Η Μέρα της Γυναίκας και κάποια στοιχεία για τη σχέση της ελληνικής Αριστεράς με το γυναικείο κίνημα

Πολύ μακριά από το να είναι μια παγκόσμια μέρα προσφοράς λουλουδιών στις γυναίκες και εξόδου γυναικοπαρεών σε μπαράκια και σκυλάδικα, η 8η Μαρτίου είναι μέρα μνήμης και αγώνα, στενά συνδεδεμένη με την ιστορία του διεθνούς γυναικείου και του εργατικού κινήματος. Τη μέρα αυτή αποτίουμε φόρο τιμής στις εργάτριες της Νέας Υόρκης που κινητοποιήθηκαν στις 8 Μαρτίου 1857 διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας. Καθιερώθηκε ως γιορτή των εργαζομένων γυναικών από τα συνδικάτα στις ΗΠΑ το 1909 και το 1911 αναγνωρίστηκε ως Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας από τη Σοσιαλιστική Διεθνή, με εισήγηση της Κλάρα Τσέτκιν. Για πρώτη φορά έγινε επίσημη γιορτή στη Σοβιετική Ρωσία το 1918, λίγους μήνες μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση.

8martiou

 

Τιμώντας τη μέρα αυτή, ας θυμηθούμε ότι στην Ελλάδα οι πρώτες πολιτικές κινήσεις που είχαν και γυναίκες ως μέλη ισότιμα με τους άντρες ήταν οι μικρές σοσιαλιστικές οργανώσεις από τη δεκαετία του 1890, με σημαντικότερη παρουσία αυτών της Ελένης Αποστολίδου και της Λουίζας Σπαρτάλη, μελών του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου, ενώ ήδη το 1894 εκδόθηκε, μεταφρασμένο με τον τίτλο «Γυνή και κοινωνισμός», το βιβλίο του Αύγουστου Μπέμπελ «Γυναίκα και σοσιαλισμός».

Ότι το πρώτο πολιτικό κόμμα που ανέδειξε γυναίκες στα κεντρικά καθοδηγητικά του όργανα ήταν το ΚΚΕ, ήδη από τον Μεσοπόλεμο. Με κορυφαίο στέλεχος τη Χρύσα Χατζηβασιλείου που αργότερα έγινε και μέλος του Π.Γ.

Ότι η πρώτη φορά που ψήφισαν γυναίκες σε εθνικές εκλογές ήταν σ” αυτές που οργάνωσε το ΕΑΜ τον Απρίλιο 1944, για την ανάδειξη της Εθνοσυνέλευσης των Κορυσχάδων, στην οποία εκλέχτηκαν και γυναίκες: οι Χρύσα Χατζηβασιλείου, Μάχη Μαυροειδή, Μαρία Σβώλου, Φωτεινή Φιλιππίδου και Καίτη Ζεύγου.

Ότι τον Νοέμβριο 1945 ο ηγέτης του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης εισηγήθηκε στο 7ο Συνέδριο του ΚΚΕ τη de facto επιβολή του δικαιώματος των γυναικών να εκλέγονται στη Βουλή, με την κατάθεση από το ΕΑΜ 100 γυναικείων υποψηφιοτήτων στις επερχόμενες εκλογές, από τις οποίες, τελικά, απείχε η Αριστερά και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις.

Ότι στον ΕΛΑΣ συμμετείχαν και γυναίκες μαχήτριες, ενώ αποτελούσαν μεγάλο μέρος του ΔΣΕ, φτάνοντας την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1949 περίπου το 50% των μάχιμων δυνάμεών του.

γυναικες-δσε

Ότι η ΕΔΑ ήταν το κόμμα που από το 1956 αν και με κοινοβουλευτικές ομάδες 18 (1956) 58 (1958), 24 (1961), 28 (1963) και 22 (1964) βουλευτών, σε σύνολο 300, είχε τόσες γυναίκες βουλευτίνες όσες όλα μαζί τα αστικά κόμματα. Επρόκειτο για τις Βάσω Θανασέκου (1956-61), Μαρία Σβώλου (1958-63), Ελένη Μπενά (1958-61), Μίνα Γιάννου (1961-63) και Μαρία Καραγιώργη (1963-67). Επίσης, το 1965 το 14% των μελών της ήταν γυναίκες. Ποσοστό που σήμερα φαίνεται πολύ μικρό, αλλά που ήταν ασύγκριτα μεγαλύτερο των άλλων κομμάτων.

πηγή : http://ekdohi.gr/

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s