Ο Κωνσταντάτος Μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο αυγό του φιδιού

Αυτό  που δεν έγινε ούτε στο δήμο Θεσσαλονίκης, έγινε στο δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης. Οι ίδιοι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τις αποφάσεις της κεντρικής πολιτικής σκηνής σαν φυσικό φαινόμενο που επιβάλει τις εφαρμοζόμενες αντιλαϊκές πολιτικές στους ΟΤΑ χωρίς να υπάρχει κανένα περιθώριο αντίδρασης, κανένα ψήφισμα που να τις καταδικάζει ή που να καλεί το λαό της περιοχής να τις ανατρέψει στην πράξη, για το θέμα της ονομασίας έσπευσε να πάρει ξεκάθαρη θέση, όχι με ένα, αλλά με δύο ψηφίσματα (το ένα μάλιστα προέρχεται από τον δημοτικό σύμβουλο Ν.Σπυρόπουλο που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν ακροδεξιό και χουντικό). Εν μέσω μιας εθνικιστικής και δακρύβρεκτης υστερίας η οποία σε καμία περίπτωση δεν σέβεται τα δικαιώματα άλλων εθνοτήτων ή το δικαίωμα του κάθε λαού να αυτοπροσδιορίζεται για το όνομά του, αλλά ούτε και την ιστορική αλήθεια όσον αφορά στον πολυεθνικό χαρακτήρα της περιοχής, υπερψήφισαν (με εξαίρεση τη Λαϊκή Συσπείρωση που καταψήφισε και τη Δημοκρατική Συνεργασία που απείχε !!!) ότι δεν θα δεχτούν κανένα όνομα που να περιέχει τον όρο Μακεδονία.

Για μια ακόμα φορά αναβιώνει και εξελίσσεται σε θέμα μείζονος επικαιρότητας το λεγόμενο “Μακεδονικό”. Πώς θα ονομαστεί η FYROM, αν το όνομα θα περιέχει ή όχι τον όρο Μακεδονία, αν κάτι τέτοιο αποτελεί κίνδυνο για την εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας, ποιοι είναι οι γνήσιοι και οι πραγματικοί απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου και κατά πόσο προσβάλλεται το εθνικό ιδεώδες και η εθνική υπερηφάνεια μας από μια ενδεχόμενη ονομασία του γειτονικού κράτους με όνομα που θα εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία.

Ανεξάρτητα με το πως θα ονομαστεί η γειτονική μας χώρα, αν θα περιέχει ή όχι γεωγραφικό/χρονικό προσδιορισμό, αν το όνομα θα παραπέμπει ή όχι σε αλυτρωτισμό, ένα είναι το σίγουρο. Ότι όλα αυτά σε καμία περίπτωση δεν έχουν να κάνουν με τα πραγματικά λαϊκά συμφέροντα τόσο του δικού μας όσο και του γειτονικού λαού. Η ονομασία της FYROM σχετίζεται αποκλειστικά με τα διάφορα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια που εξελίσσονται στην ευρύτερη περιοχή, με τις καπιταλιστικές ολοκληρώσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και με τα οικονομικά συμφέροντα των κεφαλαιουχικών τάξεων, τόσο των ντόπιων όσο και των γειτόνων μας. Οι διεργασίες, διαβουλεύσεις αλλά και τα τελικά αποτελέσματα όσον αφορά στην ονομασία της FYROM δεν πρόκειται να προσφέρουν καμία λύση στις στρατιές ανέργων, στους υποαμειβόμενους εργαζόμενους, στις διαλυμένες κοινωνικές  δομές. Δεν πρόκειται να αλλάξουν τις εφαρμοζόμενες φορομπηχτικές πολιτικές σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και υπέρ των ντόπιων και διεθνών τοκογλύφων. Το μόνο που κάνουν είναι να ρίχνουν νερό στο μύλο των εθνικιστικών ανταγωνισμών και να δίνουν χώρο στα διάφορα φασιστοειδή να διαδίδουν τα αφηγήματα τους.

Πέρα από τους όποιους προβληματισμούς πολιτικής και ιστορικής ουσίας, τέτοια ψηφίσματα που ακροβατούν μεταξύ των ανιστόρητων δηλώσεων του δήθεν εθνάρχη ότι “η Μακεδονία είναι μια και αυτή είναι η Ελληνική” και των ακροδεξιών αποφθεγμάτων του τύπου “το όνομα μας είναι η ψυχή μας”, το μόνο που μπορούν να καταφέρουν είναι να πυροδοτήσουν εθνικιστικά και φασιστικά αντανακλαστικά, αφήνοντας στο απυρόβλητο τους πραγματικούς υπεύθυνους των λαϊκών προβλημάτων. Η αποκλειστική οικειοποίηση του ονόματος πυροδοτεί εθνικισμούς και φασισμούς και στις δύο χώρες. Δε μπορούμε επίσης να μη σημειώσουμε ότι σε αυτό τον ανταγωνισμό τη συντριπτική ισχύ (πολιτική, οικονομική, στρατιωτική) την έχει το ελληνικό κράτος.

Μετά τα χθεσινά γεγονότα, τις ναζιστικές επιθέσεις και τους πυρπολισμούς κτηρίων και καταλήψεων στη Θεσσαλονίκη, βλέπουμε ότι όλα τα παραπάνω δεν είναι μόνο γραφικά, είναι επικίνδυνα γιατί δίνουν πολιτική και ηθική κάλυψη στις πιο ακραίες, μισαλλόδοξες και δολοφονικές αντιλήψεις.

Στη φωτογραφία διαδηλωτής από το εθνικιστικό συλλαλητήριο της Θεσ/νίκης

 

Advertisements

Καμία συναίνεση στα παρκόμετρα!

Τα παρκόμετρα δυστυχώς ετοιμάζονται. Ήδη στους κάθετους δρόμους της Ιασωνίδου υπάρχει  μπλε διαγράμμιση ενώ συστάθηκε στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο και η σχετική επιτροπή που θα προχωρήσει το μέτρο.
Τα παρκόμετρα δεν πρέπει να εφαρμοστούν. Αποτελούν έναν επιπλέον άδικο έμμεσο  φόρο. Δεν αποτελούν λύση, δε δημιουργούν νέες θέσεις στάθμευσης, δεν εξασφαλίζουν ούτε τους κατοίκους σε αυτούς τους δρόμους. Το μόνο που θα αλλάξει είναι το όποιος προλάβει τη θέση θα μετατραπεί σε όποιος την πληρώσει.
Μας φαίνεται αδιανόητη η επιλογή της αντιπολίτευσης να νομιμοποιήσει με τη συμμετοχή της τη σχετική επιτροπή του δημοτικού συμβουλίου. Τους καλούμε έστω και την τελευταία στιγμή να αλλάξουν άποψη και να αποσύρουν τη συμμετοχή τους. Η αριστερά έχει θέση μόνο στους αγώνες, στο πλευρό των δίκαιων κοινωνικών αιτημάτων. Στην εποχή της απόλυτης φορολεηλασίας, των ιδιωτικοποιήσεων και των πλειστηριασμών δε δικαιολογείται ούτε ένα ευρώ, ούτε ένα λεπτό επιπλέον χαράτσι.
Καλούμε τους κατοίκους να μην τσιμπήσουν στην κοροϊδία και να δείξουν ανυπακοή στα σχέδια Κωσταντάτου. Το μέτρο αυτό δε μπορεί να γίνει αποδεκτό, πρέπει να ακυρωθεί στην πράξη.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ.

ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.

Οι παραιτήσεις δασκάλων πολιτιστικών τμημάτων του δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης που έγιναν τους τελευταίους μήνες, με αποκορύφωμα αυτήν του υπεύθυνου, εδώ και μια εικοσαετία σχεδόν, της θεατρικής ομάδας Αργυρούπολης Μιχάλη Μαραγκού τις προηγούμενες ημέρες, έρχονται να δείξουν την αντίληψη της δημοτικής αρχής για την παροχή πολιτιστικής παιδείας και δραστηριότητας στους κατοίκους του δήμου. Ο συνδυασμός ενός νομικού πλαισίου αλλά και μιας πολιτικής διαχείρισης των δημοτικών υποθέσεων που αντιμετωπίζουν και τον πολιτισμό ως πεδίο αυτοχρηματοδότη-σης του τοπικού κράτους σε βάρος της τσέπης των κατοίκων και των εκπαιδευτών και όχι ως αγαθό αναγκαίο για την πνευματική καλλιέργειά τους, από τη μια και η αλαζονεία και λογική ελέγχου και αυτοπροβολής του δημάρχου Γ. Κωνσταντάτου από την άλλη, οδήγησαν σε καταστάσεις διάλυσης των ομάδων πολιτισμού.

Σίγουρα το να θέλει ένας δάσκαλος τμήματος να σταματήσει κάποια στιγμή τη συνεργασία δεν είναι περίεργο. Είναι πρόβλημα όμως όταν αυτό γίνεται γιατί οι υποσχέσεις του δήμου για οικονομική στήριξη και ικανοποιητική αμοιβή δεν υλοποιούνται και η διάθεση των δασκάλων για εθελοντική προσφορά και δημιουργία με τους μαθητές τους χρησιμοποιείται για να αποδεχτούν ακόμα χειρότερους όρους παροχής του έργου τους, οδηγώντας τους σε αναγκαστική αποχώρηση. Όταν επίσης τα επιχειρήματα της δημοτικής αρχής για αυτές τις αποχωρήσεις κυρίως στηρίζονται στις κατηγορίες για “πολιτικά φερέφωνα, ιδεολογικά ελεγχόμενα” τη στιγμή που οι πολιτιστικές ευαισθησίες της ίδιας όπως φάνηκαν από τις καλλιτεχνικές επιλογές που είχε σε συναυλίες της περασμένης χρονιάς δείχνουν στράτευση στον πολιτισμό της μαζικής εμπορικής παραγωγής, τότε μπορούμε να φανταστούμε το πνεύμα ελευθερίας και ανεξαρτησίας που θα εμπνεύσει στα νέα τμήματα. Αυτά δεν έπαψαν να λειτουργούν όπως μας καθησυχάζει με την ανακοίνωσή του ο δήμος. Δεν αρκεί όμως αυτό. Σημασία έχει με ποιους όρους εργάζονται αυτοί/αυτές που τα αναλαμβάνουν, με ποιους όρους θα βρεθούν σε αυτά οι κάτοικοι που το επιθυμούν και τι είδους πολιτισμό θα καλλιεργήσουν. Αν η κα Κωνσταντάτου, όπως μας λέει η ανακοίνωση του δήμου, έχει αναλάβει μόνη της την παιδική, εφηβική και ενήλικη σκηνή του Ελληνικού και την παιδική-εφηβική σκηνή της Αργυρούπολης, τότε μπορούμε να καταλάβουμε για τι είδους όρους μιλάμε. Τέτοιους που υποτιμούν την ποιότητα της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, τη δυνατότητα του εκπαιδευτή να δουλέψει με άνεση για να γνωρίσει ουσιαστικά τους μαθητές του προσφέροντάς τους ζεστασιά και επαφή με την γνώση, χωρίς να τρέχει απλώς για να καλύψει ωράρια απασχόλησης και ο δήμος να μετρήσει συμμετοχές και εισπράξεις από τους μαθητευόμενους. Τέτοιοι όροι αντί να αναβαθμίζουν το επίπεδο πολιτιστικής συνείδησης και εγρήγορσης των εμπλεκόμενων απλώς αναπαράγουν πολιτιστικά πρότυπα της μαζικής κατανάλωσης.

Ας μην καυχιέται η δημαρχία Κωνσταντάτου για “αναγέννηση του πολιτισμού στην πόλη” και μετατροπή της πόλης σε “επίκεντρο μεγάλων πολιτιστικών γεγονότων”. Οι ακριβοπληρωμένες εισαγόμενες εκδηλώσεις με καλλιτέχνες του mainstream ρεύματος δεν είναι κάτι τέτοιο και η εξώθηση εκπαιδευτών με πολύχρονη δουλειά σε παραίτηση δείχνει πολιτιστική φτώχεια και οπισθοδρόμηση. Πώς μπορεί να υπόσχεται ξανά ο δήμαρχος την λειτουργία της θεατρικής ομάδας Αργυρούπολης “σύντομα με νέο δάσκαλο και πλήρη υποστήριξη” όταν απέτυχε να στηρίξει ένα κεκτημένο είκοσι χρόνων με μεγάλη πολιτιστική δημιουργία και πείρα ;

 

Η αυτοοργανωμένη και ελεύθερη πολιτιστική δημιουργία και μάθηση που πολλές συλλογικότητες γειτονιών και εργατικών σωματείων αναπτύσσουν στο εσωτερικό τους με την εθελοντική προσφορά των μελών τους αλλά και ανθρώπων που σέβονται την ανεξαρτησία των συγκεκριμένων δομών παρέχοντας τις γνώσεις τους χωρίς χρηματικά ανταλλάγματα, είναι ένα πράγμα. Όταν όμως μιλάμε για την παροχή πολιτιστικής παιδείας από τους δήμους προς τους κατοίκους τους με δασκάλους-εργαζόμενους που αυτή η δραστηριότητα αποτελεί και μέσο επιβίωσής τους, είναι άλλο πράγμα. Απαιτούμε σε αυτή τη διαδικασία να ικανοποιούνται πλήρως τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτών και οι οικονομικές τους αποδοχές ως εργαζόμενοι του δήμου εργοδότη να ανταποκρίνονται στη δουλειά που κάνουν.

Να τονίσουμε ότι η παροχή πολιτιστικής εκπαίδευσης προς τους κατοίκους είναι καθήκον της δημοτικής αρχής και πρέπει να παρέχεται δωρεάν, όπως δωρεάν πρέπει να είναι και η προσφορά κάθε κοινωνικού αγαθού (συμμετοχή σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, χρήση αθλητικών χώρων, σταδίων, κ.α.)

Δεν μπορεί από τη μια να περισσεύουν τα χρήματα για λαμπιόνια και βαρύγδουπες έως κακόγουστες φωταγωγήσεις των δρόμων και να μην υπάρχουν για την σωστή λειτουργία των πολιτιστικών τμημάτων.

 

Η ανταποδοτική λειτουργία των πολιτιστικών τμημάτων, που υπήρχε και με προηγούμενες διοικήσεις του δήμου, ήταν ανέκαθεν σε βάρος του δικαιώματος των κατοίκων σε δωρεάν, υψηλής ποιότητας πολιτιστική εκπαίδευση σε όλους τους τομείς. Οι κάτοικοι του δήμου πρέπει να αντισταθούν στην κατεδάφιση του δικαιώματός τους αυτού. Να υπερασπιστούν δασκάλους και προσπάθειες χρόνων που αγαπήθηκαν κι έδωσαν σημαντικό πολιτιστικό έργο. Σε αντιδιαστολή με τη συρρίκνωση και την ποδηγέτηση των πολιτιστικών δράσεων και την περαιτέρω ενίσχυση του εισπρακτικού τους χαρακτήρα σε βάρος των πολιτών, να διεκδικήσουν :

 

  • Όχι σε πολιτιστικά τμήματα τσιφλίκια του εκάστοτε δημάρχου
  • Ελεύθερη και ακηδεμόνευτη πολιτιστική δράση από τους εκπαιδευτές, ανοιχτή στην κοινωνία
  • Αξιοπρεπείς όροι δουλειάς και πολιτιστικής δημιουργίας για τους δασκάλους – Αναβάθμιση των οικονομικών τους απολαβών
  • Δωρεάν παροχή πολιτιστικής εκπαίδευσης προς τους κατοίκους-Κατάργηση των διδάκτρων
  • Ανατροπή των πολιτικών που επιβάλλουν την ανταποδοτικότητα και την εμπορευματοποίηση της παροχής κοινωνικών αγαθών.

62 χρόνια αντιαπεργιακοί νόμοι: Λάσκαρης, Αρσένης και τώρα Αχτσιόγλου

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΑΝΤΙΚΟΥ

Στις 5 Μαρτίου 1976 ο ΣΕΒ, με μια συνέντευξη Τύπου, «παραγγέλνει» στην κυβέρνηση Καραμανλή έναν αντιαπεργιακό νόμο και φυσικά η κυβέρνηση ανταποκρίνεται. Αν αυτό θυμίζει με λίγο διαφορετικές αντιστοιχίες –ΣΕΒ και κυβέρνηση συνεχίζουν να παίζουν το ρόλο τους σε σκηνοθεσία ΕΕ-ΔΝΤ πλέον– τις σημερινές εξελίξεις …σωστά τις θυμίζει.

Ο νόμος 330/1976, τον οποίο υπέγραψε ο Κώστας Λάσκαρης ως υπουργός Εργασίας, προέβλεπε ότι απεργίες μπορούν να γίνονται μόνο για μισθολογικά ζητήματα –μια απόλυση ή μια συμπαράσταση δεν συγκαταλέγονταν στα «νόμιμα» – και επιπλέον, οι απεργίες που κηρύσσονταν από «μη επίσημα-αναγνωρισμένα» σωματεία ήταν παράνομες. Ο ίδιος ο Λάσκαρης, πάντως, έμεινε στην ιστορία ως ο υπουργός που αναγνώρισε επίσημα ότι η «Αγία Αθανασία του Αιγάλεω» συνομιλούσε όντως με την Παναγία… Ο νόμος Λάσκαρη, που επιπλέον νομιμοποιούσε το εργοδοτικό λοκ άουτ, παρότι ψηφίστηκε στη Βουλή και έγινε εργαλείο διώξεων κατά συνδικαλιστών, έσπασε στα πεζοδρόμια της Κάνιγγος και στους δρόμους της Αθήνας.

Σήμερα, ένας αντίστοιχου περιεχομένου νόμος, στον οποίο το λοκ άουτ το κηρύσσει πρακτικά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για λογαριασμό των εργοδοτών, προσπαθεί να περιστείλει το απεργιακό δικαίωμα και να το διαμορφώσει σε …γιαπωνέζικου τύπου απεργία – στην καλύτερη περίπτωση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται κάτι τέτοιο με νομοθέτημα. Ο νόμος 3239 του 1955 του υπουργού Εργασίας Ανδρέα Στράτου, επέβαλλε την αναγκαστική διαιτησία για τις εργατικές διαφορές, φτιάχνοντας ουσιαστικά ένα ανάχωμα στην απεργία. Σημειωτέον ότι σήμερα, με μια άλλη νομοθετική διάταξη που πηγαίνει προς ψήφιση στη Βουλή, οι εργασιακές υποθέσεις θα πηγαίνουν σε υποχρεωτική διαμεσολάβηση. Εν ολίγοις, αν απολυθείτε και δεν πάρετε τα νόμιμα (κάτι που πλέον γίνεται συνέχεια), θα πρέπει πρώτα να καταβάλλετε 250 ευρώ για τη διαμεσολάβηση…

Η χούντα έφερε την τροποποίηση του νόμου 3239/55 με το διάταγμα 186/69, αφού έλυσε το πρόβλημά της με πιο δραστικό τρόπο: Διόριζε δικές της ηγεσίες στα σωματεία και τις ενώσεις…

Ο νόμος Λάσκαρη καταργήθηκε με τον 1264/82 του ΠΑΣΟΚ και του υπουργού Εργασίας Απόστολου Κακλαμάνη. Παρά τη θεσμοθέτηση ορισμένων κατακτήσεων του εργατικού κινήματος, ο νόμος γραφειοκρατικοποιούσε τα σωματεία και ήταν το πρώτο «βάπτισμα» για τις μετέπειτα αντεργατικές ηγεσίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, «παράδοση» που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. To 1983 ο Γεράσιμος Αρσένης εισηγήθηκε το νόμο 1365 για τις εταιρείες κοινής ωφέλειας, όπου στο περιβόητο άρθρο 4 προέβλεπε απαίτηση για ψήφο 50+1 των εγγεγραμμένων μελών για απεργία, με μυστική ψηφοφορία η οποία δεν επιτρεπόταν να κρατήσει πάνω από 5 μέρες! Ο νόμος ψηφίστηκε μεν, αλλά δεν εφαρμόστηκε ποτέ στην πράξη και το 1988 καταργήθηκε.

Τώρα, αφού οι κυβερνήσεις των τελευταίων τριών δεκαετιών απεργάστηκαν κάθε τρόπο σπίλωσης του συνδικαλισμού, «ενοχοποίησης» κάθε εργασιακού δικαιώματος και ταύτισης του απεργιακού αγώνα για καλύτερες συνθήκες εργασίας με τους ημέτερους εργατοπατέρες, επιχειρούν και πάλι εναντίον της απεργίας.

Η ρύθμιση του «50+1» δεν έχει φυσικά διάθεση να «εκδημοκρατίσει» τη συνδικαλιστική δράση, αλλά να την περιορίσει δραστικά, έως και να την εξαφανίσει, ξεκινώντας «από τα κάτω». Πρακτικά, αφαιρεί το δικαίωμα της απεργίας σχεδόν αυτόματα από πρωτοβάθμια σωματεία αλλά και από εργασιακούς χώρους με μεγάλο ποσοστό προσωπικού ασφαλείας. Προφανώς, δεν είναι έκπληξη για κανέναν το γεγονός ότι αρκετοί από αυτούς τους κλάδους είναι εκείνοι στους οποίους η εργοδοσία απαιτεί φτηνούς εργαζόμενους, μόνιμα διαθέσιμους, χωρίς δικαιώματα: Επισιτισμός και εμπόριο που ήδη μετατρέπονται σε «γαλέρες» με ανοιχτές Κυριακές, καθώς και τμήματα της «βαριάς βιομηχανίας» του τουρισμού, εργαζόμενοι στην υγεία που δοκίμασαν ήδη μια γεύση «μεταρρυθμίσεων», οι γιατροί με αύξηση των ωραρίων και μείωση αποδοχών κ.α.

Η κυβερνητική υποκρισία, για να περάσει με αριστερό λίφτινγκ τον αντεργατικό νόμο, διατυμπανίζει ότι πρόκειται για «εκδημοκρατισμό» της απεργίας, να μην αποφασίζουν λίγοι για τους πολλούς δηλαδή. Πέραν του ότι το πρόβλημα «δεν συμμετέχει ο κόσμος» αφορά τα σωματεία και όχι την κυβέρνηση (που παρεμπιπτόντως εκλέγεται μειοψηφικά), ως επιχείρημα θυμίζει τις πιο κωμικοτραγικές στιγμές κριτικής στις φοιτητικές εκλογές αλλά και το μόνιμο φαρισαϊσμό της εξουσίας. Όταν οι εργαζόμενοι απεργούν μαζικά και οργανωμένα είναι λαϊκιστές, όταν οι συνελεύσεις απομαζικοποιούνται είναι αντιδημοκρατικές…

Και όμως, η ιστορία του εργατικού κινήματος έχει αποδείξει ότι μόνο με αγώνα και με μαζικές, σκληρές, διαρκείς απεργίες κερδίζονται και εξασφαλίζονται τα δικαιώματα. Ούτε με διαπραγματεύσεις, ούτε με εν λευκώ αντιπροσώπευση που αποδυναμώνει τα αιτήματα και δίνει χώρο στη γραφειοκρατία.

Η καμπή είναι για μια ακόμα φορά ιστορική. Αντεργατικοί νόμοι δεν ψηφίζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Ούτε θα είναι η πρώτη φορά που θα διαλυθούν στα εξ ων συνετέθησαν, στην πράξη, με ανυποχώρητους αγώνες και κινητοποιήσεις από τα κάτω, με μαζικές γενικές συνελεύσεις στα σωματεία και στους χώρους δουλειάς.

http://prin.gr/?p=18530#!prettyPhoto/0/

ΣΥΒΧΨΑ :: Ανακοίνωση ενάντια στο άνοιγμα καταστημάτων και στις 2 Γενάρη 2018

Ενάντια στο άνοιγμα καταστημάτων και στις 2 Γενάρη 2018
[+Σημείωση για την Κυριακή 31 Δεκέμβρη 2017]

Αυτές τις άγριες ημέρες -για τους εργαζόμενους στα καταστήματα- η εργοδοτική ασυδοσία χτυπάει κόκκινο. Σαν να μην έφταναν για τους εργοδότες οι 3 απανωτές Κυριακές του Δεκέμβρη (και μια ακόμη στις 14 Γενάρη) με τα μαγαζιά ανοιχτά, τα εξαντλητικά ωράρια με την υπερεργασία και την υπερωριακή -πολύ συχνά “μαύρη”- απασχόληση, η καφρίλα της “Μαύρης Παρασκευής” και των “λευκών νυχτών”, η απάνθρωπη εντατικοποίηση των όρων εργασίας… Ορισμένα μεγάλα αφεντικά του εμπορίου μεθοδεύουν ακόμα και το άνοιγμα των καταστημάτων στις 2 Γενάρη! Επιχειρούν, δηλαδή, να μας κλέψουν ακόμα και αυτήν την κατ’ έθιμον κλαδική αργία. Εδώ και δεκαετίες την ημέρα αυτή είτε γίνεται απογραφή (όπως και γίνεται ακόμα σε κάποια βιβλιοπωλεία τουλάχιστο), είτε παίρνουμε ρεπό για την εργασία μας την Κυριακή πριν από τα Χριστούγεννα.

Η αρχή έγινε το 2016 με τα Media Markt να ανοίγουν αιφνιδιαστικά στις 2/1. Την επόμενη χρονιά, στις 2/1/17 η συνέχεια επιχειρήθηκε να δοθεί από τους ομίλους INDITEX και H&M, που τελικά υποχώρησαν μπροστά στην αντίσταση των εργαζομένων στο εμπόριο. Ωστόσο, τα καταστήματα άνοιξαν τη μέρα εκείνη σε McArthurGlenn και Factory Outlet. Τα δύο τελευταία έχουν ήδη δρομολογήσει τη λειτουργία τους και για τις 2/1/18. Τη χρονιά αυτή στην εργοδοτική αυτή δράκα φαίνεται πως συμμετέχει και η αλυσίδα Public. Μάλιστα, τις μέρες αυτές τα Public απασχολούν σχεδόν καθημερινά τους συναδέλφους για 10-11 ώρες, ενώ για τις Κυριακές μόλις για 5 ώρες, ώστε να μη λαμβάνουν το έξτρα ρεπό που δικαιούνται για την κυριακάτικη εργασία.

Μέσα από το διαχρονικό και τον εν εξελίξει αγώνα μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια, έχουμε καταδείξει ξεκάθαρα το τί παίζεται στον ευρύτερο κλάδο του εμπορίουΤα αφεντικά στοχεύουν, από τη μία, στην υποτίμηση της εργασίας μαςμε κάθε τρόπο. Πετσόκομμα μισθών, ατομικές συμβάσεις εργασίας, απολύσεις, καθυστέρηση ή και μη καταβολή δεδουλευμένων, μαύρη εργασία, αυταρχισμός, υπερενταντικοποίηση, άνοιγμα καταστημάτων όλες τις μέρες χωρίς αργίες, καταπατώντας κάθε εργατικό δικαίωμα και στοιχειώδη κατάκτηση. Από την άλλη, μέσα από τις διάφορες αντεργατικές μεθοδεύσεις παίζεται -στις πλάτες των εργαζομένων πάντοτε- και το παιχνίδι των αφεντικών για το «μοίρασμα της πίτας» της αγοράς.

Βέβαια, η όλη αυτή αντεργατική επίθεση είναι άμεσα συνδεδεμένη με την καπιταλιστική αναδιάρθρωση, τους αντεργατικούς νόμους και τα μνημόνια από όποιους κι αν σχεδιάζονται, ψηφίζονται και εφαρμόζονται. Και μπορεί η κυβέρνηση να αναγκάστηκε κάτω από την πίεση να υποχωρήσει προσωρινά, προκειμένου να σώσει τα προσχήματα, και να νομοθετήσει για τις 26/12/17 ότι είναι αργία, όμως η συνολική της στάση και πιο συγκεκριμένα η νομοθέτηση διαρκώς και περισσότερων Κυριακών με τα μαγαζιά ανοιχτά κάνουν εμφανή τον εμπαιγμό της απέναντι σε εμάς τους εργαζόμενους, αφού ουσιαστικά εξυπηρετεί τα συμφέροντα των αφεντικών δίνοντας το πράσινο φως στην εργοδοτική ασυδοσία.

Τέλος, μέσα από τους αγώνες μας έχουμε καταδείξει ξεκάθαρα και ποιο είναι το διακύβευμα για εμάς τους εργαζόμενουςΣτηριζόμενοι στις δικές μας πλάτες, χωρίς να περιμένουμε κάποιους άλλους να δώσουν τον αγώνα για λογαριασμό μας, με όπλα μας την από τα κάτω οργάνωση, τη συλλογική αντίσταση και την ταξική αλληλεγγύη, με τη συσπείρωση στα σωματεία μας, να αγωνιζόμαστε μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς μας. Να μπλοκάρουμε όλες τις εργοδοτικές μεθοδεύσεις-επιθέσεις στα εργατικά συμφέροντα και δικαιώματα, τη ζωή και την αξιοπρέπεια μας.

Να εναντιωθούμε δυναμικά στο σχεδιαζόμενο άνοιγμα των καταστημάτων στις 2 Γενάρη 2018. Αξιοποιώντας και την αγωνιστική εμπειρία της περασμένης χρονιάς. Δίνοντας ένα σαφές μήνυμα στους εργοδότες μας. Μέσα από την ευρεία δημοσιοποίηση αυτής της εργοδοτικής καφρίλας. Μέσα από τις εργατικές παρεμβάσεις μας ενάντια στην κατάργηση των αργιών και ενάντια στα “απελευθερωμένα” ωράρια. Με τη συνέχιση και την ενδυνάμωση του συνόλου των ταξικών αγώνων μας.

Να μην επιτρέψουμε να παγιωθεί στη συνείδηση των αφεντικών αλλά και του «καταναλωτικού κοινού» ότι στις 2 Γενάρη τα μαγαζιά θα’ ναι ανοιχτά!

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 2103820537 & 6980182255 | sylyp_vivliou@yahoo.gr | bookworker.wordpress.com

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Την προσεχή Κυριακή 31/12 τα μαγαζιά θα είναι για 3η συνεχόμενη Κυριακή ανοιχτά. Ουσιαστικά πρόκειται για την 8η Κυριακή του χρόνου με τα μαγαζιά ανοιχτά σε πανελλαδικό επίπεδο, που θεσμοθετήθηκε το 2014 μέσω τροπολογίας. Ως Σύλλογος, όπως έχουμε καταδείξει μέσα από τους αγώνες μας και πιο συγκεκριμένα και μέσα από τις κλαδικές απεργίες μας, είμαστε κάθετα αντίθετοι στο άνοιγμα των καταστημάτων την τελευταία Κυριακή του χρόνου, όπως άλλωστε και για όλες τις υπόλοιπες Κυριακές (βλ. 7, 8, 8+2, 32…), που θεσμοθετήθηκαν από τους πρόσφατους σχετικούς νόμους (2013-2017). Από την πλευρά μας θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με την προϋπάρχουσα νομοθεσία και πιο συγκεκριμένα βάσει ενός βασιλικού διατάγματος (!), κάθε χρονιά που η 31η Δεκέμβρη ήταν Κυριακή, τα μαγαζιά άνοιγαν και τότε, πέρα από την 1 και μοναδική Κυριακή (πριν τα Χριστούγεννα) που άνοιγαν κάθε χρονιά. Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως την αποδεχόμαστε ως εργάσιμη ημέρα. Η τελευταία Κυριακή του χρόνου δεν είναι ούτε για δουλειά, ούτε για ψώνια στα καταστήματα!

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής

Λάμπουν με την απουσία τους από τις λαϊκές ανάγκες

Το τέλος της χρονιάς δυστυχώς δε συνδυάζεται μόνο με  γιορτές, διακοπές και οικογενειακές στιγμές. Πολλά τα έξοδα και οι υποχρεώσεις, πολλές οι προθεσμίες που λήγουν για διάφορους φόρους (έμμεσους και άμεσους). Οι ουρές πυκνώνουν σε τράπεζες, εφορίες και άλλες δημόσιες υπηρεσίες. Όσα δώρα-επιδόματα υπάρχουν ακόμη εξαφανίζονται γρήγορα. Ταυτόχρονα η λαϊκή οικογένεια παρακολουθεί μάλλον με αμηχανία την κουβέντα που γίνεται στην κεντρική πολιτική σκηνή γύρω από τους φόρους. Πρέπει να μειωθούν ή είναι αναγκαίο κακό, δημιουργούν ύφεση, χρειάζεται νέο φορολογικό σύστημα ή οι συχνές αλλαγές δημιουργούν αστάθεια στην αγορά. Κόμματα, φορείς και διάφοροι ειδικοί λένε τα δικά τους με αποκλειστικό κριτήριο τις ανάγκες των επενδύσεων και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του ελληνικού κράτους προς τους πιστωτές. Έχουμε ξεκάθαρη επιλογή να μείνουμε μακριά από αυτή τη συζήτηση, ακριβώς γιατί είναι μια συζήτηση μακριά από τις λαϊκές ανάγκες. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι περισσότεροι ή λιγότεροι φόροι, το πραγματικό ερώτημα είναι από ποιους και για ποιους; Ποιος πρέπει να πληρώσει ποιος πρέπει να φορολογηθεί και που πρέπει να κατευθυνθούν αυτά τα έσοδα.

Όλο το πολιτικό σύστημα πιπιλίζει την καραμέλα για τους έχοντες και κατέχοντες αλλά λέει ψέματα. Όχι μόνο δε φορολογείται ο πλούτος αλλά το φορολογικό σύστημα είναι καθαρά ταξικό και άδικο. Ειδικά οι έμμεσοι φόροι τσακίζουν τα κατώτερα εισοδήματα. Το χειρότερο όμως είναι ότι όλες αυτές οι θυσίες δεν επιστρέφουν για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών. Το κοινωνικό κράτος καταρρέει , παιδεία, υγεία, δημόσιες υπηρεσίες από τη μία απαξιώνονται ενώ από την άλλη ιδιωτικοποιούνται. Ο εργαζόμενος σήμερα πληρώνει σε μεγάλο ποσοστό την ίδια του την κοινωνική αναπαραγωγή. Επιπλέον μεγάλο μέρος των κρατικών εσόδων πηγαίνει στη  μαύρη τρύπα του δημόσιου χρέους.

Όπως και να το δει κανείς η φορολογία σήμερα είναι φοροληστεία για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Έχουμε όντως αναδιανομή πλούτου αλλά προς όφελος των λίγων, προς όφελος του κεφαλαίου. Όλες οι δημόσιες δαπάνες, όλα τα δημόσια έργα γίνονται με γνώμονα την επιχειρηματικότητα και τη διευκόλυνση των επενδύσεων. Οι φορολογία του κεφαλαίου όσο και αν παρουσιάζεται από ορισμένους μεγάλη επιστρέφει τελικά ξανά στο ίδιο με παροχές και πολιτικές που προστατεύουν και διευρύνουν την κερδοφορία του.

Η ίδια φιλοσοφία δυστυχώς διαπνέει και την τοπική αυτοδιοίκηση, φυσικά με ακόμα μεγαλύτερη έμφαση και τη δική μας δημοτική αρχή. Ο δήμος αισθάνεται υποχρεωμένος να επιστρέψει τα δημοτικά τέλη στην τοπική αγορά με τη μορφή στολισμού και event στα πιο κεντρικά της σημεία. Σε αυτό το πνεύμα βλέπουμε το τεράστιο φωτεινό τούνελ στην Ιασωνίδου, μια απίθανη υπερβολή που χαρακτηρίζει την δημοτική αρχή. Ο δήμος όμως δεν είναι υποχρεωμένος στην τοπική αγορά, είναι υποχρεωμένος προς όλους τους δημότες και ειδικά τα φτωχότερα στρώματα. Τα δημοτικά τέλη και γενικότερα η δημοτική φορολογία δεν πρέπει να γίνονται για την διευκόλυνση των τοπικών συμφερόντων. Υπάρχουν εμπορικοί σύλλογοι που μπορούν να οργανώσουν ό, τι πιστεύουν ότι θα τονώσει την τοπική αγορά. Ο δήμος με όσα έσοδα έχει πρέπει να ασκεί κοινωνική πολιτική στο μερίδιο που του αναλογεί.

Ας μη σπεύσουν να μας χαρακτηρίσουν  μίζερους και γκρινιάρηδες  χωρίς λόγο. Όσοι έρχονται σε επαφή με τις εκδηλώσεις και τα φεστιβάλ της αριστεράς  ξέρουν ότι μας χαρακτηρίζει  το κέφι, το μεράκι, το δέσιμο με την λαϊκή παράδοση. Μας ενοχλούν όμως η κιτς αισθητική, οι σπατάλες και οι υπερβολές όταν την ίδια στιγμή γίνεται οικονομία στο γενικό φωτισμό της πόλης, ζητάνε ενίσχυση από τους γονείς για τα αναλώσιμα ακόμα και τον στολισμό σχολείων και παιδικών σταθμών, αυξάνονται τα δημοτικά τέλη, μπαίνουν παρκόμετρα. Είναι θέμα προτεραιοτήτων που πρέπει να αντιστραφούν….

Αυτά τα λίγα με την αισιοδοξία των ανθρώπων που πιστεύουν ότι με αγώνες που θα ανατρέπουν τη σημερινλη κατάσταση θα έρθουν πολύ καλύτερες μέρες.

Όλοι και όλες στη Βουλή, σήμερα, στις 4 μμ – Αυτή η πολιτική η αντιλαϊκή θέλει χουντονόμους για να επιβληθεί

Όλοι και όλες στη Βουλή, σήμερα, στις 4 μμ
ενάντια στην αντιδραστική τροπολογία ποινικοποίησης του κινήματος κατά των πλειστηριασμών

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, με εκπρόθεσμη τροπολογία της τελευταίας στιγμής, προχωράει στο αντιδραστικό, χουντικής έμπνευσης, μέτρο της αυτεπάγγελτης δίωξης ενάντια στους αγωνιστές και τις αγωνίστριες κατά των πλειστηριασμών, που διεκδικούν την άμεση προστασία της στέγης καθώς και ό,τι απέμεινε σαν περιουσία στα λαϊκά νοικοκυριά και κινητοποιούνται μαχητικά και στα ειρηνοδικεία όλης της χώρας.

Αν νομίζει η σημερινή κυβέρνηση ότι θα τρομάξει και θα στριμώξει στη γωνία το λαϊκό κίνημα, ό,τι δεν έχουν πετύχει κυβερνήσεις και κυβερνήσεις – όπως πολύ καλά γνωρίζουν οι πρώην «αριστεροί» του ΣΥΡΙΖΑ, είναι πολύ γελασμένη.

Η πολιτική εξυπηρέτησης της κερδοφορίας των τραπεζών, του κεφαλαίου γενικότερα, πάει χέρι – χέρι με τον αυταρχισμό και την καταστολή. Μετά την προσπάθεια για ουσιαστική κατάργηση της απεργίας – εντολή ΣΕΒ, «ιδιώνυμο» για τον αγώνα κατά των πλειστηριασμών.

Το κίνημα θα υπερασπιστεί και το δικαίωμα στη στέγη, μέχρι να πετύχει τους στόχους του.

Κανένα σπίτι σε τράπεζες και κράτος
Ο αυταρχισμός και η καταστολή 
δεν θα περάσουν.

Συντονισμός Συλλογικοτήτων Αττικής

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας/πορεία στην Δυτική Αττική, ΚΥΡΙΑΚΗ, 17.12, 18:30μμ

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ!

ΤΟ ΤΑΞΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ ΝΑ ΜΗ ΜΕΙΝΕΙΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ!

ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ στη ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΠΟΡΕΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Ενάντια στη φιέστα που οργανώνουν κυβέρνηση/περιφέρεια.

ΚΥΡΙΑΚΗ, 17.12, 18:30μμ
Σημείο Συνάντησης:  σχολές ΟΑΕΔ Ελευσίνας, Παλαιά Εθνική οδός Αθηνών-Θηβών

Το Σάββατο, 16-12, και την Κυριακή, 17-12,πραγματοποιείται στα Μέγαρα και την Ελευσίνα, ΠεριφερειακόΣυνέδριο, που συνδιοργανώνει η Περιφέρεια Αττικής και ηκυβέρνηση για την παραγωγική ανασυγκρότηση κι ανάταξη τηςΔυτικής Αττικής.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και η Περιφέρεια Αττικής διάλεξανεποχή να ειρωνευτούν τους κατοίκους της περιοχής τάζοντας”αποκεντρωμένο διάλογο με κοινωνικούς και παραγωγικούςφορείς” για την ανάπτυξη, ενώ ακόμα δεν έχει στεγνώσει ηλάσπη από την τελευταία θανατηφόρα πλημμύρα που έπνιξετη Μάνδρα και την Πέραμο.

Θράσος που ξεπερνάει κάθε όριο,  το κλείσιμο της φιέσταςμε ομιλίες της περιφερειάρχη Ρ. Δούρου (που ακόμα δεν έχειαναλάβει μισή ευθύνη) και του Πρωθυπουργού Α. Τσίπρα στηνΕλευσίνα, την Κυριακή, στο Κλειστό Γυμναστήριο «ΑνδρέαςΔασκαλάκης».

Οι κάτοικοι της Δυτικής Αττικής γνωρίζουν στο πετσί τους,εδώ και δεκαετίες, ότι η ανάπτυξη που τάζει η κυβέρνησησημαίνει κερδοφορία για το κεφάλαιοκαι μνημονιακέςπερικοπέςφτώχεια και ανεργία για το λαό.

  • Η Ανάπτυξη τους σημαίνει αύξηση των ρύπων στοΘριάσιοπετρελαιοκηλίδες στον Σαρωνικόβιομηχανικέςζώνες κι “επιχειρηματικά πάρκα” μέσα στον οικιστικό ιστό,καταστρατήγηση όλων των περιβαλλοντικών όρων,άναρχη και αυθαίρετη δόμησημπαζώματα καιτσιμεντοποίησηχωρίς κανόνες και πολεοδομικόσχεδιασμό επέκταση των πόλεων.
  • Η ανάπτυξή τους σημαίνει μοίρασμα κερδών από δήμους,περιφέρεια και κράτος σε εργολάβους και  επιχειρηματίες.

Οι κάτοικοι της Μάνδρας μετράνε ακόμα τις απώλειες καιπροσπαθούν με απίστευτο προσωπικό μόχθο, κάθε μέρα,χωρίς καμιά βοήθεια από το τοπικό και κεντρικό κράτος, νακαθαρίσουν τα σπίτια τους, να αποκαταστήσουν στοιχειωδώςτις ζημιές και να επιστρέψουν στην κανονικότητα της ζωής καιτης εργασίας τους. Το τοπικό και κεντρικό κράτος απουσιάζειεπιδεικτικά από τη διαχείριση της καταστροφής, η κυβέρνησηπερνάει επιτυχώς τις εξετάσεις του ΔΝΤ και κλείνει”αξιολογήσεις”, η Περιφέρεια Αττικής μηδενίζει σχεδόν τιςκοινωνικές δαπάνες για να προσφέρει τα αποθεματικά στουςδανειστές, και όλοι μαζί παρουσιάζονται τώρα για υποσχεθούνσε μία από τις πιο χτυπημένες από τις απολύσεις και τηνανεργία περιοχές της χώρας  “αναπτυξιακή στρατηγική” και ναξεγελάσουν με χάντρες και καθρεφτάκια. Γελιούνται όμως οιίδιοι αν νομίζουν ότι θα πείσουν.

Καλούμε το λαό και τη νεολαία της Δυτικής Αττικής νααπαντήσουν αγωνιστικά και δυναμικάνα δώσουν μαζικόπαρών όχι στις κυβερνητικές φιέστες αλλά στους δρόμουςτης Ελευσίνας,  να διαδηλώσουν και να απαιτήσουν:

  • Να λογοδοτήσουν τώρα όλοι οι υπεύθυνοι για τηνκαταστροφή, όλοι οι εμπλεκόμενοι κυβερνητικοί και τοπικοίπαράγοντες, εργολάβοι και επιχειρηματίες.
  • Να  στηριχθούν οι κάτοικοι των περιοχών, να παρθούνάμεσα μέτρα για τις ανάγκες τους. Να αποζημιωθούν στοσύνολό τους (100%) και στο ακέραιο όσοι έχουν πληγεί.
  • Να διαγραφούν τα χρέη σε εφορία, ΟΑΕΕ, τράπεζες γιατους πληγέντες. Να σταματήσουν άμεσα οι όποιεςδιαδικασίες κατάσχεσης, να απαλλαγούν από τα δημοτικάτέλη. Να μη γίνει καμία διακοπή νερού, ρεύματος καιτηλεφώνου σε εργατικές και λαϊκές οικογένειες που έχουνχρέη. Κανείς εργαζόμενος να μη χάσει τη δουλειά του.
  • Μόνιμες προσλήψεις προσωπικού στο δήμο για τηναντιμετώπιση των αναγκών καμία απόλυση συμβασιούχουοποιασδήποτε μορφής.
  • Κατάργηση διοδίων Αττικής και Εθνικής Οδού για ναμπορούν να μετακινηθούν με ασφάλεια οι κάτοικοι και οιεργαζόμενοι των περιοχών.
  • Μέτρα τώρα αντιπλημμυρικής προστασίας μεολοκληρωμένο επιστημονικό σχεδιασμό για τη Δ. Αττική
  • Να γίνουν μελέτες και αυστηροί έλεγχοι ασφαλείας για να μηζήσουμε άλλες παρόμοιες καταστάσεις
  • Να γίνουν  έργα υποδομής για την εξυπηρέτηση τωνκοινωνικών αναγκών! Όχι άλλα έργα με γνώμονα ταεπιχειρηματικά κέρδη, την ασύδοτη, εγκληματική δράση τουκεφαλαίου, της καπιταλιστικής «ανάπτυξης», όχι άλλα έργαχωρίς να υπολογίζεται το ανθρώπινο και περιβαλλοντικόκόστος

ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ στη ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΠΟΡΕΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Ενάντια στη φιέστα που οργανώνουν κυβέρνηση/περιφέρεια.

 

ΔΩΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ: Το αφεντικό υποχρεούται να σου το δώσει πριν τον Αη Βασίλη…

ΔΩΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ: Το αφεντικό υποχρεούται να σου το δώσει πριν τον Αη Βασίλη…

Το δώρο Χριστουγέννων πρέπει να καταβληθεί σε κάθε εργαζόμενο μέχρι τις 21/12. Εάν αυτό δε γίνει … δεν καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια!

ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

# Όλοι οι μισθωτοί που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα με σχέση εξαρτημένης εργασίας αορίστου ή ορισμένου χρόνου, πλήρους ή μερικής απασχόλησης σε οποιοδήποτε εργοδότη δικαιούνται Δώρο Χριστουγέννων.

# Tο Δώρο Χριστουγέννων πρέπει να καταβληθεί το μέχρι την 21η Δεκεμβρίου κάθε έτους, υπόκειται σε εισφορές υπέρ ΙΚΑ, Φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών. Ασφαλώς, ο εργοδότης μπορεί να καταβάλλει το δώρο και νωρίτερα από την παραπάνω ημερομηνία.

# Τα δώρα σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να καταβληθούν σε είδος, αλλά μόνο σε χρήμα.

# Για τον υπολογισμό του ποσού των δώρων λαμβάνεται υπόψη ο τρόπος αμοιβής των μισθωτών δηλαδή αν αμείβονται με ημερομίσθιο ή με μισθό. Η χρονική περίοδος που υπολογίζεται το δώρο Χριστουγέννων αρχίζει από την 1η Μαΐου μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους.

# Οι εργαζόμενοι που η σχέση εργασίας τους με τον εργοδότη είχε διάρκεια χωρίς διακοπή όλη τη χρονική περίοδο που αναφέραμε δηλαδή από 1ης Μαΐου μέχρι 31ης Δεκεμβρίου κάθε έτους, δικαιούνται ολόκληρο το δώρο που είναι ίσο με ένα μηνιαίο μισθό για τους αμειβόμενους με μισθό και με 25 ημερομίσθια για τους αμειβόμενους με ημερομίσθιο.

# Όσοι όμως από τους παραπάνω μισθωτούς, που η σχέση τους με τον εργοδότη δεν διήρκησε ολόκληρο το χρονικό διάστημα (από 1/5 έως και 31/12), δικαιούνται να λάβουν τμήμα του δώρου ανάλογο με τη χρονική διάρκεια της εργασιακής τους σχέσης.

Σε αυτήν την περίπτωση το δώρο Χριστουγέννων υπολογίζεται ως εξής: 2/25 του μηνιαίου μισθού ή 2 ημερομίσθια -ανάλογα με το πώς αμείβονται- για κάθε 19 ημερολογιακές ημέρες διάρκειας της εργασιακής σχέσης. Ακόμα και οι μισθωτοί που εργάστηκαν χρονικό διάστημα μικρότερο των 19 ημερών δικαιούνται ανάλογο κλάσμα του δώρου.

# Εκτός από την περίπτωση που η εργασία παρασχέθηκε χωρίς διακοπή όλο το διάστημα από την 1η Μαΐου έως την 31η Δεκεμβρίου, στο διάστημα αυτό συνυπολογίζονται και όλες οι ημέρες που οι εργαζόμενοι-ες απουσιάζουν νόμιμα από την εργασία τους (π.χ. με ετήσια άδεια, με άδεια μητρότητας, με σπουδαστική άδεια). Ειδικά ως προς την απουσία των εργαζομένων λόγω ασθένειας, στο διάστημα υπολογισμού του δώρου Χριστουγέννων συνυπολογίζονται τα «τριήμερα ασθενείας», δηλαδή ο χρόνος απουσίας κατά τον οποίο δεν καταβάλλεται επίδομα ασθενείας, ενώ αφαιρούνται τα διαστήματα που καταβάλλεται από τον ασφαλιστικό φορέα επίδομα ασθενείας.

 

Το ταξικό, πολιτικό έγκλημα στη δυτική Αττική δεν μπορεί να μείνει αναπάντητο!

Η φονική τραγωδία στη Μάνδρα και τη Νέα Πέραμο είναι μια από τις μεγαλύτερες των τελευταίων δεκαετιών, με θύματα για άλλη μια φορά από τις φτωχογειτονιές τις Δυτικής Αττικής. Ο αριθμός των νεκρών έχει φτάσει πλέον τους 24. Ταυτόχρονα, μια ολόκληρη πολιτεία παραμένει μέσα στις λάσπες με τους κατοίκους να προσπαθούν με ό,τι μέσα διαθέτουν, χωρίς ρεύμα και νερό, να καθαρίσουν τους τόνους λάσπης και μπάζων. Εικόνες γενικής καταστροφής μιας ολόκληρης πόλης, του οδικού δικτύου, των υποδομών της, των καταστημάτων και των σπιτιών συνθέτουν τον απόηχο ενός εγκλήματος με ξεκάθαρα πολιτικό χαρακτήρα και ξεκάθαρο ταξικό πρόσημο.

Γιατί ακόμη μία φορά αποδεικνύεται περίτρανα, ότι τις καταστροφές, τις πλημμύρες, τους σεισμούς, τις ασθένειες από τα φουγάρα και τη χωματερή, ο λαός τις μετράει με νεκρούς, τραυματίες, αρρώστους, χαμένο μόχθο μίας ζωής, ενώ οι πλούσιοι τις βλέπουν από τα κανάλια ή από τις μετρήσεις και τις έρευνες…

Οι κυβερνητικές, περιφερειακές και δημοτικές, και αρχές πετώντας το μπαλάκι των ευθυνών, επιδίδονται σε έναν αέναο τηλεπικοινωνιακό τσακωμό, αντί να μεριμνήσουν ώστε να τεθεί σε λειτουργία ένας αποτελεσματικός μηχανισμός αποκατάστασης της περιοχής.  Μία εβδομάδα μετά και δεν υπάρχει η στοιχειώδης ενεργοποίηση για την αντιμετώπιση των ζημιών: για να καθαρίσει χωρίς καθυστέρηση η πόλη από τη λάσπη, να αποκατασταθεί το ρεύμα και το νερό, να δοθεί άμεσα στέγη και περίθαλψη σε όσους το έχουν ανάγκη!

Το ταξικά ανάλγητο δολοφονικό και μνημονιακό κράτος υπάρχει μόνο όταν το χρειάζεται ο πλούσιος και ο ισχυρός. Ενεργοποιείται αποτελεσματικά για την καταστολή διαδηλώσεων, για παρελάσεις ή επισκέψεις ευρωπαίων και Αμερικάνων πολιτικών, αλλά απουσιάζει όταν πεθαίνει και καταστρέφεται η εργατιά!

Το δε κενό της δημόσιας αρμοδιότητας και της κατάρρευσης των κοινωνικών υπηρεσιών έρχεται να καλυφθεί από τον στρατό ή από ΜΚΟ και εθελοντισμό, παρέχοντας τζάμπα εργασία και ευκαιρίες καριέρας για διεθνείς και εγχώριες οργανώσεις και δίκτυα συμφερόντων.

Πάνω στο πρόβλημα ξεδιπλώνεται από τους αστούς πολιτικούς κοκορομαχία πολιτικαντισμού και μεθόδευση για αποποίηση ευθυνών, με κορυφαία πράξη την κατάθεση μήνυσης από την περιφερειάρχη Αττικής κ. Δούρου.

Όμως, το προδιαγεγραμμένο έγκλημα έχει συγκεκριμένες αιτίες και για την τραγωδία υπάρχουν πολιτικές ευθύνες!

Πράγματι υπάρχει κλιματική αλλαγή, που οφείλεται στην καπιταλιστική «ανάπτυξη», την απληστία των κεφαλαιοκρατών για κέρδη, την άρνηση ηγετών όπως ο Τραμπ να συμφωνήσουν σε μείωση των ρύπων.  Υπάρχει και έλλειψη προσανατολισμού στη διαφύλαξη και προστασία των δασών από τις πυρκαγιές και από το χέρι του εμπρηστή που οπλίζουν τα οικονομικά συμφέροντα και οι δασοκτόνοι νόμοι, νέοι και παλιότεροι, ενώ δεν υπάρχει μέριμνα για αναδάσωση. Όλα αυτά συντελούν τα καιρικά φαινόμενα έντονα ή μη να φέρνουν καταστροφικές συνέπειες. Όμως, η επίκληση της κλιματικής αλλαγής και της σπανιότητας αυτών των φαινομένων από τον πρωθυπουργό για να καλύψει τις πολιτικές ευθύνες για το χωροταξικό σχεδιασμό, για την οικοδόμηση της πόλης ως ξέφραγο οικόπεδο για τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, για την ανυπαρξία έργων υποδομής, για την έλλειψη αντιπλημμυρικών έργων, για την ολιγωρία για άμεσα μέτρα προστασίας  δεν είναι δικαιολογία.

Και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και οι προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν την ευθύνη για όλα τα παραπάνω και για την έλλειψη σχεδιασμού και εκτέλεσης αντιπλημμυρικών έργων, τέτοιων ώστε να αντιμετωπίζεται  η εμφάνιση και ακραίων καιρικών φαινομένων. Έλλειψη που αποτυπώνει το «αναπτυξιακό μοντέλο» του πολιτικού συστήματος. Ένα μοντέλο ανάπτυξης,  που ευνοεί την άναρχη και αυθαίρετη δόμηση, που μπαζώνει τα ρέματα, προχωρά σε  αλόγιστες επεκτάσεις σχεδίων, νομιμοποιεί την καταπάτηση των δασών και την αυθαίρετη δόμηση, καίει τα δάση, τσιμεντοποιεί τα πάντα και θυσιάζει τη φύση στο κεφάλαιο και τις «επενδύσεις», προκρίνει τα έργα βιτρίνας, τις αναπλάσεις, τα έργα που φέρνουν εισπράξεις, αντί τα έργα υποδομών.

Ξέρουμε πολύ καλά, ότι όταν πρόκειται για τη διευκόλυνση επενδύσεων, όταν τίθεται ζήτημα για τη στήριξη των επιχειρηματικών συμφερόντων εκεί υπάρχουν τρόποι για φαστ τρακ διαδικασίες.. Με ευκολία βρίσκονται τρόποι για να δώσουμε λεφτά στο Φάληρο του Νιάρχου, για να διευκολυνθεί ο Λάτσης, για να εκποιηθεί η δημόσια περιουσία, για χρηματοδοτηθούν έργα βιτρίνας και αναπλάσεις πλατειών… Για τα άλλα, για τα σημαντικά έργα ασφάλειας, κολλάει τα πάντα η γραφειοκρατία. Και η λογική αυτή δεν αφορά μόνο τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Η πολιτική ευθύνη της Περιφερειακής διοίκησης Αττικής για τις κατευθύνσεις αυτές είναι τεράστια! Ενδεικτικά, τον  περασμένο Ιούλη, το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, ενέκρινε την «Ίδρυση Επιχειρηματικού Πάρκου» στον Ασπρόπυργο, χωρίς να τηρούνται βασικότατες προϋποθέσεις και όροι της πολεοδομικής και περιβαλλοντικής νομοθεσίας, σε μια περιοχή που διασχίζεται από 7 ρέματα που δεν έχουν οριοθετηθεί!

Ενώ τα κονδύλια που δαπανώνται δήθεν για την αντιπλημμυρική προστασία πηγαίνουν κυρίως σε έργα εγκιβωτισμού των ρεμάτων και τσιμεντοποίησης και σε  κυκλώματα «ημέτερων» προμηθευτών των υπουργείων, της Περιφέρειας και των Δήμων.

Ήρθε όμως η ώρα, οι εργαζόμενοι, η νεολαία, τα πληττόμενα λαϊκά στρώματα να μην αφήσουν και αυτό το φονικό έγκλημα χωρίς απάντηση!

Θα αγωνιστούμε όλοι μαζί και η οργή μας θα γίνει ένα ορμητικό ποτάμι που θα πάρει στο διάβα του όλη τη σαπίλα τους, τις υποσχέσεις για τα ψίχουλα βοήθειας, τα διοικητικά προσχήματα και την κυνική αδιαφορία τους για τις ανάγκες της λαϊκής πλειοψηφίας!

Για να μη θρηνήσουμε άλλους νεκρούς αδικοχαμένους!

Για να ανατρέψουμε συνολικά την αστική πολιτική και την μνημονιακή καταστροφή αυτών και των προηγουμένων και όλων όσων μετατρέπουν ακόμα και τη φύση σε συνεργό των δολοφονικών τους πολιτικών!

Απαιτούμε και Διεκδικούμε:

  • Να λογοδοτήσουν τώρα όλοι οι υπεύθυνοι σε κυβέρνηση και κράτος περιφέρεια και δήμους, εργολάβοι και επιχειρηματίες!
  • Να  στηριχθούν οι κάτοικοι των περιοχών, άμεσα μέτρα για την ένδυση, στέγαση, τη σίτιση. Να ολοκληρωθεί η καταγραφή των ζημιών, στα νοικοκυριά, και μικρές επιχειρήσεις. Να αποζημιωθούν στο σύνολό τους (100%) και στο ακέραιο όσοι πλήγηκαν!
  • Μέριμνα για συναδέλφους πρόσφυγες και μετανάστες που μένουνε σε “παραπήγματα” στην ευρύτερη περιοχή των Μεγάρων, της Μάνδρας και της Μαγούλας.
  • Διαγραφή των χρεών σε εφορία, ΟΑΕΕ, τράπεζες για τους πληγέντες. Να σταματήσουν άμεσα οι όποιες διαδικασίες κατάσχεσης. Απαλλαγή από τα δημοτικά τέλη. Καμία διακοπή νερού, ρεύματος και τηλεφώνου σε εργατικές και λαϊκές οικογένειες που έχουν χρέη.
  • Μόνιμες προσλήψεις προσωπικού στο δήμο για την αντιμετώπιση των αναγκών καμία απόλυση συμβασιούχου οποιασδήποτε μορφής. Ενίσχυση του Θριάσιου Νοσοκομείου με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων. Πλήρη στελέχωση με μόνιμο προσωπικό και εξοπλισμό των Κέντρων Υγείας Ελευσίνας και Μεγάρων. Δημιουργία αντίστοιχων Κέντρων Υγείας σε Μάνδρα, Ασπρόπυργο, Νέα Πέραμο και Μαγούλα.
  • Κατάργηση διοδίων Αττικής και Εθνικής Οδού για να μπορούν να μετακινηθούν οι κάτοικοι και οι εργαζόμενοι των περιοχών. Αποκλειστικά δωρεάν και με ασφάλεια μεταφορά των μαθητών στα σχολεία.
  • Να ληφθούν τώρα μέτρα αντιπλημμυρικής προστασίας με ολοκληρωμένο επιστημονικό σχεδιασμό για όλη τη χώρα και την Αττική, που θα περιλαμβάνει τα βουνά, τα ρέματα και τα ποτάμια,  για να μη θρηνήσουμε άλλους νεκρούς από καμία κακοκαιρία! Να γίνουν μελέτες και αυστηροί έλεγχοι ασφαλείας  για να μη ζήσουμε άλλες παρόμοιες καταστάσεις!
  • Όχι άλλα έργα με γνώμονα τα επιχειρηματικά κέρδη, την ασύδοτη, εγκληματική δράση του κεφαλαίου, της καπιταλιστικής «ανάπτυξης», όχι άλλα έργα χωρίς να υπολογίζεται το ανθρώπινο και περιβαλλοντικό κόστος!  Έργα υποδομής για την εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών!

 

Αριστερές – Αντικαπιταλιστικές Κινήσεις Πόλης-Περιφέρειας

Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας

Ανταρσία στην Κοκκινιά της Προσφυγιάς και της Αντίστασης

Ανυπακοή στις γειτονιές των Αμπελοκήπων και της Μενεμένης

Ανυπότακτη Καισαριανή Αριστερή Αντικαπιταλιστική Κίνηση

Ανυπότακτη Πετρούπολη

Ανυπότακτη Πόλη-Αντικαπιταλιστική Παρέμβαση στις γειτονιές Αγ. Αναργύρων Καματερού

Ανυπότακτο Αγρίνιο

Αριστερή Κίνηση Αγίας Βαρβάρας Αντι-θέσεις

Αριστερή Κίνηση Περιστερίου

Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα

Αριστερή Παρέμβαση στα Γιάννενα

Αριστερή Πρωτοβουλία Γλυφάδας

Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση Μαρουσιού «Εκτός των Τειχών»

Εκτός Πλάνου- Αντικαπιταλιστική Κίνηση Ελληνικού Αργυρούπολης

Εκτός Σχεδίου-Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση Ν. Ιωνίας

Κίνημα στην Πόλη στου Ζωγράφου

Μαχόμενη Αριστερή Δύναμη Ανατροπής Δάφνης-Υμηττού-ΜΑΡΙΔΑ

Μαχόμενη Ηλιούπολη

Μέτωπο Ρήξης Ανατροπής στο Δήμο Θέρμης

Μια Πόλη Ανάποδα-Αριστερή παρέμβαση στους δρόμους της Ν. Σμύρνης

Ρήξη  και Ανατροπή στο Νέο Ηράκλειο-Αντικαπιταλιστική Δημοτική Κίνηση

Φυσάει Κόντρα στην Αγία Παρασκευή

Ανταρσία στα Χανιά

Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική

Ανταρσία στο Αιγαίο

Ανταρσία στο Μοριά-Συμπόρευση για την ανατροπή

Ανταρσία – Αντικαπιταλιστική Αριστερή στην Κ. Μακεδονία

Αντικαπιταλιστική Αριστερά στα Ιόνια

Ανυπότακτη Κρήτη

Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Ανατροπή

Αριστερή Παρέμβαση στην Ήπειρο

Αριστερή Παρέμβαση στη Στερεά Ελλάδα

Αρ.Συ. Ανατροπή-Ανταρσία στη Δυτική Μακεδονία