Ούτε επενδύσεις, ούτε φυλακές, κάτω τα χέρια από τους πρόσφυγες

Ας το παραδεχτούμε όλοι, το προσφυγικό ζήτημα είναι ακόμα πιο δραματικό, ακόμα πιο πολύπλοκο από όσο νομίζαμε λίγους μήνες πριν. Η Ελλάδα δεν είναι απλώς ένα πέρασμα από όπου οι πρόσφυγες θα μένουν λίγες μέρες και θα φεύγουν. Αποτελεί και τελικό προορισμό ή καλύτερα υποχρεωτικό τελικό προορισμό όπως δείχνουν τα γεγονότα στην Ειδομένη, οι εξελίξεις στην ΕΕ και τα κλειστά σύνορα. Αυτή τη φορά τα  κέντρα υποδοχής και τα hot spot ξαναγέμισαν με μετανάστες που έκαναν την ανάποδη διαδρομή! Πρέπει επίσης να παραδεχτούμε ότι αυτό το ρεύμα των σύγχρονων κολασμένων δεν είναι ενιαίο, καθώς υπάρχουν μεγάλες εθνικές, φυλετικές και θρησκευτικές διαφορές. Είναι η επιλεκτική συμπεριφορά της ΕΕ που δημιουργεί διαφορετικές προσδοκίες αλλά και διαμάχες στο εσωτερικό τους. Έχουν όλοι όμως ένα καθοριστικό κοινό. Το ταξίδι αυτών των ανθρώπων βασίζεται στην ανάγκη για επιβίωση και όχι σε μια τυχοδιωκτική αναζήτηση καλύτερης ζωής. Για αυτό και το συγκλονιστικό ρεύμα αλληλεγγύης που χαρακτηρίζει την κοινωνική πλειοψηφία  δεν κάνει διακρίσεις και δεν έχει διαβαθμίσεις. Εκδηλώνεται χωρίς να βάζει στο ζύγι την ανθρώπινη δυστυχία.

   Η ΕΕ δείχνει τώρα ακόμη περισσότερο το αποκρουστικό της πρόσωπο. Ένα δαιδαλώδες σύστημα από φράκτες, στρατούς, αστυνομίες, δουλεμπόρους και γραφειοκρατία έχει έναν αντικειμενικό σκοπό : να ελέγξει, να υποτάξει και να διανέμει τους μετανάστες. Ένα μέρος θα πάρει τη θέση του στα πιο εκμεταλλευόμενα τμήματα της ευρωπαϊκής εργατικής τάξης, ένα άλλο στα γκέτο και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ενώ ένα τρίτο δυστυχώς δε θα τα καταφέρει. Ήδη τα συγκλονιστικά στοιχεία που έρχονται στη δημοσιότητα, αναφέρουν ότι ένας στους πενήντα χάνει τη ζωή του! Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν διαπραγματεύεται για περισσότερο ανθρωπισμό στην ΕΕ. Ανταλλάγματα ζητάει για τον πολύ σημαντικό ρόλο που παίζει σε αυτό που λέγεται Ευρώπη φρούριο.

12813979_458556621022132_1715386879661612666_n

Από εκεί και πέρα ζούμε σε τοπικό επίπεδο έναν απίστευτο διαγωνισμό απανθρωπιάς και υποκρισίας. Ο Κωσταντάτος  πρωτοστατεί σε ρατσισμό και μισαλλοδοξία. Οι άνθρωποι του δημάρχου με βασικό κίνητρο την προστασία των συμφερόντων που εκπροσωπούν στην επένδυση του πρώην αεροδρομίου, αγχώνονται για να φύγουν οι μετανάστες και να κλείσει το κέντρο υποδοχής. Αναπαράγουν όλα τα ξενοφοβικά στερεότυπα για κινδύνους στην ασφάλεια και την υγεία των πολιτών. Δε θα γίνει προσφυγούπολη ο δήμος μας λένε. Τίποτα δεν κατάλαβαν από τους χιλιάδες που σπεύδουν να βοηθήσουν με κάθε τρόπο. Τίποτα δεν έχουν καταλάβει από την ιστορία της περιοχής. Νομίζουν ότι απευθύνονται σε ξιπασμένους νεόπλουτους που ζούνε στα προάστια. Συμφωνούν και διευκολύνουν την κυβέρνηση στην κατεύθυνση για κλειστά κέντρα-στρατόπεδα συγκέντρωσης και απλώς θέλουν να μεταφερθούν αλλού μετά τις 31 Μαρτίου το 2016. Ακόμα παρουσιάζουν σαν κατόρθωμα τη συμφωνία με την κυβέρνηση για την ‘προσωρινή’ μεταφορά των μεταναστών στο πιο απομακρυσμένο γήπεδο του χόκεϊ το οποίο  έχει  αναβαθμισμένη αστυνομική φρούρηση. Ανήκουν στην ντροπιαστική πλευρά της χώρας, στην πλευρά που βάζει φωτιές, που οργώνει τα χωράφια για να μη στηθούν σκηνές, που πουλάει 2 ευρώ τα μπουκαλάκια νερό και βρίσκει γενικότερα κάθε ευκαιρία να δείξει μίσος και παλιανθρωπιά. Αυτό που χαρακτηρίζει πλέον τον Κωσταντάτο είναι η προσπάθεια για δημιουργία ταγμάτων αγανακτισμένων, είναι η συμμαχία φασίστες και νεοναζί.

Από τη άλλη έχουμε την «αγωνιστική» υπεράσπιση του πρώην αεροδρομίου και την κόντρα με τον Λάτση και τα τσιράκια του. Διστάζει  όμως αυτή η αντίληψη να καταδικάσει την απουσία του κρατικού μηχανισμού, τις απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν στο γήπεδο, το στοίβαγμα ανθρώπων που ωθούνται σε εχθροπραξίες μεταξύ τους. Δεν ασκεί την ελάχιστη κριτική στην κυβέρνηση που διατηρεί το φράχτη στον Έβρο, στέλνει ισχυρές δυνάμεις ΜΑΤ στην Ειδομένη και ευθυγραμμίζεται με τις αποφάσεις των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών. Διεκδικούμε να παραμείνει δημόσιο το πρώην αεροδρόμιο και ονειρευόμαστε να γίνει πάρκο υψηλού πρασίνου, όχι όμως να φυτρώσουν και άλλες φυλακές μέσα σε αυτό! Το κοινωνικό ρεύμα αλληλεγγύης πρέπει να γίνει και πολιτικό ρεύμα καταδίκης των πολιτικών κυβέρνησης- ΕΕ-ΝΑΤΟ. Πρέπει να νιώσουν την πίεση των λαών. Πώς θα γυρίσουν αυτοί οι άνθρωποι στις πατρίδες τους αν δε σταματήσει ο πόλεμος, αν δε σταματήσει η πολεμική εμπλοκή της χώρας. Πώς θα συνεχίσουν το ταξίδι τους αν δε στιγματιστεί η αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ και δεν ανοίξουν φράχτες και σύνορα; Αυτό το πολιτικό ρεύμα, αυτή την πίεση πρέπει να ενισχύσουμε σε κάθε γειτονιά και εργασιακό χώρο.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο αριθμός των απελπισμένων στη χώρα μας θα αυξηθεί όσους και αν πνίξουν στο Αιγαίο. Φροντίζουν για αυτό οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και οι ακραίες οικονομικές ανισότητες. Δεν κοιτάμε αυτούς τους ανθρώπους με οίκτο. Βλέπουμε σε αυτούς κοινά συμφέροντα και κοινούς αγώνες. Στον πόνο και στην δυστυχία τους βλέπουμε το μέλλον μας. Βλέπουμε τη βαθύτερη εκμετάλλευση, την καταπάτηση των δικαιωμάτων, το κυνήγι επιβίωσης σε μια χώρα με κοινωνικές δομές που καταρρέουν… Την ώρα που απελευθερώνονται οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, διαλύεται το ασφαλιστικό, ξεπουλιούνται τα πάντα και έρχονται νέα φορολογικά μέτρα κανείς δε μπορεί να πει ότι υπερβάλουμε. Ο κόσμος της εργασίας αν θέλει να πετύχει νίκες και ανατροπές θα πρέπει να ενωθεί και να σταθεί πάνω από φυλετικούς και θρησκευτικούς διαχωρισμούς. Ας σταθούμε λοιπόν στο πλευρό όσων θέλουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους, ας βοηθήσουμε να ενσωματωθούν στους κοινούς αγώνες για δικαιώματα και αξιοπρέπεια όσους παραμείνουν στον τόπο αυτό.

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s