Προς τις αγωνιστικές κορώνες της Δημοτικής Συνεργασίας Ελληνικού – Αργυρούπολης! του Γ.Κιούση*

Αγαπητοί συναγωνιστές,

Εκτός από αντιπολίτευση, για να βγάλουμε σοβαρά και στιβαρά συμπεράσματα, χρειάζεται και κάτι που λέγεται αυτοκριτική. Συμφωνούμε απόλυτα στο ότι η πολιτική Κυβέρνησης – ΕΕ είναι αντιλαϊκή και πως η δημοτική αρχή είναι κακή και στηρίζει τις ανάγκες του κεφαλαίου. Εσείς όμως τα κάνατε όλα σωστά;;Όταν ας πούμε κάνεις εκδηλώσεις φιέστες για το αεροδρόμιο με την Δούρου και τον Αλέξη προϊπαντίζοντας την ελπίδα που ερχόταν, μήπως καλλιεργείς μία τάση ανάθεσης στον κόσμο; Μήπως τον ωθείς να στηρίξει κάποιους (που εν τέλη αποδείχθηκαν και μνημονιακοί) αντί να οργανώσει την πάλη του και τις δομές του;
Συμπέρασμα πρώτο : Κύριοι, το κεντρικό με το τοπικό κράτος είναι του ίδιου παπά ευαγγέλιο.Όπως και να το κάνουμε οι επιλογές για τις οποίες βάλατε γερές πλάτες στο κεντρικό πολιτικό, είναι αυτές που φέρανε και το ξεπούλημα. (Και το εργασιακό και ασφαλιστικό κάτεργο που θα δουλεύει ο κόσμος εκεί μιας και πιάσατε και το θέμα.)
Συμπέρασμα δεύτερο : Κάθε πρόταση “αξιοποίησης” από φορείς μπαίνει στο τριπάκι της διαχείρισης και μέσα στην κρίση ενσωματώνεται, άρα το σύνθημα αξιοποίηση και όχι ξεπούλημα που μπορεί να αντηχεί καλύτερα στον κόσμο σπέρνει αυταπάτες και δεν ετοιμάζει για την τελική μάχη.
Τι προτείνουμε; Ουτοπίες είναι; Ας σκεφτούμε λίγο τον αγώνα στην πλατεία Ταξίμ πριν από 2 χρόνια, τον αγώνα στην Κερατέα ακόμα πιο πριν στα κοντινά και άλλα πολλά λαμπρά παραδείγματα. Ο κόσμος μπορεί να επιβάλει τις ανάγκες του, μόνος του, από τα κάτω με οργάνωση και πάλη απέναντι σε κάθε πτυχή της αντιλαϊκής επίθεσης. Τώρα η σκόνη έπεσε δεν έχει ενδιάμεσες λύσεις. Πάλη για έναν χώρο ελεύθερο, χωρίς κανένα οικονομικό κριτήριο, αλλά με κριτήριο τις ανάγκες της κοινωνίας. Σχεδιασμένο από εμάς για εμάς, γιατί μπορεί να λέγατε για μελέτες (του κου Μπελαβίλα, που είναι κι αυτός μέσα στο κόλπο τι κρίμα) αλλά αυτές γίνονται καλύτερα από τους κατοίκους και τους χρήστες της περιοχής και επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω και την ορολογία του κλάδου μου, Συμμετοχικός Σχεδιασμός λέγεται! Αυτό σημαίνει ρήξη με τις επιταγές της ΕΕ, σημαίνει αυτοδιαχείρηση και έλεγχος από τις επιτροπές κατοίκων του έργου που θα παράγεται εκεί μέσα, κόντρα στα ΕΣΠΑ και τα προγράμματα δημιουργικής ανάπτυξης της ΕΕ. Ας μην φοβόμαστε να τα πούμε ποια ο κόσμος από ελπίδα χόρτασε, προοπτική χρειάζεται πέρα από τον συμβιβασμό και την μετριοπάθεια!

images

o Γ.Κιούσης είναι φοιτητής αρχιτεκτονικής

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s