό λόγω “εργασιών”… μόνο για εκείνο το σαββατοκύριακο βέβαια.

21-10-2015 ο δήμαρχος προτείνει νέο κανονισμό πόλεις που απαγορεύει την αφισσοκόληση στο δήμο. Μετά από δυναμική παρέμβαση αναγκάζεται να κάνει πίσω.

Οι δράσεις ενάντια στην κάρτα στο δημοτικό στάδιο Αργυρούπολης προκαλούν εκνευρισμό στον δήμαρχο. Στο δημοτικό συμβούλιο στις 27-1 2016 επιτίθεται με μαφιόζικη ορολογία σε σύντροφο με τη γνωστή πλέον απειλή “Μαρκόπουλε γρασίδι

Το Νοέμβριο του 2016 έχουμε και την ιστορία με τις κάμερες στα σχολεία. οι απειλές ακόμα και σε εκπαιδευτικούς περισσεύουν.

Ιανουάριο του 2017 έχουμε τη μήνυση στους Κορτζίδη –Κοροβέση επειδή τον κατηγόρησαν ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Λάτση, κάτι που το ξέρουν όλοι! Ασκεί  πολιτική ρεβανσισμού. Θέλει όχι μόνο  να στιγματίσει αγωνιστικές παραδόσεις  αλλά να σβήσει  κάθε αγωνιστική ανάμνηση. Δεν του αρκεί η σημερινή κινηματική παραίτηση,  θέλει να κυνηγήσει ό, τι θυμίζει αγώνες, ό, τι εξέφρασε λαϊκές προσδοκίες στο παρελθόν,  γράφαμε τότε

Φεβρουάρος του 17 χωρίς επιπλέον σχόλια το αποκορύφωμα. Μετά τις κάρτες, τους μπράβους, τις βιαιοπραγίες από υπαλλήλους-τραμπούκους ιδιωτικών και καλοπληρωμένων εταιρειών σεκιούριτι  ήρθε και η επίθεση μέσω προσωπικής στοχοποίησης. Ο σύντροφος μας Α.Π. ο οποίος συμμετέχει στη Συνέλευση και τα δύο του παιδιά (που είχαν την “ατυχία” να τον έχουν πατέρα), για το μόνο λόγο ότι αντιστέκεται στις αυθαιρεσίες και τα καπρίτσια τους, δέχεται όπως και τα παιδιά του, το μένος του δημάρχου και προέδρου του ΟΝΑΔΕΑ Γ.Καλλιντέρη.  Στο στόχαστρό τους μπήκαν και τα μικρά παιδιά τα οποία σύμφωνα με αίτημα του προέδρου του ΟΝΑΔΕΑ, προς τον πρόεδρο του ποδοσφαιρικού αθλητικού σωματείου στο οποίο ανήκουν (ΓΣΑ) θα πρέπει να απομακρυνθούν από το σύλλογο διότι ο πατέρας τους “ενοχλεί και βάζει εμπόδια στα σχέδια του Δήμου για το γήπεδο” ειδάλλως θα εκδιωχτεί ο σύλλογος από το δημοτικό στάδιο. Φυσικά ο δήμαρχος προστατεύει και επιβραβεύει τον Καλλιντέρη στο επόμενο ΔΣ.

 «Στην 3η παρατήρηση κακής συμπεριφοράς του παιδιού θα διακόπτεται η συμμετοχή του στο Camp» Από το φυλλάδιο του Δήμου Ελληνικού Αργυρούπολης. Τον Ιούνιο του 2017 μία ακόμα συμπεριφορά με νοοτροπία χωροφύλακα.

Κωνσταντάτος ο ψεύτης

Ο Κωνσταντάτος βασίζει την εκλογή του πάνω σε ψέματα.  Προεκλογική δέσμευση η μείωση των δημοτικών τελών για όλους και ο μηδενισμός τους για τους ανέργους. Αντίθετα τα δημοτικά τέλη έχουν διαρκώς αυξητική τάση.

Ιανουάριος του 2016 μέσα στο δημοτικό συμβούλιο υπόσχεται μόνιμη παρουσία γιατρού και δωρεάν εξετάσεις στο δημοτικό στάδιο. Αντίθετα είχαμε μόνιμη τοποθέτηση σεκιούριτι.

Δε χάνει ποτέ ευκαιρία να ταυτίσει το Εκτός Πλάνου (μια αντικαπιταλιστική τοπική κίνηση που έχει συγκεκριμένες θέσεις και ασκεί σκληρή κριτική) με την παράταξη του Κορτζίδη. Έτσι και αλλιώς για τον Κωνσταντάτο από τον αντιεξουσιαστικό χώρο μέχρι το ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει ένα πολιτικό συνεχές που ελέγχεται ή ακόμα χειρότερα χρηματοδοτείται από τον Κορτζίδη. Μια χυδαία λογική λασπολογίας και σκόπιμου τσουβαλιάσματος για να γίνει εύκολη πολιτική επίθεση σε  όλους. Μόνο οι σύντροφοι από το ΚΚΕ τη γλιτώνουν.

Ο Κωνσταντάτος βρίσκεται επίσης σε στενή συνεργασία με τα δήθεν ενημερωτικά τοπικά σάιτ silvercity και vimaonline. Τα συγκεκριμένα σάιτ είναι συνώνυμο της παραπληροφόρησης και της λασπολογίας. Πραγματικά χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να μαζευτούν τόσες πολλές ανακρίβειες, για να γράφετε διαρκώς κάτι που  δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Δεν είναι όμως διασκεδαστικοί, είναι επικίνδυνοι γιατί στοχοποιούν ανθρώπους με κάθε ευκαιρία. Τελευταίο παράδειγμα ο Γ.Π. που συνδέθηκε με υποθέσεις τρομοκρατίας και είδε στη δημοσιότητα φωτογραφίες με το σπίτι του!

Μερικά κείμενα για το “μακεδονικό”

Μακεδονία: ένα κράτος χωρίς όνομα
Ένα πεδίο σύγκρουσης εθνικισμών και διεκδίκησης του ιστορικού παρελθόντος

Γράφει: Κώστας Παλούκης

Το λεγόμενο “μακεδονικό” ή αλλιώς “σκοπιανό”, δηλαδή το ζήτημα του αυτοπροσδιορισμού εκείνου του κράτους “χωρίς όνομα” που βρίσκεται στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας, εντάσσεται στα λεγόμενα εθνικά θέματα. Αναδείχτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν μετά τη διάλυση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, τα διάφορα κρατίδια που την συναποτελούσαν αποφάσισαν να ανεξαρτητοποιηθούν. Έτσι, η Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας αποφάσισε -τι άλλο;- να μετασχηματιστεί σε Δημοκρατία της Μακεδονίας. Το ελληνικό κράτος αντέδρασε με έναν πρωτόγνωρο τρόπο θεωρώντας ότι μια τέτοια κίνηση συνιστά εθνική απειλή. Η αλήθεια είναι πως ο μακεδονικός εθνικισμός κυριάρχησε στο νέο κράτος που αναζητούσε μια νέα πολιτική και ιστορική ταυτότητα. Οπότε οι έλληνες μακεδονομάχοι μπορούσαν εύκολα να βρουν πατήματα σε εθνικές προκλήσεις και απειλές των συνόρων μας. Αυτό που συνέβη είναι ότι ο μακεδονικός εθνικισμός έκανε το εξής όχι και τόσο πρωτόγνωρο για εθνικισμό: έκλεψε τμήμα της ιστορίας από τον ελληνικό εθνικισμό ή, αλλιώς, οι δύο εθνικισμοί, ελληνικός και μακεδονικός, διεκδικούσαν το ίδιο ιστορικό παρελθόν, συγκεκριμένα το παρελθόν του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του αρχαίου μακεδονικού κράτους. Πρόκειται λοιπόν για μια υπόθεση που λίγο σχετίζεται με πραγματικές απειλές και πολύ περισσότερο αφορά τις εθνικές ταυτότητες όπως αυτές διαμορφώνονται από την οικειοποίηση ιστορικών παρελθόντων. Επειδή σε αυτά τα ζητήματα εθνικισμού δεν είναι ο ορθός λόγος ο οποίος λειτουργεί, αλλά η ιδεολογική πρόσληψη, αντιλαμβάνεται κανείς πως τα ορθολογικά επιχειρήματα δεν έχουν πολλή σημασία. Αποτελεί πάντως ένα ερώτημα με ποιόν τρόπο πρέπει κανείς να προσεγγίσει αυτό το θέμα. Νομίζω ότι είναι τρία τα επίπεδα πρόσληψης του ζητήματος.

Όλο το κείμενο εδώ  : http://www.toperiodiko.gr/%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CE%B5%CE%B4%CE%AF%CE%BF-%CF%83%CF%8D%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA/#.Wmir4ryWa73

Ξέθαψαν τον Ακροδεξιό στρατηγό Φραγκούλη Φράγκο και τον χρήζουν Αρχηγό των Μακεδονομάχων!

Με αφορμή το “ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ”, επιχειρείται μια νέα επέλαση των Ακροδεξιών που διεκδικούν ξανά να νομιμοποιηθούν στη μέση συνείδηση και να διευρύνουν την απήχηση των εθνικιστικών και μισαλλόδοξων αντιλήψεων τους αποκαλύπτεται για μια ακόμη φορά.
Πρόκειται για διαφορετικό δρόμο ενσωμάτωσης-αφομοίωσης του κόσμου της εργασίας στην κυρίαρχη αστική πολιτική.
Πρωταγωνιστούν άνθρωποι, κόμματα, ιδεολογικοί-πολιτικοί μηχανισμοί του αστικού κράτους και συστήματος εξουσίας που έπαιξαν και παίζουν συγκεκριμένο ρόλο στην εφαρμογή της μνημονιακής-κυβερνητική αστικής πολιτικής, στην υπεράσπιση των επιχειρηματικών συμφερόντων με την πρωτοφανή όξυνση του ταξικού πολέμου κατά των εργαζομένων, που απειλεί να πάρει την μορφή και διακρατικής σύγκρουσης. 

Ο  Στρατηγός Φραγκούλης Φράγκος, με δήλωση του στο μιλιταριστικό σαιτ http://www.militaire.gr, που απηχεί καλύτερα από το κάθε ΜΜΕ τις απόψεις του Πάνου Καμμένου και των ΑΝΕΛ, δηλώνει: “Όταν χαρίζεις όνομα, χαρίζεις και έδαφος”.
Με πρωταγωνιστή Στρατηγό θα γίνει το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης για την ονομασία των Σκοπίων. Ομιλητής θα ΄ναι ο πρώην Α/ΓΕΣ και πρώην ΥΕΘΑ Στρατηγός Φραγκούλης Φράγκος”.

Υποστηρίζαμε στην ανακοίνωση μας “Το Όνομα της Μακεδονίας: Η σικέ αντιπαράθεση των «Μακεδονομάχων» εναντίον «των φίλων του ΝΑΤΟ»! http://diktiospartakos.blogspot.gr

Παράλληλα με την τρομερή ταξική επίθεση που διεξάγει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το σύνολο του αστικού κόσμου και η ΕΕ-ΔΝΤ εναντίον του κόσμου της εργασίας, διεξάγεται ένας ακόμη «πόλεμος» με επίδικο το “όνομα της Μακεδονίας”.
Από την φιλοΝατοϊκή “Εφημερίδα των Συντακτών” και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, μέχρι την Εκκλησία, το σύνολο του δεξιού-ακροδεξιού κόσμου, διεξάγεται μια σικέ σύγκρουση.
Έναν «Έντιμο συμβιβασμό με το κράτος των Σκοπίων” ζητά η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ναυαρχίδα του μνημονιακού καθεστωτικού τύπου, για να την ακολουθήσει ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού επιμελητηρίου Κωνσταντίνος Μίχαλος, που τονίζει και αυτός ότι ήρθε η  “Ώρα για έντιμο συμβιβασμό”, περιγράφοντας παράλληλά “τα οφέλη μιας έντιμης συμβιβαστικής λύσης, θα είναι σημαντικά, τόσο στο οικονομικό, όσο και στο γεωπολιτικό επίπεδο”http://news247.gr

Από την άλλη μεριά συναντούμε τους συνήθεις ύποπτους υπερπατριώτες, με μπροστάρη τη δολοφονική Ναζιστική συμμορία Χρυσή Αυγή, τους ακροδεξιούς εθνικιστές των ΑΝΕΛ και βεβαίως την Εκκλησία. Ενώ ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος δηλώνει ότι ” Η Εκκλησία δεν μπορεί να αδιαφορήσει για το θέμα’.

Θα μας επιτρέψετε να εκτιμήσουμε ότι η ενδοαστική αυτή σύγκρουση είναι σικέ ως προς τον κόσμο της εργασίας, τον όποιο προσδοκούν να ενσωματώσουν σε διάφορες προτάσεις ¨εθνικής ενότητας”, να τον υποτάξουν με εναλλακτικούς δρόμους στην αστική πολιτική, εξουδετερώνοντας ταυτόχρονα τις κοινωνικές εντάσεις που πυροδοτεί η όξυνση του κοινωνικού ζητήματος. 

Τρέχα για “το Βουκεφάλα και το Όνομα”, αλλά μην αντιδράς στην Απαγόρευση της Απεργίας, την αρπαγή του σπιτιού, της σύνταξης και του μισθού σου!

Πρέπει λοιπόν να στηθεί ξανά το Εθνικιστικό-Ακροδεξιό-Αντεργατικό Ανάχωμα! 

Ολόκληρο τον κείμενο εδώ https://diktiospartakos.blogspot.gr/2018/01/blog-post_593.html?spref=fb

Απέναντι στον Εθνικισμό


Τα ζητήματα που προκύπτουν μεταξύ των κρατών, όπως και όλα τα άλλα ζητήματα του πραγματικού κόσμου, είναι τέτοιας φύσης που εμπλέκουν ένα σωρό παράγοντες. Το αν θα ξεδιαλύνουμε την ουσία μέσα στη σύγχυση, θα καθορίσει το συμπέρασμά μας.

Εδώ και λίγο καιρό, έχει ξανανοίξει το λεγόμενο “μακεδονικό ζήτημα”. Φυσικά, ο όρος “μακεδονικό” δεν έχει καμία σχέση με την ιστορική περιγραφή του ζητήματος, περιγραφή που θα έφερνε, το δίχως άλλο, σε πολύ άβολη θέση αρκετούς από τους σημερινούς “δεν είμαι εθνικιστής, αλλά…” μακεδονομάχους μας.

Μέσα σ’αυτή τη σημερινή συζήτηση υπάρχουν (ευτυχώς) αρκετοί φίλοι/ες και συλλογικότητες που αισθάνονται την ανάγκη να καταδικάσουν τον “εθνικισμό απ’όπου κι αν προέρχεται”. Είναι όμως αυτό αρκετό? Ακόμη περισσότερο, είναι μια διάθεση που μπορεί να μας φέρει έστω κι ένα βήμα πιο κοντά σε μια ήττα του εθνικισμού?

Ένα πράγμα που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε είναι ότι η αντιπαράθεση με τον εθνικισμό δεν είναι αντιπαράθεση ενός ακαδημαϊκού πάνελ. Εάν ήταν έτσι, προφανώς η καταδίκη του εθνικισμού έτσι γενικά θα ήταν αρκετή. Ο εθνικισμός όμως είναι πολιτικό πρόγραμμα. Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι αν κανείς τοποθετείται απέναντι στον εθνικισμό σαν ιδέα, σα νοοτροπία, σα συναίσθημα, αλλά το πώς τοποθετείται απέναντι σε ένα κάθε φορά συγκεκριμένο πολιτικό πρόγραμμα.

Μια σοβαρή πολιτική γραμμή περιστρέφεται πάντα σε δυο άξονες, διαλεκτικά συνδεμένους. Ο ένας είναι το άμεσο καθήκον, ο άλλος το μελλοντικό. Ο ένας αφορά στη θέση που παίρνουμε σήμερα, κι ο άλλος στο όραμα, ή όπως αλλιώς θα μπορούσε να ειπωθεί, ο ένας αφορά στην τακτική κι ο άλλος στη στρατηγική.

Εάν κανείς αγνοήσει τη διαλεκτική σύνδεση μεταξύ των δύο αξόνων, είναι εύκολο να καταλήξει σε ένα εκχυδαϊσμένο σχήμα, που βλέπει την πολιτική να συγκροτείται από ένα κομμάτι “ρεαλισμού” κι από ένα κομμάτι “ευχής”. Μαρξιστές της συμφοράς, σαν κι αυτούς που στρογγυλοκάθονται σήμερα στις κυβερνητικές καρέκλες, βλέπουν το ζήτημα από τη σκοπιά του “ρεαλισμού”. Αντιδιαμετρικά προβληματική είναι η μετατροπή της διεθνιστικής πάλης σε “ευχή”, που διαδίδεται μεταξύ των ανθρώπων που ήδη βρίσκουν τον εθνικισμό απεχθή, και δεν είναι σε θέση να δημιουργήσει πολιτικό έδαφος.

Ο Προλεταριακός Διεθνισμός λύνει από τη σκοπιά της Επανάστασης το παραπάνω πρόβλημα στη βάση της ενότητας του παγκόσμιου προλεταριάτου, και φυσικά, στη δοσμένη περίπτωση, του βαλκανικού. Το προλεταριάτο όμως δεν υπάρχει “έτσι κι αλλιώς” (εάν κανείς μείνει στην τυπική περιγραφή των πραγμάτων, ίσως πράγματι μια πολιτική στάση που θα συνοψιζόταν στο “κάτω όλοι οι εθνικισμοί, ζήτω η ενότητα του προλεταριάτου” να ήταν ικανή), μα συγκροτείται κατά την κίνηση ενάντια στο υπάρχον. Έτσι, η ενότητα του προλεταριάτου είναι κενό γράμμα χωρίς την αντιπαραθετική προς τους συγκεκριμένους εκμεταλλευτές του κίνηση, κίνηση που αντιστοιχεί στο δικό της πολιτικό πρόγραμμα. Άρα, η λενινιστική απαίτηση για την πάλη ενάντια στη “δική μας” αστική τάξη δεν είναι μια συναισθηματική, ευγενική παραχώρηση προς το “απέναντι” προλεταριάτο, ένα σαχλό fair-play, μα το συμπύκνωμα της διαλεκτικής θεωρίας-πράξης σε μια μάχιμη πολιτική γραμμή.

Η σύγκρουση μεταξύ εθνικισμών δεν είναι ούτε σύγκρουση πολιτισμών, ούτε σύγκρουση συναισθημάτων. Είναι σύγκρουση μεταξύ αστικών κρατικών πολιτικών. Έτσι, είναι πραγματικά χωρίς ιδιαίτερη αξία να καταδείχνει κανείς το αυτονόητο, δηλαδή το ότι “υπάρχουν εθνικιστές και από τις δύο πλευρές”, ή ακόμη το να προσπαθεί ιμπρεσιονιστικά να αποφασίσει σε ποια από τις δύο πλευρές το εθνικιστικό αίσθημα είναι πιο διαδεδομένο μέσα στο λαό. Τελικά, είναι χωρίς ιδιαίτερη αξία το να καταδικάζει κανείς “όλους τους εθνικισμούς” και να νομίζει ότι αυτό αποτελεί προλεταριακή πολιτική παρέμβαση. Το σύνθημα “κάτω όλοι οι εθνικισμοί” είναι -από τη σκοπιά της πολιτικής- απραγματοποίητο. Και είναι τέτοιο γιατί δεν αναθέτει κανένα ειδικό καθήκον πάλης, δεν αναδείχνει κανένα βήμα συγκρότησης του προλεταριάτου.

Το σύνθημα “κάτω όλοι οι εθνικισμοί” αγνοεί το γεγονός ότι ο εθνικισμός δεν είναι “απλά” μια επιθετική στάση προς τον απέναντι, μα ένα πολιτικό πρόγραμμα που πραγματώνεται συνολικά τόσο προς τα έξω όσο και προς τα μέσα. Η ιμπεριαλιστική πολιτική του ελληνικού καπιταλισμού στα Βαλκάνια πηγαίνει χέρι-χέρι με την ένταση της εκμετάλλευσης του ελληνικού προλεταριάτου – ντόπιων και μεταναστών. Είναι απαραίτητο να σημειώσουμε πως στο ζήτημα που μας απασχολεί σήμερα, οι ίσες αποστάσεις απέναντι στους εθνικισμούς αποκρύπτουν το γεγονός ότι στη συγκεκριμένη σύγκρουση η επιτιθέμενη πλευρά είναι εκείνη του ελληνικού κράτους.

Η αστική κυριαρχία δεν είναι ποτέ αόριστη. Ουσιαστική πάλη ενάντια στον εθνικισμό σημαίνει άρνηση συναίνεσης/ένταξης των υποτελών στο πολιτικό πρόγραμμα της άρχουσας τάξης. Η άρνηση αυτή δεν μπορεί να προϋποθέτει την αντίστοιχη άρνηση των απέναντι, καθώς πρώτα και κύρια κόβει τους δεσμούς του προλεταριάτου με τις επιδιώξεις της “δικής του” αστικής τάξης, για την ακρίβεια οδηγεί στην ήττα τους, είτε προς τα μέσα είτε προς τα έξω. Μια τέτοια στάση σε καμία περίπτωση δεν “τρέφει τον απέναντι εθνικισμό”, όπως λέγεται συχνά, μα αποτελεί σταθερό βήμα για την ενότητα με το προλεταριάτο των άλλων χωρών.

Τίποτε από τα παραπάνω δεν σημαίνει ότι ο στόχος του να ξεμπερδέψουμε οριστικά με τους εθνικισμούς μπορεί να μας είναι αδιάφορος. Τίποτε από τα παραπάνω δεν σημαίνει ότι διαφοροποιούμαστε συναισθηματικά με κείνους που, με αγνές προθέσεις, καταδικάζουν “κάθε εθνικισμό”. Σημαίνει όμως ότι κατανοούμε την πολιτική με όρους συγκεκριμένης πάλης τάξης ενάντια σε τάξη.

*Από το αποψινό σημείωμα παρέλειψα σκόπιμα την αναφορά σε ένα άλλο, επιτακτικό, καθήκον, αυτό της οργάνωσης της κομμουνιστικής διεθνιστικής πρωτοπορίας σε διεθνές επίπεδο, μιας και θα έπρεπε να τοποθετηθώ πιο συγκεκριμένα, πράγμα που δεν θα είχα το θράσος να κάνω. Προφανώς όμως, είναι η μόνη περίπτωση που η χρήση του “ενάντια σε κάθε εθνικισμό” θα μου φαινόταν απόλυτα ταιριαστή.

του Λευτέρη Παπαθανάση https://lefterisp.wordpress.com

Άλλα κείμενα κ άρθρα

http://prin.gr/?p=18549

http://www.attack.org.gr/%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B1-%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%86%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CE%BD/

https://diktiospartakos.blogspot.gr/2018/01/blog-post_132.html?spref=fb

 

Ο Κωνσταντάτος Μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο αυγό του φιδιού

Αυτό  που δεν έγινε ούτε στο δήμο Θεσσαλονίκης, έγινε στο δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης. Οι ίδιοι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τις αποφάσεις της κεντρικής πολιτικής σκηνής σαν φυσικό φαινόμενο που επιβάλει τις εφαρμοζόμενες αντιλαϊκές πολιτικές στους ΟΤΑ χωρίς να υπάρχει κανένα περιθώριο αντίδρασης, κανένα ψήφισμα που να τις καταδικάζει ή που να καλεί το λαό της περιοχής να τις ανατρέψει στην πράξη, για το θέμα της ονομασίας έσπευσε να πάρει ξεκάθαρη θέση, όχι με ένα, αλλά με δύο ψηφίσματα (το ένα μάλιστα προέρχεται από τον δημοτικό σύμβουλο Ν.Σπυρόπουλο που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν ακροδεξιό και χουντικό). Εν μέσω μιας εθνικιστικής και δακρύβρεκτης υστερίας η οποία σε καμία περίπτωση δεν σέβεται τα δικαιώματα άλλων εθνοτήτων ή το δικαίωμα του κάθε λαού να αυτοπροσδιορίζεται για το όνομά του, αλλά ούτε και την ιστορική αλήθεια όσον αφορά στον πολυεθνικό χαρακτήρα της περιοχής, υπερψήφισαν (με εξαίρεση τη Λαϊκή Συσπείρωση που καταψήφισε και τη Δημοκρατική Συνεργασία που απείχε !!!) ότι δεν θα δεχτούν κανένα όνομα που να περιέχει τον όρο Μακεδονία.

Για μια ακόμα φορά αναβιώνει και εξελίσσεται σε θέμα μείζονος επικαιρότητας το λεγόμενο “Μακεδονικό”. Πώς θα ονομαστεί η FYROM, αν το όνομα θα περιέχει ή όχι τον όρο Μακεδονία, αν κάτι τέτοιο αποτελεί κίνδυνο για την εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας, ποιοι είναι οι γνήσιοι και οι πραγματικοί απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου και κατά πόσο προσβάλλεται το εθνικό ιδεώδες και η εθνική υπερηφάνεια μας από μια ενδεχόμενη ονομασία του γειτονικού κράτους με όνομα που θα εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία.

Ανεξάρτητα με το πως θα ονομαστεί η γειτονική μας χώρα, αν θα περιέχει ή όχι γεωγραφικό/χρονικό προσδιορισμό, αν το όνομα θα παραπέμπει ή όχι σε αλυτρωτισμό, ένα είναι το σίγουρο. Ότι όλα αυτά σε καμία περίπτωση δεν έχουν να κάνουν με τα πραγματικά λαϊκά συμφέροντα τόσο του δικού μας όσο και του γειτονικού λαού. Η ονομασία της FYROM σχετίζεται αποκλειστικά με τα διάφορα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια που εξελίσσονται στην ευρύτερη περιοχή, με τις καπιταλιστικές ολοκληρώσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και με τα οικονομικά συμφέροντα των κεφαλαιουχικών τάξεων, τόσο των ντόπιων όσο και των γειτόνων μας. Οι διεργασίες, διαβουλεύσεις αλλά και τα τελικά αποτελέσματα όσον αφορά στην ονομασία της FYROM δεν πρόκειται να προσφέρουν καμία λύση στις στρατιές ανέργων, στους υποαμειβόμενους εργαζόμενους, στις διαλυμένες κοινωνικές  δομές. Δεν πρόκειται να αλλάξουν τις εφαρμοζόμενες φορομπηχτικές πολιτικές σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και υπέρ των ντόπιων και διεθνών τοκογλύφων. Το μόνο που κάνουν είναι να ρίχνουν νερό στο μύλο των εθνικιστικών ανταγωνισμών και να δίνουν χώρο στα διάφορα φασιστοειδή να διαδίδουν τα αφηγήματα τους.

Πέρα από τους όποιους προβληματισμούς πολιτικής και ιστορικής ουσίας, τέτοια ψηφίσματα που ακροβατούν μεταξύ των ανιστόρητων δηλώσεων του δήθεν εθνάρχη ότι “η Μακεδονία είναι μια και αυτή είναι η Ελληνική” και των ακροδεξιών αποφθεγμάτων του τύπου “το όνομα μας είναι η ψυχή μας”, το μόνο που μπορούν να καταφέρουν είναι να πυροδοτήσουν εθνικιστικά και φασιστικά αντανακλαστικά, αφήνοντας στο απυρόβλητο τους πραγματικούς υπεύθυνους των λαϊκών προβλημάτων. Η αποκλειστική οικειοποίηση του ονόματος πυροδοτεί εθνικισμούς και φασισμούς και στις δύο χώρες. Δε μπορούμε επίσης να μη σημειώσουμε ότι σε αυτό τον ανταγωνισμό τη συντριπτική ισχύ (πολιτική, οικονομική, στρατιωτική) την έχει το ελληνικό κράτος.

Μετά τα χθεσινά γεγονότα, τις ναζιστικές επιθέσεις και τους πυρπολισμούς κτηρίων και καταλήψεων στη Θεσσαλονίκη, βλέπουμε ότι όλα τα παραπάνω δεν είναι μόνο γραφικά, είναι επικίνδυνα γιατί δίνουν πολιτική και ηθική κάλυψη στις πιο ακραίες, μισαλλόδοξες και δολοφονικές αντιλήψεις.

Στη φωτογραφία διαδηλωτής από το εθνικιστικό συλλαλητήριο της Θεσ/νίκης