Γύρνα και το άλλο μάγουλο (στον Κωνσταντάτο)

 

Η νέα δημοτική αρχή συμπλήρωσε έξι μήνες ζωής και το γιόρτασε με μια πανηγυρική εκδήλωση παρουσίασης του έργου της. Ο Κωνσταντάτος οικοδομεί σε σύντομο διάστημα το προφίλ του ικανού, δραστήριου και μακριά από συμφέροντα δημάρχου που επιπλέον παρουσιάζεται αυτοδημιούργητος νέος με όραμα και φιλοδοξίες για την πόλη. Η «Ενωμένη Πόλη» ανήκει στη σύγχρονη μόδα των ανεξάρτητων, ακομμάτιστων, υπερκομματικών πολιτικών σχηματισμών που κυριαρχούν στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε δεκάδες παραδείγματα που να αποδεικνύουν τη σύνδεση των σημαντικών στελεχών της παράταξης με κομματικούς χώρους (κυρίως το ΠΑΣΟΚ). Ο ίδιος ο δήμαρχος εξάλλου ήταν συνεργάτης του Μαντέλη. Θα χάναμε όμως την πολιτική ουσία και θέλουμε να παραμείνουμε σε αυτή. Συνολικά η Ενωμένη Πόλη τοποθετείται στο μνημονιακό αντιδραστικό μπλοκ πολιτικών δυνάμεων. Όχι τόσο με την έννοια της συμμετοχής, της ευθύνης ή της πολιτικής τοποθέτησης αλλά κυρίως με το πολιτικό δια ταύτα της ασκούμενης τωρινής διαχείρισης. Αποδέχονται πλήρως όλο το κεντρικό πολιτικό σκηνικό, την ΕΕ, το χρέος, τα μνημόνια. Υποστηρίζουν τις συνέπειες που έχει αυτό στην τοπική αυτοδιοίκηση όπως ο Καλλικράτης, η επιτήρηση, η υποχρηματοδότηση, η μείωση προσωπικού. Τεμαχίζουν την πολιτική αντίληψη λέγοντας με κάθε ευκαιρία ότι άλλο τα κεντρικά άλλο τα τοπικά ζητήματα. Καλούν ουσιαστικά τους δημότες να αποδεχτούν τις πολιτικές που τσακίζουν τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία σε όλα τα επίπεδα. Έχουν ένα συγκεκριμένο μότο: «αυτή είναι η πραγματικότητα, αυτό είναι το παρόν και το μέλλον μας, μπορούμε μόνο να επιλέξουμε διαχειριστή για κάποιες ελάχιστες μικροβελτιώσεις». Χωρίς καμία ντροπή παρουσιάζονται ως οι διαχειριστές του τίποτα. Ο δήμος μοιάζει να λειτουργεί ως επιχείρηση και μάλιστα υπό πτώχευση. Το δημοτικό συμβούλιο με Δ.Σ. σε Α.Ε. και ο δήμαρχος με manager που προσπαθεί να συμμαζέψει τα πράγματα… λιτότητα, περικοπές, οικονομία, οικονομία, οικονομία… αυτή η πολιτική λογική του Πόντιου Πιλάτου είναι κατ’ εικόνα και καθ΄ ομοίωση της πολιτικής ουσίας των μνημονίων και βασίζεται στο εξής τρίπτυχο

                         ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ-ΧΟΡΗΓΙΕΣ-ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ

Στην κατάρρευση των κοινωνικών δομών και στη μείωση του προσωπικού η μία λύση που παρουσιάζεται είναι η θεσμοθέτηση και η εξάπλωση του εθελοντισμού. Δεν έχουμε καμία αντίθεση με όσους έχουν κοινωνικές ευαισθησίες και θέλουν να προσφέρουν. Αντίθετα οργιζόμαστε όταν αυτές οι προθέσεις παραπλανούνται και εξαπατούνται. Γιατί είναι άλλο πράγμα τι κάνουν οι ‘από κάτω’ σε μια προσπάθεια αλληλεγγύης και άλλο πράγμα οι υποχρεώσεις του δήμου ως μέρος του κοινωνικού κράτους. Ο δήμος θέλει να επιστρέψει τις ευθύνες για τις δικές του ανεπάρκειες σε εμάς που αρνούμαστε την τσάμπα και μαύρη εργασία. Θα μας χρεώνουν στη δήθεν κοινωνική αναλγησία μας τις πλημμύρες, τα καμένα, τα σκουπίδια, τις βρώμικες παραλίες κτλ. Αν υπήρχαν έστω και λίγες ελπίδες για προσλήψεις έστω και με ελαστικές σχέσεις εργασίας, αυτές εξανεμίζονται. Αυτό που παραμένει είναι ένας κατάλογος στα χέρια του δήμου που αποτελεί ισχυρό όπλο για μελλοντικές πελατειακές σχέσεις.

Στο ίδιο πνεύμα επεκτείνεται και η λογική των χορηγιών με τις οποίες διάφορες μεγάλες εταιρίες φτιάχνουν το φιλανθρωπικό τους προφίλ. Αν αυτές οι εταιρίες έχουν περίσσευμα κερδοφορίας για χορηγίες τότε γιατί δε συνεισφέρουν περισσότερο στη φορολογία. Αντίθετα φαίνονται οι καλοί της υπόθεσης ενώ παράλληλα κάνουν τσάμπα διαφήμιση. Μιλάμε για τις ίδιες εταιρίες που απολύουν, εκβιάζουν, κόβουν μισθούς και ακριβαίνουν τα προϊόντα τους όλα τα τελευταία χρόνια. Ο θεσμός των χορηγιών φαίνεται να λύνει προσωρινά κάποια προβλήματα, ανοίγει όμως το δρόμο σε πολλά άλλα. Κανένας επιχειρηματίας δε χαρίζει χρήματα για την ψυχή της μάνας του, προσδοκούν πάντα σε αντισταθμιστικά οφέλη και νέες επενδυτικές ευκαιρίες. Χαρίζουν ένα από τους πολυάριθμους χιτώνες τους με στόχο να κερδίσουν και άλλους. Προσδοκούν είτε σε παρακείμενες επιχειρηματικές δραστηριότητες (καντίνες, αυτόματοι πωλητές, πώληση προϊόντων), είτε σε απευθείας εμπορική χρήση της χορηγούμενης παροχής με αντίτιμο-είσοδο. Φυσικά όλα αυτά δε γίνονται από τη μία μέρα στην άλλη, είναι όμως η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Αν για παράδειγμα μια εταιρία χρηματοδοτήσει μια αθλητική εγκατάσταση ποιος θα μπορέσει να αρνηθεί διακριτικές αρχικά εμπορικές χρήσεις στο χώρο;

Ο αυταρχισμός αποτελεί τον τρίτο κρίκο της πολιτικής της «Ενωμένης Πόλης» και ασκείτε σε όλα τα επίπεδα. Είχαμε απειλές και τρομοκράτηση σε ό, τι κινήθηκε κινηματικά στην περιοχή. Πιο χαρακτηριστική ήταν η επίδειξη τσαμπουκά που οδήγησε στο κλείσιμο του Βλαστού. Όλες οι λαϊκές κινητοποιήσεις όπου και να γίνονται συκοφαντούνται και στιγματίζονται. Αντιμετωπίζουμε λασπολογία και διαρκές τσουβάλιασμα διαφορετικών αντιλήψεων και πρακτικών. Κάθε πράξη αντίστασης συνδέετε με βανδαλισμούς, κάθε προκήρυξη είναι ρύπανση, κάθε σύνθημα αποτελεί φθορά δημόσιας περιουσίας. Λένε ότι δεν έχουν σχέση με τις κυρίαρχες πολιτικές και τα μνημόνια αλλά κάθε φωνή αμφισβήτησης που εκδηλώνεται στην περιοχή αντιμετωπίζει το ανάθεμα της δημοτικής αρχής. Δεν εκφράζονται ανοιχτά υπέρ της πώλησης του πρώην αεροδρομίου αλλά ειρωνεύονται όσους αντιστέκονται σε αυτή, ζητάνε δήθεν την απομάκρυνση του κέντρου κράτησης μεταναστών αλλά λυσσάνε για τα τρικάκια που έπεσαν στις αντίστοιχες διαδηλώσεις. Υποκρισία ή καλύτερα φαρισαϊσμός! Παράλληλα έχουμε ισχυρές δόσεις αλαζονείας. Πραγματικά το μεγαλύτερο έργο τους είναι η παρουσίαση των έργων τους

Θα πει κανείς ότι αντιμετωπίζουν ρεαλιστικά την πραγματικότητα. Δεν αντέχουμε όμως άλλο ούτε αυτή την πραγματικότητα ούτε το ρεαλισμό τους. Ας βγουν τουλάχιστον να πούνε αλήθειες στο λαό, να εξηγήσουν τις πιέσεις που δέχονται, ας χτυπήσουν καμιά φορά το χέρι στο τραπέζι κάποιου υπουργού αντί να προσαρμόζονται σαν χαμαιλέοντες στις πολιτικές εξελίξεις. Ας κάνουν με το δικό τους τρόπο έστω μία διαμαρτυρία. Ούτε όταν ο Βαρουφάκης έκανε δηλώσεις για διακοπή της κρατικής χρηματοδότησης στους δήμους δεν υπήρξε καμία αντίδραση. Είμαστε σίγουροι ότι αν συμβεί κάτι τέτοιο θα σκύψουν το κεφάλι και θα κοιτάξουν με ρεαλισμό πάντα τα νέα δεδομένα. Με αυτό τον τρόπο δε είσαι σύμμαχος των τοπικών λαϊκών συμφερόντων αλλά υπερασπιστής αντιλαϊκών πολιτικών από όποια κυβέρνηση κι αν προέρχονται. Οι φτωχοί πριν τα κοινωνικά παντοπωλεία έχουν ανάγκη από ελάφρυνση της φορολογίας. Καμία πρόθεση δε φαίνεται να υπάρχει για μείωση των άμεσων και έμμεσων (αντίτιμο σε αθλητικές, εκπαιδευτικές, πολιτιστικές δραστηριότητες) δημοτικών τελών. Φούμαρα οι υποσχέσεις για μηδενικά τέλη στους ανέργους. Στις προεκλογικές δεσμεύσεις δεν υπήρχε ρεαλισμός, μόνο ψέματα και απάτες.

Θα πει τέλος κανείς, οι προηγούμενοι τα έκαναν καλύτερα; Πιθανόν όχι αλλά βασικό κριτήριο στη σκέψη μας είναι οι σύγχρονες εργατικές-λαϊκές ανάγκες. Δεν έχουμε ως μέτρο το παρελθόν και τις προηγούμενες διοικήσεις… ερχόμαστε από το μέλλον.

logoεκτοςΠλανουcolfin

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s