Συντονιστικό Αναπληρωτών-Αδιόριστων Εκπαιδευτικών: Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Αργυρούπολη

Στην αναμέτρησή μας δε χωράνε ημίμετρα! Τα θέλουμε όλα για όλους!

Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους! – Μονιμοποίηση τώρα όλων των αναπληρωτών!

Συνεχίζουμε, κλιμακώνουμε τον αγώνα ενάντια στις προτάσεις του ΟΟΣΑ για 5ετείς συμβάσεις, τα μέτρα και τις προτάσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μέχρι την ανατροπή του εκπαιδευτικού μνημονίου!

Τετάρτη 25/4 στις 1.30 συγκέντρωση στα Προπύλαια. Παλεύουμε για μαζικούς μόνιμους διορισμούς όλων των αναπληρωτών με βάση το πτυχίο και την προϋπηρεσία

Πέμπτη 26/4 στις 7μ.μ. συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Αργυρούπολη. Υποδεχόμαστε τον Υπουργό Παιδείας και δίνουμε τη δική μας απάντηση στην εκδήλωση με θέμα «Οι δημοκρατικές/ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις στην παιδεία» Πολιτιστικό – Συνεδριακό κέντρο «Μίκης Θεοδωράκης», Κύπρου 68, Πλ. Δημαρχείου, Αργυρούπολη

…..

Το μήνυμα δόθηκε… ο αγώνας συνεχίζεται!

Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες συναδέλφους-ισσές μας που δώσαμε από κοινού τη μάχη. Στα σωματεία μας, στις επιτροπές αγώνα, στις συνελεύσεις του Συντονιστικού, σε κάθε ζωντανή και ανοιχτή διαδικασία που τροφοδότησε τις κινητοποιήσεις. Όλους και όλες, εκπαιδευτικούς και φοιτητές, που μοιραστήκαμε τις αγωνίες και τις προτάσεις μας, συνδιαμορφώσαμε, προτείναμε, ενώσαμε τις φωνές μας και έγιναν γροθιά αγώνα με κινητοποιήσεις κάθε Παρασκευή από τις 23/2 μέχρι τις 30/3, με κορυφαίες στιγμές τις μαζικές Πανελλαδικές Συνελεύσεις Αγώνα, που χάραξαν αγωνιστικό σχεδιασμό και υλοποίησαν τις αποφάσεις τους, παρά την υπονόμευση και τη μη αναγνώρισή τους από τις ομοσπονδίες ΔΟΕ και ΟΛΜΕ, αλλά και διάφορων παρατρεχάμενων συλλόγων αναπληρωτών. Που βρεθήκαμε δίπλα δίπλα, με συλλογικότητα και αλληλεγγύη, στην επίθεση της κυβέρνησης και των ΜΑΤ, σπάσαμε τους φραγμούς του Υπουργείου και της καταστολής.

« Να τα συλλαβίσουμε μαζί / Να τα μετρήσουμε ένα-ένα / Με τα μάτια ψηλά στον ουρανό σαν προσευχή. / Το δικό μας το δάσος δεν το κρύβει ο ουρανός. / Δεν περνούν από δω ξυλοκόποι.»

Μανόλης Ἀναγνωστάκης

Απέναντί μας βρέθηκαν πολλοί «ξυλοκόποι» που προσπάθησαν να χαμηλώσουν τους τόνους, που πόνταραν στην εκτόνωση του αγώνα, που σπεύδανε κάθε φορά να δώσουν εγγυήσεις σοβαρότητας και μετριοπάθειας.

……

Κάτω από το βάρος των δυναμικών μας κινητοποιήσεων είναι σαφές ότι το υπουργείο και η κυβέρνηση θα επιδιώξουν να διασπάσουν τους εκπαιδευτικούς με προτάσεις που αποπροσανατολίζουν από τον πραγματικό στόχο. Με την πρόταση των 5ετών συμβάσεων, ενώ από τη μια φαίνεται να δημιουργούνται όροι μιας σχετικής σταθερότητας από τη σημερινή κατάσταση που βιώνουμε, στην πραγματικότητα επιδιώκουν να μας βάλουν να αποδεχτούμε ένα νέο καθεστώς κατάργησης των μόνιμων διορισμών και άρσης της μονιμότητας για όλους τους συναδέλφους από δω και πέρα. Δεν «τσιμπάμε» και σε κάλπικες υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις για νέο τρόπο διορισμού με το προσοντολόγιο ή τις ασαφείς δηλώσεις για διορισμούς από τον Οκτώβρη. Είδαμε στην πράξη τι έγινε με την αναμονή και την αποδοχή των καθησυχαστικών υποσχέσεων και το σταμάτημα του αγώνα στους ΟΤΑ. Στις μόνιμες προσλήψεις στους ΟΤΑ που ανακοινώθηκαν, μόλις το 5-7% των συμβασιούχων μπήκε στους προσωρινούς πίνακες των διοριστέων και επιβλήθηκαν χιλιάδες απολύσεις όλων των υπολοίπων!!!

Δεν θα υποχωρήσουμε! Απαιτούμε εδώ και τώρα μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών!

…..

Όλοι όσοι δώσαμε και θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη κριθήκαμε, κρινόμαστε και θα κριθούμε για την στάση και τις απόψεις μας ανοιχτά και καθαρά σε συλλογικές διαδικασίες που θα σέβονται τις προτάσεις και τα αιτήματα του κλάδου! Όλοι όσοι επιδιώκουν την κοινή δράση, απευθύνουν ανοιχτό κάλεσμα αγώνα, επιδιώκουν τον συντονισμό και τις κοινές διαδικασίες που θα απευθύνονται σε όλους και όλες.

Το Συντονιστικό Αναπληρωτών Αδιόριστων Εκπαιδευτικών, με ανακοινωμένες όλες τις θέσεις και τα αιτήματά του, απευθύνει για ακόμη μία φορά κάλεσμα σε συμμετοχή στη συνέλευση μας το Σάββατο 28/4 στις 17.30 σε μέρος που θα ανακοινωθεί τις αμέσως επόμενες μέρες. Καλούμε όλες και όλους να συζητήσουμε την συνέχεια των κινητοποιήσεων, όχι με αντιπροσώπους των 2 ή 3 ατόμων ή με τηλεφωνικές επικοινωνίες «παραγόντων», αλλά με πραγματική και φυσική παρουσία για τη χάραξη αγωνιστικού σχεδιασμού που θα επιδιώξουμε να συζητηθεί και να υιοθετηθεί από τα εκπαιδευτικά μας σωματεία, όχι σαν ξένο σώμα αλλά σαν κύτταρο των συλλόγων και των ΕΛΜΕ μας. Απευθύνουμε κάλεσμα αγώνα στους μόνιμους συναδέλφους μας για την ενοποίηση των αιτημάτων και την κοινή παρουσία μας στις κινητοποιήσεις ενάντια στη διάλυση του δημόσιου σχολείου, για την υπεράσπιση των εργασιακών μας δικαιωμάτων!

Να γράψουμε τη δική μας ιστορία!

Advertisements

Η δημοτική αρχή Ελληνικού Αργυρούπολης «ντύνει» τον αυταρχισμό και την φίμωση με οικολογία

 

Η πολεμική που ασκείται συχνά ενάντια στην αφισοκόλληση, τα τρικάκια- φλάιερ, τα συνθήματα, στηρίζεται κυρίως στην επίκληση της τάξης και της καλαισθησίας από δημάρχους, πολιτικούς και δημοσιολόγους που θέλουν να ενσαρκώσουν το ρόλο του νοικοκύρη που βάζει σε τάξη το σπιτικό του. Οι πιο προχωρημένοι μάλιστα βάζουν και το ζήτημα της οικολογίας στο μίγμα για να δώσουν μια πιο «φρέσκια» γεύση στον ξινισμένο χυλό συντηρητισμού και αυταρχικότητας που μας σερβίρουν. Δεν θα έμενε εκτός βέβαια η διοίκηση του δήμου Ελληνικού Αργυρούπολης. Με πρωτοπόρο, τον μέτρ του αυταρχισμού και της επιβολής του δόγματος “νόμος και τάξη”, δήμαρχο Κωνσταντάτο.

Για να τα πάρουμε όμως με τη σειρά :

1) Όλες οι αφίσες, τρικάκια, συνθήματα κλπ ενοχλούν και πρέπει να απαγορευτούν;

Όχι δεν ενοχλούν όλα το ίδιο. Η σύγχρονη καπιταλιστική μητρόπολη πρέπει σύμφωνα με τα πρότυπα της αισθητικής αυτών που τη σχεδιάζουν και την υλοποιούν να είναι απογυμνωμένη από κάθε μορφής πολιτικό και κοινωνικό μήνυμα που δεν ελέγχεται και δε φιλτράρεται από τα κυρίαρχα μέσα. Ο πολίτης κατ αυτούς στο εντατικοποιημένο καθημερινό δρομολόγιό του μεταξύ δουλειάς και σπιτιού θα κινείται σε ένα αστικό περιβάλλον που θυμίζει οργουελική δυστοπία, ένα σύνθημα σε ένα τοίχο, μια αφίσα με ένα κοινωνικό μήνυμα, ένα τρικ που καλεί σε αλληλεγγύη είναι ρίπανση πρώτα από όλα ιδεολογική που μεταφράζεται σε αισθητική με την επίκληση της «καθαριότητας» και της «τάξης». Μπάρες, σεκιούριτι, κάμερες, πλήρης έλεγχος του δημόσιου χώρου από τους πάνω και για τους πάνω, όλα αυτά μπορεί κανείς πολύ εύκολα να τα βρει διαβάζοντας τις θέσεις του Κωνσταντάτου για την ιδιωτική πόλη που θέλει να χτιστεί στο χώρο του παλιού αεροδρομίου.
Βέβαια δεν ενοχλούν το ίδιο οι αφίσες, τα φλάιερ τα οπτικά και ηχητικά μηνύματα από το δρόμο, τον ουρανό μέχρι και το βαγόνι του μετρό που βομβαρδίζουν με καταναλωτικά και πολιτικά μηνύματα, πάντα νόμιμα, αγορασμένα και νοικοκυρεμένα του πολίτες. Οι μεγάλοι χορηγοί του δήμου, οι πολυεθνικές επιχειρήσεις, τα καθεστωτικά πολιτικά κόμματα μπορούν και πρέπει να διαφημίζονται οπουδήποτε θέλουν, αφού η δική τους αφισοκόλληση δεν είναι ρύπανση αλλά μάρκετινγκ, και στόχος τους η κερδοφορία, η ανταγωνιστικότητα και η ανάπτυξη, όλα θεμιτά και νόμιμα, μα πάνω από  όλα αγορασμένα.
2) Είναι το πολιτικό υλικό που διαχέεται στους δρόμους της πόλης αιτία οικολογικής καταστροφής;

Θα ήταν αστείο αν δεν ήταν τόσο εξοργιστικό, οι «αγριάνθρωποι» που έχουν βαλθεί να κατασπαράξουν και τον τελευταίο ελεύθερο χώρο πρασίνου στο λεκανοπέδιο για να πλουτίσουν οι ίδιοι και οι επιχειρηματικοί όμιλοι που στηρίζουν, να κατηγορούν τις αφίσες των μαχόμενων δυνάμεων της κοινωνίας (όχι των χορηγών είπαμε ντε!) για την καταστροφή του περιβάλλοντος. Οι θιασώτες της ελεύθερης αγοράς, και του καπιταλιστικού μοντέλου άναρχης βιομηχανικής παραγωγής που έχει δημιουργήσει τα περιβαλλοντικά προβλήματα από τη γειτονιά μας μέχρι όλο τον πλανήτη, με το ένα χέρι κάνουν φιέστες δενδροφύτευσης, τρέχουν σε ημιμαραθώνιους, πλέκουν πουλόβερ για τις νεραντζιές και με το άλλο βάζουν ταφόπλακα στην δημιουργία ενός πάρκου υψηλού πρασίνου στο Ελληνικό, αφήνουν ανεξέλεγκτους τους μεγαλοεφοπλιστές να καταστρέφουν τις θάλασσες και τους χρυσωρύχους να καταβροχθίζουν το δάσος στις Σκουριές.

Η αφίσα είναι η φωνή των “από κάτω” !

Μια πολιτική συλλογικότητα, ένα σωματείο, ένας άνθρωπος που αδικείται πρέπει και οφείλει να έχει φωνή. Ακόμη οι δημόσιοι χώροι πρέπει να οικειοποιούνται από τους ανθρώπους της γειτονιάς, να μιλάνε μέσα από την αισθητική τους για τα προβλήματα και τις ελπίδες τους. Η αφίσα δεν είναι μόνο υλικό προπαγάνδας, αλλά και μορφή τέχνης που γεμίζει με χρώμα και νόημα το «κάθε μέρα» στο χώρο που ζούμε.

Η φωνή των από  πάνω τελικά, πάντα έχει το ελεύθερο να εκφραστεί με όλα τα μέσα, ενώ η κριτική για την καλαισθησία και την καθαριότητα πλήττει μόνο τους από κάτω και το μέσο τους να αφήσουν το αποτύπωμα τους στην καθημερινή ζωή αλλά και στην ιστορία.

Καμιά σκέψη για παρκόμετρα στην Αργυρούπολη- να ξηλωθούν  τα παρκόμετρα από το Ελληνικό

Η δημοτική αρχή είναι πραγματικά σε άλλη εποχή, είναι ανάλγητη και επικίνδυνη. Τα παρκόμετρα στο Ελληνικό δεν έχουν λύσει κανένα πρόβλημα, αντίθετα μας έχουν προσθέσει και άλλα στους κατοίκους. Μας χαρατσώνουν και από πάνω πανηγυρίζουν. Βάζουν φωτογραφίες στην εφημερίδα της παράταξής τους με ελέγχους που κάνουν μαζί με τη δημοτική αστυνομία. Επιδεικνύουν το έργο τους φόροι και πρόστιμα. Μην τολμήσει κανείς και έρθει στην πόλη μας, μη σκεφτεί να πάει με το μετρό στη δουλειά  του, μην πλησιάσει την τοπική αγορά … τον περιμένουν οι τοπικοί σερίφηδες του Κωνσταντάτου.  Ενθουσιάστηκαν τόσο πολύ με το νέο έμμεσο φόρο  που βρήκαν που μας απειλούν ότι θα επεκτείνουν το μέτρο. Το έλλειμμα μαχητικής αντιπολίτευσης μέσα στο δημοτικό συμβούλιο τους κάνει αδίστακτους.

Πρέπει να βάλουμε φραγμό στην αντιλαϊκές ορέξεις της διοίκησης Κωνσταντάτου. Δυστυχώς όλα δείχνουν ότι τα χειρότερα είναι μπροστά μας. Χρειάζεται αναβαθμισμένο τοπικό κίνημα που θα δώσει μάχες και θα μπλοκάρει τα σχέδιά τους. Χρειάζεται μαχητική αντικαπιταλιστική αριστερά που θα δώσει άλλο τόνο ανατρεπτικής αντιπολίτευσης.

cf84cf81ceb9cebaceb1cebaceb9-cf80ceb1cf81cebacebfcebcceb5cf84cf81ceb1

ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ

Οι μπουλντόζες δυστυχώς πλησιάζουν το πρώην αεροδρόμιο. Ο χώρος του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού αποτελεί διαχρονικά μέρος του success story όλων των κυβερνήσεων από την ημέρα που έκλεισε μέχρι και σήμερα. Μπορεί οι περιγραφές να αλλάζουν αλλά η αλήθεια είναι ότι ο σχεδιασμός για το πρώην αεροδρόμιο πάντα αποτελούσε μέρος του συνολικότερου κρατικού σχεδιασμού για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, που πάντα έχει την ανάγκη για «άνοιγμα» νέων αγορών. Το σχέδιο είναι πάντα το ίδιο: εκεί που υπάρχει ελεύθερος/δημόσιος χώρος να αποδοθεί για επιχειρηματική εκμετάλλευση

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζει ένα ρεσιτάλ πολιτικού αμοραλισμού βαφτίζοντας ως επιτυχίες τις πιο ακραίες αντιλαϊκές-αντεργατικές πολιτικές (μέχρι τις επόμενες). Σε πλήρη σύμπνοια με τα μνημόνια, τους θεσμούς και την ΕΕ που προωθούν κάθε αχαλίνωτη όρεξη του κεφαλαίου. Μπορεί να κλείνουν καμιά φορά το μάτι στα κινήματα, μπορεί να προβάλουν πολιτική σκοπιμότητα σε καθυστερήσεις που έτσι κι αλλιώς θα υπήρχαν, μπορεί να δείχνουν ότι πατούν σε δύο βάρκες… στην πραγματικότητα όμως ολόκληρος ο μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ σε κάθε εκδοχή του, προστατεύει τα συμφέροντα της επένδυσης, φροντίζει ώστε να ξεπερνιούνται όλοι οι θεσμικοί σκόπελοι. ΝΔ και συστημικά ΜΜΕ συντηρούν το θέμα, προβάλουν τυχόν καθυστερήσεις για να εξασφαλίζουν ότι όλες οι διαδικασίες θα τρέχουν ακόμη πιο γρήγορα.

Οι καθεστωτικές πολιτικές δυνάμεις είτε από ρόλο κυβέρνησης είτε ως αντιπολίτευση, πιστές στους νόμους της αγοράς και στη διευκόλυνση του κεφαλαίου, τάσσονται ομόφωνα υπέρ της άμεσης έναρξης της επένδυσης που φιλοδοξεί να αποτελέσει την «μεγαλύτερη αστική ανάπλαση της Ευρώπης». Ακόμα και υπό το βάρος, της πρόσφατης οικολογικής καταστροφής στο Σαρωνικό, αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης και αιμοσταγούς δράσης του εφοπλιστικού κεφαλαίου, δεν διστάζουν να διαφημίζουν τα δήθεν οφέλη από την παραχώρηση του Ελληνικού για την κατασκευή της «Ελληνικής Ριβιέρας»!

Είναι σαφές ότι το μέλλον του χώρου του πρώην αεροδρομίου διαδραματίζει έναν σημαντικό πολιτικό και συμβολικό ρόλο και πως η εξέλιξη της επένδυσης αυτής θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον ολόκληρης της Αττικής, αλλά και συνολικά της χώρας. Συμβολίζει την εμπέδωση ενός νέου αναπτυξιακού υποδείγματος τόσο σε σχέση με τη διαχείριση του φυσικού και αστικού περιβάλλοντος όσο και σε σχέση με το επιχειρηματικό και εργασιακό καθεστώς που θα παραχθεί καθώς και την επιτυχία του προγράμματος των ιδιωτικοποιήσεων και την επιβεβαίωση της «επιστροφής της ανάπτυξης». Διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην προώθηση των μνημονιακών επιταγών και στην υλοποίηση του προγράμματος των ιδιωτικοποιήσεων, εγκαινιάζοντας ένα νέο πρότυπο χωρικής ανάπτυξης. Ένα πρότυπο που θα μονιμοποιεί την κατάσταση εξαίρεσης και την πλήρη διευκόλυνση των «στρατηγικών  επενδύσεων» όπως τις ονομάζουνε, με κάθε κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος.

Είναι αλήθεια ότι τα βαριά προβλήματα της καθημερινότητας κάνουν αρκετούς να κοιτάνε με αδιαφορία ή αμηχανία την είδηση της πώλησης του πρώην αεροδρομίου. Συνηθίσαμε να επικεντρώνουμε στις ειδήσεις που μας αδειάζουν την τσέπη με άμεσο τρόπο. Η κυρίαρχη πολιτική όμως μας αδειάζει την τσέπη, την κοινωνική μέριμνα, την παιδεία, το περιβάλλον, τον ελεύθερο χρόνο, τους ελεύθερους χώρους, μας αδειάζει τη ζωή. Η πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου βλέπει ενιαία την επίθεση σε κάθε πτυχή της ζωής του κόσμου της εργασίας και του μόχθου. Ας μην κάνουμε το λάθος να υποτιμήσουμε ζητήματα τεράστιας σημασίας. Να απλώσουμε τις αντιστάσεις σε όλο το εύρος των αναγκών και των δικαιωμάτων μας. Κάθε ρωγμή, κάθε νίκη φέρνει συνολικές ανακατατάξεις στα σχέδιά τους.

Έχει σημασία να δούμε το πως ξεπεράστηκαν τα τελευταία διοικητικά και τεχνικά εμπόδια για την έναρξη της επένδυσης αναφορικά με το ζήτημα των δασικών εκτάσεων και με την κήρυξη αρχαιολογικών χώρων, καθώς η διαδικασία αυτή αποκαλύπτει το ζοφερό «αναπτυξιακό» μέλλον της «επενδυτικής λαίλαπας». Τα ιδιαίτερα ψηλά κτίρια που φιλοδοξούν να γίνουν «τοπόσημα» και οι ουρανοξύστες χρησιµοποιούνται αναγκαστικά στην λογική να µειώσουν τις επιπτώσεις αυτής της έντασης αλλά και για να εξασφαλίσουν θέα στην θάλασσα και στο Πάρκο ανεβάζοντας τις αξίες πώλησης / εκμετάλλευσης των νέων κτιρίων. Πέρα από τη δραματικά μειωμένη έκταση του Πάρκου- επί της ουσίας θα είναι πολύ λιγότερη από τα 2000 στρεμματα που αναφέρονται, ο σκοπός του θα είναι η δημιουργία ενός διεθνούς τουριστικού πόλου υψηλών εισοδημάτων.

Ο εγκλωβισμός των σημαντικότερων ελεύθερων και πράσινων χώρων που θα διαμορφωθούν στο εσωτερικό ενός δικτύου, οικιστικών, επιχειρηματικών, εμπορικών και τουριστικών δραστηριοτήτων στοχεύει άμεσα στον περιορισμό της προσπελασιμότητας και της ελεύθερης πρόσβασης και σημαίνει οριακά τον αποκλεισμό του χώρου από τους κατοίκους των υπόλοιπων περιοχών.

Για λίγους και εκλεκτούς θα είναι απ΄ότι φαίνεται και η παραλία, καθώς δεν κατοχυρώνεται η ελεύθερη πρόσβαση, αλλά αντίθετα προτείνεται ο αποκλεισμός σε περιοχή πάνω από τη μισή του συνολικού παράκτιου µετώπου. Για αυτό και δεν χωράνε στη λογική μας βελτιώσεις ή τροποποιήσεις στη λογική μίας πιο ήπιας και υγιούς επιχειρηματικότητας, από τη σκοπιά της ανάπτυξης, από την σκοπιά του εμπορεύματος.

Ούτε και βέβαια θα μπούμε στη θέση του να αναζητήσουμε βελτιωμένους όρους, ή να εξασφαλίσουμε λίγα εκτάρια παραπάνω πράσινου ή μια κάποια καλύτερη εφαρμογή της νομοθεσίας ώστε να μην είναι τόσο πρόδηλο το ότι δεν υπάρχει καμία μέριμνα για τις δραματικές επιπτώσεις αυτού του έργου.

Ξέρουμε ότι πολλοί προτιμούν όπως λένε, «από το να ρημάζει μια τέτοια έκταση, ας γίνει κάτι». Οι πραγματικές αιτίες όμως της εγκατάλειψης είναι η ίδια η διαδικασία της ιδιωτικοποίησης, τα συρματοπλέγματα και η αστυνόμευση. Επιπλέον, ας είμαστε λίγο ειλικρινείς ποιο είναι σήμερα το πλέον ρεαλιστικό σενάριο; Θα μας πάρουν τη θάλασσα, την παραλία, τη θέα, τον Άγιο Κοσμά, ό, τι θεωρεί φιλέτο το κεφάλαιο. Η μεγάλη έκταση θα συνεχίσει να ρημάζει, χωρίς κανένας να έχει λόγο για αυτή. Γιατί οι «επενδυτές» τελικά σκοπεύουν να «αξιοποιήσουν» μόνο ένα μέρος από τον χώρο του πρώην αεροδρομίου. Θα ξεκινήσουν με την πρώτη φάση της «επένδυσης» (καζίνο, mall, ξενοδοχεία, ουρανοξύστες, μαρίνα, παραλία, κάποιες πολυτελείς κατοικίες) που είναι και cash cow, επενδύσεις που φέρνουν άμεσα κέρδη δηλαδή και το υπόλοιπο κομμάτι θα μείνει κλειστό και περιφραγμένο στην ιδιοκτησία του Λάτση. Μετά από 10 και πλέον χρόνια ανάλογα με την διεθνή οικονομική συγκυρία η Lamda Development θα αποφασίσει τι την συμφέρει να κάνει με το γιγαντιαίο ιδιωτικό της οικόπεδο και τότε θα μπορεί να διαπραγματευτεί από θέση ισχύος με το κράτος και να ζητήσει νέα ανταλλάγματα για να προχωρήσει σε επόμενη φάση επένδυσης ή ακόμα και να το κόψει σε φιλέτα και να το πουλήσει σε ιδιώτες ή το δημόσιο αποσπώντας νέα κέρδη από μία έκταση που θα είναι και πάλι κλειστή και θα ρημάζει…

Στην πραγματικότητα όσο και να προσπάθησαν ο δήμαρχος του Ελληνικού–Αργυρούπολης και τα τσιράκια του, όσο και να «σιγοντάρουν» οι δημοτικές αρχές των όμορων περιοχών προσδοκώντας «ανταποδοτικά οφέλη», ποτέ δεν εκφράστηκε ισχυρά συγκροτημένο κοινωνικό ρεύμα υπέρ της ιδιωτικοποίησης. Κανένας κάτοικος της περιοχής δεν πανηγυρίζει.

Αν αντιστρέψουμε τα δεδομένα και τα ερωτήματα, αν δούμε τα πράγματα από το πρίσμα των λαϊκών αναγκών όλοι συμφωνούν ότι η ιδανική επιλογή, αυτό που έχουμε πραγματικά ανάγκη, είναι ένα πάρκο υψηλού πρασίνου. Είναι αυτό κάτι εύκολο; Όχι, ας αρχίσουμε όμως να συζητάμε για αυτό, ας αρχίσουν οι κάτοικοι της περιοχής να συζητούν πάνω στις πραγματικές τους ανάγκες. Είναι αυτό κάτι που μπορεί να γίνει από τη μία μέρα στην άλλη; Όχι αλλά ας πάρει όσο χρόνο χρειαστεί, δέντρο με δέντρο, τετραγωνικό με τετραγωνικό να πάμε προς ένα πνεύμονα πρασίνου. Καλύτερα να βλέπουμε μπουλντόζες να γκρεμίζουν και να ξηλώνουν τσιμέντο παρά να σκάβουν για τα θεμέλια των εμπορικών κέντρων. Καλούμε λοιπόν το λαό να μην τσιμπήσει στην απάτη του πράσινου και των έργων. Όλα αυτά είναι υποστηρικτικά στα ξενοδοχεία, τα mall και τα καζίνο. Το όποιο πράσινο υπάρξει θα πάει χέρι-χέρι με το τσιμέντο. Θα είναι η αυλή τους. Δε θα αλλάξει καθόλου το ποσοστό πράσινου ανά κάτοικο στο λεκανοπέδιο. Δεν θέλουμε άλλον έναν επιχειρηματικό πολυχώρο σαν τον Φλοίσβο ή το ίδρυμα Νιάρχος, θέλουμε το πράσινο να είναι πρωταγωνιστής και όχι συντελεστής κερδοφορίας.

Ειδικά η νεολαία πρέπει να δει το ψέμα με τις χιλιάδες θέσεις εργασίας. Να μην ταυτίσει το εργασιακό της μέλλον με την εμπέδωση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, τις ειδικές οικονομικές ζώνες και την κατάργηση των δικαιωμάτων. Η ανεργία χτυπιέται με πολιτικές που προστατεύουν τη σταθερή εργασία και απαγορεύουν τις απολύσεις. Δεν είναι δικιά μας δουλειά να διευκολύνουμε τα επενδυτικά σχέδια, παραχωρώντας μάλιστα δημόσια περιουσία και υπονομεύοντας το περιβάλλον. Αυτοί που έχουν κεφάλαια να επενδύσουν θα βρουν την άκρη τους. Εξάλλου η δημιουργία και η συντήρηση ενός μεγάλου πάρκου απαιτεί πάρα πολλές θέσεις εργασίας, γιατί δηλαδή να μην προτιμήσουμε αυτές.

Ας μην ξεχνάμε τέλος ότι οι μεγάλες επενδύσεις θα συρρικνώσουν την τοπική αγορά οδηγώντας σε δεκάδες λουκέτα και εκατοντάδες απολύσεις εργαζομένων – η λειτουργία mall σε διάφορες περιοχές έχει επιφέρει συντρηπτικό χτύπημα στις κατά τόπους τοπικές αγορές. Καλούμε επίσης το λαό να μη δεχτεί καμία θυσία για το χρέος. Όσα και να εισπράξει το δημόσιο, πολλά ή λίγα, θα καταλήξουν άμεσα στη μαύρη τρύπα του χρέους. Όσο παράλογο είναι να αδειάζει η ιδιωτική μας τσέπη για την εξυπηρέτηση ενός χρέους που δεν το δημιουργήσαμε εμείς άλλο τόσο παράλογο είναι να ξεπουλιέται δημόσια περιουσία για τον ίδιο λόγο.

Ο λαός της περιοχής πρέπει να εναντιωθεί αποφασιστικά στην ιδιωτικοποίηση, να υπερασπιστεί την περιουσία του και το αίτημα για ελεύθερο πάρκο υψηλού πρασίνου. Να πρωτοστατήσει δίνοντας αγωνιστικό παράδειγμα σε ένα ζήτημα που αφορά ευρύτερες περιοχές. Να απαιτήσει ρόλο, λόγο και έλεγχο πάνω στις εξελίξεις, αρκετά με τους ειδικούς και τους διαπραγματευτές.

Η υλοποίηση του επιχειρηματικού σχεδίου στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού θα ολοκληρώσει την καταστροφή του παραλιακού μετώπου της Αττικής. Θα το μετατρέψει σε μία ατελείωτη επιχειρηματική ζώνη, σε ένα «επιχειρηματικό γκέτο», όπου τα ξενυχτάδικα θα διακόπτονται από μαρίνες και οι μαρίνες από ξενοδοχιακά και τουριστικά συγκροτήματα. Από το Φάληρο μέχρι και την περιοχή του πρώτου «αριστερού ξεπουλήματος» του Αστέρα Βουλιαγμένης, οι φυσικοί νομείς της περιοχής – ο λαός της Αθήνας – θα μετατραπούν σε παρίες και υπηρετικό προσωπικό των «κοτεράδων»…

Αλλά οι εξελίξεις στο αεροδρόμιο του Ελληνικού και την παραλιακή ζώνη ήταν, είναι και θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τα σχέδια για νέους αυτοκινητόδρομους, ώστε να συνδεθούν οι επιχειρηματικοί πόλοι με το αεροδρόμιο των Σπάτων και τους εθνικούς οδικούς άξονες – ολοκληρώνοντας έτσι το «οδικό κύκλωμα» της πρωτεύουσας αλλά και την περιβαλλοντική καταστροφή της πόλης. Για να ξεδιπλωθούν και πάλι οι αδηφάγες ορέξεις μικρών και μεγάλων επενδυτών αλλά και της εκκλησίας που ήδη εξυφαίνει σχέδια «ανάπτυξης» πάνω στον ετοιμοθάνατο Υμηττό.

Σήμερα, είναι πλέον αναγκαίο να ξαναπιάσουμε το νήμα των μεγάλων αγώνων των κατοίκων ενάντια στους νέους αυτοκινητόδρομους και την καταστροφή του Υμηττού. Να συνδέσουμε τον αγώνα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου, με τον αγώνα του λαού ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών και συνολικά ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Να συνδέσουμε τον αγώνα με τον αγώνα των εργαζομένων ενάντια στις νέες σχέσεις εργασίας και τα εργασιακά κάτεργα που ετοιμάζουν.

Να παλέψουμε για τον ενιαίο συντονισμό του κινήματος, ενάντια σε αυτούς που καλλιεργούν αυταπάτες και σπείρουν την απογοήτευση στο λαό. Δυστυχώς, παρακολουθούμε όμως ακόμα και σήμερα την αναπαραγωγή των ίδιων αντιλήψεων που οδήγησαν σε αδιέξοδο. Εμμονή στη θεσμική, νομική οδό. Να κάνουμε μηνύσεις, να προσφύγουμε στο ΣΤΕ, να χτυπήσουμε πόρτες, να ξαναβγούμε φωτογραφίες, να αλλάξουμε διαπραγματευτική ομάδα, να βρούμε ένα πιο τίμιο «Μπελαβίλα», να ψηφίσουμε καλύτερα κτλ. Δε βλέπουν που κατέληξαν οι «διαπραγματευτές» που ξεφτίλισαν τα πιο γνήσια αιτήματα του κινήματος. Οι κόκκινες γραμμές μπήκαν σε μία αέναη διαδικασία οπισθοχώρησης, μέχρι που ταυτίστηκαν με τα σχέδια του Λάτση!

Όλη αυτή η διαδικασία δεν εμπνέει, δε συγκροτεί θετικό ρεύμα υπεράσπισης του δημόσιου χαρακτήρα. Καθηλώνει αγωνιστικές διαθέσεις που εμφανίστηκαν στο παρελθόν. Είμαστε με την κοινή δράση και είμαστε σίγουροι ότι με συναγωνιστές θα βρεθούμε στην ίδια μεριά. Μας προβληματίζουν όμως διαδικασίες που δε γίνονται ανοιχτά και δημόσια και δεν έχουν πάρει ξεκάθαρο διαζύγιο με τους πρωταγωνιστές του ξεπουλήματος. Χρειάζεται στροφή στο δρόμο, στην οργάνωση του λαού, στο κίνημα.

Είναι αναγκαίο και εφικτό να συγκροτηθεί ένα ενιαίο ποτάμι αμφισβήτησης. Ας γίνει κατανοητό ότι και τα ρυάκια πρέπει να συναντηθούν και να γίνουν ποτάμι αλλά και χωρίς ρυάκια δε φτιάχνεται ποτάμι. Από αυτή τη σκοπιά καλούμε το λαό να αρνηθεί τη μοιρολατρία. Τίποτα λιγότερα από την ανατροπή κυβέρνησης-ΕΕ-μνημονίων.

Η μιζέρια του λιγότερου κακού δεν έχει πάτο, σε κάνει να σκύβεις το κεφάλι και να υπερασπίζεσαι όλο και λιγότερα μέχρι να τα χάσεις όλα.

Κάνουμε κάλεσμα αγώνα:

  • για να κατοχυρωθεί άμεσα η ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στο χώρο του πρώην αεροδρομίου, στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις και την παραλία του Αγίου Κοσμά και αυτό να είναι το μοναδικό καθεστώς λειτουργίας στο σύνολο του χώρου και των εγκαταστάσεων.
  • ενάντια στην οικοπεδοποίηση και οικιστική-οικοδομική «ανάπτυξη». Καμία εκχώρηση όλου ή τμήματος του χώρου σε ιδιώτες επιχειρηματίες για κανένα λόγο και με καμιά μορφή. Το κράτος – κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό – να αναλάβει το κόστος για την κατασκευή και τη συντήρηση του πάρκου, χωρίς καμία αύξηση τελών και φορολογίας.
  • για να απομακρυνθούν όλες οι χρήσεις και να απαγορευτούν όλες οι δραστηριότητες (πίστες αυτοκινήτων, εκθέσεις, εγκαταστάσεις κινηματογραφήσεων, στρατιωτικές και αστυνομικές εγκαταστάσεις, κάμερες, κλπ), που υπονομεύουν τη μετατροπή του σε Πάρκο Φυσικού Πρασίνου.
  • ενάντια στη δημιουργία casino. Κανένα νέο γήπεδο γκολφ – Να κλείσει το γκολφ της Γλυφάδας και ο χώρος να μετατραπεί άμεσα σε ανοιχτό πάρκο πρασίνου προσβάσιμο σε όλους τους κατοίκους.
  • για την αποκατάσταση της φυσικής παραλίας του Αγίου Κοσμά και απόδοσή της στους κατοίκους για ελεύθερη χρήση φυσικής θαλάσσιας αναψυχής και άθλησης.
  • Να μην κλείσει το Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Αγίου Κοσμά, οι αθλητικές του εγκαταστάσεις να είναι ανοιχτές για τον λαό.
  • για να αποδοθεί Το Ολυμπιακό Κέντρο Ιστιοπλοΐας εξ ολοκλήρου στο ναυταθλητισμό και να μην χτιστεί ούτε μέτρο τσιμέντου.
  • για την Απομάκρυνση των ξενυχτάδικων και κάθε ιδιωτικής εγκατάστασης από την παραλία τώρα! Όχι άλλη μαρίνα στο Σαρωνικό.
  • Καμία νέα λεωφόρος στην περιοχή – Δωρεάν μαζικές μεταφορές για τους κατοίκους.
  • για να καταργηθεί το νέο Υπερταμείο, και να ακυρωθούν το σύνολο των νομοθετικών διαταγμάτων που προωθούν τις ιδιωτικοποιήσεις και τις fast track επενδύσεις.

ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ – ΠΑΡΚΟ ΥΨΗΛΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΥΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ & ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ

ΟΧΙ ΣΕ ΝΕΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΚΑΤΕΡΓΑ

 

Αριστερή Πρωτοβουλία Γλυφάδας

ΕΚΤΟΣ ΠΛΑΝΟΥ – Αντικαπιταλιστική κίνηση Ελληνικού Αργυρούπολης

ΜΑΧόμενη Ηλιούπολη

ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΧΟΡΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΓΡΑΦΙΚΟΤΗΤΕΣ

Αν υπάρχει ένα ιστορικό μήνυμα-δίδαγμα από την επανάσταση του 1821 είναι ότι οι λαοί μόνοι την ιστορία τους με τις αποφάσεις τους και τους αγώνες τους. οι επαναστατημένοι Έλληνες αποφάσισαν ότι για την ελευθερία έπρεπε να στηριχτούν στις δικές τους δυνάμεις, κανένας άλλος δε θα τους την έδινε. Ανεξάρτητα τι έγινε στην πορεία, η επανάσταση του 1821 δεν ήταν χορηγία καμίας μεγάλης δύναμης της εποχής. Αλήθεια πόσο ειρωνικό και αταίριαστο είναι σήμερα να εμφανίζονται χορηγοί σε πανό που καλούν σε αναπαράσταση της επανάστασης του ‘21; Στις 18/3 ο δήμος σε συνεργασία με τον σύλλογο Πελοπονησίων Ελληνικού-Αργυρούπολης ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ καλούν σε θεατρική παράσταση-αναπαράσταση.

Ο Δήμος τελικά δε χάνει ευκαιρία για πολιτικό-οικονομικό αλισβερίσι. Φτιάχνει δεσμούς με συλλόγους, εμφανίζεται ως εγγυητής εκδηλώσεων, βρίσκει χορηγούς, καλύπτει τα έξοδα, γίνεται διαφήμιση, βρίσκουν ψηφαλάκια… όλοι ευχαριστημένοι.

Όλοι; όχι, υπάρχει  το μεγάλο και υγειές κομμάτι της πόλης που κουράστηκε να παρακολουθεί το εθνικιστικό κιτσαριό που συμβαίνει στην περιοχή. Μεγάλη σημαία στο δημαρχείο, σημαία στο βουνό, ψήφισμα για το Μακεδονικό…. Δε χρειαζόμαστε άλλο ένα εθνικιστικό θεατρικό δρώμενο, δε χρειαζόμαστε μασκαράδες Καραισκάκηδες και Κολοκοτρώνηδες να κυνηγάνε «Τουρκαλάδες». Να μην παρεξηγηθούμε δε θεωρούμε εθνικιστικό να ασχολείται κανείς με την επανάσταση του 21, να οργανώνει εκδηλώσεις και συζητήσεις , να βοηθάει στην ιστορική έρευνα, να ψάχνει ερμηνείες και διδάγματα, να προβάλει κειμήλια και παραδόσεις. Όμως η αναπαράσταση  δεν είναι στοιχείο της παράδοσής μας, δεν είναι έθιμο … είναι  ένα απαράδεκτο σύγχρονο φολκλόρ που γίνεται με συγκεκριμένα εθνικιστικά κίνητρα και δίνει αντίστοιχα μηνύματα.

Εξάλλου ο ίδιος ο δήμαρχος δε χάνει ευκαιρία να το συνδέσει με τη σημερινή συγκυρία και να αφιερώσει την εκδήλωση στους δύο στρατιωτικούς που συνελήφθησαν και κρατούνται στην Τουρκία. Λες και υπάρχει κανείς που δε θέλει την απελευθέρωσή τους.  Είναι λαϊκισμός και παραχάραξη της ιστορίας. Είναι προσπάθεια να παρουσιαστεί η Τουρκία ως διαχρονικός  εχθρός και η Ελλάδα ως μόνιμο θύμα. Αυτή η αντιστοίχηση βιάζει την ιστορία, με αυτή τη λογική θα έπρεπε να θρέφουμε βαθύ μίσος για τους Πέρσες, τους Βούλγαρους, τους Γερμανούς, τους Ιταλούς και ένα σωρό άλλους λαούς.

Βρισκόμαστε σε μια δύσκολη περίοδο μεγάλης όξυνσης του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού ενώ ταυτόχρονα μεγάλες γεωστρατηγικές συγκρούσεις  φέρνουν τον πόλεμο όλο και πιο κοντά. Γίνεται στην περιοχή ο κακός χαμός, ΑΟΖ, γεωτρήσεις, αγωγοί… η πίτα ξαναμοιράζεται και τα μεγάλα συμφέροντα (ΝΑΤΟ-ΕΕ-πολυεθνικές) καραδοκούν. Την υπαρκτή επιθετικότητα της Τουρκίας την ξέρουμε, μας τη θυμίζουν κάθε μέρα τα κανάλια, πρέπει όμως να αναδείξουμε και τις ευθύνες του ελληνικού κράτους. Επιθετικές συμμαχίες με Κύπρο-Ισραήλ-Αίγυπτο,  η φρεγάτα Λήμνος σουλατσάρει σε όλη τη Μεσόγειο κάνοντας τον χωροφύλακα, τεράστια διακρατική στρατιωτική άσκηση Ηνίοχος με τη συμμετοχή και του Ισραήλ, υποβρύχιο Παπανικολής που προστατεύει αμερικάνικο αερπλανοφόρο που αυτό με τη σειρά του προστατεύει τα γεωτρύπανα, δηλώσεις Παυλόπουλου για την αδικημένη ως προς τα σύνορα Ελλάδα κτλ.  Δε χρειαζόμαστε άλλες χορηγούμενες εθνικιστικές γραφικότητες. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ψύχραιμες αντιπολεμικές φωνές και συμβολή για ένα ισχυρό αντιιμπεριαλιστικό-αντικαπιταλιστικό κίνημα

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ – ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Τα διαπιστευτήριά της στο κεφάλαιο, έδωσε για άλλη μια φορά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με κρεσέντο καταστολής ενάντια στο κινημα κατά των πλειστηριασμών. Με όργιο βίας από τα ΜΑΤ, έξω από συμβολαιογραφείο στο κέντρο της Αθήνας, αντιμετώπισε αγωνιστές και αγωνίστριες που αντιστέκονται στη δήμευση της λαικής κατοικίας.Αποτέλεσμα της επίθεσης αρκετοί τραυματίες και 3 συλλήψεις. Η καταλήστευση της κατοικίας του κόσμου της εργασίας προς όφελος των τραπεζών και των επιχειρηματικών ομίλων προστατεύται με πυγμή από το κράτος και τους μηχανισμούς του ενώ κάθε φωνή αντίστασης φιμώνεται με ξύλο και διώξεις. Εμεις καλούμε τον κοσμο, να μην τρομοκρατείται απέναντί σε αυτες τις πρακτικές και να μπει ενεργά στον αγώνα μέσα απο τα σωματεία και τις συλλογικότητες γειτονιάς για να μη χάσει κανένας συνάδελφος, κανενας γείτονας το σπίτι του, ενώ στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους αγωνιστές που διώκονται για την υπεράσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων όπως ειναι αυτο της στέγης

Οι αγώνες των γυναικών θα νικήσουν!

Τα τελευταία χρόνια γίνεται όντως μια πραγματική προσπάθεια να επανέρθει η μέρα της γυναίκας στα ζητήματα της γυναικείας χειραφέτησης. Να κερδίσει ο προβληματισμός, η συζήτηση και η δράση και όχι η εμπορευματοποίηση, όχι οι νόμοι της αγοράς που ψάχνουν για ένα δεύτερο άγιο Βαλεντίνο σε σύντομο μάλιστα χρονικό διάστημα. Η πραγματικότητα είναι πολύ σκληρή, η καπιταλιστική κρίση χτύπησε ακόμη περισσότερο τις γυναίκες. Η  εργαζόμενη γυναίκα αντιμετωπίζει ακόμα μεγαλύτερη αυθαιρεσία και εκμετάλλευση. Καθημερινά ακούμε για περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης που συνδέονται φυσικά με την απειλή της απόλυσης, καθημερινά ακούμε για το αυστηρό dress code, τα αυστηρά κριτήρια εμφάνισης που ουσιαστικά συνοδεύουν το βιογραφικό των γυναικών, καθημερινά ακούμε για το πώς μπαίνει στο στόχαστρο η εγκυμοσύνη και η μητρότητα. Χαμογέλα, κάνε δίαιτα, φόρα κραγιόν και κοντή φούστα, κάνε τα γλυκά μάτια και σε καμία περίπτωση μην κάνεις παιδιά (εκτός αν είσαι πρωινή παρουσιάστρια)…αυτές είναι οι πραγματικές συστάσεις των αφεντικών.
Πρέπει να παραδεχτούμε ότι γενικότερα στα ζητήματα ισότητας πάμε πίσω και όχι μπροστά. Πρέπει να δούμε ότι σε όλα τα ζητήματα παρουσιάζονται ανησυχητικές τάσεις. Εμπεδώνεται η κουλτούρα του βιασμού και της έμφυλης βίας ενώ ταυτόχρονα καταδικάζεται η γυναικεία αυτοάμυνα, είναι αποδεκτό γενικά ο άντρας να ρίχνει και καμιά σφαλιάρα, είναι αποδεκτό ο άντρας να λουφάρει στις ευθύνες του στο σπίτι και στα παιδιά, είναι αποδεκτή η σεξιστική φρασεολογία και συμπεριφορά.
Επιτροπές, παραεπιτροπές, γραμματείες ισότητας ιδρύονται και ‘αναβαθμίζονται’.  Χρήμα πάει και έρχεται. Κυβερνήσεις και ΕΕ ρίχνουν απλώς στάχτη στα μάτια του κόσμου. Δε γίνεται καμία πραγματική προσπάθεια να χτυπηθεί το κακό στη ρίζα του. Αντίθετα προστατεύονται όλοι οι μηχανισμοί που αναπαράγουν τις διακρίσεις και την έμφυλη βία. Αφήνονται ανενόχλητος ο βαθύτατος σεξισμός που βρίσκεται σε κάθε πτυχή του μάρκετινγκ και τις διαφήμισης. Επιπλέον η δικαιοσύνη δε δείχνει να είναι γένους θηλυκού.  Η αλήθεια είναι ότι αυτή η διανομή ρόλων για τον άντρα και τη γυναίκα βολεύει… βολεύει την κοινωνία του θεάματος, τη μόδα, την κερδοφορία όλων των σχετικών επιχειρήσεων, αλλά και γενικότερα δίνει μια σταθερότητα στο καπιταλιστικό σύστημα που βλέπει στη σύγχρονη μορφή οικογένειας το βασικό-πρωταρχικό του κύτταρο.
Οι γυναίκες δεν έχουν ανάγκη από οίκτο και συμπόνια, το φεμινιστικό κίνημα δεν έχει ανάγκη από υποδείξεις. Συνήθως αρκούμαστε να λέμε για την αναγκαιότητα  σύνδεσης φεμινιστικού-εργατικού κινήματος. Πρέπει όμως να γίνουν πολλά περισσότερες. Χρειαζόμαστε ανώτερη κουβέντα και βαθύτερες επεξεργασίες. Χρειαζόμαστε άλλη ιεράρχηση σε θέματα που είναι προφανές ότι τα έχουμε υποτιμήσει στο παρελθόν. Να συμπληρώσουμε το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα με ιδέες και αιτήματα που να ανταποκρίνονται στη σύγχρονη κατάσταση. Να πάρουμε πρωτοβουλίες και να δράσουμε μαχητικά και κυρίως με συνέπεια και διάρκεια στο χρόνο.

Η αντικαπιταλιστική κίνηση Ελληνικού Αργυρούπολης ΕΚΤΟΣ ΠΛΑΝΟΥ πάει θέατρο…

Η αντικαπιταλιστική κίνηση Ελληνικού Αργυρούπολης

ΕΚΤΟΣ ΠΛΑΝΟΥ
πάει θέατρο…

ΘΕΑΤΡΟ ΣΗΜΕΙΟ

MUTE του Γ.Αδαμαντιάδη

ΔΕΥΤΕΡΑ 26/3 στις 9:15μμ

πληροφορίες κ κράτηση θέσης στο 6937150530 (για συμμετοχή με εκτος πλανου τιμη εισητηρίου 5 ευρω και κράτηση μέχρι ΤΡΙΤΗ 20/3.)

Όλυμπος. 1925. Δύο αδελφοί ,αγανακτισμένοι από κάθε μορφή εξουσίας, ανεβαίνουν στο βουνό. Εκεί, αποκομμένοι από τον δυτικό πολιτισμό, επιστρέφουν σε άλλες «πρωτοϊστορικές» μορφές κοινωνικής ύπαρξης. Αντιμετωπίζουν τους πάντες ως αντιπάλους και πρώτ’ απ’ όλα το ίδιο το νεοελληνικό κράτος, που για αυτούς έχει χάσει κάθε διάσταση δικαιοσύνης αφού υπερασπίζεται τους πλούσιους της εποχής που θεωρούνται απόγονοι των κοτζαμπάσηδων. Η κρατική διαφθορά οδηγεί όχι μόνο στη μυθοποίηση των δύο αδελφών ληστών στα μάτια των τοπικών πληθυσμών, αλλά και στη μετατροπή τους σε λογοτεχνικούς ήρωες στα αστικά κέντρα. Από τη μία εκτελούν φιλανθρωπικό έργο. Χτίζουν εκκλησίες και συντηρούν χήρες και ορφανά. Από την άλλη, λειτουργούν ως τοπικές μαφίες, ζητώντας αντίτιμο για τις υπηρεσίες τους και απειλώντας με μαζικές ανθρωποκτονίες κάθε τι που στέκεται εμπόδιο στο δρόμο τους.

“Mute” του Γιώργου Αδαμαντιάδη

Σκηνοθεσία: Στέλιος Πατσιάς
Σκηνική / Ενδυματολογική επιμέλεια: Μαρία Παλάντζα
Σχεδιασμός φωτισμού: Δημήτρης Λογοθέτης
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Κόκου
Παραγωγή: Memento Mori
Οργάνωση Παραγωγής: Έλενα Σταματίου
Σχεδιασμός αφίσας: Ιωάννης Οικονομακης
Τύμπανα: Γιώργος Καρανικολάου

Παίζουν με αλφαβητική σειρά:
Γιώργος Αδαμαντιάδης, Νικόλας Αλεξίου, Παύλος Ιορδανόπουλος, Σήφης Μηλιαράκης, Αλέξανδρος Σιάτρας, Χρόνης Barbarian.

Ώρα έναρξης: 21:15
Θέατρο Σημείο
Χαριλάου Τρικούπη 4, Καλλιθέα (πίσω από το Πάντειο Πανεπιστήμιο)
σκηνή Σημείο LAB
τηλ. κρατήσεων: 2109229579
Ώρες κρατήσεων: 10.30-13.30 και 17.30- 21.30. Εκτός Τετάρτης.

Η παράσταση είναι ακατάλληλη για ανηλίκους.

ΑΚΙΣ ΟΤΑ: Για τη 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή

Αγωνιστικές Κινήσεις – Συσπειρώσεις στους Ο.Τ.Α.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Η ΠΟΕ-ΟΤΑ καλεί σε νέα κινητοποίηση μέσα σε 5 μέρες και στάση εργασίας από 11:00 π.μ.έως λήξη για όλο το προσωπικό τη Δευτέρα 26/2 με αίτημα να μην ψηφιστεί η 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για απεργία αλλά για lock out της ΚΕΔΕ και της πλειοψηφίας των δημάρχων οι οποίοι κλείνουν τους παιδικούς με το ίδιο αίτημα με την πλειοψηφία της ΠΟΕ ΟΤΑ. Εργαζόμενοι και εργοδοσία μαζί, λοιπόν! Γιατί; Έχουμε τα ίδια συμφέροντα;

Γιατί δε μπαίνει στην προμετωπίδα το αίτημα για καμία απόλυση συμβασιούχου (και στους βρεφονηπιακούς) όταν είναι σε εξέλιξη χιλιάδες απολύσεις εργαζόμενων μέσω ΕΣΠΑ (στους παιδικούς μέχρι το 2020), ενώ τον επόμενο μήνα η κυβέρνηση από κοινού με τους δημάρχους ετοιμάζουν χιλιάδες απολύσεις συμβασιούχων στις ανταποδοτικές υπηρεσίες; Γιατί εγκατέλειψε το αίτημα για μετατροπή όλων των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου και μονιμοποίηση των συμβασιούχων;

Εμείς απαιτούμε:

1. Μονιμοποίηση όλων των Συμβασιούχων εδώ και τώρα, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Καμιά απόλυση συμβασιούχου.

2. Μαζικές μόνιμες προσλήψεις για όλες τις ειδικότητες των εργαζομένων στους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς και ευρύτερα.

3. Κατάργηση των τροφείων για να μην επιβαρύνεται η λαϊκή οικογένεια.

4. Δημόσια χρηματοδότηση των δομών για την υποδοχή όλων των παιδιών στους βρεφονηπιακούς σταθμούς – κανένα αποκλεισμό παιδιού που έρχεται στους δημόσιους σταθμούς από 0-4 ετών.

5. Βελτίωση των δομών ώστε να μπορούν να υποδέχονται και όλα τα παιδιά μέχρι 2,5 χρονών – επέκταση των σταθμών και σε βρεφονηπιακούς.

6. Όχι στο πρόγραμμα (της Φωτίου) δημιουργίας νέων βρεφονηπιακών μέσω ΚΟΙΝΣΕΠ, που σημαίνει επέκταση της ιδιωτικοποίησης και στον τομέα αυτό. Κατάργηση της ρύθμισης που επιτρέπει την ιδιωτικοποίηση λειτουργιών των ΟΤΑ και ευρύτερα του δημοσίου.

7. Μείωση του αριθμού παιδιών ανά τμήμα και καμία καταστρατήγηση του πρότυπου κανονισμού, όπως γίνεται σε αρκετές περιπτώσεις, σε ώρες, αναλογία και καθήκοντα.

8. Όλοι οι παιδικοί σταθμοί στους δήμους και όχι στα νομικά πρόσωπα και τις δημοτικές επιχειρήσεις.

9. Απόλυτη κατοχύρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων στους βρεφονηπιακούς (βρεφονηπιοκόμων, νηπιαγωγών και βοηθητικού προσωπικού) με την δυνατότητα να συνεχίσουν το επάγγελμά τους σε κάθε περίπτωση. Ανωτατοποίηση όλων των ΤΕΙ Βρεφονηπιοκόμων.

Η ΠΟΕ ΟΤΑ πρέπει να συνεχίσει να υπερασπίζεται το αίτημα
για 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή όπως έκανε και στο παρελθόν

Εμείς, το λέμε πάντα καθαρά. Η ΠΟΕ ΟΤΑ πρέπει να παλεύει για να καλύπτονται οι ανάγκες της κοινωνίας από δημόσιες δομές υποχρεωτικά για όλα τα παιδιά, τόσο για τα παιδιά πριν από το σχολείο όσο και για τα παιδιά που φτάνουν στην ηλικία για εκπαίδευση. Πρέπει να παλεύει ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και την επιχειρηματική λειτουργία πάνω στις κοινωνικές ανάγκες. Η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή είναι πρώτα και κύρια μία παιδαγωγική και κοινωνική αναγκαιότητα που αφορά την ανάπτυξη, εκπαίδευση και διαπαιδαγώγηση του παιδιού. Είναι μέρος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης και γι αυτό πρέπει να παρέχεται από το δημόσιο Νηπιαγωγείο.

Γιατί όλοι ξέρουμε ότι, αν η 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή – για τα παιδιά ηλικίας 4-5 χρόνων – παρέχεται από τους Δήμους, τότε θα μπουν στα δημόσια νηπιαγωγεία τα voucher, δηλαδή θα περικοπεί η κρατική χρηματοδότηση, θα επεκταθούν τα τροφεία-δίδακτρα και στα δημόσια νηπιαγωγεία, υποχρεώνοντας τους γονείς να πληρώνουν για τη μόρφωση του παιδιού τους, και θα επεκταθούν οι εργασιακές σχέσεις γαλέρας που βιώνει η πλειοψηφία των εργαζόμενων στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Αυτό όχι μόνο δε θα είναι προς όφελος της κοινωνίας αλλά θα καταδικάσει και τους εργαζόμενους στους παιδικούς –βρεφονηπιακούς σταθμούς μόνιμα στην σημερινή εργασιακή πραγματικότητα. την οποία θα επεκτείνει και στα δημόσια νηπιαγωγεία και την εκπαίδευση.

Αυτό θέλει η ΚΕΔΕ και η πλειοψηφία των δημάρχων, η οποία άλλωστε διεκδικεί την ανάληψη της ευθύνης λειτουργίας και των νηπιαγωγείων στο σύνολό τους.

Θέλει να μεγαλώσει το κομμάτι των κοινωνικών υπηρεσιών που διαχειρίζεται, ώστε να εισπράττει περισσότερες επιδοτήσεις ΕΣΠΑ και τροφεία και να στήνει πελατεία τόσο σε μεγαλύτερο κομμάτι γονέων όσο και στις προσλήψεις περισσότερων εργαζόμενων, μοιράζοντας ψίχουλα και συμβάσεις γαλέρας. Άλλωστε, η ΚΕΔΕ ήταν αυτή που ήταν αντίθετη στην επαναφορά του ωραρίου στις έξι ώρες στους εργαζόμενους στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, ενώ οι δήμοι αποτελούν το χειρότερο παράδειγμα εργασιακών σχέσεων όπου δοκιμάζονται όλες οι νέες ελαστικές μορφές απασχόλησης (συμβασιούχοι, ωφελούμενοι, 2μηνα, μαθητεία, πρακτική άσκηση, ΕΣΠΑ κλπ). Δεν περνάνε τους παιδικούς σταθμούς στους Δήμους αλλά τους αφήνουν εσκεμμένα στα νομικά τους πρόσωπα και τις δημοτικές τους επιχειρήσεις.

Γιατί άραγε; Λένε ότι νοιάζονται να μην χαθούν θέσεις εργασίας, με την εφαρμογή της 2χρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής, επειδή θα έρθουν λιγότερα παιδιά στους παιδικούς σταθμούς, όταν ξέρουν ότι είναι χιλιάδες τα παιδιά που μένουν εκτός κάθε χρόνο. Η απορρόφηση τους και μόνο, δημιουργεί την ανάγκη για επιπλέον προσωπικό. Φορτώνουν τα τμήματα με επιπλέον παιδιά και δεν τηρούν την αναλογία παιδιών/παιδαγωγών.

Αυτό θέλουν και οι ιδιοκτήτες παιδικών σταθμών, που κάνουν πάρτι με τα voucher και την αρπαγή μέσω αυτών της χρηματοδότησης που όφειλε να πηγαίνει στις δημόσιες δομές. Γι αυτό και η ΠΟΣΙΠΣ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Ιδιωτικών Παιδικών Σταθμών) συντάσσεται σε αυτό το μέτωπο.Αισθάνεται ότι χάνει απότην πίτα των voucher.

Αυτό είναι το μοντέλο που θέλει ο ΟΟΣΑ και η ΕΕ, τους οποίους προβάλουν κατά γράμμα ο ΠΑΣΥΒΝ – στελέχη του οποίου είναι στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ – και οργανώνει συνέδριο με βασικό εισηγητή εκπρόσωπο του ΟΟΣΑ!!! δηλαδή του παγκόσμιου οργανισμού του κεφαλαίου, που προωθεί όλο το αντιδραστικό αγοραίο μοντέλο πλήρους απόδοσης των κοινωνικών αναγκών στην επιχειρηματική λειτουργία και την κερδοφορία του κεφαλαίου.

Αυτό προωθεί στην πραγματικότητα η κυβέρνηση και το Υπ. Παιδείας, καθώς εμπαίζει την κοινωνία για τη δήθεν θεσμοθέτηση της 2χρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής, ενώ δε δίνει ούτε ένα ευρώ, τηρώντας πιστά τα πλαίσια των μνημονιακών περικοπών, τους «δημοσιοοικονομικούς περιορισμούς», την περικοπή δαπανών από την Παιδεία και τις κοινωνικές παροχές, για να πιαστούν τα ματωμένα πλεονάσματα.

Όχι μόνο δε δίνει ούτε ένα ευρώ για δημιουργία δημόσιων νηπιαγωγείων και προσλήψεις νηπιαγωγών, αλλά αντίθετα λέει ότι ακόμα και εκεί που θα εφαρμόζεται σταδιακά η 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή θα υπάρχει δυνατότητα επιλογής του γονέα σε ποια δομή θα πάει το παιδί του, διατηρώντας έτσι στην πράξη το σημερινό καθεστώς! Ανοίγει έτσι το δρόμο ώστε να παρέχεται μέρος της δημόσια υποχρεωτικής εκπαίδευσης από τους Δήμους, με απροσδιόριστο χρονικό ορίζοντα, όπως απαιτεί ο ΟΟΣΑ και η ΕΕ, για όλη την εκπαίδευση, στα πρότυπα των άλλων κοινωνικών υπηρεσιών, με ιδιωτικοοικονομική λειτουργία και ανταποδοτικότητα, δηλαδή πληρωμή από τον πολίτη.

Γιατί όμως η ΠΟΕ ΟΤΑ άλλαξε τη θέση της;

Γιατί προσαρμόζει τα αιτήματά της στα όρια της ΚΕΔΕ και του υπ. Εσωτερικών;

Σήμερα που η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα και τη σταθερή και μόνιμη δουλειά γενικεύεται και η ιδιωτικοποίηση όλων των δημόσιων παροχών και υπηρεσιών επελαύνει με βάρβαρο τρόπο, θα έπρεπε να στρέφεται ακόμα πιο επιθετικά ενάντια στη λεηλασία των επαγγελματικών δικαιωμάτων και την ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών, αλλά και σε όσους επιβάλουν την πολιτική των Μνημονίων (την κυβέρνηση και την ΚΕΔΕ, την ΕΕ και το κεφάλαιο). Η ΠΟΕ ΟΤΑ όχι μόνο έχει εγκαταλείψει όλο τον αγώνα ενάντια στο Χρέος και την μάχη για την ανατροπή της πολιτικής αυτής, αλλά κινείται στα όρια του «υπεύθυνου κοινωνικού εταίρου» και της συνεργασίας και στήριξης αυτής της πολιτικής.

Το Υπουργείο και η ΚΕΔΕ δεν είναι το σπίτι μας, αλλά οι σκληροί εργοδότες μας

Πώς εξηγείται το ότι ο Πρόεδρος της ΠΟΕ ΟΤΑ στην τελευταία συνάντηση στο ΥΠ.ΕΣ. (23-2-18 ) είπε πως «το ΥΠ.ΕΣ. είναι το σπίτι μας» και πως «ο υπουργός και η ΚΕΔΕ η οικογένειά μας»; Σίγουρα δεν έχουμε το ίδιο σπίτι – τα υπουργεία είναι τα κέντρα άσκησης την αντεργατικής πολιτικής και ούτε κουβέντα για τέτοια οικογένεια! Αυτή είναι η εργοδοσία, που γίνεται όλο και σκληρότερη όπως και οι όροι εργασίας μας που επιβάλλει με τα Μνημόνια.

Αυτός ο απροκάλυπτος κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός της πλειοψηφίας της ΠΟΕ ΟΤΑ δεν είναι φρέσκος ούτε νέος. Έτσι εξηγείται και το κλείσιμο των αγώνων του καλοκαιριού για την μονιμοποίηση των συμβασιούχων με πρωτοστατούντες τους ίδιους που ενδιαφέρονται για να μην χαθούν οι θέσεις εργασίας. Έτσι ερμηνεύεται η συμφωνία και η συγκρότηση προεδρείου στην ΑΔΕΔΥ από Συνδικαλιστική Ανατροπή – ΔΑΚΕ μαζί με την παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΣΥΠ (πρ. ΠΑΣΚ – Κίνημα Αλλαγής), που κατά τα άλλα αντιπαρατίθενται (;). Μαζί κάνουν τα παζάρια με την Κυβέρνηση για μια «καλή» αξιολόγηση και ετοιμάζονται να κλείσουν τον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση που δώσαμε. Δεν είμαστε με αυτόν το συνδικαλισμό και θα τον ξεσκεπάζουμε πάντα!

Δεν ήμαστε με την διγλωσσία, όπως κάνει το ΠΑΜΕ, που τοποθετείται ανάλογα το ακροατήριο. Άλλα στην εκπαίδευση:

«..κάναμε σαφές ότι η μόνη απάντηση σήμερα είναι η καθιέρωση – εδώ και τώρα – Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής, ώστε όλα τα νήπια προνήπια να είναι στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο με διασφάλιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των δύο κλάδων!»

άλλα στους δήμους όπου η ΔΑΣ ΟΤΑ όχι μόνο δε μιλάει για αποκλειστική ένταξη των παιδιών 4-6 ετών στο δημόσιο νηπιαγωγείο αλλά αντίθετα διεκδικεί:

“Δίχρονη καθολική και υποχρεωτική, δημόσια και δωρεάν προσχολική αγωγή, με ευθύνη του Κράτους.”

Γιατί δεν χρησιμοποιούν την ίδια γλώσσα και στους δύο χώρους; και το ΠΑΜΕ στα πρότυπα των καθεστωτικών δυνάμεων ψαρεύει στα θολά νερά; Δεν επιδιώκει να ενώσει τους εργαζόμενους από διαφορετικούς χώρους σε ενιαία αιτήματα και διεκδικήσεις και να στριμώξει την κυρίαρχη πολιτική της Κυβέρνησης – ΕΕ – ΟΟΣΑ.

Όλα και όλοι θυσία στο βωμό των προεκλογικών παιχνιδιών, εν όψη συνεδρίου της ΠΟΕ ΟΤΑ…..;;;

Φεβρουάριος 2018

Τι σας θυμίζει η βίαιη  μεταφορά κρατουμένων με την ανατολή του ηλίου;

Καμία αμιφιβολία δεν είχαμε ποτέ για το ρόλο και τη συνέχεια του κράτους και σε επίπεδο καταστολής όταν ακούγαμε τις φανφάρες περι επαναφοράς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μετά την ανάλυψη της εξουσίας από την «αριστερο»-ακροδεξιάς κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Καμία αμφιβολία δεν είχαμε πως η καταστολή αγώνων, οι διώξεις αγωνιστών, οι αντεργατικοί νόμοί και οι επιθέσεις σε όποιον αντιστέκεται θα αυξηθούν. Φροντίζουν με κάθε ευκαιρία να μας επιβεβαιώνουν.

fd6b3b60edda4adb954d9ed6f5556465

Στις φυλακές τίποτα απολύτως δεν έχει αλλάξει. Νεκροί κρατούμενοι, καταγγελίες για απάνθρωπες συνθήκες κράτησης και έλλειψη ακόμα και βασικών για την επιβίωση .Τελευταίο παράδειγμα, η απαγωγή του προφυλακισμένου κρατούμενου Κωνσταντίνου Γιαγτζόγλου σήμερα τα ξημερώματα από το κελί του. Και πως μπορούμε να το ονομάσουμε αν όχι απαγωγή, όταν με την ανατολή του ηλίου και χωρίς να ξέρει που τον πηγαίνουν ξυλοφορτώθηκε από ΕΚΑΜιτες; Σε κατάσταση ημιλιπόθυμη από το ξύλο, όπως μεταφέρουν οι συγκρατούμενοί, τον πήραν βίαια προς άγνωστο προορισμό. Ο κρατούμενους βρισκόταν σε απεργία πείνας με αίτημα την μεταφορά του από τις φυλακές Λάρισας όπου ανήκε σε αυτές του Κορυδαλλού προκειμένου να βρίσκεται κοντά στους οικείους του, τους δικηγόρους  αλλά και τους συντρόφους/ισσες του.Το τελευταίο διάστημα βρίσκεται προσωρινά στις φυλακές διότι εκκρεμούσε παλαιότερη δίκη του. Να υπενθυμίσουμε πως ο συγκεκριμένος κρατούμενος δεν είναι καταδικασμενος. Σημαντικό είναι, προκειμένουν να δούμε το ρόλο της κυβέρνησης και του υπουργείου δικαιοσύνης, πως όπως αναφέρουν οι υπάλληλοι των φυλακών -μετά από την εξέγερση που προκλύθηκε στις φυλακές-  την συνολική ευθύνη για το περιστατικό την έχει η διοίκηση του αρμόδιου υπουργείου. Είναι αυτή η διοίκηση που ισχυρίζοταν πως η δικαιοσύνη αλλάζει πρόσωπο…αλλά μάλλον εννοούσαν πως θα πάρει αυτό του κανίβαλου.

Οι κρατούμενοι των φυλακών Κορυδαλλού αποφάσισαν μαζικά ότι δεν πρόκειται να αποδεχθούν τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί με κορωνίδα την σημερινή απαγωγή του συγκρατούμενου τους. Απαιτούνε την άμεση επιστροφή του καθώς και την λήξη των επιχειρήσεων τρομοκράτησής τους. Έγιναν οργανωμένες περιφρουρήσεις των χώρων τους και αυτήν την στιγμή έχει δημιουργηθεί ένα πολιτικό νεύρο που ζητά το αυτονόητο την αναγνώριση των κρατούμενων ως κανονικών πολιτών εντός της φυλακής. Όλα αυτά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως είναι συνέχεια των αλλαγών στο σωφρονιστικό κώδικα αλλά και την επίθεση που δέχεται συνολικά το κίνημα και η κοινωνία με την καταστολή, τον τρομονόμο και τα δόγματα άμυνας ασφάλειας.

Εμείς ψάχνουμε από το πρωί μια ενημέρωση για τον βιασμό της προσωπικότητας του κρατούμενου από τα καθεστωτικά μέσα, που την μέρα της σύλληψης του στις 28 του Οκτώβρη έσκουζαν για το «λαβράκι» που ψάρεψε η αντιτρομοκρατική. Ψάχνουμε μια είδηση από τα τοπικά μέσα των νοτίων προαστείων που μας μετέφεραν εκέινο το πρωινο, για μια ακόμα φορά, πως τα νότια προάστεια δεν θα γίνουν Εξάρχεια και άντρο τρομοκρατίας.

Εμείς τους  λέμε πως τρομοκρατία είναι η φτώχεια,η ανεργία, ο εκφασισμός της κοινωνίας και οι δυνάμεις καταστολής. Τρομοκρατία είναι τα ναζιστικά/ακροδεξιά ορκ στα συλλαλητήρια της Θες/νίκης και Αθήνας προ ημερών.Τρομοκρατία είναι οι νεκροί κρατούμενοι από το κρύο και από οδοντικά αποστήματα επειδή δεν έχουν βασική περίθαλψη (πρόσφατα περιστατικά).Και τρομοκρατία είναι η απαγωγή κρατουμένων ξημερώματα.Κατάσταση που παραπέμπει σε άλλες εποχές,μιας και αναφέραμε στην αρχή περί συνέχειας του κράτους.

ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ:

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ/ΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΩΔΙΚΑ, ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΑΜΥΝΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ