22 ΓΕΝΑΡΗ – 5 ΦΛΕΒΑΡΗ: ΜΕΡΕΣ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ / ΚΟΙΝΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΩΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΕΩΝ

ΚΟΙΝΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΩΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΕΩΝ

Στηρίζουμε τις πανελλαδικές πρωτοβουλίες για συντονισμό δράσεων

ΣΑΒΒΑΤΟ 22 ΓΕΝΑΡΗ – ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

ΣΑΒΒΑΤΟ 5 ΦΛΕΒΑΡΗ – ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ-ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ & ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ

Με μαζικό, δυναμικό, ανυποχώρητο αγώνα

Ήρθε η ώρα να βάλουμε τέλος στην εγκληματική κυβερνητική πολιτική

Δύο χρόνια από το ξέσπασμα της πανδημίας και η δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης έχει δημιουργήσει ένα εφιαλτικό τοπίο για την υγεία, τη ζωή του και την αξιοπρέπεια του λαού. Παρά τις ηρωικές προσπάθειες των υγειονομικών του ΕΣΥ που έχουν βοηθήσει να σωθούν χιλιάδες ασθενείς, ο αριθμός των νεκρών έχει ξεπεράσει τις 21.600. Δεκάδες συνάνθρωποί μας χάνουν καθημερινά την ζωή τους ή βρίσκονται διασωληνωμένοι σε αποδεκατισμένα νοσοκομεία, με ανεπαρκείς υποδομές και λιγοστό, εξουθενωμένο προσωπικό. 

Μπροστά στην εκτίναξη των κρουσμάτων, η κυβέρνηση συνεχίζει την προκλητική εξυπηρέτηση των μεγαλοεπιχειρηματιών της υγείας, αρνούμενη, όχι μόνο να ικανοποιήσει τα αιτήματα για τη θωράκιση του δημόσιου συστήματος υγείας, αλλά ακόμα και να εξασφαλίσει επαρκή, δωρεάν τεστ. Τεράστιες ουρές συγκεντρώνονται έξω από διαγνωστικά κέντρα και φαρμακεία. Τα σχολεία άνοιξαν χωρίς κανένα μέτρο προστασίας. Ο ΕΟΔΥ έχει καταρρεύσει. Το ΕΣΥ έχει αποδεκατιστεί με αποτέλεσμα την αύξηση θανάτων από Covid19 και την αδυναμία κάλυψης άλλων επειγουσών ιατρικών αναγκών. Επιλέγει αλλοπρόσαλλα μέτρα, απαγορεύσεις και περιορισμούς δήθεν για τον περιορισμό της πανδημίας και ταυτόχρονα εστιάζει στην πόλωση, τη στοχοποίηση, την επίκληση της ατομικής ευθύνης, τους διαχωρισμούς και στις διαρκείς διαβεβαιώσεις για το «τέλος της πανδημίας».

Ενώ οι βαθύπλουτοι αυξάνουν τον πλούτο τους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα βρίσκονται μπροστά στην οικονομική αφαίμαξη. Ολόκληρα τμήματα εργαζομένων χάνουν τα εισοδήματά τους χωρίς καμία ενίσχυση, ενώ μια σκληρή ταξική επίθεση συντελείται μέσα από την πρωτοφανή ακρίβεια, τους χαμηλούς μισθούς, την ανεργία στα ύψη και τις περικοπές των συντάξεων.Ο φετινός χειμώνας είναι πιο σκοτεινός, με όλο και περισσότερους/ες να αδυνατούν να προμηθευτούν βασικά αγαθά και να καλύψουν στοιχειώδεις ανάγκες. Οι τρομακτικές αυξήσεις στην ενέργεια (ηλεκτρικό ρεύμα και θέρμανση) καταδικάζουν χιλιάδες στο κρύο, ενώ μόνο εντός του Δεκεμβρίου περισσότεροι από 20 συνάνθρωποι μας βρήκαν το θάνατο στην προσπάθειά τους να ζεσταθούν μέσα στα σπίτια τους. Οι αυξήσεις σε τρόφιμα, διόδια, μετακίνηση, βασικά αγαθά οδηγούν ακόμα περισσότερα νοικοκυριά στη φτώχεια. Ακόμα και η ανίχνευση και αντιμετώπιση του κορονοϊού από την κερδοσκοπία των εταιρειών υγείας με τις πλάτες της κυβέρνησης πάνω στα μέσα προστασίας, τα τεστ, τα φάρμακα αποτελεί ένα δυσβάσταχτο κόστος.

Τόσο η τωρινή, όσο και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν ευθύνη για την διάλυση του ΕΣΥ και την κοινωνική κατάρρευση. Αντί μπροστά στην πανδημία να ενισχυθεί η δημόσια υγεία και να παρθούν μέτρα προστασίας, η κυβέρνηση επιλέγει τη μείωση των δαπανών για την υγεία κατά 820 εκ. € και των κοινωνικών δαπανών κατά 1,7 δισ. € , ενώ παράλληλα αυξάνει τις δαπάνες για εξοπλισμούς και την ενίσχυση σε προσωπικό και μέσα των δυνάμεων καταστολής.

Ταυτόχρονα με πρόσχημα την πανδημία η κυβέρνηση εντείνει την αυταρχική επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες. Χρησιμοποιεί καταστολή, απολύσεις, ενώ βάζει διαρκώς στο στόχαστρο τον συνδικαλισμό, τις διαδηλώσεις, το πανεπιστημιακό άσυλο, τα δικαιώματα των προσφύγων κ.α. Μετέτρεψε την ανάγκη για μαζικό εμβολιασμό σε εργαλείο μετάθεσης ευθυνών, τορπιλίζοντας και το πρόγραμμα εμβολιασμού.

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια εκτεταμένη συναίνεση απέναντι στην ασκούμενη πολιτική της κυβέρνησης από όλες τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις σε κοινοβούλιο, περιφέρειες και δήμους. Με την αλληλοϋποστήριξη κυβέρνησης, καθεστωτικών κομμάτων, ΜΜΕ και εργοδοσίας θέλουν να μας πείσουν ότι αυτή η πολιτική είναι μονόδρομος. Να συγκαλύψουν τις ευθύνες της Ε.Ε., την ταξική εκμετάλλευσης της πανδημίας, την κερδοσκοπία των φαρμακευτικών εταιρειών και των ιδιωτικών κλινικών. Η αγωνιστική απραξία του επίσημου συνδικαλιστικού κινήματος τους επικουρεί για να επιβληθεί μια παραλυτική αδυναμία.

Μόνος δρόμος αντιμετώπισής τους στην πράξη οι αγώνες των «από κάτω». Οι συλλογικοί αγώνες και η λαϊκή οργάνωση είναι ο δικός μας μονόδρομος για να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας με ένα κίνημα για τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας. Με απεργιακές κινητοποιήσεις, κλιμάκωση και αλληλεγγύη στους υγειονομικούς και εκπαιδευτικούς που αγωνίζονται.

Η εγκληματική πολιτική και κυβέρνηση, πρέπει να ηττηθεί, να ανατραπεί. Ήρθε η ώρα για μια λαϊκή αντεπίθεση. Ένα μεγάλο, παλλαϊκό αγωνιστικό μέτωπο που να διεκδικήσει αλλά και να επιβάλλει μια σειρά από αναγκαία μέτρα προστασίας και επιβίωσης των εργαζομένων/ανέργων και της νεολαίας:

  •  Δωρεάν PCR τεστ σε όλες και όλους. Διανομή μασκών FFP2/KN95. Επαρκής χρόνος καραντίνας πληρωμένης αδείας για την περίοδο της νοσηλείας/ανάρρωσης/αναμονής αποτελεσμάτων.
  • Αποτελεσματικό εκτεταμένο σύστημα ιχνηλάτησης από τον ΕΟΔΥ παντού. Πρόνοια-φροντίδα για τους νοσούντες, ηλιωκιωμένους, ευπαθείς ομάδες.
  • Μέτρα προστασίας στους χώρους εργασίας. Ενίσχυση των ΜΜΜ, αύξηση δρομολογίων.
  • Ασφαλής λειτουργία των σχολείων με 15 μαθητές ανά τμήμα και με πρόσληψη του απαραίτητου προσωπικού. Αναίρεση των συγχωνεύσεων των τμημάτων. Τακτική απολύμανση των σχολείων από ειδικά συνεργεία του Δήμου. Καθημερινοί έλεγχοι-ιχνηλατήσεις από νοσηλευτές, δωρεάν τεστ και μέσα προστασίας.
  • Στήριξη του ΕΣΥ με προσλήψεις προσωπικού και ενίσχυση του εξοπλισμού και υποδομών. Ενίσχυση της πρωτοβάθμιας υγείας. Επίταξη των ιδιωτικών κλινικών, ένταξή τους στο δημόσιο σχεδιασμό. Άμεση αύξηση των δαπανών για την υγεία. Να μην κλείσει κανένα νοσοκομείο, αλλά αντίθετα να ανοίξουν οι κλειστές μονάδες. Επιστροφή των υπό αναστολή υγειονομικών.
  • Ενίσχυση του μαζικού εμβολιασμού για όλους. Όχι στους διαχωρισμούς και στη σκοταδιστική εκστρατεία ενάντια στον εμβολιασμό. Κατάργηση των προστίμων, της αναστολής εργασίας, των απολύσεων και διαχωρισμών των ανεμβολίαστων.
  • Οικονομική στήριξη ανέργων και εργαζομένων, των επαγγελμάτων που πλήττονται από την πανδημία. Αξιοπρεπής διαβίωση για όλο το λαό. Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, επίδομα ανεργίας ίσο με τον κατώτατο μισθό.
  • Όχι στις αυξήσεις τιμών ρεύματος, θέρμανσης, τροφίμων και δημόσιων αγαθών. Μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, την ενεργειακή φτώχεια και τη στεγαστική επισφάλεια. Απαγόρευση εξώσεων, πλειστηριασμών, και διακοπών παροχής. Φραγμός στις αυξήσεις των ενοικίων. Προγράμματα στέγασης για όλους. Διαγραφή χρεών των λαϊκών νοικοκυριών προς τράπεζες, κράτος, ΔΕΗ κ.ά.
  • Αποκλειστικά δημόσιες υπηρεσίες ρεύματος-ενέργειας και νερού – Άμεση κρατικοποίηση των ιδιωτικών εταιρειών παροχής τους – Άμεση και μαζική διεύρυνση των δικαιούχων κοινωνικού τιμολογίου με χαμηλότερες τιμές
  • Φοροαπαλλαγές για τους φτωχούς και όχι για τους πλούσιους – Κατάργηση/μείωση συντελεστών του ΦΠΑ στα είδη διατροφής, το ηλεκτρικό ρεύμα και άλλα βασικά είδη
  • Όχι στην καταστρατήγηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και τον κρατικό αυταρχισμό. Όχι στη διαχείριση της πανδημίας με αυταρχισμό και καταστολή, όχι στα μέτρα περιορισμού των ελευθεριών, τα πρόστιμα και τις απολύσεις.

Δίνουμε τη μάχη όλοι μαζί στους δρόμους συλλογικού αγώνα. Για τη δουλειά , το «ψωμί», την υγεία, τη ζωή και την ελευθερία.

Μένουμε διαρκώς ενεργοί με πολύμορφες δράσεις σε κάθε χώρο, πόλη γειτονιά και με κεντρικά μαζικά ραντεβού:

  • Το Σάββατο 22 Γενάρη στις 12.00 στο Σύνταγμα και στις πλατείες όλης της Ελλάδας «Μέρα Δράσης για την Υγεία και την Αξιοπρέπεια»
  • Το Σάββατο 5 Φλεβάρη «Πανελλαδική μέρα δράσης ενάντια στις αυξήσεις ρεύματος-θέρμανσης & την ακρίβεια» με δράσεις που οργανώνονται σε όλη τη χώρα.

Περιφερειακές κινήσεις

  1. Αν. Μακεδονία-Θράκη: Αριστερή Αντικαπιταλιστική Παρέμβαση-Ανταρσία σε Α.Μ.Θ.
  2. Αττική: Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική- Ανταρσία σε κυβέρνηση-Ε.Ε -Δ.Ν.Τ.
  3. Βόρειο Αιγαίο: Ανταρσία στο Αιγαίο-Αντικαπιταλιστική Αριστερά
  4. Δυτική Ελλάδα: Αριστερή Παρέμβαση-Αντικαπιταλιστική Κίνηση στη Δυτική Ελλάδα
  5. Ήπειρος: Αριστερή Παρέμβαση στην Ήπειρο
  6. Θεσσαλία: Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή
  7. Κ. Μακεδονία : Ανταρσία – Αντικαπιταλιστική Αριστερά στην Κ. Μακεδονία
  8. Κρήτη: Ανυπόταχτη Κρήτη- Αντικαπιταλιστική Αριστερή Παρέμβαση
  9. Ιόνιο: Αντικαπιταλιστική Αριστερά στα Ιόνια
  10. Πελοπόννησος: Ανταρσία στο Μωριά – Συμπόρευση για την ανατροπή
  11. Στερεά Ελλάδα: Αριστερή Παρέμβαση στη Στερεά Ελλάδα

Κινήσεις πόλης

1.         Αγ. Αναργύρων-Καματερού: Ανυπότακτη Πόλη – Αντικαπιταλιστική Παρέμβαση στις γειτονιές Αγ. Αναργύρων-Καματερού

2.         Αθήνα: Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα – Ανταρσία σε κυβέρνηση – Ε.Ε. – Δ.Ν.Τ

3.         Αμπελόκηποι – Μενεμένη: Ανυπακοή στις Γειτονιές των Αμπελοκήπων και της Μενεμένης

4.         Βύρωνας: Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα

5.         Γλυφάδα: Αριστερή Πρωτοβουλία Γλυφάδας

6.         Δάφνη-Υμηττός: Μαχόμενη Αριστερή Δύναμη Ανατροπής Δάφνης- Υμηττού (Μ.ΑΡΙ.Δ.Α.)

7.         Ελληνικού – Αργυρούπολης: Εκτός Πλάνου – Αντικαπιταλιστική Κίνηση Ελληνικού – Αργυρούπολης

8.         Ηλιούπολη: Μαχόμενη Ηλιούπολη Αριστερή Ανατρεπτική Κίνηση (ΜΑ.ΧΗ.)

9.         Θέρμη: Μέτωπο Ρήξης και Ανατροπής δημοτικό σχήμα Βασιλικών, Θέρμης, Μίκρας

10.       Θεσσαλονίκη: Δύναμη Ανατροπής Θεσσαλονίκης

11.       Ιωάννινα : Αριστερή Παρέμβαση στα Γιάννενα

12.       Ίλιον: Αριστερή Κίνηση Ιλίου (ΑΡΚΙ)

13.       Καισαριανή : Ανυπόταχτη Καισαριανή-Αριστερή Αντικαπιταλιστική Κίνηση

14.       Καλλιθέα: Αριστερή Ανατρεπτική Δημοτική Κίνηση Καλλιθέας «Μια Πόλη στο Δρόμο»

15.       Μαρούσι : Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση Αμαρουσίου «Εκτός των Τειχών»

16.       Μυτιλήνη: Ανυπότακτη Μυτιλήνη

17.       Νέα Ιωνία: Εκτός Σχεδίου Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Νέα Ιωνία

18.       Νέα Σμύρνη: Μια πόλη Ανάποδα-Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης

19.       Πάτρα: Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Πάτρα – Ανταρσία σε Κυβέρνηση – ΕΕ – Κεφάλαιο

20.       Πειραιάς: Αριστερή Αντικαπιταλιστική Κίνηση Πειραιά -”Ανταρσία στο Λιμάνι”

21.       Περιστέρι: Αριστερή Κίνηση Περιστερίου

22.       Πρέβεζα: Ανυπότακτη Κίνηση για τα χωριά και την πόλη της Πρέβεζας

Η συγκέντρωση υπογραφών συνεχίζεται

Μια οφειλόμενη απάντηση στις κυνικές εξαγγελίες Κωσταντάτου για την έμφυλη βία.

Μια γυναίκα δέχτηκε δολοφονική επίθεση μέσα στο σπίτι της από το σύντροφό της. Μια απόπειρα γυναικοκτονίας δηλαδή έλαβε χώρα σε μια γειτονιά της Αργυρούπολης με μόνιμη αστυνομική παρουσία, όχι από κάποιον ξένο, όχι από τη ρατσιστική αναπαράσταση του περιθωριακού, σκοτεινού άλλου, αλλά από τον άντρα που κρατούσε τα κλειδιά του σπιτιού της! Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι γνωστές φωνές, δεν κατάφεραν να επιστρατεύσουνσουν την άλλη πλευρά της κακοποίησης, το victim blaming. Δεν μπόρεσαν να πουν “τι γύρευε εκεί;” “Μήπως προκάλεσε;” κλπ. Από αυτή τη δύσκολη θέση ήρθε “θεσμικά” να τους βγάλει ο δήμαρχος. Με τις κυνικές του εξαγγελίες για δωρεάν μαθήματα αυτοάμυνας στις γυναίκες καταφέρνει να μετακυλήσει σε αυτές όλη την ευθύνη της προστασίας τους από την έμφυλη βία και κακοποίηση. Είναι αρνητικό να προσφέρονται δωρεάν μαθήματα αυτοάμυνας; Προφανώς όχι, είναι θεμιτό ούτως ή άλλως να έχουμε δωρεάν πρόσβαση στον αθλητισμό γενικότερα στο Δήμο μας. Το εγκληματικά αποτρόπαιο είναι ότι η αυτοάμυνα προβάλεται από τη δημοτική αρχή ως απάντηση στο ζήτημα της κακοποίησης και των γυναικοκτονιών. Ο δήμαρχος της βιτρίνας, των λαμπρών εκδηλώσεων, των πλαστικών, του τσιμέντου και των λαμπτήρων, αντί έστω τώρα, να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί, να θέσει ως προτεραιότητα τη δημιουργία δομών φιλοξενίας και υποστήριξης, να εκπονήσει προγράμματα οικονομικής ενίσχυσης των επιζωσών, τους απαντά πρακτικά: “μαθετε πολεμικές τέχνες“. Οι γυναίκες δε δολοφονούνται επειδή δεν ξέρουν πολεμικές τέχνες. Οι πολεμικές τέχνες δε διδάσκουν την κακοποίηση ούτε σε προστατεύουν από αυτή. Ή έμφυλη βία γενικότερα, δεν είναι ζήτημα προσωπικής άμυνας, δεν είναι μόνο η γυναικοκτονία ή ο βιασμός. Η κακοποίηση στο σπίτι, η παρενόχληση στο δρόμο, τα ΜΜΜ, τη δουλειά, το μπούλινγκ στο σχολείο είναι όλα μέρος της συνεχώς αναπαραγόμενης παθογένειας που δημιουργείται από την έμφυλη και ταξική εκμετάλλευση. Όλα αυτά τα περιστατικά έχουν κοινή μήτρα. Την πεποίθηση ότι υπάρχει το ισχυρό φύλο που μπορεί να αναπτύσσει σχέσεις ιδιοκτησίας με το αδύναμο, μπορεί να εξουσιάζει, να παρενοχλεί, να ασκεί βία σε ό,τι θεωρεί διαφορετικό, μη φυσιολογικό, αδύναμο. Είναι οι νταήδες -νέοι και μεγαλύτεροι- που βρίσκονται σε διπλανές πόρτες και ασκούν την κακοποιητική συμπεριφορά τους όσο τους παίρνει.

Και να φύγεις, που θα πας; Αυτή είναι η ατάκα στα χείλη κάθε κακοποιητή συζύγου κάθε βιαστή από το οικογενειακό περιβάλλον, κάθε νταβατζή. Είναι ενδεικτική μιας αδίστακτης νοοτροπίας που δείχνει τον κυνισμό τέτοιων τεράτων, ένα κυνισμό που θρέφεται από τα κλειστά στόματα στις γειτονιές μας, από την αδιαφορία, τον ατομισμό και το «κοίτα τη δουλειά σου». Οι θύτες «δένουν» τα θύματά τους από παντού. Δεν μένουν μόνο οι κλειδωμένες πόρτες. Δημιουργούν ένα ολόκληρο ασφυκτικό περιβάλλον στα θύματά τους με κάθε είδους ψυχολογικούς και οικονομικούς εκβιασμούς με κάθε είδους απειλές βίας. Ας χαμηλώσουν λίγο το βλέμμα όσοι και όσες τόσο εύκολα λένε «ας έφευγε». Το ζήτημα δεν είναι ο ηρωισμός των θυμάτων αλλά τα υγιή αντανακλαστικά της κοινωνίας. Το κατηγορώ των θυμάτων επιστρέφει με το «ας μίλαγες», «ας έκανες κάτι όταν έπρεπε». Δεν ξεχνάμε την άτυχη γυναίκα που δολοφονήθηκε πριν λίγα χρόνια στο Ελληνικό, από τον άντρα της και είχε την ατυχία να συναντήσει αιμόφυρτη τον ταξιτζή που δεν ήθελε να λερώσει το ταξί του. Δεν ξεχνάμε τα πρόσφατα περιστατικά παρακολουθήσεων-παρενοχλήσεων. Δεν ξεχνάμε το μπούλινγκ και την ομοφοβία στα σχολεία. Δεν ξεχνάμε την αυτοκτονία του Νικόλα, την απόπειρα αυτοκτονία και άλλου μαθητή. Γνωρίζουμε ότι το κράτος κεντρικό και τοπικό, δεν έχει καμία διάθεση να κινηθεί γρήγορα και ουσιαστικά. Δεν θα τους χαριστούμε όμως στις ευθύνες τους. Εύκολα βγάζουν λόγους για δημοσιότητα, εύκολα θα πουν me too κτλ. Κάνουν όμως κάτι πιο χρήσιμο;

Θα πάρει επιτέλους ο δήμος μας και κάθε δήμος κάποια ουσιαστική πρωτοβουλία; Θα σταματήσει επιτέλους ο Κωνσταντάτος τις χυδαίες δηλώσεις που ξεχειλίζουν ματσίλα και υποκρισία;

 📣Εμείς καλούμε κάθε φορέα στην πόλη να συζητήσει πάνω στο παρακάτω πλαίσιο διεκδίκησης.

 ✊Διεκδικούμε για όλες τις γυναίκες, για όλα τα άτομα που επιζούν έμφυλης βίας, ανεξάρτητα από την εθνικότητα, την υπηκοότητα και τους λόγους που βρέθηκαν εδώ:

 🟣Άμεση δημιουργία στο δήμο μας ξενώνα μακροχρόνιας και ασφαλούς στέγασης μακριά απο τους κακοποιητές με ελεύθερη πρόσβαση σε υπηρεσίες ιατρικής, ψυχολογικής και νομικής υποστήριξης.

 🟣οικονομική υποστήριξη προκειμένου να κατακτούν & να διατηρούν την ανεξαρτησία τους με κρατική χρηματοδότηση.

 🟣Πρωτοβουλια για την εκπόνηση από το Δήμο, ειδικών προγραμμάτων (επαν)ένταξης για τοξικοεξαρτημένες, θύματα τράφικινκ, μετανάστριες και προσφύγισσες.

 🟣ειδικά εκπαιδευτικά προγράμματα που για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τις έμφυλες ανισότητες, τις γυναικοκτονίες και τη βία.

Παρέμβαση της ΕΚΤΟΣ ΠΛΑΝΟΥ

📣Κυριακή 16/1 προχωρήσαμε σε παρέμβαση στην πλατεία Σουρμένων στο πλαίσιο της 22 ΓΕΝΑΡΗ – Πανελλαδική Μέρα Δράσης για την υγεία και την Αξιοπρέπεια του Λαού

Αυτό που βλέπουμε εδώ και καιρό είναι κυβέρνηση σε άλλο σύμπαν απίστευτα μακριά από την κοινωνική πραγματικότητα. Μπορεί να έχουν συνηθίσει στο γλύψιμο των πετσοκάναλων και στην αστεία αντιπολίτευση-συγκυβέρνηση του Συριζα αλλά παντού ακούς το Μητσοτάκη γαμ… Μπορεί να νομίζουν ότι θα σπάνε πλάκα με τα άγχη και τα ζόρια μας αλλά να ξέρουν ότι δεν τρώμε κουτόχορτο. Μπορεί να νομίζουν ότι θα κάνουν παρέλαση οι αντιλαϊκοί νόμοι (ν Χατζηδάκη, ν Βορίδη, ν Τσιάρα, ν Κεραμέως) αλλά οι μέρες τους είναι μετρημένες. Μπορεί να νομίζουν ότι θα συνεχίσουμε να μετράμε νεκρούς από την πανδημία (και όχι μόνο) βλέποντας την προκλητική αδιαφορία για ενίσχυση της δημόσιας υγείας αλλά η οργή ξεχειλίζει. Μπορεί να νομίζουν ότι θα βρουν άλλοθι στους ανεμβολίαστους, ότι θα σπείρουν διχόνοια αλλά οι περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι τα λοκντάουν για λίγους, τα πρόστιμα και οι απολύσεις δεν έχουν να κάνουν με διαχείριση πανδημίας αλλά με χτύπημα στις λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα. Επενδύουν σε μια νέα ανώτερη καταστολή που σίγουρα θα χρειαστούν το επόμενο διάστημα.❗Ο μόνος που μπορεί να συναγωνιστεί τον Μητσοτάκη σε έπαρση και αλαζονεία είναι ο δικός μας ‘άρχοντας’ Κωνσταντάτος. Έχει αποσυρθεί στη ασφάλεια των διαδικτυακών δημοτικών συμβουλίων, δεν δίνει λογαριασμό πουθενά, δεν ελέγχεται από κανένα, δεν ακούει του πολίτες και τους τοπικούς φορείς. Έχει το δικό του μερίδιο στην αποτυχία διαχείρισης της πανδημίας, δεν κάνει απολύτως τίποτα στα σχολεία, έχει καταστρέψει το τοπικό κέντρο υγείας, παραγγέλνει λεωφορεία με μικρότερα παράθυρα, δεν φροντίζει για επιπλέον καθαριότητα ούτε στους κάδους ούτε στις παιδικές χαρές. Συνεχίζει να χειροκροτεί τη ΝΔ και τους υπουργούς της, ειρωνεύεται κάθε φωνή αντίστασης και κυκλοφορεί σαν σερίφης στους δρόμους μοιράζοντας απειλές δείχνοντας ιδιαίτερομένος στη νεολαία. Έχει παρατήσει την πόλη και ήδη τα πρόχειρα έργα τις πρώτης θητείας φαίνονται παλιά.🚩Όλος αυτός ο συρφετός λοιπόν μας είχε ζαλίσει με την επιστροφή στην κανονικότητα. Χωρίς καμία ντροπή τα βλέπουν όλα να πηγαίνουν καλά. Η μόνη όμως κανονικότητα που φέρνουν είναι αυτή του φόβου και της αβεβαιότητας για την επόμενη μέρα. Αυτή τους την επιστρέφουμε, χάρισμά τους.Βρισκόμενοι στον τρίτο χρόνο πανδημίας είναι πλέον ξεκάθαρο. Θέλουν να χαμηλώσουμε τον πήχη, να έχουμε λιγότερες προσδοκίες από τη ζωή, να προσαρμοστούμε πιο εύκολα στη νέα φτωχοποίηση. Ας μην περάσουν τα παιδιά στο πανεπιστήμιο, υπάρχουν τα ιδιωτικά κολέγια, ας μην περιμένουμε μεγάλη σύνταξη, υπάρχει και το επικουρικό, ας μην ξενυχτάμε πολύ τα βράδια έχουμε και δουλειά αύριο, ας είμαστε πιο μαζεμένοι στις κοινωνικές εκδηλώσεις, λίγοι και καλοί. Λιγότερα γλέντια, λιγότερος πολιτισμός, λιγότερη χαρά. Ε και λιγότερες απαιτήσεις πια στην κοινωνική μέριμνα, τόσο μπορεί ο δήμος, η περιφέρεια, το κράτος… Έχουν ευτελίσει την ίδια την έννοια της ζωής. Μέσα σε λίγες βδομάδες μετράμε το ένα σοκ μετά το άλλο, έχουμε ζαλιστεί από το θανατικό. Εργατικά ατυχήματα, κρατικές δολοφονίες, γυναικοκτονίες, πνιγμένοι μετανάστες και πόσα άλλα που ξεχνάμε ή δεν μαθαίνουμε. Μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνία σπρώχνονται στο περιθώριο εκεί που η κυρίαρχη πολιτική δεν δείχνει κανένα έλεος.✊Ακριβώς τώρα είναι η ώρα που εμείς πρέπει να ψηλώσουμε τον πήχη, να τον πάμε όχι πριν την πανδημία, όχι πριν τα μνημόνια, να τον πάμε εκεί που είναι οι πραγματικές μας ανάγκες και εκεί που είναι οι πραγματικές δυνατότητες της εποχής.🔴Δεν θα μας κόψουν το ρεύμα, δεν θα παγώσουμε το χειμώνα, δεν θα δούμε το καλάθι να αδειάζει🔴Δεν θα ξαναζήσουμε τον εφιάλτη του φασισμού. -Δεν θα τους φοβηθούμε. Αυτοί θα βρεθούν ή στις τρύπες τους ή στη φυλακή.🔴Δεν θα πεθάνουμε περιμένοντας να ανοίξει ένα κρεββάτι ΜΕΘ, θα έχουμε την πρωτοβάθμια περίθαλψη και τα νοσοκομεία που χρειαζόμαστε.🔴Δεν θα χάσουμε τις δουλειές μας, δε θα μας απολύσουν, δεν θα περάσει ο εκβιασμός της αξιολόγησης στην εκπαίδευση.🔴Δεν θα συνηθίσουμε το θάνατο, κλαίμε ακόμα για το αβοήθητο ρομά κοριτσάκι, θα νικήσουν οι αξίες της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης.Ζούμε μέσα στις γειτονιές μας, βάζουμε πλάτη σε κάθε τοπικό αγώνα. Αντλούμε την αισιοδοξία μας από τις κοινωνικές δυνατότητες από αυτά που είδαμε το προηγούμενο διάστημα. Αρνούμαστε να χωρίσουμε το τοπικό από το κεντρικό, προσπαθούμε να δείχνουμε κάθε φορά τη σύνδεση. Πιστεύουμε ότι για να υπάρξουν ρεύματα συνολικής ανατροπής στις πολιτικές κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου χρειάζονται ρυάκια αντίστασης σε κάθε γειτονιά. Με αυτό το σκεπτικό θα εντείνουμε την παρουσία μας στους δρόμους της πόλης τόσο αυτοτελώς όσο και με κινηματικές πρωτοβουλίες κοινής δράσης.

Απόπειρα γυναικοκτονίας στην Αργυρούπολη

Μια γυναίκα στη γειτονιά μας, ξυλοκοπήθηκε άγρια από τον άντρα που κρατούσε τα κλειδιά του σπιτιού της και αυτή τη στιγμή παλεύει για τη ζωή της στο νοσοκομείο έχοντας βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.Η επέμβαση των γειτόνων που άκουσαν τις φωνές είναι πιθανότατα ο μόνος λόγος που αυτή τη στιγμή δε συζητάμε για άλλη μια γυναικοκτονία.Απο την άλλη πλευρά, ο λαλίστατος δήμαρχος, έχει μόνο ρατσιστικές “ευαισθησίες” και προβαίνει σε ανακοινώσεις μόνο όταν ο δράστης είναι αλλοδαπός. Αντί να παρθούν πρωτοβουλίες από πλευράς Δήμου για την αντιμετώπιση αυτού του κοινωνικού ζητήματος ο Κωσταντάτος προτιμά να κάνει φιέστες με λαμπιόνια και μπετόν και να τάζει Μέγαρα και ουρανοξύστες

.📣Εμείς καλούμε κάθε φορέα στην πόλη να συζητήσει πάνω σε συγκεκριμένες προτάσεις✊Διεκδικούμε για όλες τις γυναίκες, για όλα τα άτομα που επιζούν έμφυλης βίας, ανεξάρτητα από την εθνικότητα, την υπηκοότητα και τους λόγους που βρέθηκαν εδώ:

🚩Άμεση δημιουργία στο δήμο μας ξενώνα μακροχρόνιας και ασφαλούς στέγασης μακριά απο τους κακοποιητές με ελεύθερη πρόσβαση σε υπηρεσίες ιατρικής, ψυχολογικής και νομικής υποστήριξης.

🚩 οικονομική υποστήριξη προκειμένου να κατακτούν& να διατηρούν την ανεξαρτησία τους με κρατική χρηματοδότηση.

🚩 Πρωτοβουλια για την εκπόνηση από το Δήμο, ειδικών προγραμμάτων (επαν)ένταξης για τοξικοεξαρτημένες, θύματα τράφικινκ, μετανάστριες και προσφύγισσες.

🚩ειδικά εκπαιδευτικά προγράμματα που για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τις έμφυλες ανισότητες, τις γυναικοκτονίες και τη βία.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΣΤΟ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΑΤΤΙΚΟ ΟΥΡΑΝΟ ΑΝΕΜΠΟΔΙΣΤΑ.

ΚΑΜΙΑ ΔΕΣΜΗ ΤΕΧΝΗΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ.

Το τελευταίο διάστημα ένα εμπόδιο στέκεται στο βλέμμα προς τον ουρανό κατά τις πρώτες νυχτερινές ώρες. Είναι αυτές οι στιγμές που το βλέμμα σου αναζητά τα τελευταία σημάδια της μέρας στον ορίζοντα, το χρωματισμό στα σύννεφα, τον πλανήτη που θα φανεί πρώτος από τα υπόλοιπα αστέρια, το φως του φεγγαριού να δεσπόζει στον αττικό ουρανό και αυτή η εικόνα να απαλύνει κάπως το φορτίο της ημέρας, την κούραση και τις πιέσεις από μια σειρά πράγματα.

Δυστυχώς την όμορφη αυτή ώρα που αποζητά ο κάτοικος της περιοχής μας, και ανάλογα με τη θέση του και αυτός του λεκανοπεδίου, ήρθε να παραβιάσει απρόσκλητα μια τεχνητή δέσμη φωτός που ορθώνεται κατακόρυφα από τον χώρο του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού και ακυρώνει οποιαδήποτε προσπάθεια του βλέμματος να απολαύσει αυτές τις στιγμές.

Το experience park της Lamda Development, της εταιρείας του Λάτση που έχει πλέον την πρωτοκαθεδρία για την κατοχή της έκτασης του πρώην αεροδρομίου, εκτός από την απίστευτη ταλαιπωρία που επιφύλαξε για αρκετές μέρες στους οδηγούς που προσέγγισαν την περιοχή, ήλθε να παρέμβει επεκτατικά και στον ουρανό της Αττικής εκτός από το έδαφος που πουλήθηκε στην εταιρία από τις φιλοεπενδυτικές πολιτικές που εφαρμόστηκαν και εφαρμόζονται. Το κυνήγι του κέρδους δεν έχει φραγμούς και για να υπάρξει κράχτης για τα φαντασμαγορικά events που υποσχέθηκε το “πάρκο” της LD επιστρατεύτηκε και προβολέας μεγάλης ισχύος για να δείξει στους υποψήφιους πελάτες-επισκέπτες του το δρόμο για να το φτάσουν (παρόμοια με τους μάγους με τα δώρα). Μεγάλα ποσά ενέργειας καταναλώνονται καθημερινά τη στιγμή που πολίτες αδυνατούν να ζεσταθούν μέσα στην παγωνιά ή τους κόβεται το ρεύμα. Έτσι ο κάτοικος της Αττικής αρχίζει να παίρνει και μια γεύση από τα σχέδια που είναι στα μυαλά των επενδυτών για την περιοχή του πρώην αεροδρομίου. Πλήρης επέλαση σε γη και ουρανό των κερδοσκοπικών συμφερόντων που θα αξιοποιήσουν τα πάντα για να αποδώσουν τα κεφάλαια που επένδυσαν. Εικόνα από το βάρβαρο μέλλον των υπερμεγεθών κτιρίων, των πολυτελών κατοικιών και ουρανοξυστών που είναι στα πλάνα τους. Επιπλέον εμπόδια και φραγμοί για τον κάτοικο του λεκανοπεδίου που εκτός από το να στερείται να φτάσει σε μια ελεύθερη παραλία να κάνει μπάνιο ή να περπατήσει ελεύθερα σε ένα πραγματικό πάρκο γεμάτο δέντρα και δροσιές, θα έχει εμπόδια και στο βλέμμα του για να ατενίσει τη θάλασσα, τον αττικό ουρανό, τα σύννεφα, το φεγγάρι.

Τα συμφέροντά τους δεν θα διστάσουν να κλέψουν από το λαό τη Αττικής τα πάντα προκειμένου να λανσάρουν ένα πολυτελή προορισμό για πλούσιους πελάτες από όλο τον κόσμο και να μας ξεγελάσουν για αυτό τους το σκοπό με φαντασμαγορικά εφέ, λαμπάκια, ποταμάκια, γυάλινα κτίρια.

Να μη γίνουμε οι ιθαγενείς που θα μας θαμπώσουν με χάντρες και καθρεφτάκια παίρνοντας τη γη και τον φυσικό πλούτο που ανήκει σε όλους μας.

Έξω οι επενδυτές από το πρώην αεροδρόμιο. Ελεύθερο δημόσιο πάρκο υψηλού πρασίνου για όλη την Αττική.

Μπάχαλο με τα σελφ τεστ, ρεσιτάλ ανευθυνότητας στα σχολεία

Με την ‘Ομικρον να καλπάζει όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στο σημερινό άνοιγμα των σχολείων. Για μία ακόμα φορά, απλά πράγματα για την αντιμετώπιση της πανδημίας καταλήγουν στο απόλυτο κυβερνητικό φιάσκο. Μια σωστή κατά τα άλλα απόφαση για 3 SELF TEST, δεν εφαρμόζεται ουσιαστικά αφήνοντας ανοχύρωτη αρχικά την εκπαιδευτική κοινότητα και στη συνέχεια όλη την κοινωνία. Από την Παρασκευή τα self test έχουν εξαντληθεί στα φαρμακεία. Μάταια ψάχνουν οι γονείς γύρω γύρω. Στις πόρτες των σχολείων δεν δίνουν ολόκληρη την πεντάδα για αυτή και την επόμενη εβδομάδα, δίνουν μόνο ένα σελφτέστ αν το ζητήσεις! Ακόμα και σήμερα Δευτέρα τα φαρμακεία δεν έχουν εικόνα για το αν θα έρθουν νέα τεστ.

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Δευτέρα και Τρίτη η μεγάλη πλειοψηφία των μαθητών θα κάνει τεστ με ό,τι έχει ξεμείνει από παλιότερα, αν έχει ξεμείνει. Πώς είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνουν ότι μπροστά σε όλο αυτό το μπάχαλο πολύ γονείς και μαθητές δυστυχώς θα επιλέξουν να δηλώσουν ψευδώς αρνητικοί για να γλυτώσουν την ταλαιπωρία και τα έξοδα; Ήταν ανάγκη τώρα να κορυφώσουν σε ανευθυνότητα; Τώρα που οι μαθητές επιστρέφουν μετά από 15 μέρες χωρίς έλεγχο; Θέλαν και 3 τεστ τρομάρα τους, θα λουστούμε τώρα όλοι μαζί το μπάχαλο της Δευτέρα και της Τρίτης.

Καλούμε τους γονείς να δείξουν υπεύθυνη στάση. Όσο εξοργιστικά κι αν είναι αυτά που ζούμε τα σελφ τεστ πρέπει να γίνουν. Αν δεν υπάρχει άλλη λύση καλύτερα να κρατήσουμε  τα παιδιά σπίτι για μια μέρα. Το θέμα βέβαια δεν είναι να κάνουμε και εμείς υποδείξεις ατομικής ευθύνης. Το θέμα είναι να εκφραστεί μια συνολική πανεκπαιδευτική οργή που θα πιέσει για λύσεις.

Στηρίζουμε τους αγώνες των εκπαιδευτικών τους καλούμε να κλιμακώσουν. Πρώτα από όλα οι δικές τους ζωές κινδυνεύουν σε τάξεις που έχουν πάνω από 15 μαθητές και δεν υπάρχουν μέτρα για καθαριότητα.

Καλούμε τους συλλόγους γονέων να αντιδράσουν επιτέλους και να καταγγείλουν τις πολιτικές που βάζουν σε κίνδυνο τις ζωές παιδιών και εκπαιδευτικών. Οι πλειοψηφία τους δυστυχώς δεν αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα της κατάστασης. Οι σύλλογοι να εκφράσουν την ανησυχία των γονιών να πάψουν να λειτουργούν σαν εξωραϊστικές ομάδες.

Θα καλούσαμε και το δήμο να κάνει κάτι, αλλά ντράπηκε και η ντροπή με τον Κωνσταντάτο.

3 χρόνια τώρα κάνει αβάντα σε όλους τους υπουργούς της ΝΔ, σιωπώντας απελπιστικά για τα άλυτα προβλήματα στα σχολεία. Ούτε να προμηθεύσει κανένα θρανίο παραπάνω τα σχολεία για να μην κάθονται μαζί οι μαθητές δεν ασχολήθηκε. …

σκιτσο του Πάνου Ζάχαρη

Η μόνη experience που έχουμε ανάγκη Ελεύθερο δημόσιο πάρκο υψηλού πρασίνου

Μετράμε πληγές

Τα δεινά της επένδυσης έχουν αρχίσει πριν ακόμα να μπουν οι μπουλντόζες. Μόνο αρνητικές επιπτώσεις βλέπουμε και τα χειρότερα είναι μπροστά μας. Το μητροπολιτικό ιατρείο Ελληνικού ξεριζώθηκε ενώ μια σειρά από δημοτικές εγκαταστάσεις καθώς και άλλοι φορείς αναγκάστηκαν να μετεγκατασταθούν ή να κλείσουν. Οι αθλητικές εγκαταστάσεις στον Άγιο Κοσμά έχουν αφεθεί στη μοίρα τους. . Ο σταθμός μεταφόρτωσης σκουπιδιών ήρθε κυριολεκτικά μέσα στη μούρη μας (σε κατοικημένη περιοχή δίπλα στο νεκροταφείο Αργυρούπολης). Τα σχέδια για αναβάθμιση του ΚΥΤ είναι πιο κοντά από ποτέ ενώ έχει ανοίξει πάλι η συζήτηση για αυτοκινητόδρομο στον Υμηττό. Εσχάτως μας ήρθε και απίστευτη κίνηση και ηχορύπανση από τους παραπλανημένους επισκέπτες στο ‘experience’ ‘park’.

Ο χώρος ρημάζει

Να γίνει κάτι ρε παιδάκι μου, να αξιοποιηθεί το πρώην αεροδρόμιο έλεγαν ορισμένοι. Αν δεν μπορεί το δημόσιο ας το πάρει ιδιώτης, συνέχιζαν. Χορτάσαμε αξιοποίηση. Διαδοχικές κυβερνήσεις τους χαρίζουν τα πάντα και εργάζονται σκληρά για να διευκολύνουν τους επενδυτές αλλά τα αρπαχτικά θέλουν ακόμα περισσότερες χάρες, να γίνει όλη η επένδυση με δάνεια, να φύγουν από τη μέση οι ανταγωνιστές, να γίνουν όλα τσάμπα με μηδέν ρίσκο και να τους δοξάζουμε από πάνω.  Η τζάμπα γή που πήραν για να επενδύσουν σε βίλες τώρα τεμαχίζεται και γίνεται πανάκριβα οικόπεδα.Πολυδιαφημίζουν 70 στρέμματα πάρκο τα οποία καλύπτονται από σιντριβάνια και λαμπάκια. Το συνολικό πράσινο στο ελεύθερο προσβάσιμο μέρος είναι όσο ένας κήπος πολυκατοικίας. Και τα έργα τσιμέντου δεν έχουν προχωρήσει ακόμα.  Ο χωρος συνεχίζει να ρημάζει λίγο πριν έρθουν τα ακόμη χειρότερα.

Τα μεγάλα λόγια ξεφουσκώνουν

Θυμάστε τα ανέκδοτα; Το μεγαλύτερο πάρκο στην Ευρώπη, 10 χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας; Η επένδυση που θα επηρεάσει το ΑΕΠ της χώρας; Τι έχει μείνει από όλα αυτά; Όλη η συζήτηση είναι γύρω από ένα καζίνο. Οι εταιρίες του Λάτση ρίχνουν διαρκώς τις προσδοκίες, ψάχνουν διαρκώς την πιο εύκολη και κερδοφόρα λύση ρίχνοντας συνεχώς το κόστος της επένδυσης. Τα τοπικά τσιράκια που έταξαν χιλιάδες θέσεις εργασίας τώρα προκαλούν μόνο οργή. Θα συνεχίσουν να προκαλούν τη νοημοσύνη μας με διαφημίσεις και μακέτες. Καλούμε τον λαό της Αττικής να προστατέψει πρώτα από όλα την ψυχική του υγεία και να απαξιώσει με κάθε τρόπο τις φιέστες στο πρώην αεροδρόμιο. Να μην νιώσουν την ικανοποίηση ότι μας ξεγελάνε, να μην τους ανοίγουμε την όρεξη για να προχωρήσουν.

Το κακό ξεκινάει από την ιδιωτικοποίηση

Αυτή η έκταση χαρίστηκε στο Λάτση. Θα μένει στο μεγαλύτερο ποσοστό αναξιοποίητη. Θα είναι πάντα ένα σύνολο από πρότζεκτ που θα προχωρούν όταν κι αν αυτός το θελήσει. Πρέπει να αρνηθούμε συνολικά την ιδιωτικοποίηση, να ακυρωθεί, να απαιτήσουμε αυτός ο χώρος να επιστρέψει στο δημόσιο. Να αναδείξουμε τις πολιτικές ευθύνες των κυβερνήσεων που συνέβαλαν σε αυτό το έγκλημα. Ναι πρέπει να αναδεικνύουμε όλες τις επιμέρους επιπτώσεις, τίποτα όμως δεν μπορεί να διεκδικηθεί αν δεν χτυπηθεί το κακό στη ρίζα του. Τα πολιτικά συμπεράσματα βγαίνουν μόνο όταν ενώνουμε τα κομμάτια του παζλ.

Υπάρχει άλλη πρόταση

Δε φτάνει φυσικά το πρώην αεροδρόμιο να ξαναγίνει δημόσιο. Πρέπει να ξεκινήσουν οι εργασίες για τη διαμόρφωση ενός μεγάλου πάρκου υψηλού πρασίνου. Αυτό έχει ανάγκη όλο το λεκανοπέδιο. Αυτό μπορεί να αλλάξει την ποιότητα ζωής στην πόλη να αυξήσει ριζικά την αναλογία πρασίνου. Έχουμε ανάγκη από ένα πάρκο ανοιχτό, προσβάσιμο και ελεύθερο, χωρίς κάγκελα και επιχειρηματική δραστηριότητα.

Το πράσινο προτεραιότητα

Το πράσινο δεν είναι η μοναδική λαϊκή ανάγκη. Το Ελληνικό όμως δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα τεράστιο οικόπεδο, ως η εύκολη λύση όταν ψάχνουμε χώρο. Η πόλη έχει άχρηστη δόμηση, δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε αυτό. Όταν συζητάμε για ένα νέο σχολείο, ένα νέο γήπεδο, ένα νέο νοσοκομείο πρέπει να ψάχνουμε τέτοιες λύσεις, γιατί είναι σίγουρο ότι υπάρχουν. Μόνο αυτή η λογική μπορεί να δώσει ανθρώπινο χαρακτήρα στην πόλη κάποια στιγμή. Πρέπει να σκεφτόμαστε για το Ελληνικό σαν να είναι ήδη δάσος. Δεν μπορούμε να ζητάμε να επιστρέψουν εκεί τα σκουπίδια, δεν μπορούμε να ζητάμε να γίνει εκεί νεκροταφείο. Διευκολύνουμε έτσι το έργο των επενδυτών γιατί μεταφέρουμε την κουβέντα στο δικό τους γήπεδο, αποδεχόμαστε το έγκλημα και παρακαλάμε για λίγες χάρες. Δεν είναι ρεαλισμός αυτός, κάνουμε τον επενδυτή να νιώθει κυρίαρχος του παιχνιδιού, τίποτα δε θα δώσει στο τέλος.

Πράσινο, στέγη, ελεύθεροι χώροι

Να δώσουμε ένα συνολικό όραμα, να προσπαθήσουμε να συνδεθούν τα διαφορετικά κινήματα για τις βασικές ανάγκες των από κάτω. Η στέγη για τους πρόσφυγες, οι εξώσεις και ο ρόλος του airbnb, τα τραπεζοκαθίσματα στα πεζοδρόμια, οι κλειστές παραλίες όλα είναι πλευρές που πρέπει να δούμε και να ενώσουμε με κοινά κριτήρια. Γιατί φυσικά δεν μπορούμε να ζητάμε πάρκο στο ελληνικό και να αδιαφορούμε για τα κλειστά πεζοδρόμια και τους άστεγους στο δρόμο.

Experience park, εγκαινιάζουν μια ζωή κόλαση

Experience park , άλλη μια φιέστα. Δύο μέρες κυκλοφοριακό χάος ,κομφούζιο στη γειτονιά μας αλλά και ευρύτερα στα νότια προάστια. Ξεκίνησε λοιπόν να λειτουργεί στο πρώην αεροδρόμιο ένα εορταστικό «πάρκο». Εδώ και μέρες, προβλήθηκε στα τοπικά και κεντρικά ΜΜΕ, όσο λίγα πολιτιστικά δρώμενα και σαν αποτέλεσμα συγκεντρώθηκε πλήθος κόσμου από όλη την Αττική. Ως εδώ όλα καλά θα έλεγε κάποιος. «Τι σας πειράζει ένα χριστουγεννιάτικο πάρκο;» Σαν ιδέα ένα τέτοιο δεν είναι άσχημο.Αν ξεπεράσουμε την αισθητική του (με την οποία θα ασχοληθούμε στη συνέχεια) θα σταθούμε σε δύο σημεία:

1ον Είναι ολοφάνερο πως κάτι που θα γίνει στον χώρο του αεροδρομίου και θα αφορά το σύνολο του πλυθησμόυ θα έχει επιτυχία. Ένας χώρος δηλαδή που θα μπορεί να ανεβάσει την ποιότητα της ζωής των κατοίκων του λεκανοπεδίου. Άρα γίνεται αυταπόδεικτο πως οι κατασκευές πολυτελών κατοικιών,καζίνο,mall,ξενοδοχειακών μονάδων,μαρίνας κλπ, μόνο χρήσιμες για τον κόσμο δεν είναι μιας και δεν αφορούν το σύνολο των κατοίκων. Αφορά το σύνολο όσων θέλουν -και έχουν την δυνατότητα- είτε να επενδύσουν και να κερδίζουν επιχειρηματικά από το χώρο, είτε στην συνέχεια αυτούς που έχουν την δυνατότητα να απολαύσουν τις χλιδάτες παροχές. Να αγοράσουν δηλαδή μια βίλα, να ποντάρουν τα λεφτά τους στο καζίνο (εκεί βέβαια κάποιοι στη σήψη που εποτελεί ο τζόγος θα χάσουν και τα ελάχιστα που έχουν),κάποιοι άλλοι θα αράξουν τα γιοτ τους κλπ κλπ. Στην λογική της προώθησης όλου αυτού του σχεδίου ξεκίνησε και η χριστουγεννιάτικη φιέστα με το «πάρκο» αυτό.Κάτι σαν εγκαίνια αυτού που θα ακολουθήσει. Είναι όμως ένα «πάρκο» με τσιμέντο και φωτάκια αυτό που έχουμε ανάγκη; Είναι ένα «πάρκο» πλασματικής χλιδής αυτό που θέλουμε να βλεπουμε από τα μπαλκόνια μας; Είναι ένα «πάρκο» που μόλις βγεί η πρίζα απο το ρεύμα, τα λαμπιόνια θα σβήσουν,τα συντριβάνια θα στερέψουν και θα μείνει τσιμέντο πάνω στο τσιμένο αυτό που πραγματικά έχουμε ανάγκη;

 Όχι δεν είμαστε μίζεροι.Και εμείς στολίζουμε τα σπίτια μας.Και σε μας αρέσουν οι βόλτες τα Χριστούγενα. Από πάντα λέγαμε και πάντα θα λέμε πως το Ελληνικό, ο χώρος του πρώην αεροδρομίου είναι ανάγκη να γίνει πάρκο υψηλού πρασίνου. Είναι ανάγκη να γίνει ένας χώρος που να απότελεί πνεύμονα για όλη την Αττική και πόλο έλξης για όλους και όλες. Καθόλου τσιμέντο, καθόλου επιχειρηματικές δραστηριότητες. Και θα είναι πολύ πιο όμορφο όταν θα στολίζεις ένα δέντρο, παρά μια κολώνα.Είναι ομορφότερη η βόλτα σε ένα χωμάτινο παρά σε ένα τσιμεντένιο δρομάκι.Θα ήταν πολύ ομορφότερο εν ολίγοις ένα στολισμένο φυσικό πάρκο παρά ένα κιτς «πάρκο» απο τσιμέντο και σίδερο.

2ον Είδαμε τα απότελέσματα στο πως θα είναι η ζωή μας στη συνέχεια. Για όποιον μένει στο Ελληνικό ή την Αργυρούπολη δεν χρειάζεται να του τα πούμε εμείς. Το να διασχίσει κανείς τη Βουλιαγμένης,έγινε άθλος.Το GPS έστελνε τα αυτοκίνητα απο την Κύπρου μεχρι την Ιασωνίδου αρχικά και μόλις δεν μπορούσαν να κινηθούν σε αυτές ακολούθησε η Γερουλάνου και τα στενά στο Ελληνικό. Τι έφερε αυτο; Απειρη φασαρία από κορναρίσματα, μεγάλη συγκέντρωση οχημάτων σε δρόμους που δεν μπορούν να το υποστηρίξουν.Και τέλος αλλα όχι λιγότερο σημαντικό κι άλλη βρωμιά από καυσαέρια. Μη βιαστεί κάποιος/α να ΄δωσει την λύση. «Μα θα γίνει αυτοκινητόδρομος που θα εξυπηρετεί» . Οχι,δεν θα γίνει αυτοκινητόδρομος που θα εξυπηρετεί.Θα γίνει αυτοκινητόδρομος που θα καταστρέψει μεγάλο μέρος του Υμηττού. Κι άλλα κομμένα δέντρα, κι αλλη κατεστραμένη φύση ,κι άλλο τσιμέντο, κι άλλο σίδερο, κι άλλο καυσαεριο,κι αλλη υποβάθμιση των γειτονιών και της ζωής μας.

Δεν είμαστε μίζεροι λοιπόν που γκρινιάζουμε με τα πάντα.Δεν είμαστε έξω από αυτό που έγινε χτες. Απλά δεν θέλουμε άλλο τσιμέντο αντι για πράσινο,δεν θέλουμε άλλη μαρίνα με κότερα αντί για παραλία, δεν θέλουμε χάος από αυτοκίνητα στους δρόμους μας αντι για οργανωμένα ΜΜΜ. Δεν θέλουμε καζίνο και χαμένες ζωές στον τζόγο αλλα πάρκο να βολτάρουμε, να παίξουμε, να τρέξουμε, να ερωτευτούμε και ναι, τα Χριστούγεννα να το γεμίσουμε και λαμπιόνια.

Άμεσες πρωτοβουλίες για να σπάσει ο κύκλος της έμφυλης βίας και των γυναικοκτονιών

Φριχτά εγκλήματα κατά γυναικών σοκάρουν τη Λατινική Αμερική και προκαλούν  κινητοποιήσεις | LiFO

Στο δήμο μας, στις γειτονιές μας, όπως και σε τόσες άλλες γειτονιές της χώρας οι γυναικοκτονίες (πέρσι μόλις η τελευταία στο Ελληνικό) είναι μια ανοιχτή πληγή που δε σταματά να αιμορραγεί. Για το λόγο αυτό είναι καταρχάς σημαντικό να μπορούμε να λέμε τα πράγματα επιτέλους με το όνομά τους: η δολοφονία μιας γυναίκας λόγω του φύλου της είναι γυναικοκτονία, είναι δηλαδή ένα διακριτό αδίκημα που παλιότερα και επί πολλά χρόνια συγκαλύπτονταν πίσω από τα εγκλήματα ‘’τιμής’’, και στην πρόσφατη ιστορία πίσω από τον όρο ‘’εγκλήματα πάθους’’. Ή έμφυλη βία γενικότερα, δεν είναι διαφορετικό ζήτημα από την γυναικοκτονία. Η κακοποίηση στο σπίτι, η παρενόχληση στο δρόμο, τα ΜΜΜ, τη δουλειά, το μπούλινγκ στο σχολείο είναι όλα μέρος της συνεχώς αναπαραγόμενης παθογένειας που δημιουργείται από την έμφυλη και ταξική εκμετάλλευση. Όλα αυτά τα περαστικά έχουν κοινή μήτρα. Την πεποίθηση ότι υπάρχει το ισχυρό φύλο που μπορεί να αναπτύσσει σχέσεις ιδιοκτησίας με το αδύναμο, μπορεί να

εξουσιάζει, να παρενοχλεί, να ασκεί βία σε ό,τι θεωρεί διαφορετικό, μη φυσιολογικό, αδύναμο. Είναι οι νταήδες νέοι και μεγαλύτεροι που βρίσκονται σε διπλανές πόρτες και

ασκούν την κακοποιητική συμπεριφορά τους όσο τους παίρνει.

Και να φύγεις, που θα πας;

Αυτή είναι η ατάκα στα χείλη κάθε κακοποιητή συζύγου κάθε βιαστή από το οικογενειακό περιβάλλον, κάθε νταβατζή. Είναι ενδεικτική μιας αδίστακτης νοοτροπίας που δείχνει τον κυνισμό τέτοιων τεράτων, ένα κυνισμό που θρέφεται από τα κλειστά στόματα στις γειτονιές μας, από την αδιαφορία, τον ατομισμό και το κοίτα τη δουλειά σου. Οι θύτες ‘δένουν’ τα θύματά τους από παντού. Δεν μένουν μόνο οι κλειδωμένες πόρτες. Δημιουργούν ένα ολόκληρο ασφυκτικό περιβάλλον στα θύματά τους με κάθε είδους ψυχολογικούς και οικονομικούς εκβιασμούς με κάθε είδους απειλές βίας. Ας χαμηλώσουν λίγο το βλέμμα όσοι και όσες τόσο εύκολα λένε ‘ας έφευγε’. Το ζήτημα δεν είναι ο ηρωισμός των θυμάτων αλλά τα υγιή αντανακλαστικά της κοινωνίας. Το κατηγορό των θυμάτων επιστρέφει με το ‘ας μίλαγες’, ‘ας έκανες κάτι όταν έπρεπε’

Δεν ξεχνάμε την άτυχη γυναίκα που δολοφονήθηκε από τον άντρα της και είχε την ατυχία να συναντήσει αιμόφυρτη τον ταξιτζή που δεν ήθελε να λερώσει το ταξί του. Δεν ξεχνάμε τα πρόσφατα περιστατικά παρακολουθήσεων-παρενοχλήσεων. Δεν ξεχνάμε το μπούλινγκ και την ομοφοβία στα σχολεία. Δεν ξεχνάμε την αυτοκτονία του Νικόλα, την απόπειρα αυτοκτονία και άλλου μαθητή.

Κοινή μήτρα για όλα αυτά είναι λοιπόν και η σιωπή.

Οι γειτονιές μας πρέπει να σπάσουν αυτή τη σιωπή. Όλοι και όλες ξέρουμε και ακούμε. Όλοι και όλες έχουμε γυρίσει αλλού το κεφάλι. Φτάνει πια. Αρκετά με το ‘εντάξει μία σφαλιάρα της έδωσε’, αρκετά με το ‘σύζυγος ή πατέρας είναι, θα ξέρει καλύτερα’ αρκετά με το ‘και εγώ τι κάνω;’.

 Να πλησιάσουμε τα θύματα, να μιλήσουμε, να καταγγείλουμε, να

απομονώσουμε, να δείξουμε έμπρακτη αλληλεγγύη. Να πάρουμε κινηματικές

πρωτοβουλίες. Να δείξουμε ότι υπάρχει κόσμος που δεν κάθεται με σταυρωμένα τα χέρια και είναι διατεθειμένος να αντιδράσει.

 Βλέπουμε σε πολλά υποκριτικά σχόλια στις τοπικές ομάδες να λένε τι νόημα έχουν οι πορείες, τα πανό και τα συνθήματα; Μα πως αλλιώς όμως θα αποθαρρυνθούν οι επίδοξοι κακοποιήτες, πως αλλιώς θα φτάσει το μήνυμα της αλληλεγγύης παντού. Βλέπουμε επίσης πολλά χυδαία σχόλια να ειρωνεύονται κάθε λόγο ενάντια στην έμφυλη βία. Είναι οι χειροκροτητές των βιαστών και των νταβατζήδων, είναι

συνυπεύθυνοι. Γνωρίζουμε ότι το κράτος κεντρικό και τοπικό, δεν έχει καμία διάθεση να κινηθεί γρήγορα και ουσιαστικά. Δεν θα τους χαριστούμε όμως στις ευθύνες τους. Εύκολα βγάζουν λόγους για δημοσιότητα, εύκολα θα πουν me too κτλ. Κάνουν όμως κάτι πιο χρήσιμο; Θα πάρει επιτέλους ο δήμος μας και κάθε δήμος κάποια ουσιαστική πρωτοβουλία; Θα σταματήσει επιτέλους ο Κωνσταντάτος τις  χυδαίες δηλώσεις που ξεχειλίζουν ματσίλα και υποκρισία;

Εμείς καλούμε κάθε φορέα στην πόλη να συζητήσει πάνω σε συγκεκριμένες προτάσεις

Διεκδικούμε για όλες τις γυναίκες, για όλα τα άτομα που επιζούν έμφυλης βίας, ανέξαρτητα απο την εθνικότητα, την υπηκοότητα και τους λόγους που βρέθηκαν εδώ: 1)Άμεση δημιουργία στο δήμο μας ξενώνα μακροχρόνιας και ασφαλούς στέγασης μακριά απο τους κακοποιητές με ελεύθερη πρόσβαση σε υπηρεσίες ιατρικής, ψυχολογικής και νομικής υποστήριξης. 2) οικονομική υποστήριξη προκειμένου να κατακτούν& να διατηρούν την ανεξαρτήσια τους με κρατική χρηματοδότηση. 3) Πρωτοβουλια για την εκπόνηση από το Δήμο, ειδικών προγραμμάτων (επαν)ένταξης για τοξικοεξαρτημένες, θύματα τράφικινκ, μετανάστριες και προσφύγισσες. 4) ειδικά εκπαιδευτικά προγράμματα που για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τις έμφυλες ανισότητες, τις γυναικοκτονίες και τη βία.

Σπάμε την κανονικότητα του φόβου

Breaking Down the Walls, Part II – tEDmag

Αυτό που βλέπουμε εδώ και καιρό είναι κυβέρνηση σε άλλο σύμπαν απίστευτα μακριά από την κοινωνική πραγματικότητα. Μπορεί να έχουν συνηθίσει στο γλύψιμο των πετσοκάναλων και στην αστεία αντιπολίτευση-συγκυβέρνηση του Συριζα αλλά παντού ακούς το Μητσοτάκη γαμ…  Μπορεί  να νομίζουν ότι θα σπάνε πλάκα με τα άγχη και τα ζόρια μας αλλά να ξέρουν ότι δεν τρώμε κουτόχορτο. Μπορεί να νομίζουν ότι θα κάνουν παρέλαση οι αντιλαϊκοί νόμοι (ν Χατζηδάκη, ν Βορίδη, ν Τσιάρα, ν Κεραμέως) αλλά οι μέρες τους είναι μετρημένες. Μπορεί να νομίζουν ότι θα συνεχίσουμε να μετράμε νεκρούς από την πανδημία (και όχι μόνο) βλέποντας την προκλητική αδιαφορία για ενίσχυση της δημόσιας υγείας αλλά η οργή ξεχειλίζει. Μπορεί να νομίζουν ότι θα βρουν άλλοθι στους ανεμβολίαστους, ότι θα σπείρουν διχόνοια αλλά οι περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι τα λοκντάουν για λίγους, τα πρόστιμα και οι απολύσεις δεν έχουν να κάνουν με  διαχείριση πανδημίας αλλά με  χτύπημα στις λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα. Επενδύουν σε μια νέα ανώτερη καταστολή που σίγουρα θα χρειαστούν το επόμενο διάστημα.
Ο μόνος που μπορεί να συναγωνιστεί τον Μητσοτάκη σε έπαρση και αλαζονεία είναι ο δικός μας ‘άρχοντας’ Κωνσταντάτος. Έχει αποσυρθεί στη ασφάλεια των διαδικτυακών δημοτικών συμβουλίων, δεν δίνει λογαριασμό πουθενά, δεν ελέγχεται από κανένα, δεν ακούει του πολίτες και τους τοπικούς φορείς. Έχει το δικό του μερίδιο στην αποτυχία διαχείρισης της πανδημίας, δεν κάνει απολύτως τίποτα στα σχολεία, έχει καταστρέψει το τοπικό κέντρο υγείας, παραγγέλνει λεωφορεία με μικρότερα παράθυρα, δεν φροντίζει για επιπλέον καθαριότητα ούτε στους κάδους ούτε στις παιδικές χαρές. Συνεχίζει να χειροκροτεί τη ΝΔ και τους υπουργούς της, ειρωνεύεται κάθε φωνή αντίστασης και κυκλοφορεί σαν σερίφης στους δρόμους μοιράζοντας απειλές δείχνοντας ιδιαίτερο μένος στη νεολαία. Έχει παρατήσει την πόλη και ήδη τα πρόχειρα έργα τις πρώτης θητείας φαίνονται παλιά. 
Όλος αυτός ο συρφετός λοιπόν μας είχε ζαλίσει με την επιστροφή στην κανονικότητα. Χωρίς καμία ντροπή τα βλέπουν όλα να πηγαίνουν καλά. Η μόνη όμως κανονικότητα που φέρνουν είναι αυτή του φόβου και της αβεβαιότητας για την επόμενη μέρα. Αυτή τους την επιστρέφουμε, χάρισμά τους.
Βρισκόμενοι στον τρίτο χρόνο πανδημίας είναι πλέον ξεκάθαρο. Θέλουν να χαμηλώσουμε τον πήχη, να έχουμε λιγότερες προσδοκίες από τη ζωή, να προσαρμοστούμε πιο εύκολα στη νέα φτωχοποίηση. Ας μην περάσουν τα παιδιά στο πανεπιστήμιο, υπάρχουν τα ιδιωτικά κολέγια, ας μην περιμένουμε μεγάλη σύνταξη, υπάρχει και το επικουρικό, ας μην ξενυχτάμε πολύ τα βράδια έχουμε και δουλειά αύριο, ας είμαστε πιο μαζεμένοι στις κοινωνικές εκδηλώσεις, λίγοι και καλοί. Λιγότερα γλέντια, λιγότερος πολιτισμός, λιγότερη χαρά. Ε και λιγότερες απαιτήσεις πια στην κοινωνική μέριμνα, τόσο μπορεί ο δήμος, η περιφέρεια, το κράτος…  Έχουν ευτελίσει την ίδια την έννοια της ζωής. Μέσα σε λίγες βδομάδες μετράμε το ένα σοκ μετά το άλλο, έχουμε ζαλιστεί από το θανατικό. Εργατικά ατυχήματα, κρατικές δολοφονίες, γυναικοκτονίες, πνιγμένοι μετανάστες και πόσα άλλα που ξεχνάμε ή δεν μαθαίνουμε. Μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνία σπρώχνονται στο περιθώριο εκεί που η κυρίαρχη πολιτική δεν δείχνει κανένα έλεος.
Ακριβώς τώρα είναι η ώρα που εμείς πρέπει να ψηλώσουμε τον πήχη, να τον πάμε όχι πριν την πανδημία, όχι πριν τα μνημόνια, να τον πάμε εκεί που είναι οι πραγματικές μας ανάγκες και εκεί που είναι οι πραγματικές δυνατότητες της εποχής.
Δεν θα μας κόψουν το ρεύμα, δεν θα παγώσουμε το χειμώνα, δεν θα δούμε το καλάθι να αδειάζει
Δεν θα ξαναζήσουμε τον εφιάλτη του φασισμού. Δεν θα τους φοβηθούμε. Αυτοί θα βρεθούν ή στις τρύπες τους ή στη φυλακή.
Δεν θα πεθάνουμε περιμένοντας να ανοίξει ένα κρεββάτι ΜΕΘ, θα έχουμε την πρωτοβάθμια περίθαλψη και τα νοσοκομεία που χρειαζόμαστε.
Δεν θα χάσουμε τις δουλειές μας, δε θα μας απολύσουν, δεν θα περάσει ο εκβιασμός της αξιολόγησης στην εκπαίδευση.
Δεν θα συνηθίσουμε το θάνατο, κλαίμε ακόμα για το αβοήθητο ρομά κοριτσάκι, θα νικήσουν οι αξίες της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης.
Ζούμε μέσα στις γειτονιές μας, βάζουμε πλάτη σε κάθε τοπικό αγώνα. Αντλούμε την αισιοδοξία μας από τις κοινωνικές δυνατότητες από αυτά που είδαμε το προηγούμενο διάστημα. Αρνούμαστε να χωρίσουμε το τοπικό από το κεντρικό, προσπαθούμε να δείχνουμε κάθε φορά τη σύνδεση. Πιστεύουμε ότι για να υπάρξουν ρεύματα συνολικής ανατροπής στις πολιτικές κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου χρειάζονται ρυάκια αντίστασης σε κάθε γειτονιά. Με αυτό το σκεπτικό θα εντείνουμε την παρουσία μας στους δρόμους της πόλης τόσο αυτοτελώς όσο και με κινηματικές πρωτοβουλίες κοινής δράσης.