Η ζωή κερδίζεται με εξεγέρσεις

Η ζωή είναι ακριβή

10 και πλέον χρόνια τα κουτσοβολεύουμε μέχρι που έμειναν κουτσές όλες οι ανάγκες μας. Πρώτα ήρθαν με τα απανωτά μνημόνια, μας έκλεψαν μισθούς, δώρα συντάξεις, επιδόματα, κατέστρεψαν μεθοδικά κάθε λαϊκή κατάκτηση, εξευτέλισαν το κοινωνικό κράτος. Τώρα μας ισοπεδώνουν με την ακρίβεια. Ειδικά οι ανατιμήσεις στα βασικά αγαθά και την ενέργεια αυξάνουν το κόστος ζωής σε τέτοιο σημείο που κάνουν την καθημερινότητα έναν διαρκή αγώνα επιβίωσης για το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας. Πολλά μπορούμε να συζητήσουμε για τις αιτίες και τις ευθύνες, δύο πράγματα όμως είναι δεδομένα και σίγουρα. Η ακρίβεια δεν είναι φυσικό φαινόμενο και η ακρίβεια δεν πλήττει όλους το ίδιο. Μεγάλα τμήματα του κεφαλαίου όχι μόνο δεν απορροφούν ένα ποσοστό των ανατιμήσεων αλλά βρίσκουν νέα πεδία κερδοσκοπίας, γενικότερα στην αγορά όλοι προσπαθούν να αντισταθμίσουν την αρχική χασούρα τους με νέες αυξήσεις…. Είναι η μισθωτή εργασία που τελικά φορτώνεται πάλι τα περισσότερα βάρη, είναι οι μισθωτοί που βλέπουν όλο και περισσότερες μέρες να περισσεύουν στο τέλος του μισθού.

Η ζωή είναι φθηνή. Θα σας πάρει η οργή και θα σας σηκώσει… και εσάς και τους επόμενους και όσους συνεχίζουν την ίδια θανατοπολιτική. Το σκληρό πρόσωπο του σύγχρονου καπιταλισμού συναντάει  τον αμοραλισμό της κυβέρνησης ΝΔ φτιάχνοντας ένα πρωτόγνωρο μείγμα θανάτου. Δεν το χωράει το μυαλό μας, ο 16χρονος ρομά ο Κ Φραγκούλης  χαροπαλεύει από πυρά μπάτσων ύστερα από καταδίωξη για 20 ευρώ βενζίνη. Λίγους μήνες πριν ο επίσης 16χρονος ρομά Σαμπάνης έπεσε νεκρός αφού γαζώθηκε από αστυνομικά πυρά για ένα κλεμμένο αυτοκίνητο! Είναι φανερό ο ρατσισμός είναι φυσιογνωμικό στοιχείο της κρατικής καταστολής. Είναι όμως δυστυχώς και δηλητήριο που διάχυτο στην ελληνική κοινωνία, ας θυμηθούμε και το μικρό ρομά κοριτσάκι που πέθανε αβοήθητο σφηνωμένο στη μπάρα του εργοστασίου στο Κερατσίνι. Οι ζωές των ρομά έχουν σημασία ακριβώς γιατί δέχονται με παραπάνω αγριότητα την ανυποληψία και την καταστολή. Φυσικά όμως δεν είναι μόνο οι ρομά, όπου φτωχός και η μοίρα του.

 Ένας 11χρονος  δεν γύρισε σπίτι του από το σχολείο γιατί τον πλάκωσε σιδερένια πόρτα ύστερα από έκρηξη στο λεβητοστάσιο! Ποιος υπουργός είναι ακόμα στη θέση του; Ποιος δήμαρχος δεν πάει φυλακή; Ποια κυβέρνηση στέκεται ακόμα; Θέλουν να απαξιώσουν την ίδια την έννοια της ζωής, δεν θα μας συμφιλιώσουν όμως ποτέ με το θάνατο. Τόσες τραγικές ειδήσεις με τις ίδιες πάντα ταξικές και πατριαρχικές αιτίες. Εργατικά ατυχήματα όπως αυτό στη Αργυρούπολη, πνιγμένοι πρόσφυγες στο Αιγαίο, γυναικοκτονίες… Έχουμε την ίδια θλίψη, μαζεύουμε περισσότερη οργή.  Δεν ξεχνάμε βέβαια την απαξίωση του ΕΣΥ που κορυφώνεται με το νέο νομοσχέδιο στην υγεία, τη διάλυση κάθε πρωτοβάθμιας δομής, την εμμονή στην καταστολή και την επίθεση σε δικαιώματα και ελευθερίες. Όχι μόνο δεν αντιμετώπισαν την πανδημία αλλά έβαλαν νέα προβλήματα στη δημόσια υγεία που ουσιαστικά είχε μπει σε αναστολή και τώρα όσο και να τρέξει δεν μπορεί καλύψει τις συσσωρευμένες ανάγκες

Η ζωή είναι πολύτιμη

Με αφορμή την πανδημία μας έπεισαν να ρίξουμε τον πήχη, να έχουμε λιγότερες προσδοκίες από τη ζωή. Λιγότερη κοινωνική δραστηριότητα, περισσότερο σπίτι και δουλειά… και υπομονή γιατί κάποια στιγμή θα αλλάξουν τα πράγματα και θα επιστρέψουμε στα επίπεδα του 19; Του 15; Του 10; Των 80ς; τώρα όμως είναι η ώρα να βάλουμε τον πήχη στο μπόι των αναγκών μας, να δούμε το μέλλον με βάση τις σύγχρονες δυνατότητες. Για να έχουμε δημόσια υγεία, παιδεία και κοινωνικές δομές, για να ζούμε αξιοπρεπώς από μία εργασία… Το μόνο σίγουρο είναι ότι τίποτα δε θα μας χαριστεί, δεν αρκεί απλώς να μην καταναλώσουμε, δεν αρκεί να μην πληρώσουμε, δεν αρκεί να μην (τους) ψηφίσουμε. Χρειάζεται πολιτικοκοινωνικό κίνημα ανατροπής που θα κοιτάξει στα μάτια τοπικό και κεντρικό κράτος, να σπάσει την καταθλιπτική συναίνεση, να επιβάλει τη λαϊκή θέληση.Γιατί δεν θέλουμε απλώς να μας δώσουν σημασία. Όπως φαίνεται και με το σκάνδαλο των υποκλοπών μια χαρά έχουν ‘αυτιά ΄παντού και μας ακούν. Το ζήτημα είναι να μας υπολογίζουν. Να δούμε την εμπειρία από το παρελθόν, να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες που υπάρχουν στο τοπικό επίπεδο και να ετοιμαστούμε γιατί οι μεγαλύτερες μάχες είναι αυτές που δεν δώσαμε ακόμα.

Advertisement

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s